email-icon

เรื่องคนธรรพ์หนุ่มขี้อ่อยกับบุตรสาวพญานาครักสนุก เขาต้องพาเธอกลับบ้าน เธอต้องการเที่ยวเล่นไปเรื่อยๆ ใครจะเสร็จใครมาลุ้นกันค่ะ

ชื่อตอน : 7 - รังรัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ม.ค. 2563 00:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
7 - รังรัก
แบบอักษร

เสียงหัวเราะคิกคัก และม่านห้องลองเสื้อที่เผยอตุงทั้งซ้ายทีขวาทีทำให้เจ๊พลิ้ว เจ้าของร้านหูผึ่ง พยายามแอบฟัง แล้วสิ่งที่ได้ยินก็ทำให้เจ๊ถึงกับต้องกระพือโบกพัดอย่างว่องไวเพื่อลดอุณหภูมิไอร้อนจากสิ่งที่ได้ยิน..

"อย่าสิครับ ผมถอดเองได้น่า นะ"

"ไม่ต้อง อย่าดื้อ เดี๋ยวทำให้.. คิก คิก"

"โอ๊ย ใหญ่จัง จะไหวไหมอ่ะ ?"

"อา อา อา โอย ระวังหน่อย เบาๆ กับเนื้อตัวผมหน่อยสิครับ"

แล้วเสียงก็เงียบไปสักพัก..

พรืด ! ม่านรูดออก โดยมีหญิงสาวผมหยิกรวบผมจุกเดินออกมาหน้าตายิ้มแย้มสดใส เสื้อสายเดี่ยวเธอดูยับนิดหน่อย แต่แก้มเธอที่สีสุกปลั่งขึ้นยิ่งทำให้ผิวสีแทนสวยจับตา ส่วนชายหนุ่มผิวขาวใสสว่าง แก้มแดง ผมยุ่ง ดวงตาเป็นประกาย แขนของเขาโอบเธออยู่หลวมๆ อีกมือถือเสื้อผ้าในมือที่เลือกได้แล้ว ส่วนบนตัวของเขา เป็นเสื้อยืดสีขาวตัวโคร่ง กางเกงขาสามส่วนหลวมๆ สีกากี เขาดูสะอาดใสกิ๊กจนใครเห็นก็ต้องนึกว่าดาราหรือนักร้องมาพักผ่อนตากอากาศมากกว่าชายหนุ่มเพิ่งประสบอุบัติเหตุที่ผณินวารีเก็บมาจากข้างถนน..

เจ๊พลิ้วถอนหายใจ เฮ้อ สวยหล่อสมกันแบบนี้ ใครจะกล้าคิดอกุศลแย่งผู้มาทำผัวละ.. เธอจึงเดินไปรับเสื้อผ้าในมือผู้ชายไปจัดการคิดเงิน โดยแอบเบ้ปากหมั่นไส้นิดๆ ที่ผณินวารีวางเครดิตการ์ดจ่ายเงินให้ โดยไม่ละสายตาจากหนุ่มหน้าตาสวยเลยแม้แต่นาทีเดียว..

----------------

"ว้าว ห้องสวยมากครับ" คีตเทพกรรณอุทานเมื่อเห็นห้องคอนโดกว้างใหญ่ มีสี่ห้องนอน วิวระเบียงสองด้านของตึกมองไปเห็นหาดทรายสีขาวข้างล่าง เฟอร์นิเจอร์ในห้องเป็นแบบเรียบเก๋ เน้นสีไม้ตามธรรมชาติ สีขาวและสีเขียวเฉดต่างๆ หญิงสาวดูมีรสนิยมที่เรียบหรูดูดีสำหรับข้าวของเครื่องใช้ที่เลือกมาตกแต่ง ทำให้ห้องดูอบอุ่นน่าอยู่.. โดยเฉพาะห้องรับแขกและห้องกินข้าวที่กว้างมาก

คีตเทพกรรณคงจะคิดว่าหญิงสาวเจ้าของห้องที่ตกแต่งสวยเรียบๆ คนนี้จะน่าคบหาแบบรักจริงหวังแต่ง ถ้าไม่เหลือบไปเห็น.... หิ้งวางขวดเหล้าเรียงจนเต็มหนึ่งผนัง เคาเตอร์บาร์ทรงเก๋ไก๋สีทองที่มีแก้วเครื่องดื่มทุกชนิด บนโซฟามีร่องรอยของปาร์ตี้หนล่าสุดพอให้เห็น ทั้งรอยลิปสติกบนหมอนอิง แก้วเหล้าแห้งขึ้นคราบ ที่เขี่ยบุหรี่ที่ยังไม่ได้เท ขวดเบียร์วางบนโต๊ะกลางห้อง กับพื้นนอกระเบียง จานกับแกล้มยังวางแห้งกรังคาบนเก้าอี้ กางเกงในผู้หญิงของใครสักคนวางพาดบนทีวี บราลูกไม้พาดอยู่บนตู้ปลาที่แห้งสนิท

ชายหนุ่มอึ้ง.. ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเจ้าของห้องเป็นสาวปาร์ตี้ขาลุยแค่ไหน...

"เดี๋ยวคีตาทำตัวตามสบา..." เสียงใสๆ เจื้อยแจ้วของผณินวารีเหมือนขาดไปเฉยๆ คีตเทพกรรณจึงหันไปมองแล้วก็แทบกลั้นยิ้มไม่อยู่

ผณินวารีหน้าซีดตกใจ ! ดวงตากลมโตเบิกกว้างเหมือนเพิ่งนึกออกว่าห้องของตัวเองสภาพเละเทะแค่ไหน ! เธอรีบพุ่งไปเก็บบราและกางเกงในมาซ่อนข้างหลังตัวเองแล้วทำหน้าเจื่อน "เอ่อ อ่า เมื่อคืนก่อน มีงานสังสรรค์เล็กๆ ที่บ้านนะค่ะ ไม่มีอะไรมาก"

ความจริงคือเมื่อคืนเธอไปเจอหนุ่มนักท่องเที่ยวชาวยุโรปคนหนึ่งที่ร้านอาหารในเมือง เธอชวนเขามาห้อง ได้สนุกสุดเหวี่ยงกับเขาแต่สักพักก็เบื่อ เมื่อเขาขอให้หายาเสพติดมาให้ ซึ่งผณินวารีไม่โอเค ถึงการเป็นเผ่าพันธุ์นาคอย่างเธอใช้แล้วก็คงไม่เสพติดเหมือนมนุษย์ใช้ แต่เธอไม่ชอบความมึนงงหลงทิศทางของยาพวกนั้น มันไม่สนุก

หญิงสาวจึงกำจัดชายหนุ่มด้วยการชวนไปเที่ยวกลางคืน ลบความจำของเขาก่อนทิ้งเขาไว้กลางฟลอร์เต้นรำของเธคแห่งหนึ่ง แล้วไปต่อกับหนุ่มไทยแท้แต่กล้ามโต จนอิ่มเอมกับเซ็กส์จัดหนัก เธอจึงได้กลับมานอนตอนฟ้าสาง..

ผณินวารียิ้มแห้งให้คีตเทพกรรณ เธอนึกอายห้องรกรุงรังของเธอเป็นครั้งแรก ทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยสนใจเก็บกวาดบ้านเพื่อเอาใจหรือสร้างภาพแม่บ้านแม่เรือนกับผู้ชายคนไหนเลย

แต่กับเขา.. เธอไม่อยากให้เขาเห็นเธอในด้านมืดเร็วเกินไป ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

ผณินวารีจึงรีบดันหลังของคีตาเข้าไปที่ห้องนอนห้องหนึ่ง "คีตาอยู่ห้องนี้ไปเลยนะคะ ปกติไม่ได้เปิดใช้ค่ะ " แล้วก็รีบปิดประตูตามหลังเขา ก่อนวิ่งไปคว้าหลักฐานความเมามันส์เมื่อคืนไปทิ้งบ้าง วางในอ่างล้างจานบ้าง

ไม่ได้ๆ จะให้เขารู้เลยไม่ได้ว่าเธอมันแซ่บแค่ไหน เดี๋ยวพ่อคุณจะตื่นตูมหนีไปก่อนเธอได้จับเขากิน !

ผณินวารีจึงวิ่งพล่านไปทั่วห้องรับแขก กังวลจนผิดนิสัยปกติ..

ไม่ได้น้าาา อย่าหนีไปน้าาา เธอกังวลใจกลัวรูมเมทคนใหม่ของเธอจะคิดว่าเธอซ่าส์น่ากลัวและรีบหนีไปทันทีที่เขาได้ความทรงจำคืนมา..

แล้วหญิงสาวก็ชะงัก ดวงตากลมโตเบิกกว้าง จริงด้วย ! ถ้าเขาน่ารัก เก่งเรื่องบนเตียง อยากเก็บเขาไว้นานๆ ก็ไม่ต้องพาเขาไปหาหมอ ! เขาจะได้อยู่กับเธอโดยไร้ความทรงจำ ไม่เห็นเป็นไรเลย ! พอเบื่อก็ค่อยพาเขาไปรักษาแล้วก็ปล่อยเขาไป ง่ายจะตาย !

ผณินวารียิ้มออกมาอย่างสบายใจ เริ่มวางแผนการเข้าประชิดตัวหนุ่มหน้ามนดวงตาสีน้ำตาลทอง.. อืม เขาจะอึดไหมนะ ? จะได้รอกินข้าวเย็นก่อน หรือว่าจะสั่งอาหารมารอเลยเพื่อเติมพลัง.. อุ๊ย ตื่นเต้นจัง ! นางนาคินีจำแลงคิดกระดี๊กระด๊า แก้มระเรื่ออยู่คนเดียว..

------------------

คีตเทพกรรณมองไปรอบๆ ห้องนอนแขกของผณินวารีแล้วก็เดาได้ว่าหญิงสาวคงใช้ห้องนี้เป็นที่ซุกหัวนอนสำหรับเพื่อนหรือคนที่มาปาร์ตี้ที่ห้องเธอกระมัั้ง ? เขาจึงเก็บกระป๋องเบียร์กับแก้วพลาสติกใช้แล้วที่หลบอยู่ใต้เตียงทิ้งลงถังขยะ

ประตูเปิดออกและสาวสวยเผ็ดเจ้าของห้องก็เดินเข้ามาพร้อมหมอนฟูนุ่มสองใบ ใบหน้าสวยแปลกตากับผมจุกโผล่พ้นผ้าห่มกับหมอนออกมาน่ารักจนคีตเทพกรรณกลั้นหายใจ ไม่น่าเชื่อว่า สาวมีเสน่ห์น่าเอ็นดูขนาดนี้จะร้อนแรงปาร์ตี้เก่ง

หนุ่มสาวสองคนจ้องกัน กระแสความปรารถนาระหว่างกันยังไม่หายไปไหน.. ผณินวารีถอดเสื้อตัวนอกไปแล้ว เหลือแต่เสื้อกล้ามแขนกุดที่ยิ่งเน้นทรวดทรงอวบเต่งตึงกับเอวคอด

ชายหนุ่มรู้สึกหายใจติดขัด จึงเสยผมและทิ้งสายตายั่วๆ "ให้ผมช่วยปูเตียงนะครับ" เขาประชิดตัวเธอ เอื้อมมือรับผ้าปูที่นอนออกมา กางออกปูลงกับเตียงอย่างว่องไว การเคลื่อนไหวของเขาน่ามอง

ผณินวารียืนตาปรอย โอย ผู้ชายอะไรน่ารักจริง คล่องแคล่วเป็นพ่อบ้านเลย เดี๋ยวก็เก็บไว้เป็นชายบำเรอเสียหรอก !

เธอหยิบเอาหมอนมาตบและใส่ปลอกหมอนบ้าง มือเรียวลูบไล้หมอนไปพลางคุยเสียงหวาน "คีตาพอจะอยู่ได้ใช่ไหมคะ ? ปกติ วารีไม่ค่อยมีใครมาค้างด้วยหรอกค่ะ" เธอทำตาแป๋วใสซื่อ "มีแต่เพื่อนๆ เท่านั้นชอบมายืมห้องใช้จัดงาน เขาบอกว่าห้องวารีใหญ่ดี เพื่อนบ้านชั้นเดียวกันก็ไม่มี ไม่ต้องเกรงใจใครเหมือนคอนโดคนอื่น"

คีตเทพกรรณอมยิ้ม เพราะเขารู้ว่าความจริงคือตรงกันข้ามกับที่เธอพูด แต่แค่คิดว่าเธอพยายามโกหกเขาเพื่อให้ตัวเองดูดีในสายตาของเขา เขาก็คันยุบยิบในหัวใจแล้ว เธอคงอยากโปรยเสน่ห์มัดเขาให้อยู่หมัด ซึ่งคนธรรพ์จำแลงก็ไม่มีปัญหาแต่อย่างใด เพราะเขาคิดมาแล้วตลอดทางที่เดินทางมาห้องของเธอว่า เขาควรเล่นบทบาทไปตามน้ำ ในเมื่อเธอต้องการเซ็กส์ เขาก็ควรจัดให้เพื่อให้เธอไว้ใจ และเมื่อเขาได้เป็นคู่ควง หรือคู่นอนถาวรสักหน่อย เขาก็จะค่อยเริ่มเปิดเผยตัวและชวนเธอกลับบ้านไปอยู่เมืองบาดาลตามภารกิจของเขา..

ชายหนุ่มหยิบหมอนอีกใบมาแล้วก็ใส่ปลอก เขาพูดช้าๆ เสียงอ่อนโยน "น่าเห็นใจวารีจังครับ เป็นคนมีน้ำใจก็แย่นะครับ เลยต้องเหนื่อยเก็บบ้านเลย" หญิงสาวยิ้มอ่อน "ก็ไม่ลำบากหรอกค่ะ เพราะเพื่อนๆ เขาก็ยังเกรงใจไม่กล้าทำอะไรเสื่อมสะ สะ .."

หญิงสาวอึ้ง พูดไม่ออก ! เพราะคีตเทพกรรณขมวดคิ้ว และก้มลงหยิบของที่เขาเผลอเหยียบขึ้นมา..

มันคือถุงยางใช้แล้วห่อทิชชู่ไว้ลวกๆ

คีตเทพกรรณหันมามองเธอ ผณินวารีรู้สึกราวกับหน้าไหม้ด้วยความอาย "เอ่อ อ่า " เธอพุ่งอย่างว่องไวรีบฉกเจ้าก้อนทิชชู่น่าเกลียดนั่นแล้ววิ่งไปโยนทิ้ง ก่อนวิ่งกลับมาด้วยทิชชู่เปียกเช็ดมือเขา "ขอโทษจริงๆ ค่ะ ไม่รู้เพื่อนคนไหนทิ้งไว้ เลวมากเลย"

คีตเทพกรรณมองเธอเงียบๆ แล้วจึงนั่งลงบนเตียงกอดหมอน วางคางลงบนหมอน ช้อนตามองเธอ แววตาอ่อนหวาน "วารีครับ ผมไม่ถือหรอกว่าผู้หญิงต้องเรียบร้อยเป็นผ้าพับไว้ สำหรับผมมันเป็นเรื่องธรรมชาติ" เขายิ้มหวานโปรยเสน่ห์ "เป็นผม ผมก็อยากปลดปล่อยเปิดเผยความในใจ ถ้าผมพบคนที่ผมอยากกอดเขาอยากฝากรักเขา"

มือเรียวเขาลูบหมอนที่เขากอดราวจะยั่ว ดวงตาเขาเชื้อเชิญ "วารีรู้สึกเหมือนผมใช่ไหมครับ ?"

ผณินวารีนิ่งงัน หญิงสาวเดินถอยหลังช้าๆ ไปจนหลังบางดันประตูห้องปิดดัง กริ๊ก !

สาวสวยแซ่บตาโตเบิกกว้าง ลิ้นเล็กเผลอเลียริมฝีปาก

.. ราวกำลังเตรียมพร้อม..

ความคิดเห็น