ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตำหนักเหลียนฮวา

ชื่อตอน : ตำหนักเหลียนฮวา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มิ.ย. 2564 17:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตำหนักเหลียนฮวา
แบบอักษร

 

 

 

 

 

ตำหนักเหลียนฮวา 

หลังจากที่หงอี้นั่ว ออกไปเดินเล่นที่อุทยานให้เกิดความแปลกใจแก่คนในตำหนักและวังหลังแล้ว ก็กลับมาจัดดอกไม้ในตำหนักประหนึ่งจะมีงานเลี้ยงอย่างสบายใจ 

“ ฮองเฮาจะทรงชำระล้างร่างกายเลยหรือไม่เพคะ” เหล่านางกำนัลเอ่ยถาม ก็ได้คำตอบเป็นการพยักหน้าแทน จึงแยกย้ายกันไปเพื่อเตรียมน้ำให้ทันที 

“ นำดอกเหมยกุ้ยไปลอยในอ่างอาบน้ำให้ข้าด้วย ข้าอยากจะแช่ตัวสักหน่อย” แม้จะแปลกใจที่ฮองเฮาหันมาสนใจความสวยความงามมากขึ้นกว่าแต่ก่อน แต่ก็มิได้ขัดอันใด  

“ วันนี้แหละหงอี้นั่ว เจ้าจะได้ถวายตัวอีกครั้งแน่นอน” รินลดาที่มาอยู่ในร่างนี้คิดว่าเพราะหงอี้นั่วจืดชืดฮ่องเต้เลยไม่เหลียวแล ซึ่งนางจะไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้นแน่นอน ถ้าฮ่องเต้ไม่ติดใจรสรักของเธอในคืนนี้ อย่าเรียกเธอว่า รินลดาอีกต่อไป! 

 

หลังจากที่สั่งให้นางกำนัลไปเตรียมน้ำเพื่ออาบแล้วเธอก็ไล่ให้ทุกคนออกไปเหลือเพียงเสี่ยวจูไว้ปรนนิบัติเท่านั้น การเป็นหงอี้นั่วก็ไม่ได้แย่เพียงแต่เหมือนนกที่อยู่ในกรงทอง สุขสบายแต่ไม่เป็นอิสระ ต้องทำตามกฎของบ้านของเมือง แต่เธอจะแหกมันให้ทุกกฎเลย 

 

“ ