ท่านพี่!

ท่านหายไปไหนมา

ท่านพ่อแทบจะเผาจวนท่านทิ้งอยู่แล้ว

รู้มั้ยท่านพ่อกริ้วมาก

แล้วทำไมถึงกลับมา

ข้าหมายถึง

ข้าก็ดีใจที่ท่านหลับมา

แต่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้

ท่านบอกจะหายไปจนกว่าเรื่องจะซาลงนี่

ไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดแบบนี้จากคนที่หนีงานแต่งของตัวเอง

ค่อยสมเป็นท่านพี่ของข้า

แต่ว่านะ

ข้าว่าท่านคงไม่ต้องทำอะไรแล้ว

เรื่องนั้นก็ใช่

แต่ตอนนี้ยังไงก็คงจัดงานแต่งไม่ได้

ข้าได้ยินว่าองค์หญิงแคว้นจิ้นเสียใจมากจนหนีไปบวชแล้วล่ะ

ตามที่เขาลือกันน่ะนะ

แต่เพราะอย่างนั้น งานแต่งข้าเลยถูกเลื่อนขึ้นมาเลยเนี่ย

ท่านก็รู้

นอกจากแคว้นชิงที่กินพื้นที่ใหญ่โต

กับแคว้นจิ้นที่อุดมสมบูรณ์ติดทะเล

ก็ไม่มีแคว้นไหนเหมาะจะเกี่ยวดองด้วยมากเท่านี้อีกแล้ว

แคว้นเราอยู่ทางเหนือ

ทั้งหนาวทั้งแห้งแล้ง

ถ้าไม่ได้อีกสองแคว้นมาช่วยพยุง หน้าหนาวอาหารคงไม่พอเลี้ยงคน

ฝั่งนั้นก็ต้องการกำลังกองทัพของเราเหมือนกัน

แต่เพราะท่านพี่หนีงานแต่ง

ท่านพ่อเลยอยากรีบดองกับแคว้นชิง เผื่อว่าแคว้นจิ้นคิดจะโจมตีเพื่อแก้แค้น

จริงเหรอ!

เป็นอย่างไรบ้าง

เขาว่าสาวแคว้นนั้นงาม

แถมในวังก็มีองค์หญิงเต็มไปหมด

ท่านคงไม่ได้ไปทำใครท้องใช่มั้ย

บ้านท่านก็บ้านข้าอ่ะ

เดี๋ยว!

เดี๋ยวก่อน!

แล้วข้าล่ะ

คู่หมั้นข้าก็เป็นองค์หญิงแคว้นชิง

อย่าบอกนะว่าลืม

ท่านพ่อไม่ยอมหรอก

มีลูกชายอยู่สองคน จะดองแค่แคว้นเดียวคงไม่ได้

ท่านพี่

ถึงข้าจะยอมรับชะตากรรมได้แต่ก็อย่าเห็นข้าเป็นของตายนักเลย

จริงเหรอ

ต่อให้ข้าขอบัลลังก์ท่านก็จะยกให้?

แต่ข้าไม่เอาหรอก

ข้าอยากได้แค่เนื้อตากแห้งในส่วนของท่านเท่านั้นแหละ

แต่ท่านก็รู้ใช่มั้ยว่ามันไม่ได้ง่ายอย่างนั้น

เราสองคนไม่ใช่แค่สลับคู่หมั้นกัน

แต่ท่านกำลังจะลากผู้หญิงอีกคนเข้ามา

หมายความว่าองค์หญิงหนึ่งองค์จากชิงต้องถูกทิ้ง

ท่านว่าเป็นองค์หญิงคนโตเหรอ

ชื่ออะไร

คือชื่อคู่หมั้นของข้า

เจ้าอยากรู้เรื่องอะไรล่ะ

สำหรับข้าก็ไม่เชิงว่าไม่รู้จักซะทีเดียว

พอรู้ว่าเป็นคู่หมั้นกันข้าก็เริ่มเข้าวังบ่อยขึ้น

ได้เจอกันบ้าง

เขียนจดหมายถึงกันบ้าง

แน่นอนว่ามันก็ไม่ได้เกิดเป็นความรักอะไรแบบนั้น

เราเหมือนคู่คิดกันมากกว่า

ข้าดูแลเขา

เขาดูแลข้า

พี่ชายเจ้าน่ะเป็นคนดี

เจ้าคงรู้อยู่แล้ว

เขาให้เกียรติและรักษาน้ำใจข้าเสมอ

ฝ่าบาทเป็นรัชทายาท

ยังไงก็ต้องขึ้นเป็นฮ่องเต้

และมันคงเลี่ยงไม่ได้ที่จะไม่ให้มีเรื่องแบบนั้น

มันเป็นเรื่องของการจัดการอำนาจ

ข้าเข้าใจดี

เจ้าอย่าเพิ่งคิดมากไปเลย

ยังไม่ถึงเวลาที่เจ้าจะต้องกังวลนะรู้มั้ย

โถ่เอ๋ย

องญิ๋งเพคะ

ค่ำแล้ว

เรากลับกันเถอะเพคะ

อีกไม่นานฝ่าบาทคงจะกลับมา

ข้าคิดว่าเจ้าคงไม่อยากเห็นหน้า—

ข้าคิดว่าอย่างนั้น

ท่านมีอะไรเหรอ

อืม

ข้าเคยได้ยินมาบ้าง

แต่ก็ไม่รู้ว่าจะใช่คนที่ท่านตามหาหรือเปล่า

เราเป็นเพื่อนที่เจอกันระหว่างเดินทาง

ข้าไม่รู้แน่ชัดว่าเขาอยู่ที่ไหน

รู้แค่ว่าเป็นคนทางเหนือ

องค์หญิงใจดีกับข้าเสมอ

ข้ารู้

แต่ว่า

ท่านพบคนที่อยากจะใจดีด้วยเป็นพิเศษแล้วสินะ

ท่านไม่สดใสเอาเสียเลยนะ

ปกติมาบ้านข้าก็ชอบให้เอาของแปลกๆมาให้ดูไม่ใช่เหรอ

ขอรับ

ถ้าท่านว่าเป็นเพราะเรื่องนั้นข้าก็จะเชื่อ

อยากไปเดินเล่นที่ตลาดกันมั้ย

องญิ๋งชอบข้าก็ดีใจ

ให้หม่อมฉันคอยดูแลอย่างเดียวเถอะเพคะ

เพคะ

อยู่นี่เอง!

แฮ่ก

กลับจวน... ขอรับ

เป็นเรื่องด่วนจี๋ขอรับ

เจ้าเห็นแล้วใช่มั้ยว่าท่านพ่อชราขึ้นทุกวัน

วันนี้แค่หน้ามืด

แต่ต่อไปจะเป็นอย่างไรก็ไม่รู้

เลิกทำตัวเป็นเด็กเสียที

จะหลบหน้าข้าไปอีกนานแค่ไหน

จิงจี๋บอกว่าเจ้ามาที่จวนของนางตั้งบ่อย

ทำไมไม่รอเจอข้า

ประชดอีกแล้ว

เจ้าก็รู้ใช่มั้ยว่าข้าทำทุกอย่างเพราะรักเจ้า

น้องพี่

ข้ารักเจ้าที่สุด

ชื่อของเจ้าข้าก็เป็นคนตั้งให้

ซินที่แปลว่าหัวใจ

อิงที่แปลว่าปัญญา

ตอนนี้เจ้ามีทั้งหัวใจที่อ่อนหวานและสติปัญญาที่ดีแล้ว

ใช้มันทำสิ่งที่ถูกต้องด้วย