ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เลิฟรักเมีย 3 - เดิมพัน

ชื่อตอน : เลิฟรักเมีย 3 - เดิมพัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.4k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ม.ค. 2563 03:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เลิฟรักเมีย 3 - เดิมพัน
แบบอักษร

เลิฟรักเมีย 3 - เดิมพัน

 

ฉันเดินเข้ามาในคลับพร้อมกับขอบตาที่เขียวช้ำ ก็ไอ้หลอนน่ะสิ มันต่อยเข้ามาที่เบ้าตาฉันเต็ม ๆ คนอะไรมือหนักหมัดหนักฉิบ แค่ด่าว่าตุ๊ดแค่นี้ก็ต้องต่อยด้วย

"เฮ้ อีอ้อย ตะ...ตามึงทำไมเป็นงั้นอ่ะ?" อันนี้เสียงอีซอสที่ร้องทักขึ้นเมื่อเห็นขอบตาอันเขียวช้ำของฉัน ไม่โดนมันฟาดหน้าแข้งใส่ก็ดีขนาดไหนแล้ว คนอะไรดุยิ่งกว่าหมาร็อตไวเลอร์

"มึงไปฟัดกับหมาที่ไหนมา?" อันนี้เสียงฝ้าย

"ไปฟัดกับหมาแถวนี้แหละ" ฉันตอบปัด ๆ ไปแบบไม่ใส่ใจมากนัก ก่อนที่จะนั่งลงกินเหล้าต่อ ว่าแต่ว่าทำไมฉันต้องคิดถึงแต่หน้าเขาด้วยนะบ้าจริง ฉันพยายามสะบัดหัวไล่ความคิดออกก่อนที่จะหันไปสังสรรค์กับเพื่อนต่อ

 

LOVE PART....

พลั่ก!! ผวั๊ะ!! ตุบ!! ตุบ!! เสียงหมัดของผมที่กระทบกับกระสอบทรายแบบหนัก ๆ มันดังไปทั่วบริเวณในขณะที่กำลังฝึกซ้อมอย่างหนักอยู่ที่ห้องยิมส่วนตัวภายในบ้าน

"ซ้าย ขวา ขวา ซ้าย" พลั่ก!! ตุบ!! ตุบ!! เสียงของพี่เลี้ยงดังขึ้นขณะทำการฝึกเป็นเป้าล่อเพื่อทดสอบสายตาของผม ซึ่งแน่นอนว่าผมไม่พลาดเลยสักเป้า

"อาทิตย์นี้ผมต้องสู้กับใคร?" ผมถามพี่เลี้ยงประจำตัวก่อนที่จะก้มลงทำซิทอัพต่อ

"ไอ้ราชันย์" พี่เลี้ยงผมตอบกลับมา

ผมหยุดนิ่งชะงัก ไอ้ราชันย์งั้นเหรอ ผมก็พอรู้มาว่าฝีมือแม่งไม่ธรรมดาอยู่เหมือนกัน แล้วมันก็มีประวัติที่ไม่เคยแพ้มาก่อนด้วย ไฟท์นี้ถือว่าสูสีอยู่พอสมควร

"รอบนี้เดิมพันสูงมากหลักร้อยล้าน" พี่เลี้ยงพูดขึ้นพร้อมจ้องหน้าผมอย่างมีความหวัง ถือว่าไฟท์นี้เป็นไฟท์ใหญ่ในรอบหลายปีเลยก็ว่าได้

ที่เงินเดิมพันจากผู้ใหญ่จะสูงมากขนาดนี้ ถึงผมจะชนะก็จริง แต่ผมได้แค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ของเงินเดิมพันเท่านั้นไม่ใช่ทั้งหมด

"...." ผมสงบนิ่งพร้อมคิดตามที่พี่เลี้ยงกล่าวขึ้น

"ถ้าแกชนะไฟท์นี้ เงินหลายล้านต้องเป็นของแก"

ผมกดยิ้มมุมปากก่อนที่จะพยักหน้ารับรู้ บ้านผมก็ไม่ได้ยากจนอะไร เข้าขั้นว่ารวยในระดับนึงเลยด้วยซ้ำ ธุระกิจทางบ้านของพ่อผมคือส่งออกอะไหล่รถยนต์รายใหญ่ของประเทศ ส่วนฝั่งแม่จะทำเกี่ยวกับร้านทอง

แต่ที่ผมเลือกมาต่อยมวยเถื่อนผิดกฏหมายเพราะเป็นความชอบส่วนตัว แล้วมันก็ได้เงินง่ายแค่แลกกับการเจ็บตัวนิดหน่อยเพื่อแลกกับเงินหลายแสนหรือหลายล้านผมว่ามันก็คุ้มอยู่นะ

"อย่าทำให้นายต้องผิดหวัง" พี่เลี้ยงพูดขึ้น นายที่ว่าก็เป็นนักการเมืองผู้มีอิทธิพลที่ผมอยู่ในสังกัด

"แล้วนายเคยผิดหวังหรือเปล่าล่ะ?" ผมยิ้มบาง ๆ กลับไป ก่อนที่จะหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบพร้อมพ่นควันออกมาหนัก ๆ

"วันนี้พอแค่นี้ เลิกซ้อมได้" พี่เลี้ยงของผมพูดแค่นั้นก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป

แต่ผมยังคิดว่ามันไม่พอ ผมต้องการซ้อมอีก ผมมันเป็นพวกบ้าพลัง ถ้าไม่ได้ออกกำลังกายแล้วจะหงุดหงิด

"นายว่าใครขี้เมา ไอ้ตุ๊ด!"

"เออ ไอ้ตุ๊ด!"

"นายว่าใครขี้เมา ไอ้ตุ๊ด!"

"เออ ไอ้ตุ๊ด!"

"นายว่าใครขี้เมา ไอ้ตุ๊ด!"

"เออ ไอ้ตุ๊ด!"

แต่จู่ ๆ เสียงของยัยขี้เมาที่ผมเจอในผับเมื่อหลายวันก่อนก็ดังขึ้น หลอกหลอนในโสตประสาทผมอยู่ตลอดเวลา เกิดมาในรอบยี่สิบสองปียังไม่เคยมีใครมาด่าว่าผมเป็นตุ๊ดมาก่อน ยัยขี้เมานี่คนแรกที่ทำให้ผมฟิวส์ขาดได้ขนาดนี้ คิดมาแล้วหงุดหงิด อย่าให้เจอนะ พ่อจะกระโดดแทงเข่าให้ใส้ไหล ไอ้แม่ย้อย!

"ตะ...ตุ๊ดงั้นเหรอ" ผมพึมพำออกมาแค่นั้นก่อนที่จะเล็งไปยังกระสอบทรายที่อยู่ตรงหน้า ผมไม่รอช้ากระโดดเข้าล็อกตีเข่าใส่ทันที พร้อมคิดถึงหน้ายัยนมโตขี้เมา

พลั่ก!! ตุบ!! ตุบ!! ผั๊วะ!! ผมคิดถึงหน้ายัยนั่นก่อนที่จะกระแทกหมัดหนัก ๆ แล้วกระแทกเข่าให้หายเคืองที่บังอาจมาว่าผมเป็นตุ๊ด ผมมันลูกผู้ชายอกสามศอกไซ้ 56 เว้ยยย

END LOVE PART

 

"ป้าแมวจ่ายค่าเช่าด้วย" ฉันยืนตะโกนบอกป้าแมวแม่ค้าเช่าแผงในตลาดที่ฉันเป็นทางบ้านฉันเจ้าของอยู่

"นี่จ้าเจ๊ลีฟ" ป้าแมวยื่นค่าเช่าแผงให้ ก่อนที่ฉันจะก้มลงจดบันทึก พร้อมเก็บเงินใส่กระเป๋าคุณนายสีแดงสดใบประจำตัวของฉันเวลามาเก็บค่าเช่าแผง

"ขอให้ขายดี ๆ นะป้า" ฉันยิ้มกว้างบอกป้าแมว ก็ฉันค่อนข้างสนิทกับพ่อค้าแม่ค้าในตลาดนี้อยู่แล้ว

"อีอ้อย" เสียงของอีซอสดังขึ้นในขณะที่ฉันยืนเก็บค่าเช่าแผงอยู่ในตลาด

"อะไรของมึง?" ฉันถามมันกลับไป เพราะดูท่าทางมันคงมีเรื่องอยากคุยกับฉันไม่งั้นคงไม่ลากสังขารมาตามฉันถึงตลาดสดแห่งนี้หรอก

"เย็นนี้มึงไปธุระเป็นเพื่อนกูหน่อยได้ไหม?"

"ไปไหนของมึง?"

"เดี๋ยวพอไปถึงมึงก็รู้เองแหละ" มันตอบกลับมาแค่นั้น อะไรของมันจะพาไปไหนก็ไม่รู้จักบอก

 

ตกเย็น...

ฉันมาทำธุระเป็นเพื่อนอีซอสอยู่ที่ไหนสักแห่ง มันคล้ายกับสถานที่ใต้ดินอะไรสักอย่าง ที่ข้างหน้าจะเปิดเป็นเหมือนโรงแรม แต่ข้างล่างจะเป็นลานกว้างขนาดใหญ่คล้ายสังเวียนใต้ดิน ผู้คนค่อนข้างเบียดเสียดแออัดอยู่พอสมควร

"มึงพากูมาที่นี่ทำไมอีซอส?" ฉันสะกิดถามมันที่เดินนำอยู่ข้างหน้า

"มาดูมวย" มันตอบกลับมา

"ห๊ะ!! ดูมวย?" ฉันร้องทักขึ้นอย่างประหลาดใจ ก็ร้อยวันพันปี มันไม่เคยจะพาฉันมาดูอะไรแบบนี้

"กูชอบนักมวยคนนึงอยู่ วันนี้เขามีไฟท์ขึ้นชก" มันบิดซ้ายขวาตอบฉันมาด้วยท่าทางเขินอาย ที่แท้ก็พามาดูผู้ชาย ไปให้สุดเลยเพื่อน ถ้าเรื่องผู้ชายอีอ้อยสนับสนุนเต็มที่ ปั๊ดโธ่!!

"ลงเดิมพันได้ด้วยนะ มึงจะลองเล่นดูมั้ย?" มันสะกิดถามฉัน

"หึ! ไม่เอาอ่ะ มึงเล่นเหอะ" ฉันตอบปัด ๆ ไป ก็ฉันดูมวยไม่เป็น ใครเป็นใครก็ไม่รู้ แล้วจะให้ลงพนันเนี่ยนะ

"ไหน ๆ ก็มาถึงที่แล้ว ลงสักหมื่นสองหมื่นก็ได้"

"ไม่เอาอ่ะ" ฉันปฏิเสธรัว ๆ เงินตั้งเป็นหมื่นเสียดายจะตาย

"ลองดู ถ้าเกิดมึงชนะ มึงได้หลายตังค์เลยนะอีอ้อย"

"...." พอได้ยินคำว่าเงินปุ๊บ จิตใจก็แกว่งไปมาทันทีหลังจากที่แน่วแน่อยู่นาน

"เอาไง จะลงไม่ลง?"

"เออ ๆ ลงก็ได้" ในที่สุดความโลภก็เข้าครอบงำ ช่วยไม่ได้ เรื่องเงินไม่เข้าใครออกใคร

"อีอ้อย ๆ สรุปมึงเชียร์คนไหน?" มันสะกิดฉันให้มองไปบนกระดานแผ่นใหญ่ที่มีรายชื่ออยู่ในนั้น ถ้าให้ฉันเดาน่าจะเป็นรายชื่อนักมวยที่กำลังจะขึ้นชกในวันนี้ รูปอะไรก็ไม่มีให้ดู มีแต่ชื่อเนี่ยนะ แล้วใครจะไปตัดสินใจถูก

"รังสิมันต์ กับ ราชันย์" ฉันยืนอ่านชื่ออยู่หน้ากระดาน พร้อมกับตัดสินใจอยู่นานก่อนที่จะลงเดิมพัน

"กูลงรังสิมันต์!"

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว