มีอะไรวะมึง

เล่นทักมาตอนกูกำลังเล่นเกม

นั้นดิ

มีอะไรมิทราบครับ

ก็ทำงานปะครับ

คนเขามีการมีงานนะครับคุณธรณี

วันไหนเถอะมึง

พรุ่งนี้กูกับเกตุกลับไทย

ผมมีงานระดับธุรกิจพันล้าน

ว้าว!

เลี้ยงจริงๆเหรอ

ที่รักครับ

รีดไถเงินมันให้หมดตัวเลยครับ

ก็มึงบอกเลี้ยง

กูก็ต้องดีใจไว้ก่อนไหมละ

กลัวของฟรีมันหาย

อ่านเงียบๆก็ไม่ได้เหรอ

พรุ่งนี้

กลับไทย

แต่จะว่างอีกทีก็อีก 3 วัน

เออ

สิ้นเดือนว่าง

เคไหม

งั้นเดี๋ยว

ผมขอดูตารางงานธุรกินพันล้านของบริษัทผมก่อนนะครับ

ไปก็ไปได้

แต่จะไปกี่คืนละ

กูต้องพาเกตุไปแม่ก่อน

ลุงกูเสีย

จบนะคะ

ถ้าอย่างนั้น

ก็โอเค

แล้วจะไปเที่ยวที่ไหน

จันทบุรี?

มีอะไรให้น่าเที่ยวครับ

เสนอมาสิครับ

ทะเล

ทะเลตามที่รักเลยครับ

ที่ไหนก็ได้

ขอแค่สบาย

ไม่ลำบากก็พอ

ลำบากมาเยอะละ

อือ

ถ้าอย่างงั้น

ไปได้ละ พึ่งดูตารางงานเสร็จเมื่อกี้

ลุงคนไหนครับ

แปลกยังไง

ว่า

ลุงเขาเตือนอะไรเนี่ย

ไหนบอกลักษณะลุงมา จะไปคุย

ถ้าอย่างงั้นก็แล้วไป

แต่เราต้องเดินทางไปต่างจังหวัดกับธรณีด้วย

คงต้องระวังตัวไว้บ้างก็ดี

ครับ

เฮ้ย!

พวกมึง

อยู่ไหนกัน

อยู่กับแฟน

กำลังเปลี่ยนเสื้อ

เล่นน้ำเสร็จแล้วเหรอ

เออ

ก็ผมไม่อยากเปียกนี่ครับ

แต่ผมก็ต้องมานั่งมองคู่ผัวเมียป้อนอาหารให้แก่กันเนี่ย

ถ้าไม่สนิทจริง

ผมคงเดินหนี

ขอโทษนะครับคุณชาย

ที่ผมจู๋จี๋ต่อหน้าคุณ

ปล่อยให้เขาเหม็นความรักต่อไปเถอะที่รัก

นั้นสิ 555+

อืม

โอเค

มีอะไร

ก็โอเคดี

ดีมาก

ไม่ถึงขั้นแย่

เกตุบอกโอเค

กูก็ต้องโอเคตาม

ธรณี ขอบใจมากนะ ที่เลี้ยงค่าห้อง

อันนี้เกตุฝากมาบอก

กูว่า ไปหาอะไรกินก่อนไหม

กูหิว

เออ

นั้นดิ

good idea

กินอะไรกันดีละ

กินอะไรก็ได้

ได้ๆ

ทำไมครับ

ที่รักคิดมากรึเปล่า

อาจจะไม่มีก็ได้

ว่าแต่

นั่งอยู่ข้างๆกัน

จะพิมพ์แชททำไม?

คิดมากที่รัก

เลิกๆ

ลงไปหาพวกนั้นเถอะ

หน้าล็อบบี้

ทำไมวะ

แปลกยังไง

ไหนเล่าอาการมาให้หมอฟังสิ

เล่ามาสิวะ

ยืนอ่านอยู่

กูนึกว่า

มีแค่กูคนเดี่ยวซะอีกที่รู้สึก

เออ

แปลกอยู่ที่ว่า

พี่พนักงานต้อนรับ

เดินขึ้นมาถามว่า

ห้องใช้ได้ไหม

คิดจะอยู่

ต้องอยู่ถึงเช้านะ

กูว่าแปลกตรงนี้ไง

เออ!

เร็วๆ

แต่กูสงสัยอยู่อย่าง

ก็ดูที่นี่สิ

ไม่ค่อยมีคนเลยนะ

แล้วก็เปิดไฟสลัวๆด้วย

อันนี้ก็ไม่รู้

แต่ที่แน่ๆ

ถ้ามึงเดินอยู่

แล้วเจอคน

นับจำนวนคนมาด้วยก็ดี

เพื่อความชัวร์

ว่ามีคนมาอาศัยอยู่ด้วย

เออ

เคๆ

รู้สึก

เฮฮาไม่ออก

ธรณี

มึงไม่รู้แปลกๆกับโรงแรมนี้เหรอ

กูนึกว่า

มีแค่กูคนเดียวรึเปล่าที่กูรู้สึกแปลกๆแบบนี้ได้

เกตุ

ไม่ใช่แค่มึงหรอกที่รู้สึก

กูก็รู้สึกแบบเดียวกับมึง

กูเดินเข้าห้อง

รู้สึกได้ทางหน้าต่าง

กูตรงทางเดิน

เหมือนมีเด็ก 2 คน

กำลังมอง

แต่หันไป ไม่มีใครเลย

พวกมึง

เหมือนว่า

กูกำลังสัมผัสอะไรเย็นๆ

มากระทบกับขากูอยู่เลยวะ

แต่กูไม่กล้ามอง

เดี๋ยวกูมองให้ละกัน

เออๆ

เชี่ย!!!!

ดหดห่ดหืดสาด

ทำไม

เกิดอะไรขึ้น

อะไรมาโดนขากู

แมว

ห๊ะ!

แมวเหรอ

เค้ายังไม่เห็นอะไรเลย

แต่เค้าเห็นแมวจริงๆนะ

แต่...

แต่อะไร

รีบตอบมา!!!

ไม่มีตา

ทั้ง 2 ข้าง

ทำไม

กูต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย

ไอธรณี

มึงพากูมานอนอะไรที่นี่เนี่ย

เกตุว่า

เราควรมานอนอยู่ห้องเดียวกันนะ

คืนนี้

Good Ideaจ้าที่รัก

งั้น

เดี๋ยวกูไปเก็บกระเป๋ามาไว้ที่ห้องมึงก่อนนะ เกตุ

เฮ้ย!

ไอพู่กัน

รอกูด้วย

อย่าพึ่งวิ่งไปดิวะ

เออวะ

แต่อย่าด่ากูโง่

เขาเรียกว่า

คิดไม่ทัน

เออ

เร็วๆ

กูรออยู่ตรงล็อบบี้

고마워

แปลไม่ออก

แปลด้วย

ขอบใจโว้ย!!!!

แล้วธรณี

จะไม่ไปเก็บของเหรอ

โอเค

งั้นเดี๋ยวเราขึ้นไปกันเลยดีกว่าวะ

พวกมึง!!!!

กูได้กลิ่นอะไรไม่รู้

เหม็นเน่ามาก

ไอเกตุ

ห้องมึงโคตรเหม็นเลย

ดะ...เดี๋ยว!

กลิ่นอะไร

กูไม่ได้กลิ่น

เออ

นั้นดิ

กลิ่นอะไรของมึง

ไอยอจู

กลิ่นแบบ

เหมือนศพ

ไม่แน่ใจว่าใช่ไหม

กลิ่นเหม็นเน่ามาก

ตอนนี้

มึงได้กลิ่นอยู่ไหม

อืม

กลิ่นยังชัดอยู่

พวกมึง!!!

ดกหดหกดหกดหกดทหาทวห

พวกมึง 2 คน

ได้กลิ่น

กูได้ยินเสียง

ใครกรีดกระจกไม่รู้

เสียงแสบแก้วหูมาก

้เ้ก้ก้ด่ดืกิอหดเห

เชี่ย!!!

เกตุเป็นอะไรไป

เออ

ว่ายังไง

ตอบแชทกู

มาก

มึงรู้อะไรมา

มึงบอกมาเลยนะ

เพราะปกติ

มึงรู้อะไรมาก่อน

มึงจะเงียบจนใกล้พบถึงความจริง

เฮ้ย!!!!

เรื่องจริงเหรอวะ

กูไม่น่ามาเลย

ถ้าจะเกิดเรื่องแบบนี้

แปปนะ

ไอธรณีแชทมา

มึงจะตามสืบ

เพื่อ!!!

พวกเรามานอนกันแค่วันเดียว

เดี๋ยวก็เดินทางไปเที่ยวตรงอื่นต่อ

หมายความว่ายังไง

เออ

โอเค

มึง

ไอ้ยอจู

ไอเชี่ยยอจู

ตอบกู

เร็วๆ

เหมือนกูได้ยินเสียง

วิทยุจากห้องไหนไม่รู้วะ

กูไม่ได้หูแว่ว

เชี่ยยูกิ

ก็ได้ยินเหมือนกู

มึงกล้าไหมละ

กูว่า

มึงด่ากูชัวร์

งั้น

จะทำยังไงดีละ

ไอยูกิต้องดูแลเกตุ

โอเค

มึงเปิด

กูตาม

รักเพื่อนไง

เลยให้เพื่อนเปิดก่อนดีกว่าครับ

พวกมึงเดินออกไปไหนกัน

กลับมา

พวกมันออกไปหาเสียง

ว่ามาจากห้องไหน

หาเสียง?

เสียงวิทยุ

มึงไม่ได้ยิน

จริงดิ?

เออ

กูไม่ได้ยินเสียงวิทยุ

กูว่านะ

พวกมึงหูแว่ว

เนี่ย!!!

ตอนนี้ยังได้ยินเสียงอยู่เลย

มึงตั้งใจฟังหน่อยสิ

มึงก็ตั้งใจฟังกันจังนะ

ทีเวลาเรียนตอนนั้น

ไม่เห็นจะตั้งใจเรียนเหมือนตอนนี้เลย

มันใช่เรื่องที่จะเอามาพิมพ์ไหมเนี่ย

เสียงเหมือนมันดังขึ้นอยู่เนี่ยตอนนี้

เออ

เริ่มได้ยินมาบ้างแล้วละ

มันอยู่หน้าห้องพวกมึง

พวกกูเห็นผู้หญิงแก่ๆเดินถือวิทยุมาอยู่หน้าห้องพวกมึง

เชี่ย!!!

จริงเหรอ

ระวังตัวด้วยละพวกมึง

พวกมึงด้วยละกัน

โอเค

พวกมึง

เสียงเงียบไปแล้ว

เออ

จริงด้วย

แต่....

แต่อะไร

ยายแก...

ยังยืนอยู่หน้าห้องพวกมึง

งั้น

เดี๋ยวกู

เปิดประตูถามเขาดีไหม

อย่า!!!

มึงจะเปิดซี้ซั้วไม่ได้

ที่บ้านไม่ได้สอนเหรอ

สอน

แต่ไม่เห็นต้องว่าแบบนี้เลย

กูเศร้านะ

ไปเศร้าไกลๆ-ีนกู

งั้นเหรอ

เดี๋ยวกูแอบฟังหน่อย

เฮ้ย!

พวกมึง

เกตุฟื้นละ

จริงดิ

เออ

กูฟื้นแล้ว

ข้อความขึ้นเป็นร้อยเลย

เกิดอะไรขึ้น

เรื่องมันยาว

ถ้าอยากรู้จริงๆ

ก็เลื่อนย้อนกลับไปอ่าน

ว่าแต่

ถึงได้เป็นลมไปคาโทรศัพท์

ไม่รู้เหมือนกัน

เหมือนมีอะไรมาตีหัวกู

แข็งๆ

ว่าแต่ยูกิ

ไปแอบฟังอะไรอยู่ตรงประตูนะ

มียายแก่บ่นอยู่หน้าประตู

ห๊ะ!

ยายคนไหน

ไมรู้

แต่ยูกิ

มันแอบฟังนานแล้วนะ

พวกมึง

ว่า?

พวกมึง

ต้องไม่เชื่อแน่ๆ

ทำไม

เกิดอะไรขึ้น

ยายแกเดินไปแล้ว

แต่ที่แน่ๆ

ยายแกเดินเข้าทะลุกำแพงไป

เชี่ย!!!

จริงดิ

กูไม่ได้ยินเสียงแกบ่นแบบชัดๆเลยวะ

เหมือนแกบ่นอะไร

ไม่รู้

สักอย่าง

แต่ที่ได้ยินที่ชัดที่สุด

คือ

"ตาย"

จริงเหรอที่รัก

อืม

พวกมึง

รีบย้ายออกไปเถอะ

กูกลัว