ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 338

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ธ.ค. 2563 13:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12
แบบอักษร

ตอนที่ 12 ฟื้นคืนชีพจากความตาย Part 2 ภารกิจลับสยบพยัคฆ์แห่งแดนเหนือ(3)

 

โลกคู่ขนาน[ไร้การปกครอง โลกธรรมดา ที่1,290]

ประเทศจีน หรือชื่อเรียกอย่างทางการว่า "สาธารณรัฐ ประชาชน จีน"

ฤดูร้อน วันที่18 มิถุนายน

เวลา 17:45น.

ทั้งสำนักงานตำรวจต่างได้รับรู้ถึงการบีบบังคับอย่างไม่เป็นธรรมให้หัวหน้าหลิวต้องลงมือทำกับสมาชิกในทีมของผู้กองหยางหานตง เพราะได้รับคำสั่งจากนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่จำนวนหนึ่งที่ได้การเลี้ยงดูจากหม่าอู่กังที่สั่งให้ลงมือทำเช่นนั้น

บุคลากรเหล่านั้นถูกนำตัวไปสอบสวนอย่างหนัก ส่วนผู้กองหยางหานตงก็รับคำเตือนเช่นเดียวกันว่าอย่าได้แสดงพฤติกรรมเช่นนั้นอีก แต่พวกเขาก็สามารถรับรู้ได้เหมือนกันว่าเทพบุตรน้ำแข็งก็คงเหลืออดเช่นเดียวกันถึงได้แสดงดังนั้นออกมา

เนื่องด้วยในยามปกติเขาก็ไม่เคยแสดงพฤติกรรมเช่นนี้ออกมาก่อน หลังจากที่ได้รับคำเตือนหยางหานตงก็ได้มาพบลูกทีมของเขาทุกคน พร้อมทั้งเข้าไปกอดพวกเขาทุกคน

พร้อมทั้งกล่าววาจาพวกนายคือน้องชายและน้องสาวของฉัน มีพี่ชายคนไหนบ้างที่ทนเห็นน้องชายและน้องสาวของตัวเองถูกรังแกเช่นนี้ได้ แต่วันหลังพี่ชายคนนี้ขอเถอะอย่าทำเรื่องแบบในวันนี้เลย มันจะไม่เป็นผลดีกับพวกเธอทุกคนในอนาคต

หยางหานตงเข้าไปก้มหัวกล่าวขอโทษกับหัวหน้าทีมหลิว และหัวหน้าทีมอื่นๆ ที่ลูกทีมของเขาทำเรื่องไม่เหมาะ ไม่ควรเช่นนี้ด้วยความเต็มใจ

เสี่ยวเล่ย เสี่ยวหลี่ เสี่ยวถัง และลูกน้องในทีมเหลือของเขากำหมัดด้วยความเจ็บแค้นเพราะว่าพวกตนยังมียศตำแหน่งต่ำต้อย ไม่มีใครสนใจแต่กับมีหยางหานตงคนเดียวเท่านั้นที่ทั้งรักและเอ็นดูพวกเขาเท่านั้น

พวกเขาทั้งสิบชีวิตขอสาบานว่าพวกเขาจะทำงานอย่างหนักเพื่อตอบแทนบุญคุณที่ได้รับมาจากชายหนุ่มที่เรียกตัวเองว่าพี่ชาย

เสี่ยวเล่ย เสี่ยวหลี่ เสี่ยวถัง และลูกน้องในทีมที่เหลืออีกเจ็ดชีวิต พึ่งจบจากโรงเรียนตำรวจได้ไม่นานนัก และพึ่งได้ติดรับยศบนบ่าทั้งสองข้างรับรู้ถึงความหนักหนาของหน้าที่ตนเองพึ่งได้รับการมองพี่ชายของพวกเขาที่ก้มศีรษะขอโทษนายตำรวจที่พวกเขาได้ไปล่วงเกินเอาไว้ จึงได้ยินยอมพร้อมเข้าไปก้มหัวของตนเองเข้าไปขอโทษกับสิ่งที่พวกตนควรกระทำเอาไว้

