ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ ปีใหม่ Nc18+++

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ ปีใหม่ Nc18+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ม.ค. 2563 20:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ ปีใหม่ Nc18+++
แบบอักษร

*ปีใหม่นี้ไม่ใช่วันตรุษจีนนะคะ แบบเอาตามไทยว่าก่อน เดี๋ยวตรุษจีนมีอีกจ้า* 

*ใครกล้าลืมไรท์! ncได้สะกดพวกเจ้าไว้แล้ว!* 

 

ณ กูซู อวิ๋นเซินปู้ฉื่อฉู่ 

ยามซวี(1ทุ่มถึง2ทุ่ม59นาที) 

"หลานจ้าน! ข้าอยากดื่มเทียนจื่อเจียว!"เสียงบุรุษหน้าหวาน ภรรยาของเซียนตูหลานวั่งจี เว่ยอู๋เซี่ยนดังขึ้น เนื่องจากอยากดื่มเทียนจื่อเจียว สุรารสเลิศของกูซู และนี้คืองานรื่นเริงปีใหม่ที่กูซู ทั้งสองต่างเดินเที่ยวชมงานเทศกาลนี้ จนกระทั่งเว่ยอู๋เซี่ยนสะดุดตาเข้ากับร้านสุราเทียนจื่อเจียว ทำให้ทั้งสองต้องเข้าไปซื้อออกมาเป็นสิบไห! 

"หลานจ้าน ข้าอยากกินถังหูลู่!"หลานวั่งจีก็เดินตามจ่ายเงินให้ภรรยาของเค้า จนกระทั่งตอนนี้ของกินเต็มไปหมดพร้อมเทียนจื่อเจียวที่เว่ยอู๋เซี่ยนเอาแต่กระดกลงคอ วันนี้เทศกาลปีใหม่ของกูซูดูครึกครื้นนัก! เหมือนแอบฉลองฮูหยินของกูซูเลย....ใช่ เพราะตอนนี้ปรมาจารย์อี๋หลิงได้ตบแต่งกับเซียนตูหานกวงจวินเป็นเวลานานกว่าครึ่งปีแล้ว! 

พอซื้อของกิน กับแกล้มกันเสร็จก็พากันกลับอวิ๋นเซินปู้ฉื่อฉู่ ตอนนี้เนื่องจากอวิ๋นเซินฯ มีสะใภ้ผีสุราอย่างเว่ยอู๋เซี่ยน จริงเพิ่มกฏให้นำสุราเข้ามาได้ แต่ห้ามดื่มจนมึนเมา

ยามไฮ่(3ทุ่มถึง4ทุ่ม59นาที)

"เว่ยอิง ไปที่ตำหนักข้ากัน..."ปกติเราจักออกเดินทาง นี้เห็นเป็นวันปีใหม่เลยกลับมาที่อวิ๋นเซินฯ เพื่อพบปะกับญาติๆ 

และแล้วตอนนี้ก็เดินมาถึงตำหนักวิเวก คือตำนักหรือเรือนหอของทั้ง2นั้นเอง แต่ที่น่าตกใจคือ หลานวั่งจีเดินจูงมือเว่ยอู๋เซี่ยนไปยังสระน้ำที่หลานวั่งจีแอบสั่งให้คนขุดสระและปลูกดอกบัวไว้ให้ เว่ยอู๋เซี่ยนถึงกลับอึ้ง สระบัวที่มีดอกบัวสีชมพูแข่งกันผลิบานดูสวยงาม แถมยังมีฝักบัวที่มีเม็ดบัวของโปรดอยู่ข้างในอีกด้วย!

"พี่รองหลาน...หลานจ้านเจ้าปลูกให้ข้าหรือ!"เว่ยอู๋เซี่ยนถึงกลับน้ำตาคลอ นี้สามีของเค้าโรแมนติกขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!

"ไม่ได้ปลูกให้เจ้า...."

อ่าว...

เว่ยอู๋เซี่ยนถึงกลับหุบยิ้ม....ไม่ได้ปลูกให้เค้าเหรอ? หรือว่า!

"หลานจ้าน! เจ้าไปซุกเมียน้อยไว้เมื่อไหร่!"

ห้ะ? เมียน้อย? อะไรของเว่ยอิง? 

