ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 610

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ธ.ค. 2563 12:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9
แบบอักษร

ตอนที่ 9 ฟื้นคืนชีพจากความตาย Part 2 ออกเดินสู่โลกใบใหม่(6)

 

โลกคู่ขนาน[ไร้การปกครอง โลกธรรมดา ที่1,290]

ประเทศจีน หรือชื่อเรียกอย่างทางการว่า "สาธารณรัฐ ประชาชน จีน"

ฤดูร้อน วันที่16 มิถุนายน

เวลา 15:34น.

ข่าวด่วนที่ทำการออกไปจากทั่วประเทศเกี่ยวกับอดีตนายตำรวจชั้นสูงแซ่หม่า ที่ถูกกลุ่มบุคคลไม่ทราบฝ่าย ได้เข้าทำการบุกรุก พร้อมอาวุธหนักบุกถล่มถึงบ้านพักส่วนตัว

ในสถานที่เกิดเหตุพบผู้ชีวิตนับสิบๆที่ชีวิตส่วนมากแล้วเป็นลูกน้องคนสนิทของอดีตนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่เลี้ยงดูมาแทบทั้งสิ้น

หม่าอู่กังกับครอบครัวที่รับการคุ้มครองจากเจ้าหน้าที่ตำรวจไปยังสถานที่ปลอดภัย แต่ไม่วายพบกับกลุ่มคนร้ายระหว่างทางดักรอลอบสังหารอีกครั้ง

ขบวนรถคุ้มครองถูกถล่มรอบด้านเจ้าหน้าที่ตำรวจล้วนบาดเจ็บกันทั่วหน้า แต่ยังไม่มีใครชีวิต ซึ่งเป็นเรื่องที่แปลกมาก แต่กลับเป็นลูกชายเกิดจากภรรยาคนแรกเสียชีวิตในที่เกิดเหตุเสียเอง

อดีตนายตำรวจชั้นสูงรายนี้คลุ้มคลั่ง อาละวาดใส่เจ้าตำรวจที่มาอารักขาตัวเองกับครอบครัวกันถ้วนหน้า

การลอบสังหารคนสกุลหม่ารอบนี้ถือว่าประสบความสำเร็จเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น และเมื่อหม่าอู่กังอยู่คนเดียวเมื่อใดตอนนั้นล่ะก็ มันจะเป็นวันตายของเขา

มือสังหารเงานักฆ่าอันดับหนึ่งของแผ่นดิน ไม่มีงานจ้างใดที่เขาจะลงมือไม่สำเร็จ จนกระทั่งได้มาเจอกับทายาทสกุลหยางผู้ซึ่งภายหลังจะได้กลายเป็นนายเหนือหัวของเขาในอนาคตอันใกล้นี้

สถานที่ลับที่ให้การคุ้มครองคนแซ่หม่า กลับเป็นโรงแรมสุดหรูระดับไฮเอ็น ที่ครอบครัวของหยางหานตงถือกรรมสิทธิ์เป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียว

หยางหลงจิ้นชายสูงวัยผู้ซึ่งมีศักดิ์เป็นปู่ใหญ่ของหยางหานตง แต่ถ้าเป็นในโลกคู่ขนานโลกที่แล้ว ชายสูงวัยผู้นี้คือบิดาผู้ให้กำเนิด

"น้องแซ่หม่าสบาย"

หยางหลงจิ้นชายสูงวัยผู้อยู่ในชุดจอมยุทธสีขาวมีนายมังกรจีนสีดำ ที่กำลังโบยบินอยู่บนเสื้อผ้าชุดนี้

หม่าอู่กังเหม่อมองชายสูงวัยตรงหน้าด้วยแววตาที่ตื่นตระหนก ราวกับหวาดกลัวอะไรสักอย่าง

"พี่ใหญ่หยางสบาย ข้าสบาย"

หยางหลงจิ้นไม่สนใจท่าทางที่เป็นอยู่ของหม่าปากัง เขาหยิบยื่นไม้เท้าที่เขายึดถือเอาไว้อยู่กดกลไกบางอย่างที่อยู่บนหัวไม้เท้า ชักดึงกระบี่ที่เรียวยาวเล่มหนึ่งออกมาจ่อที่ลำคอของหม่าปากัง

กระบี่ที่เรียวยาวที่แสนธรรมดา กลับใช้เป็นอาวุธสังหารบุคคลทรยศต่อตระกูลหยาง ถ้าไม่ใช่น้องชายคนรองของเขาช่วยผลักดันให้คนแซ่หม่ารายนี้อย่าหวังว่ามันจะมีเป็นผู้ในอำนาจดุจเช่นปัจจุบันได้

"พี่ใหญ่หยาง ท่านปล่อยข้าไปเถอะ ถึงท่านลงมือสังหารข้า พี่รองหยางก็ไม่สามารถฟื้นคืนชีพได้ ข้าหม่าปากังได้ดีอย่างทุกวันนี้ ก็เป็นเพราะพี่รองหยางให้มา ถ้าข้าผิดคำสาบานก็ข้าให้สิ้นลูกสิ้นสิ้นหลานแต่บัดนี้เป็นต้นไป ชีวิตข้าจะเป็นของท่านพี่ใหญ่หยาง ได้โปรดละเว้นครอบครัวของข้าด้วย"

หม่าปากังก้มหัวข้อร้องชีวิตตัวเองและครอบครัวทั้งน้ำตา มีหรือหยางหลงจิ้นจะยินยอมพร้อมใจช่วยง่ายๆ เป็นเพราะมันจึงทำจงเอาตงเอ๋อร์ ต้องมาพบเจอชะตากรรมที่โหดร้ายตั้งแต่เยาว์วัย คนอย่างหยางหลงจิ้นอาจจะละเว้นเจ้า แต่น้องสามข้าย่อมไม่อาจละเว้นชีวิตเจ้าได้

หยางหลงจิ้นไม่สนใจการก้มอ่อนวอนร้องขอชีวิตของหม่าปากัง ก้าวเดินจากไปโดยไม่สนใจชายวัยชราที่กำลังร้องขอชีวิต

"พี่หม่าสบาย ข้าหยางซานจิ้นรู้สึกดีใจยิ่งถ้าพี่รองยังมีชีวิตอยู่ พี่หม่าอาจจะใช้ชีวิตอยู่อย่างสักอีกปีสองปี แต่ข้าคือหยางซานจิ้นจะทำให้ต้องทุกทนทรมาณกับการที่ท่านกล้าทรยศพี่รองของข้า

ถ้าพี่หม่ายังอยากใช้ชีวิตที่สุขสบาย อีกปีสองปี ดังที่ข้ากล่าวกับท่านเอาไว้เบื้องต้น ท่านควรที่บอกกล่าวว่า ในครั้งนั้นท่านทำงานให้ใครกันแน่ ใช่คนแซ่ซุนใช่หรือไม่"

หยางซานจิ้นผู้มีศักดิ์เป็นปู่สามของหยางหานตงในโลกใบนี้ แต่ถ้าโลกคู่ขนานในโลกใบเก่าที่เขาจากมา ชายสูงวัยผู้คืออาสามของหยางหานตง

 

หลังจากการประชุมลับเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้น หยางหานตงที่รับคำสั่งลับจากว่าที่พ่อตาต้องจำยอมอยู่อารักขาชายหนุ่มผู้มีเสียงเหม็นโฉ่อย่างไม่จำยอมพร้อมใจ

หม่าปากังร้องโหยหวนอย่างทรมานเมื่อโดนแพทย์และพยายามทำการตรวจสอบบาดเจ็บบริเวณทวารหนักของเขาด้วยความไม่เต็มใจ

แพทย์หนุ่มวัยกลางส่ายศีรษะของเขาอย่างช่วยไม่ได้ พร้อมทั้งลงมือรักษาบาดแผลที่การจากฉีกขาดอย่างรุนแรง ลงมือรักษาอย่างเต็มทีตามคำสั่งได้รับอย่างเต็มใจที่ต้องมาลงมือรักษาให้คนบัดซบผู้นี้

นางพยาบาลพึ่งจบใหม่นางหนึ่งหัวร่อคิกคักเมื่อเหลือบไปเห็นสัญลักษณ์ที่ความเป็นชายของหม่าปากัง มันมีขนาดเล็กมากประดุจเท่าทารกน้อยเพศชายที่พึ่งลืมตาดูโลกออกมา

แพทย์หนุ่มวัยกลางรวมไปถึงพยาบาลสาวที่อายุใกล้เคียงกัน รู้สึกแปลกใจเป็นอย่างมากทีี่เมื่อแลเห็นถึงพฤติกรรมที่แสดงออกมาของบุตรีอันเป็นที่รักของสามีภรรยาคู่นี้

หม่าปากังทนไม่ได้ที่ได้ยินเสียงหัวร่อชอบใจของสาวงามที่มีช่วงอายุใกล้เคียงกัน ได้แต่กล่ำกลืนฝืนทนด้วยความเจ็บปวดต่อไปโดยใบหน้าที่บิดเบี้ยว

ซุนโหวซานแพทย์หนุ่มทำการรักษาหม่าปากัง เขาได้แต่กล่ำกลืนฝืนทนในการปฏิบัติหน้าที่ในครั้งนี้ ได้นำบุตรีอันเป็นที่รักเดินทางกลับไปยังบ้านส่วนตัวเหลือเพียงภรรยาของตนเองยังปฏิบัติหน้าที่ได้มอบหมายต่อไป

ฝูหลี่น่าพยาบาลสาวงามอายุสี่สิบ้าปียังรักษาความความเยาว์วัยเอาไว้ได้ราวกับหญิงงามวัยยี่สิบต้นๆ

เธอรู้อึดอัดใจมากที่ต้องมาใช้ชีวิตอยู่กับเดนมนุษย์ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แต่โชคของเธอยังดี เมื่อเธอได้มาชีวิตร่วมกับเทพบุตรน้ำแข็งและทีมของเขา

เสี่ยวถัง(ถังมู่ตาน)สาวงามประจำทีมเทพบุตรน้ำแข็ง เธอเป็นหญิงแกร่งที่ไม่เคยบ่นกับภารกิจที่ได้มอบหมาย เธอไม่แสดงท่าทีรังเกียจกากเดนมนุษย์อย่างหม่าปากังเลยแม้แต่น้อย

"รายงานด่วนครับ ท่านหัวหน้า"เสี่ยวเล่ยที่ได้รับรายงานด่วนจากกรุงปักกิ่ง รีบเร่งส่งรายงานที่ได้รับมา ให้กับหยางหานตงด้วยใบหน้าตื่นเต้น เพราะเขาคิดว่าอีกไม่นาน พวกเขาจะได้แยกจากกับกากเดนนี่เสียที

หยางหานตงที่ได้รับรายงานจากลูกน้องคนสนิทก็รีบเร่งอ่านรายงานทันที แต่เมื่อได้เห็นเนื้อหาในรายงานเขาก็มีสีหน้าและท่าทางที่แปลกไป

เสี่ยวเล่ย เสี่ยวหลี่ เสี่ยวถัง และพี่หญิงใหญ่ฝู แลเห็นถึงความผิดปรกติจากลักษณะท่าทางของผู้กองหนุ่ม จึงขอนำรายงานที่ได้รับมาอ่านไปดูบ้าง หลังจากหยางหานตงเดินจากไปหลังจากอ่านรายงานที่ถูกส่งมา

คนทั้งสี่ได้อ่านรายงานก็มีท่าทางที่แปลกไป เพราะจากที่พวกเขารู้สึกรังเกียจหม่าปากัง กลับกลายเป็นรู้สึกสงสารที่เขาต้องสูญเสียสมาชิกในครอบครัวจนเกือบสิ้นสกุล

 

อะ อ้า อะ อือ ฮือ เสียงกรีดร้องของหม่าปากังดังสนั่นลั่นห้องขังที่ใช้จับกุมตัวเขาอยู่นั้น ก็ไม่อาจลดทอนเสียงแห่งความเจ็บปวดได้เลยแม้แต่น้อย

หยางหานตงก็ไม่สามารถปลอบโยนความเศร้าโศกเสียใจของหม่าปากังได้ แต่เขาก็ยังอยู่เคียงข้างหม่าปากังตลอดเวลาเพื่อป้องกันไม่ให้เขาคิดสั้นลงมือฆ่าตัวตาย

ทีมสืบสวนของหยางหานตงได้รับคำสั่งใหม่ ไม่ว่ายังต้องคุ้มครองชีวีตของหม่าปากังให้มีชีวิตอยู่จนกว่า แกนนำทั้งยี่สิบสามของพยัคฆ์แห่งแดนเหนือจะถูกจับกุมตัวหรือไม่พวกเขาทั้งยี่สิบคนจะต้องกลายเป็นศพไร้ชีวิตเสียก่อน

ภารกิจของหยางหานตงและทีมสืบสวนของเขาถึงจะได้เดินทางกลับไปยังหน่วยงานเดิมได้

วันและเวลาผ่านไปอย่างช้า หม่าปากังที่ในตอนนี้ได้เหมือนกับซากศพที่ตายได้ ได้มอบรายชื่อพี่น้องทั้งยี่สิบสามพยัคฆ์แห่งแดนเหนือให้กับหยางหานตงและทีมของเขา

แน่นอนว่ารายชื่อพี่น้องทั้งยี่สิบสามย่อมต้องมีทั้งรายชื่อจริงและปลอมแอบแฝงอยู่ไม่มากก็น้อย

หนึ่งในรายชื่อนี้กลับเป็นสตีมเมอร์ยอดนิยมในโลกสื่อออนไลน์ ที่นามเรียกตัวเองว่า"ข้าคือจอมโจร หมายเลขสี่"

ข้าคือจอมโจร หมายเลขสี่ เขาเป็นชายหนุ่มอายุยี่สิบแปดย่างยี่สิบเก้าปี ที่มีอยู่ไม่เป็นหลักเป็นแหล่ง ได้ข่าวสารจากวงในมาว่าหม่าปากังอดีตสารวัตรหนุ่มได้รับการคุ้มครองอยู่ที่เขตผิงกู่ ในกรุงปักกิ่ง

"หม่าปากังไม่ว่าแกดวงแข็งขนาดไหนแกก็ไม่สามาาถรอดชีวิตไปหรอก เพราะมีใครเคยรอดชีวิตจากปลายกระบอกปืนของฉันมาก่อน ฮา ฮา"

เขตผิงกู่ก็ไม่ใช่เขตพื้นที่ไม่เล็กไม่ใหญ่มากนัก แต่ข้าจอมโจร หมายสี่ ก็ยังสืบหาตัวของอดีตสารวัตรหม่าปากังไม่ว่าเขาจะส่งลูกน้องมือดีมากแค่ไหนเขาก็ยังไม่สามารถหาที่อยู่อดีตนายตำรวจรายผู้นี้ได้เลย แม้แต่เงาก็ยังไม่เห็น

 

เช้าวันที่ 17 มิถุนายน

เวลา 08:30น.

ทีมสืบสวนของเกาจิงจังนำลูกทีมของตัวเองมาสบทบเพิ่มเติม แต่กลับคว้าน้ำเหลวเมื่อพบว่าทีมสืบสวนของหยางหานตงได้พาอดีตสารวัตรหม่าปากังและลูกทีมของเขาหลบหนีไปสถานที่แห่งใหม่แล้ว

รูปตัวละคร

 

ฝูหลี่น่า พยาบาลสาวสวยสะครวญที่อายุของล่วงเลยมาถึงสี่สิบสี่ถึงสี่สิบห้า แต่นางยังคงรักษาความเยาว์วัยไว้ได้ราวกับหญิงสาววัยยี่สีบเอ็ดยี่สิบสองปี เป็นภรรยาลูกหนึ่ง นางเป็นหนึ่งหญิงสาววัยกลางคนที่ความสัมพันธ์ล่ำลึกกับหยางหานตง(ในอนาคตอันใกล้/อีกไม่กี่ตอน)

 

 

เสี่ยวถัง ถังมู่ตาน ลูกน้องคนสนิทของหยางหานตง เธอหลงรักชายหนุ่มผู้หัวหน้าแต่ไม่สามารถบอกกล่าวได้จึงได้แต่กล่ำกลืนฝืนทนต่อไป แต่เมื่อวันนึงที่เธอและหัวหน้าของเธอต้องไปทำภารกิจด้วยกันสองคนจึงจำเป็นต้องสวมบทบาทเป็นคู่รักกัน แต่เหตุการณ์คับขันเธอและเขาจึงความสัมพันธ์ุที่มากกว่าหัวหน้าและลูกน้อง กลายเป็นคนรักจริงๆ(แอบกินคนบ่อยๆ[ไม่มีใครรับรู้ อยู่กับคนอื่นพวกเขาจะแสดงออกเป็นแค่หัวหน้าและลูกน้องเท่านั้น] หลังจากได้กินกันแล้ว เธอจะเรียกหยางหานตงว่าสามี ในตอนนี้ที่อยู่ด้วยกันสองต่อสอง ส่วนหยางหานตงจะเรียกขานเธอว่า ถังน้อย/อีกไม่กี่ตอน/ภายนอกเธอจะถือความเป็นโสดชั่วชีวิต)

ความคิดเห็น