ไปตามนัดไง

จะเอายังไงอ่ะ

แน่ใจดิ

แล้วยังไงอ่ะ

ก็กูรู้สึกอยากอยู่บ้านหลังนี้จริงๆ

ดูในรูปที่เขาส่งมาสภาพก็ยังสวยดีออกไม่เห็นมันจะทรุดโทรมตรงไหน

ส่วนเรื่องเจ้าของบ้านที่มึงกังวลกูว่ามันไม่มีไรหรอก

ป่านนี้เขาคงไปเกิดใหม่แล้วแหละยังไงมันก็30ปีมาแล้ว

กูอยากได้จริงๆนะกิต

ใช่

55555

กูก็ยังไม่เข้าใจตัวเองเลยกิต

แต่ตอนขับรถผ่านบ้านนั้นกูรู้สึกแค่ว่ายังไงก็ต้องที่นี้

พี่ดล

แม่งแย่แล้ว

ไอ้เจตพี่

รับสายนะพี่นะ

ดีขึ้นแล้วพี่

กิตงงมาก

พอมันเดินมาตรงปีกทางซ้ายของบ้านคือทรุดนั่งลงร้องไห้เลย

พอถามเป็นอะไรก็ไม่ตอบเอาแต่ร้อง

จนพี่เซิ้นหลานเจ้าของบ้านต้องพาออกมานั่งตรงนะเบียงบ้านถึงค่อยดีขึ้น

หยุดละพี่แต่ยังมีสะอื้นอยู่

แปบนะ

มันบอกไม่รู้อ่ะพี่

อยู่ๆมันก็ร้องเอง

ยังเลยพี่

แต่ว่าจะพามันกลับก่อน

ดูทรงแล้วเหมือนจะร้องอีกรอบ

เคครับพี่

แต่พี่ดล

ถ้าห้ามปรามมันเรื่องบ้านได้ก็ช่วยปรามทีนะพี่

ยังไงกิตก็ว่าบ้านหลังนี้มันไม่โอเค

แถมมันยังจะอยู่ด้วยคนเดียวอีก

กิตเป็นห่วงมัน

โอเคครับพี่

เดี๋ยวผมพามันกลับละ

สวัสดีครับคุณเจต

ได้เลยครับไม่รบกวนหรอก

ว่าแต่คุณเจตดีขึ้นรึยังเหรอครับ

5555ไม่เป็นไรหรอกครับ

อะไรมันก็เกิดขึ้นได้ผมไม่ถือหรอก

ครับได้เลยครับ

ตามธนาคารตีราคาเลยครับ

อยู่ที่16ล้าน

แต่ถ้าคุณเจตได้จริงๆผมลดให้เหลือ15ล้านก็พอ

เพราะยังไงมันก็เป็นเรือนปั้นหยาไม้สักเก่ามากแล้ว

ได้เลยครับ

พอดีผมจะย้ายไปอยู่ทางเหนือหน่ะครับ

จะทิ้งเรือนนี้ไว้ก็เสียดาย

จะฝากใครดูแลก็ไม่ได้เพราะทางญาติผมไม่มีใครอยู่ที่นี้เลย

ผมเลยว่าขายดีกว่าจะปล่อยให้มันทรุดโทรมลง

ได้ครับ

อ๋อ

ห้องนั้นหรอครับ

เป็นห้องของคุณนิพิฐพนธ์กับคุณจันทร์เจ้าหน่ะครับ

ครับ

คุณนิพิฐพนธ์เจ้าของคนแรกของบ้านหลังนี้

คุณจันทร์เจ้าเป็นคนรักของท่าน

พอดีลุงของผมเป็นคนสนิทของคุณท่านนิพิฐ

ก่อนคุณนิพิฐจะตรอมใจตายท่านได้ยกบ้านหลังนี้ให้ลุงของผมไว้เพราะตัวท่านไม่มีทายาท

คุณจันทร์เจ้าล้มป่วยสิ้นใจไปก่อนหน้านั้นไม่นานเองครับ

พอคุณจันทร์เจ้าเสียไปไม่นานคุณพินิฐก็ตรอมใจตายไปตาม

ผมก็ว่าเช่นนั้นครับ

เพราะนอกจากนี้ผมเองก็ไม่ได้รู้ละเอียดอะไรมาก

เพราะทั้งหมดนี้ผมฟังมาจากคำบอกเล่าของลุงผมเองทั้งนั้น

ได้เลยครับ

คุณเจตจะอาจเคยเปิดเจอในเน็ตก็ได้นะครับ

เรื่องราวของคุณท่านนิพิฐพนธ์ ประสิทธิ์ชม ก็เป็นที่เลื่องลือบ่อยๆ