พวกเขาทั้งสองได้ถูกสั่งสอนให้รับรู้ด้วยว่า การเป็นตำรวจที่ดีควรเป็นยังไง จะโดนอิจฉายังไง จะไม่ได้รับความเป็นธรรมยังไง ก็ไม่สมควรลุกขึ้นสู้ตอบโต้ แต่ควรหน้าที่ของตำรวจปกป้องประชาชนที่รอคอยพวกเขาเข้าขจัดสิ่งไม่เป็นธรรมพวกนั้น ยังไงดีถึงจะรู้ต้อง

ความเป็นธรรมคือสิ่งที่ประชาชนทุกชนชั้นต้องการ และพวกเขาคือเจ้าหน้าที่ตำรวจ พวกเขาก็ควรที่ต้องรักษาความเป็นธรรมสืบทอดไปยังรุ่นต่อไป

เหตุการณ์ที่เจ้าหน้าที่ตำรวจหน้าใหม่ยอมก้มหัวขอโทษพวกเขา ที่เป็นเจ้าหน้าตำรวจรุ่นพี่ต่างหน้าชากับแถบ

ราวกับว่าพวกเขาเหล่านั้นถูกตบหน้าว่าถ้าอยากได้ผลงาน อย่ามั่วแต่อิจฉากันแต่จงออกไปทำงานให้มากขึ้นซะสิ

 

วันที่ 18 มิถุนายน

เวลา 19:35น.

คฤหาสน์จีนโบราณใจกลางกรุงปักกิ่งแถวๆวงแหวนรอบนอกของเมือง คฤหาสน์ขนาดใหญ่ที่อายุเกือบหนึ่งร้อยห้าสิบ หน้าคฤหาสน์มีป้ายหน้าตระกูลขนาดใหญ่ว่า จวนสกุลหยาง

หยางลิ้วจิ้นได้นำภรรยาและทายาทของเขามายังบ้านพักที่ตัวเองเติบโตขึ้นมาตั้งแต่จำความได้ และต้องจำยอมจากบ้านหลังนี้ตอนในช่วงอายุสิบห้าปี ตั้งแต่นั้นเขาก็ยังไม่เคยย่างก้าวมาบ้านหลังนี้แม้แต่ครั้งเดียว

ทันทีที่เขาได้ก้าวเข้าในบ้านหลังนี้อีกครั้ง ก็ได้รับการต้อนรับจากเหล่าคนรับใช้ของตระกูลนำพาพวกเขาทั้งสามคนมายัง ห้องโถงหลักของบ้าน

เมื่อถึงพวกเขาทั้งสามชีวิตมาถึงห้องโถงใหญ่ก็ได้พบกับสมาชิกสกุลหยางอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา ปู่หกเข้าไปคารวะคุณปู่ใหญ่ทั้งน้ำตา

"พี่ใหญ่ น้องหกทำให้ท่านลำบากมาหลายสิบปี การจากไปของพี่รอง พี่สะใภ้รอง พี่สี่ พี่สะใภ้สี่ น้องหก ข้าก็ไม่ได้มาร่วมส่งพวกท่านเป็นครั้งสุดท้าย

แต่พี่ใหญ่ท่านก็ไม่เคยคิดโทษข้าและครอบครัวของเลยแม้แต่น้อย แถมยังให้การสนับสนุนพวกข้าอย่างลับๆ อยู่เสมอ

น้องหกผู้นี้ช่างเนรคุณยิ่งนัก ต่อแต่นี้เป็นต้นไปข้าจะทำงานชดใช้ความผิดที่เคยกระทำทั้งหมดเพื่อตระกูลหยางของพวกเรา"

ปู่หกให้สัญสาบานต่อหน้าบ่าวรับใช้รวมทั้งญาติสนิทในคราวดีกัน ปู่ใหญ่เรียกตัวหลานสาวแสนสวยให้มาสู่อ้อมอกด้วยความคิดถึง

"ซินเอ่อร์หลานเติบโตมาโฉมงามดั่งย่าทวดผู้ล่วงลับ แบบนี้จะไม่ให้ปู่ใหญ่ ปู่สาม ย่าห้า ปู่เจ็ด ย่าแปด จะไม่หวงได้ยังไงกัน หลานจงไปหาพวกท่านเสียเถอะ ปู่ใหญ่ไม่ได้ยินคำบ่นนินทาลับหลังว่า ห่วงหลานอยากเก็บหลานไว้อยู่คนเดียวหรอกนะ"

หยางเยว่ซินที่ความเคารพปู่ใหญ่เป็นเรียบร้อยแล้ว ค่อยไปทำความเคารพญาติผู้ใหญ่ที่ละคน ก่อนที่น้องๆทั้งสามของเธอออกมาทำความเคารพดวยใบหน้าที่ยิ้มแย้มสดใส

ก๊อก ก๊อก หยางหานตงที่กำมือซ้ายของตัวเองเคาะเป็นจังหวะที่โต๊ะไม้โบราณตัวทางริมเข้าห้องโถง

เขาเดินเข้าในห้องโถงด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ยืนมองน้องทั้งสี่ที่กำลังคุยเล่นกันอย่างอารมณ์ดี จึงไม่อยากขัดขวางบรรยากาศจึงได้แต่ส่งเสียงเคาะเรียกร้องให้พวกน้องๆของเขาให้รู้สึกอย่างช้าๆ

 

วันที่ 18 มิถุนายน

เวลา 20:35น.

หยางหานตงเดินนำลูกพี่ลูกน้องทั้งสี่ของเขามายังภัตตาคารซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลตระกูลหยาง และเป็นภัตตาคารที่อยู่โรงแรมสุดหรูที่ตระกูลหยางเป็นผู้ถือหุ้นเกือบแปดสิบเปอร์เซ็นต์

ภายในภัตตาคารที่ในขณะนี้กำลังมีงานเลี้ยงปิดกองถ่ายซีรีย์รักโรแมนติก ที่เซียะเยว่มี่ร่วมแสดงอยู่ด้วย

เซียะเยว่มี่เธอมีความสุขที่จะได้พบกับสามีของเธอ(ตอนนี้ยังเป็นชู้รักอยู่) และลูกพี่ลูกน้องของเขา แต่เธอต้องแสดงละครว่าพวกเขาไม่รู้จักกันมันช่างน่าเจ็บปวดยิ่งนัก

ซีรีย์ละครที่เซียนเยว่ที่แสดงร่วมในเรื่องนี้มีชื่อว่า ถ้าย้อนเวลาได้ เราจะไม่รักกัน ซีซั่นสอง ซึ่งมันเป็นซีรีย์เซียะเยว่มี่ร่วมแสดงอยู่ไม่กี่ฉากเท่านั้นเอง

แต่ที่เธอมาร่วมงานฉลองปิดกล้องในเรื่องนี้ เพราะเธอคิดถึงสามีของเธอเหลือเกินจนอยากเข้าไปกระโดดกอดเข้าเสียเหลือเกิน

หยางหานตงเดินนำลูกพี่ลูกน้องของเขา มาดูการทำงานภายในโรงแรมที่พวกเขาจะต้องมีบริหารดูแลในอนาคตอันใกล้อีกด้วย

เหล่าพนักงานในโรงแรมที่ได้รับรู้ว่า ผู้บริหารในอนาคตได้เดินทางมาดูการทำงานต่างออกมาต้อนรับพวกเขากันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา

พนักงานที่ออกมาต้อนรับต่างยินดีกันถ้วนหน้าที่ได้รับแผนการดำเนินงานของผู้บริหารในอนาคตอย่างหยางหานตง

หยางหยาง หยางเยว่ซิน หยางชิงหนิง หยางหรงเส่ยต่างรู้ปิติยินดีที่ได้ฟังแผนการบริหารงานที่ยอดเยี่ยมจากคำกล่าวจากพี่ชาย มันช่วยเพิ่มความสามารถในการเรียนรู้ในการบริหารธุรกิจในอนาคตมากขึ้นอีกด้วย

หยางหยางที่ได้ฟังแผนการบริหารธุรกิจจากปากของพี่ชาย จึงลองฝึกการบริหารงานในไปในตัวเริ่มลงมือสอบถามในจุดที่ไม่เข้าใจ

แต่กับถูกพี่สาวคนรองที่มีรูปโฉมงดงามไม่ต่างจากน้องสาวทั้งสองของเขามากมัก ตอบคำถามที่เขาถามเหล่านั้นตัดหน้าในแทบทุกครั้งไป

หยางหานตงแลเห็นว่างานบริหารธุรกิจครอบครัวมอบให้น้องสาวคนนี้ของเขาก็ยังได้ จึงได้ลูบหัวน้องสาวของเขาด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข

หยางเยว่ซินเปี่ยมปิติที่ได้รับรอยยิ้มจากพี่ชายคนโตของเธอ เธอจึงยิ้มรับอย่างมีความสุข แต่กลับเป็นน้องสาวอีกสองคนที่รู้สึกอิจฉาพี่สาวของเธอที่ได้รับรอยยิ้มที่อ่อนโยนของพี่ชายคนโตของพวกเธอ

มีหรือที่หยางหานตงจะไม่รับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ของน้องสาวทั้งสอง เขาจึงทำการลูบน้องสาวของเขาทั้งสองคนด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

หยางหยางแลเห็นว่าเขาไม่มีโอกาสจะได้เข้าไปแทรกแซงกระบวนการ การแสดงความรักของพี่ชายคนโตของเขาได้ ในขณะนี้หยางหยางกำลังศึกษากำลังงานบริหารกับพนักงานในโรงแรมทุกระดับชั้น กับถูกฝ่ามืออันอบอุ่นของพี่ชายคนโตขยี้หัวของเขาเบา แล้วพากันไปนั่งรับประทานอาหารมื้อค่ำด้วยกัน

ภายในห้องรับรองที่ถูกใช้งานเป็นห้องรับประทานอาหารชั่วคราวระหว่างหยางหานตงกับลูกพี่ลูกน้องของเขา และรวมไปถึงลูกน้องคนสนิทในทีมสืบสวนของเขา

หยางเยว่ซินทำการแนะนำตัวกับลูกทีมของพี่ชายด้วยรอยยิ้ม ลูกน้องทีมคนสนิทของหยางหานตงต่างเอาอกเอาใจน้องสาวทั้งสามของเขาโดยเฉพาะเสี่ยวเฟยที่แสดงความหน้าหม้อออกมาเป็นพิเศษ

เสี่ยวเล่ย เสี่ยวหลี่ที่ปกติเป็นคนพูดจาตรงๆได้แต่นั่งเงียบนิ่ง ได้แต่แอบเหลือบมองดรุณีงามทั้งสามด้วยใบหน้าที่แดงกล่ำ

 

วันที่ 18 มิถุนายน

เวลา 22:35น.

หยางหานตงได้สั่งคนของเขาให้ไปทำการคุ้มครองน้องชายและน้องสาวของเขาทั้งสี่คนก่อน

หลังจากนั้นเขาก็นั่งฟังการประชุมทีมของเขาต่อไปด้วยใบหน้าที่นิ่งสงบ และได้นำข้อมูลลับบางอย่างออกมาให้ลูกทีมของเขาเพื่อนำไปใช่ในการจัดรวบตัวกลุ่มยี่สิบสี่พยัคฆ์ที่เหลือรอดอยู่ให้หมดไป

ลูกทั้งสิบคนของเขารู้สึกทึ่งในความสามารถของหัวหน้าของพวกเขาแทบลืมหายใจ ข้อมูลลับเฉพาะนี่มีแต่นายตำรวจทีมปฏิบัติการพิเศษเท่านั้นที่จะได้ข้อมูลเฉพาะนี้ได้

นั่นแสดงว่าหัวหน้าของพวกเขาก็คือ ทีมพิเศษฝึกคัดเลือกมาเป็นมาจากทั่วประเทศแล้วว่าให้เป็น หนึ่งในสิบสองจักราศี หรือจะให้เรียกว่าทีมพิเศษรัตติกาลเงาจันทร์

ความคิดเห็น