facebook-icon

มาช้าแต่มานะ

Accel World ตอนที่ 4 ระบบโฉมใหม่ไฉไรกว่าเดิม

ชื่อตอน : Accel World ตอนที่ 4 ระบบโฉมใหม่ไฉไรกว่าเดิม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ม.ค. 2563 13:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Accel World ตอนที่ 4 ระบบโฉมใหม่ไฉไรกว่าเดิม
แบบอักษร

 

หลังจากนั้นไนท์ได้มุ้งหน้ากลับบ้านของเขา  

 

แกร็ก!  

 

กลับมาแล้ว 

 

ไนท์ได้ถอดเสื้อผ้าวางไว้ที่ตระกร้าหน้าห้องน้ำก่อนจะเปิดประตูเข้าไปเพื่อจะอาบน้ำก่อนเข้านอน  

 

เขาเดินไปที่ฝักบัวและทำการชำระร่างกาย เขาที่กำลังจะลงอ่างน้ำขนาดใหญ่ตรงหน้าแต่ก็ต้องหยุดชงัก 

 

บ่อน้ำร้อนขนาดใหญ่มาก ภายในห้องถูกตกแต่งโดยก้อนหินขนาดใหญ่ ต้นไม้ใบหญ่า ถูกนำเข้ามาปลูกภายในบ้าน  

 

"........ " 

หญิงสาวหน้าตาสะละสะรวยผมสีดำแตกต่างจากไนท์ที่ผมสีขาวหุ่นดีเกินสาวอายุ 17ปี กำลังยืนนิ่งค้างอยู่ในบ่อน้ำร้อน 

"......... " 

 ทั้งสองมองหน้ากัน ไนท์เดินไปที่บ่อน้ำอย่างไม่ใส่ใจอะไร เขาลงไปแช่อย่างเงียบๆโดยมิเรียกำลังยืนนิ่งค้างมองไปที่ไนท์อย่างไม่เชื่อสายตา 

 

"ท...ทำไมนายถึงเข้ามาละ!?" เธอกล่าวขึ้นด้วยใบหน้าที่แดงซ่า เธอรีบนำมือขึ้นมาปิดส่วนลับของตัวเองโดยเร็ว ไนท์ที่ได้ยินได้กล่าวขึ้นในขณะกำลังปล่อยตัวปล่อยใจไปกลับการแช่บ่อน้ำร้อนสุดใหญ่โต  

 

"ผมไม่ทันดู ไม่คิดว่ามีพี่จะอาบน้ำตั้งแต่หัวค่ำ ปกติไม่เห็นพี่อาบน้ำในเวลานี้" 

 

ไนท์กล่าวขึ้น ด้วยความที่เขามาเกิดใหญ่โดยมีสติปัญญาของชาติก่อน เขาเลยสังเกตมาตั้งแต่เล็กแล้วว่ามิเรียนั้นไม่ค่อยอาบน้ำ ในตอนหัวค่ำ แต่จะเห็นอยู่แต่ในห้อง ไม่ออกไปข้างนอก โดบให้เหตุผลว่า " ไม่ชอบแดดอะ พอดีแพ้แดด " เธอกล่าวขึ้นพลางหันหน้าหนีพร้อมเกาแก้มแก่เขินไปด้วย ผมก็แอบสงสัยอยู่หรอกแต่ก็ปล่อยไปคงไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอกมั้ง 

 

"เอ่อ..... พอ-" ไม่ทันได้กล่าวอะไนเพิ่มเติม อยู่ๆร่างของเธอก็ถูกไนท์ดึงไปไว้หลังก้อนหินขนาดใหญ่ที่สุด 

 

"ว้าย!"  

 

ชู่ววว! 

 

ไนท์รีบนำมือมาปิดปากเธอไว้ ไนท์ลุกขึ้นจากน้ำทำให้มิเรียนั้นเห็นทั้งหมดของเขา แต่ก็ต้องหันหน้าหนีทันที ไนท์เดินออกมาจากก้อนหินขนาดใหญ่ที่สุด ก่อนมาอิจะเดินเข้าประตูมา ก็นะมันห้องรวมนิ ไม่แปลก  

 

"มองอะไร!?"มาอิตะโกนขึ้นเสียงดังทำให้มิเรียที่ได้ยินค่อยๆฉะโงกหัวออกมาที่ละนิด  

 

"เอ๋...ไม่ใช่ว่ามาอิเลิกนิสัยแบบนี้ไปแล้วหรอ?" 

 

มิเรียสับสนไปหมด ในยามปกติแล้ว มาอิจะอัธยาศัยดีเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ ทำทุกอย่างโดยไม่บ่น คอยปกป้องเธอจากสิ่งที่ไม่ดีมามากมาย ถือว่าเป็นน้องที่ดีที่สุดเลยละนะ แต่ทำไม...เธอไม่อยู่ถึงก้าวร้าวขนาดนี้? 

 

 

 

ไนท์ที่ฟังมาอิบ่นเรื่องรักๆไคร้ๆ เกี่ยวกับมิเรีย โดยที่มันไม่รู้เลยว่า เจ้าตัวที่กำลังพูดถึงอยู่นั้นได้ยินจนหมด รวมถึงรู้นิสัยที่แท้จริงของมันอีกด้วย ทำให้มิเรียเสียใจมากที่ไม่รู้ว่าจะมีน้องที่นิสัยแบบนี้ ส่วนมาอินั้นที่ได้หนีชึ้นห้องไปทันที  

 

เป็นไปตามแผน .. 

 

ไนท์หัวเราะในใจอย่างสะใจเขารู้อยู่แล้วว่ามิเรียอยู่ในห้องน้ำ ส่วนระยะเวลานั้นเขากำหนดไว้อยู่แล้ว มาอิจะเข้ามาอาบน้ำเวลาหัวค่ำเวลา 6โมงกว่าๆทุกวันพร้อมบ่นเรื่องของมิเรียอยู่ บ่นว่าอยากจะจับกดบ่าง อย่างจะขยัมหน้าอกนั้นจัง อะไรแบบนี้อยู่แล้ว ทั้งสอง มิเรีย มาอินั้นตั้งแต่เด็กๆแล้วไม่ค่อยคุยกัน นี้นับว่าโชคทดีที่ทั้งสองไม่ค่อยสนิทกัน ไม่งั้นแผนคงไม่สำเสร็จง่ายขนาดนี้ ด้วยการที่ทั้งสองมีเวลาอาบน้ำที่หา่งกันประมาณ 5 -6 ชั่วโม่ง แต่ผมได้นำหมามุ่ย ไปใส่ทาไว้ในชุดชั้นใน เสื้อตัวโปรดของเธอ นั้นแหละทำให้เธอต้องเข้ามาอาบน้ำก่อนเวลาปกติ แถมผมยังเห็นของดีอีก คุ้มจริงๆ  

 

เช้าวันถัดมา 

 

ไนท์ได้เดินออกมานอกบ้าน ยืนมองแสงแดดที่สุดจะร้อนแรง เขานำมือขึ้นกายหน้าผาก  

 

"ร้อนโว้ย-"  

 

ไม่ทันพูดจบอยู่ดีๆ ภาพตรงหน้าพลันกลายเป็นสีฟ้าทันที ตึกลาบ้านช่องพลันเปรี่ยนสภาพไปอย่างรวดเร็ว ตึกที่ดูทันสมัยค่อยๆพังทลายลงหรือเพียงเศษซากและโครงสร้างของตึก ต้นไม้ใบหญ้าเรื่องขึ้นอย่างรวดเร็ว  

 

"มาแล้วรึ..."  

 

อวตารของไนท์ได้ถูกสร้างขึ้นมาจากความหวาดกลัวภายในจิตใจลึกๆ และสิ่งที่เข้ากลัวนั้น.......ความโดดเดี่ยว  

 

 

เขาที่แข็งแกร่งเกินไปนั้น ถูกหลายคนทอดทิ้งหักหลัง ตีตัวออกห่าง ถูกทิ้งไว้ข้างหลังสุดของความทรงจำของทุกๆคน  

 

 

ขอเพียงคนที่เข้าใจเขาก็พอ  

 

 

ทั้งหมดคือความในใจจริงๆของเขาเมื่อก่อน แต่ก็ถือว่าคือสิ่งที่กลัวที่สุด จึงตรงกลับเงื่อนไขในการสร้างอวตาร  

 

 

หน้าจอโฮโรแกรมปรากฏขึ้นตรงหน้า เขายกแขนขึ้นมาดู สิ่งแรกที่เห็นเสื้อแขนยาวสีดำ? เขาลองมองไปรอบๆอีกที ก็พบว่าตนใส่เสื้อกันหนาวสีดำ กางเกงขายาวสีดำ รองเท้าบูทสีดำ ผมก็สีขาว ดวงตาสีอำพัน กำลังยืนอยู่กลางซากของตึก และในเวลานั้นก็ได้ยินเสียงพูดขึ้น  

 

"โอ้! แกหน้าสนใจดี เป็นอวตารที่แปลกดีนี้" 

 

ไนท์หันไปตามเสียงก็พบกลับ มอเตอร์ไซค์ขนาดใหญ่ที่คนขับมีหัวเป็นหัวกระโหลกกำลังบิดมอเตอร์ไซค์จนมิดมาทางไนท์ 

 

"เห้ย!เดียวแกใคร!?"  

 

ไนท์อุทานขึ้นก่อนจะกระโดดไปทางขวาเพื่อหลบการโจมตีทางกายภาพ ก็แน่ละถ้าไม่หลบก็ซี้ม่องเท่งนะสิ นั้นก็เพราะเขาเป็นสายเวทมนตร์นะสิ 

 

 

และในจังหวะที่กำลังหลบการโจมตีต่อไปนั้นระบบก็เกิดบางอย่างขึ้น 

 

 

ตรวจพบการแซกแซง ระบบผิดพลาด ระบบผิดพลาด ทำการเริ่มระบบใหม่  

 

"หะ"  

 

ด้วยการที่มัวแต่สนใจระบบเขาจึงไม่ทันระวังตัวจนโดนโจมตีจนรอยไป บนอากาศ 

 

 

กำลังทำการเริ่มระบบเทพจำเป็นใหม่ ทำการรีสตาร์สโฮล 

 

 

ภาพได้ถูกตัดไป รู้ตัวอีกที่ก็พบว่าตนได้นอนอยู่ในห้องของตัวเอง 

 

"เกิดอะไรขึ้น"

 

"......"

ไนท์กำลังมองระบบตรงหน้าที่มีการเปรี่ยนแปลงไปอีกที

 

ภารกิจประจำวัน

 

ซิทอัพ 100ครั้ง 0/1

สควอท 100ครั้ง 0/1

ลุกนั่ง 100ครั้ง 0/1

วิ่ง 10 กิโรเมตร 0/1

 

หากไม่สำเร็จ จะถูกลงโทษตามความเหมาสม

 

สำเร็จสามารถรับของรางวันได้ดังต่อไปนี้ แตมอัพเกรด +3 กล่องสุ่ม +1 ยาฟื้นฟูกำลัง +1

 

 

สเตตัส

 

ชื่อ : ไนท์ คาคุอิน

เลเวล : 1

 

อาชีพ :ไม่มี

 

ฉายา :ไม่มี

 

ความเหนื่อยล้า : 0

 

ความแข็งแกร่ง Str : 20

 

สติปัญญา Int : 15

 

พละกำลัง Vit : 15

 

ความว่องไว Agi : 15

 

ประสาทสัมผัส sense : 15

 

 

แต้มคงเหลือ : 0 

 

 

"ม้ายยยยยย!! ระบบเองจะรีเซ็ตแบบนี้ไม่ได้!!!"  

 

เสียงกรี๊ดร้องของไนท์ดังระงมจนสุดซอย ของทุกๆอย่างถูกลบออกไปจนหมด เหลือเพียงแค่ระบบสเตตัส ส่วนร้านค้าก็ของเทพๆก็ถูกล็อคไว้จนหมด ทำให้เขาต้องมานั่งอยู่กับที่ไม่ไหวติงด้วยอาการอดอะไรตายอยาก 

 

 

[ มิเรีย คาคุอิน ] 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว