ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ช่องทางการติดต่อจ้า 😊👇🏻 https://www.facebook.com/Jaodekwan-115693113174206/

เรื่องดราม่า 2

ชื่อตอน : เรื่องดราม่า 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 160

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2563 16:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เรื่องดราม่า 2
แบบอักษร

@ห้องสมุดมหาวิทยาลัย'X

ตอนนี้ฉันกับวิวกำลังค้นหาเนื้อหาเกี่ยวกับธรรมมาภิบาลในรายงานที่ต้องทำของอาจารย์วิชุดา วันเสาร์อาทิตย์จะได้นัดมาทำรายงานกัน จะได้ไม่ต้องมาหาข้อมูลอีกเป็นการล้นระยะเวลาในการทำงาน พวกฉันจะได้มีเวลาหายใจหายคอมากขึ้น

อ่อ...ถ้าถามว่านางมอสส์ซี่หายไปไหนอะเหรอ นั่งปั่นวิจัยของมันอยู่แหละถ้าวันนี้มันทำจบก็เป็นอันว่าเรียบร้อย วันจันทร์มอสส์ซี่มีวิจัยส่งแบบชาวบ้านเขาแล้ว ดีใจกับเพื่อนจริงๆ น้ำตาจิไหลอดหลับอดนอนสู้กันมาเป็นอาทิตย์ ถ้าถามถึงของฉันกับวิวบอกเลยค่ะ ว่าสวยและเก่งมากด้วย เสร็จเรียบร้อยแล้วจ้าาาา

"นี่พวกแกพรุ่งนี้เจอกันกี่โมง? ที่ไหนดี? "

มอสส์ซี่ถามขึ้นเมื่อเห็นว่าฉันกับวิวกลับมานั่งที่โต๊ะพร้อมกับหนังสือวิชาธรรมมาภิบาลส่วนหนึ่ง

"วิวได้หมดนะ เวลาไหน ที่ไหนก็ได้ เจนล่ะ? " วิวหันมาถามฉัน

"แกต้องทำงานบ้านก่อนใช่ปะ เพราะแกอยู่ในฐานะสาวใช้นี่นา คุณป้ายายวิวเขาจะไม่ดุเอาเหรอ นี่ฉันลากให้แกอยู่ด้วยจนครบอาทิตย์ก็เกรงใจจะแย่" มอสส์ซี่หยุดพิมพ์งานและละสายตาจากหน้าจอโน้ตบุ๊คเพื่อคุยกับฉัน

"ฉันก็เกรงใจอยู่นะ ฉันว่าส่งวิจัยสามบทแรกแล้วฉันคงขอลาออกจากการเป็นสาวใช้ล่ะ ทำงานบ้านได้ไม่เต็มที่เลยเหมือนเอาเปรียบคนอื่นเขา อีกอย่างคุณป้าก็ให้เงินเดือนฉันใช้เหมือนคนอื่นๆ ด้วย" ฉันตอบออกไปจากใจจริงๆ นะ รู้สึกไม่สบายใจเกรงใจคุณป้าด้วย

"แล้ววิจัยบทที่ 4 กับบทที่ 5 แกไม่ต้องเก็บข้อมูลแล้วเหรอ? " มอสส์ซี่ถามฉันต่อ

"ก็ทำไปบ้างแล้วนะ เรื่องเก็บข้อมูลก็แค่ทำแบบสอบถามแหละ เดี๋ยวทำแล้วเอามาให้คนใช้ที่บ้านกรอบแบบสอบถามให้ก็ได้" ฉันว่าตามการคาดการณ์ของฉันที่คิดไว้

"อ่อ...ลืมไปหย่ะ ว่าคุณหนูเจนเนตร เจนตพิทักษ์ มีคนใช้ในการปกครองประมาณ 30 คนเห็นจะได้" นางมอสส์ซี่พูดกระแนะกระแหนฉัน แต่มันก็เรื่องจริงแหละ

"ก็บ้านหลังใหญ่ขนาดนั้น มีน้อยทำความสะอาดไหวเหรอ ต้องไปโทษคุณพ่อคุณแม่โน้น สร้างบ้านไว้หลังใหญ่โตแต่ดันไม่มีใครอยู่ ปล่อยให้ฉันอยู่แค่คนเดียว"