ในหัวหลานวั่งจีก็งุนงงว่าภรรยาของเค้าหมายถึงใคร พอมองหน้าเว่ยอู๋เซี่ยนที่โกรธหน้าดำหน้าแดงอยู่ก็หลุดยิ้มมุมปากออกมา 

"หึ"หลานวั่งจีหัวเราะในลำคอออกมา ทำให้เว่ยอู๋เซี่ยนยิ่งงุนงงว่าเค้าหมายถึงใคร 

"ข้าปลูกให้ภรรยาของข้า.."หลังจากหลานวั่งจีกล่าวเสร็จ ใบหน้าหวานราวสตรีของเว่ยอู๋เซี่ยนก็ขึ้นสีแดง  

งื้อออ หลานจ้าน! เจ้าเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ข้าตั้งตัวไม่ทันรู้หรือไม่! 

"เว่ยอิง..." 

"ห้ะ"ยังไม่ทันหายเขินหลานวั่งจีก็เรียกเว่ยอู๋เซี่ยนเสียแล้ว 

"เราแต่งงานกันมานานแล้วนะ..."ทำไมจู่ๆ หลานจ้านถึงพูดเรื่องนี้? 

"เจ้าก็เป็นเว่ยฮูหยินมาสักพักแล้ว..."เดี๋ยว! นี้แกล้งให้ข้าเขินหรือเปล่าเนี่ย!O///O 

"อื้ม ละ แล้วมีอะไรหรือ?" 

"เราทำทุกวันคือทุกวันแล้ว...เมื่อไหร่เจ้าจักตั้งครรภ์?" 

บู๊ม! 

เสียงความคิดในหัวเว่ยอู๋เซี่ยนได้ระเบิดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว 

"เดี๋ยวสิ! นี้เจ้าจักทำอะไรเนี่ย!"่จู่ๆ หลานวั่งจีก็ขึ้นคร่อมร่างเอวบางร่างน้อยของเว่ยอู๋เซี่ยน 

"ทำลูก..." 

"หลานจ้าน! หยุดนะ!"ร้องห้ามเหมือนยิ่งยุ นี่มันสระบัวนะ! แล้วทำกันตรงนี้ไม่อายผู้ใดเลย! นี้เค้าจักบอกสามีของเค้าว่าเยี่ยงไรดี? 

"หลานจ้านๆ! จริงๆ อะนะ....ข้า..."พอพูดแบบนี้ออกมาหลานวั่งจีก็หยุดชะงักรอฟังว่าฮูหยินของเค้าจักพูดอันใด 

"ข้าตั้งครรภ์ตั้งนานแล้ว...."เอาเถอะ พูดไปก็ไม่เสียหายหรอกมั้ง... 

"จริงหรือ?"หลานวั่งจีถามด้วยความดีใจปนตกใจ นี้ข้าจักได้บุตรแล้วหรือ? 

"จริงสิ"เว่ยอู๋เซี่ยนยิ้มเจื่อน 

"งั้น..."แต่ทำไมสายตาเจ้าเล่ห์ของหลานวั่งจีมันยังไม่หายไปกันนะ? 

"ข้าขอทักทายลูกหน่อยสิ"ห้ะ! อะไรนะ! 

"ไม่ได้ๆๆ คนท้องเค้าห้ามทำนะ..." 

"หึ"ถึงพูดแบบนั้นไป ทำไมหลานจ้านดูไม่เปลี่ยนไปเลยล่ะ!นี้เราจะโดนทำตรงนี้จริงๆเหรอเนี่ย! ไม่น้าาTT 

"หลานจ้าน! ข้าว่าเออ...เรากลับห้องก่อนดีกว่านะ"ที่พูดงี้ไม่ใช่อะไรหรอก ข้าเห็นศิษย์สกุลหลาน2-3กลุ่มผ่านมาแถวนี้ ใช่! เป็นกลุ่มๆเลย! 

"เปลี่ยนบรรยากาศ..."โห้! บรรยากาศริมสระบัว! ที่อยู่หน้าตำหนักของเซียนตูหานกวงจวิน! ดีมากๆๆๆ 

ถึงพูดห้ามปรามยังไงก็คงไม่รอดแล้วสินะ 

"ข้าจะทำเบาๆ...สัญญา"เอาเถอะ ไหนๆก็สัญญาแล้วว่าจะทำเบาๆ... 

"อื้ม ข้าอนุญาต"พอพูดเช่นนั้นเซียนตูผู้นี้ก็มีรีรอ รีบประกบจูบภรรยาของเค้าอย่างรวดเร็ว ทำให้เว่ยอู๋เซี่ยนครางเสียงอื้ออึงออกมาด้วยความสุขใจจนแทบสำลัก ถึงทั้งสองจักทำเฉกเช่นนี้มาก่อนที่จักแต่งงาน....แต่มันก็ไม่ชินสักที... 

"อื้มม อ้ะ หลานจ้าน อ้ะ พี่รองหลาน"เว่ยอู๋เซี่ยนเริ่มร้องครางออกมาแทบพูดไม่เป็นภาษา เมื่อสามีของเค้าเลื่อนใบหน้ามาที่อกที่มีดอกบัวสีสวยชูชัน ริมฝีปากของหานวั่งจีได้ครอบครองดูดดึงเม็ดบัวข้างหนุ่ง และอีกข้างก็นำมือมาจับขยี้เบาๆ สร้างความเสียวซ่านให้แก่ฮูหยินของเค้ายิ่งนัก... 

"เว่ยอิง.."หลานวั่งจีเอ่ยชื่อภรรยาของเค้า พร้อมสอดนิ้วเรียวยาวเข้าไปในช่องทางรักของภรรยาของเค้า ไม่ว่าจะเข้าไปกี่ครั้งมันก็ยังคงรัดแน่นประดั่งไม่เคยถูกรุกราน 

"อ้ะ อื้ออ หลานจ้านอ้ะ แรงๆ"ถึงจักพูดเช่นนั้น แต่หลานวั่งจีสัญญาแล้วว่าจักทำเบาๆ... 

"เว่ยอิง...จักทำเบาๆ" 

"อ้ะ เอาแรงๆ อ้า ไม่เป็นไร"พอเว่ยฮูหยินเอ่ยเช่นนั้น ฟูจวินเช่นเค้าจักทนได้เยี่ยงไร 

เหมือนปลุกความดิบเถื่อนในตัวหลานวั่งจี เค้าไม่รีรออะไรแล้วชักแก่นกายอันใหญ่9นิ้วออกมา และพยายามสอดใส่ในช่องสีหวานของภรรยา 

"อ้ะ หละ หลานจ้าน อ้า อ้ะ ขยับเลย อื้อ"ด้วยตัณหาที่เข้าครอบงำคนทั้งสอง ตอนนี้ถึงเป็นในอวิ๋นเซินฯ แต่กฎมันก็มีไว้แหก!

"อ้ะ! เบาๆ อ้า อ้ะ อ้า!"หลานวั่งจีสอดใส่แก่นกายของเค้า เข้า-ออกช่องทางสีหวานของภรรยา ขยับอย่างรุนแรง ทำเอาปรมาจารย์อี๋หลิงร้องครวญครางออกมาไม่เป็นภาษา

"อืม เว่ยอิง..."เสียงครางต่ำอย่างสุขสมของหลานวั่งจี

"อ้า อ้ะ หลานจ้าน อื้ออ เบาหน่อย อ้ะ"ตอนที่เอวสอบขยับเข้าออกอยู่นั้นก็มีเสียง

ปิ้ว---------- ปัก! 

พลุสีสันสวยงามได้ประดับอยู่บนท้องฟ้า และยามนั้นหลานวั่งจีก็ได้ปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน... 

นี่เรามีอะไรกันข้ามปีเหรอเนี่ย! สุดท้ายคำโกหกที่บอกว่าข้าท้องก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลยTT 

"รักนะ...เว่ยอิง"หลานวั่งจีเอ่ย 

"อื้ม รักเหมือนกัน....ขอโทษที่โกหกนะ"หลานวั่งจีมองด้วยความงุนงง 

"ก็โกหกที่บอกว่าท้องไง.." 

"งั้นหรือ...หึ"รอยยิ้มแบบนั้นมัน... 

"งั้นทำยันเช้าก็ได้สิ" 

หลานจ้าน! เจ้าคนหื่นกาม! 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว