Chapter 3
-
นะโมปล่อยนะโมนะพี่ไนท์!!
-
ไนท์กูไม่ปล่อย
-
นะโมบอกให้ปล่อยไง!
-
ตั้งเเต่ลงจากรถมาร่างสูงก็กระชากผมลงมา..ตอนขึ้นลิฟท์ทุกคนต่างก็มองเเละซุบซิบกันผมไม่ได้สนใจหรอกนะเเต่ผมเจ็บที่ข้อมือหน่ะสิ
-
ไนท์กูปล่อยเเน่!
-
ไนท์เเต่ปล่อยในตัวมึงนะ
-
นะโมไม่!!!!
-
เช้า...
-
ครืดๆๆๆๆๆ
-
ใครมันบ้าโทรมาทำซากอะไรตอนนี้วะเนี้ย
-
พอผมตะท่าจะลุกก็ปวดร้าวไปทั้งสะโพก...เเต่ที่เเปลกไปกว่านี้คือร่างสูงที่นอนอยู่ข้างๆปกติเค้าไม่มานอนเเบบนี้หรอกที่ผ่านมาเกือบปีต่างคนต่างอยู่ก็ว่าได้
-
ไนท์อื้อ มึงจะลุกไปไหนวะ
-
นะโมจะไปเรียน
-
ไนท์มึงไหวหรอ?
-
นะโมสบาย
-
นะโมนอนไปเถอะผมจะไปเรียน
-
ไนท์งั้นจะไปเเล้วปลุกกู
-
ไนท์กูจะไปส่ง
-
ผีเข้าหรือไง? เเต่ผมไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเค้าหรอกผมอาบน้ำเเต่งตัวเเบ้วก็เก็บของที่สำคัญๆใส่กระเป๋าเดินทาง เพราะผมจะกลับไปอยู่บ้านอย่างถาวร
-
มหาลัย
-
ภาคอ่าวนะโมหวัดดี
-
นะโมอ่าวภาค
-
นะโมมาทำอะไรที่คณะเราอ่ะ
-
ภาคพอดีไอภามมันลืมของ
-
ภาคเราฝากให้มันหน่อยดิ
-
นะโมได้ๆ
-
ภาคว่าเเต่นะโมจะย้ายตังเองไปไหนเนี้ย
-
ภาคขนของมาซะเยอะเลย
-
นะโมเราจะกลับไปอยู่บ้านอ่ะ
-
ภาคเเล้วพี่ไนท์
-
นะโมอน่าพูดถึงเลย
-
นะโมไหนของที่จะฝากอ่ะ
-
ภาคหนังสือนี่เเหละ เเต่เราไม่ฝากไปแล้ว
-
นะโมทำไมอ่ะ
-
ภาคเราจะเดินไปเป็นเพื่อนเลยตางหาก
-
นะโมอืมม
-
ระหว่างทางเดินนั้น..
-
ภาคได้ยินเรื่องงานหมั้นของพี่ไนท์กับลูกพีชหรือยัง
-
นะโมว่าไงนะ
-
ภาคตอนเเรกเราก็ไม่รู้หรอก
-
ภาคเราได้ยินพี่ไนท์เค้าคุยกับพวกเพื่อนเค้า
-
ภาคว่าเเม่เค้าจะให้หม้น
-
ภาคเพราะพี่ไนท์มีอะไรกับพีชเเล้ว
-
พอผมได้ฟังสิ่งที่ภาคพูดตัวผมถึงกับหน้าชา กับผมเค้าไม่เคยพาไปให้ที่บ้านรู้จักหรอก4ปีที่ผ่านมาหน้าพ่อเเม่เค้าผมยังไม่เคยเห็นนอกจากในทีวีเลยด้วยซ้ำ...
-
ภาคเราไม่ได้พูดเพื่อซ้ำเติมนะโมนะ
-
ภาคเเต่ถ้าถอยออกมาได้
-
ภาคถอยออกมารักตัวเองเถอะ
-
นะโมอือ...
-
นะโมเราจะลองดูเเค่อีกครั้งเดียว
-
นะโมถ้าไหวเราจะถอยออกมา
-
เลิกเรียน...
-
ลูกพีชพี่นะโมครับ
-
ลูกพีชผมมีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย
-
นะโมเรื่องอะไรหรอน้องพีช
-
ลูกพีชคือผมกับพี่ไนท์เราไม่ได้มีอะไรกันจริงๆนะครับ
-
นะโมน้องพีชจะไปมีอะไรกับมันก็เรื่องของร้องพีชเถอะ
-
ลูกพีชเเต่ผมกับพี่ไนท์เราไม่ได้รักกัน
-
นะโมน้องพีชอาจจะไม่ได้รัก
-
นะโมเเต่มันรักน้องพีช
-
ลูกพีชผมขอโทษที่ทำให้เรื่องเเบบนี้มันเกิดขึ้น
-
ลูกพีชผมไม่ได้ตั้งใจ
-
นะโมพี่ไม่รู้ว่าคำขอโทษที่พูดมาออกจากใจมั้ย
-
นะโมเเต่ถึงขอโทษพวกนายก็ต้องหมั้นกันอยู่ดี
-
นะโมพี่ขอตัวนะ
-
ผมก็เดินไปที่โรงจอดรถที่จอดเอาไว้ตั้งเเต่เมื่อวาน ก็เห็นร่างสูงยืนอยู่
-
ไนท์กูบอกว่าตอนเช้ากูจะมาส่ง ไม่เข้าใจหรือไง
-
นะโมก็เห็นว่าหลับอยู่
-
ไนท์ไม่มีปัญญาปลุกสินะ
-
นะโมออกไปเถอะ
-
นะโมผมไม่มีอารมณ์มาทะเลาะกับพี่นะ
-
ไนท์กูไม่ได้จะชวนถึงทะเลาะ
-
ไนท์กูจะมารับไปหาเเม่กู
-
นะโมเพื่อ?
-
นะโมไม่จำเป็น
-
ไนท์มึงคิดจะเข้าหาเเม่กูหน่อยหรือไง
-
นะโมอืม
-
นะโมผมจะไปหาในฐานะอะไร?
-
ไนท์ก็เมียกู
-
นะโมไม่จำเป็น
-
นะโมเดี๋ยวพอพี่หมั้นเมื่อไหร่
-
นะโมผมจะไปเอง
-
ไนท์ว่าไงนะ
-
ไนท์มึงรู้?
-
นะโมเห้อ..
-
นะโมก็ไม่ได้โง่ที่จะไม่รู้อะไรเลย
-
ไนท์งั้นมึงรู้ก็ดี
-
ไนท์เตรียมตัวเตรียมใจออกจากชีวิตกูให้ได้ละ
-
ไนท์เพราะถ้ากูหมั้นเเล้วที่ข้างๆกูคือพีช
-
พอร่างสูงพูดจบผมก็เดินขึ้นรถทันที...ใจจริงโครตเข็วอยากจะร้องไห้ออกมาด้วยซ้ำเเต่เรายะให้เค้าเห็นตอนเราอ่อนเเอไม่ได้..
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()