พูดไปก็น้อยใจหน่อยๆ แต่ฉันก็เลือกที่จะเรียนต่อที่ไทยเอง คงจะโทษพวกท่านทั้งหมดไม่ได้

"ไม่ดราม่าสิ เอาที่เจนสบายใจละกัน วิวยังไงก็ได้ อีกอย่างคุณป้าใจดีจะตายท่านไม่มีปัญหาอะไรหรอก" วิวหันมายิ้มให้ฉันเป็นการให้กำลังใจ

"นั่นสิ เอาที่แกสบายใจอะ แต่คงไม่อยากออกมาจากบ้านเขาหรอกมั้ง แอบไปสอยลูกชายเขามาแล้วนี่" นางมอสส์ซี่พูดด้วยเสียงอิจฉาปนหมั่นไส้ ทำปากขมุบขมิบ ฮะฮะฮ่า

"นางบ้าาาาา สอยเสยอะไรพูดดีๆ หน่อยไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ ห่างๆ กันบ้างก็ดีจะได้คิดถึงกันมากๆ ไง" ฉันพูดไปงั้นแหละทั้งๆ ที่ในใจก็หวั่นๆ เรื่องวินซ์มากกว่าเป็นสาวใช้อีก

"แล้วถ้าวินซ์รู้ว่าเจนคือใคร วินซ์จะโอเคเหรอ? " อ่าาาเป็นคำถามที่ตอบยากอยู่นะ วินซ์เป็นคนที่เดาอารมณ์ยากมาก

"แหมมวิวต้องดีใจสิ เพราะตอนนี้รักกันในฐานะเจ้านายกับสาวใช้ วันดีคืนดีจากสาวใช้กลายมาเป็นคุณหนูที่รวยขนาดนี้ ฐานะเท่าเทียมกัน ทั้งหน้าตา ทั้งการศึกษา ไม่มีอะไรด้อยไปกว่ากัน วินซ์ต้องดีใจอยู่แล้วล่ะ" มอสส์ซี่ขอบใจแกนะที่พูดมาเมื่อกี๊แสดงว่าฉันก็สวยอยู่ ฮะฮะฮ่า

"มั้งนะ เรื่องฐานะฉันก็กังวลอยู่เหมือนกัน วินซ์คงคิดหนักอยู่แน่ๆ ว่าจะบอกกับคุณป้าว่ายังไงดีที่คบกับฉันที่เป็นสาวใช้"

อันนี้ฉันคิดเองค่ะแต่ไม่เคยได้ยินวินซ์พูดบอกหรอกว่าจะบอกเรื่องที่คบกันให้คุณป้าทราบ

"แต่คุณป้าก็รู้นี่นาว่าเจนเป็นใครน่ะ ท่านคงยินดีมากและก็คงจะขำวินซ์มากกว่าที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย อิอิ" วิวพูดไปยิ้มไปสงสัยนึกเหตุการณ์ล่วงหน้าไว้แล้วคงขำออกมา

"ขอให้เรื่องทุกเรื่องเป็นไปในทางที่ดีแล้วกันนะ (^^) " ฉันหันไปยิ้มตอบส่งให้วิวกับมอสส์ซี่

"แล้วจะบอกคุณป้าวันไหนเหรอเจน? " วิวหันมาถามฉันอีกครั้ง

"คงเป็นวันอาทิตย์แหละ ตอนนี้คุณป้าท่านไม่อยู่ไปทำบุญต่างจังหวัดกับเพื่อนๆ กลับมาวันอาทิตย์" ฉันตอบวิวไป

"จ๊ะ...งั้นก็ตามนั้นละกันเนาะ มอสส์ซี่ทำงานเสร็จยังจะสองทุ่มแล้วนะวิวว่าวิวหิว" วิวพูดกับฉันในตอนแรก ก่อนจะหันไปพูดกับมอสซี่ในตอนหลัง

"อ่าๆ ขออีก 15 นาที จะเสร็จแล้ว แบบสมบูรณ์เลย เดี๋ยวพาไปกินปิ้งย่างร้านอร่อยแบบว่าสุโค่ยมากๆ " อ่าพูดถึงของกินหิวเลยฉัน

"เลี้ยงมั๊ย" เสียงฉันเอง

"เลี้ยงค่าาาา มีเพื่อนแสนดีขนาดนี้เลี้ยงแค่นี้จิ๊บๆ " นางมอสส์ซี่แกน่ารักมาก ฮะฮะฮ่าาา

"เย่ๆ ของฟรี เย่ๆ " แม้แต่วิวก็ชอบของฟรีเหมือนกันเหรอ

"อิอิ/ฮะฮะฮ่า" ฉันกับมอสส์ซี่ขำกับท่าทางติ๊งต๊องของวิวยกใหญ่

"อะฮืมมม!! รบกวนเบาเสียงลงด้วยค่ะนักศึกษาทั้งสามคนตรงนั้น"

ทันทีที่บรรณารักษ์ประจำมหาวิทยาลัยพูดเตือนขึ้นมา พวกฉันรีบหุบปากลงแบบอัตโนมัติ

มอสส์ซี่รีบกลับไปพิมพ์งานต่อ ฉันกับวิวก็เอาหนังสือที่ต้องใช้ในวันพรุ่งนี้ไปทำเรื่องยืมเพื่อเป็นการแยกย้ายสลายโต๋ เดี๋ยวเมาส์กันเสียงดังอีกโดนดุอายเขา ถึงจะเป็นเวลาใกล้ 2 ทุ่มแล้วก็ตาม แต่ก็มีนักศึกษาอีกมากมายที่มาใช้บริการห้องสมุดของมหาลัย เนื่องจากช่วงนี้เป็นสัปดาห์นรกของเด็กมหาลัยนั้นเอง!!

เวลา 20.25 น.

ตอนนี้พวกเราทั้งสามคนอยู่ที่หน้าร้านปิ้งย่างขนาดใหญ่ เป็นร้านที่แบบว่าเหมือนยกทะเลมาไว้บนบก คนก็มานั่งกินกันเยอะน่าดู จะมีที่นั่งให้พวกฉันมั๊ยล่ะเนี่ย

"แกมอสส์ซี่ จะมีที่นั่งให้พวกเราปะเนี่ย คนเยอะมากเลยอ่า" ฉันมองเข้าไปในร้านแล้วอดสงสัยไม่ได้

"มันต้องมีสิแก ข้างในมีโต๊ะอีกเยอะนี่มันแค่ส่วนหน้าร้านเอง"

มอสส์ซี่ตอบกลับมานี่แค่ขนาดส่วนของหน้าร้านนะคนยังเยอะขนาดนี้เลย ข้างในจะขนาดไหน

"คนเยอะมากเลยอะ มันต้องอร่อยสุโค่ยแบบที่มอสส์ซี่บอกไว้แน่ๆ เลย" วิวพูดพร้อมกับทำท่าสูดกลิ่นควันอาหารที่เขาปิ้งย่างกันไปด้วย สงสัยจะหิวมาก

"หิวเหรอวิว? " ฉันอดที่จะถามไม่ได้กับความใสๆ ของเพื่อนที่ทำออกมาโดยไม่รู้ตัว

"อืม...หิวมากเลยล่ะ รออะไรล่ะเราเข้าไปในร้านกันเถอะ"

วิวว่าจบก็มาคล้องแขนฉันข้างนึงแขนมอสส์ซี่ข้างนึงก่อนจะออกแรงลากฉันกับมอสส์ซี่ให้เดินตามมา

โอโห... มีแต่ของน่ากินทั้งนั้นเลย ของทะเลสดๆ ที่แบบเหมือนขนมาหมดทะเล ของยำ ของทอด นี่มีแบบบุบเฟ่ด้วยนะ กรี๊ดดดดดเจนชอบไม่ได้กินอะไรแบบนี้มานานแล้วด้วย สงสัยวันนี้ต้องจัดหนัก จะว่าไปท้องก็ร้องจะตายอยู่แล้วเจนจะไม่ทนค่าาาา

"มากันกี่ทีครับ" พนักงานเดินเข้ามาถามพวกฉัน

" 3 ที่ครับ" เป็นมอสส์ซี่ที่ตอบออกไป

"งั้นเชิญทางด้านนี้เลยครับ"

พนักงานบอกเสร็จก็พาพวกฉันมานั่งแถวโซนข้างหน้าร้านที่มีที่โต๊ะว่างตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ เมื่อกี๊เดินเข้ามาทำไมมองไม่เห็นหว่า เป็นโต๊ะที่อยู่ติดฝั่งถนนอาจจะรำคาญเสียงรถไปบ้างแต่ว่าอยู่ใกล้กับพวกอาหารไม่เป็นไรยอมได้

"ปะ..พวกเราลุย"

สิ้นเสียงของมอสส์ซี่พวกฉันก็จัดการเดินไปเลือกเอาอาหารที่ตัวเองอยากกินมากันยกใหญ่

พวกเราคุยกันไปกินกันไปมันเป็นอะไรที่ฟินมาก แบบไม่ได้ทำอะไรที่มีความสุขด้วยกันแบบนี้มานานมากละ ช่วงนี้ก็มีแต่งาน งาน และก็งาน พอมีงานที่ทำเสร็จสำเร็จไปบ้างแล้วมันรู้สึกโล่งดีจริงๆ

"เอ๊ะ!! "

อยู่ๆ มอสส์ซี่ก็ร้องขึ้นมาเสียงดัง ทำให้ฉันกับวิวต้องหยุดกิจกรรมตรงหน้าเพื่อหันไปมองว่ามันเป็นอะไรของมัน

"เป็นไรมอสส์ซี่ กุ้งทิ่มมือเหรอ? " วิวถามเพราะเห็นว่ามอสส์ซี่ถือกุ้งอยู่ในมือ

"ไม่ใช่" มอสส์ซี่ตอบกลับมา แต่ตามองไปที่อีกฟากของถนน มองอะไรของมันหว่า

"แกมองอะไรอะ ตรงนู้นมีอะไรน่าสนใจ แสดงว่ามีผู้ชายหล่อๆ แน่เลย หุหุ" ฉันพูดแซวมอสส์ซี่ไป

"เจน วิว แกช่วยฉันมองซิว่าผู้ชายที่ยืนอยู่หน้าร้านอาหารฝั่งโน้นหน้าคุ้นๆ หรือเปล่า" สิ้นเสียงมอสส์ซี่ฉันกับวิวก็หันไปมองตามบ้าง บอกแล้วว่ามันต้องมองผู้ชายชัว

ฝั่งตรงข้ามเป็นร้านอาหารอิตาลีที่ขึ้นชื่อว่าอาหารอร่อย รสชาติเยี่ยมเหมือนนั่งกินอยู่ที่ประเทศอิตาลีเลย และราคาอาหารก็เอาเรื่องอยู่ เพราะฉันเคยมาทานกับครอบครัวไปครั้งสองครั้ง และมันก็โคตรจะตรงข้ามคนละแบบกับร้านปิ้งย่างที่พวกฉันกำลังนั่งกินกันอยู่ในตอนนี้ ให้มองอะไรล่ะมีแต่ร้านกับรถของลูกค้าที่มาจอดอยู่หน้าร้าน

"ตรงไหนอะมอสส์ซี่" วิวถามเหมือนไม่เจออะไรที่มอสส์ซี่กำลังโฟกัส ฉันก็เหมือนกัน

"ก็ตรงรถ BMW สีขาวนั้นไง อยู่ตรงฝั่งซ้ายของร้านน่ะ" มอสส์ซี่ทำเสียงขึ้นจมูกนิดหน่อย เหมือนรำคาญที่พวกฉันไม่เห็นสักที

"เฮ้ยยยย!! " วิวร้องเสียงหลงเมื่อเจอสิ่งที่มอสส์ซี่อยากให้เห็น

ฉันมองภาพตรงหน้าที่มีผู้ชายคนหนึ่งกำลังเปิดประตูรถให้กับผู้หญิงรูปร่างสูงโปร่ง ดูผอมบางและมีผมที่ยาวตรงสลวย ขนาดมองเห็นแค่ด้านข้างยังรู้เลยว่าเธอต้องเป็นคนที่สวยและหุ่นดีมากๆ มองรวมๆ ก็เหมือนคนเป็นแฟนกันที่มากินดินเนอร์อะไรแบบนี้แหละ แต่มันติดที่ว่าผู้ชายคนนั้นพวกฉันดันรู้จักนี่สิ

"วินซ์!!!!!!! " ฉันพูดชื่อผู้ชายที่พวกเรากำลังมองอยู่ออกมา

 

*******************************

อย่าลืม #วินซ์ #เจนเนตร #แม่บ้านสาว #วิจัย กันด้วยนะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว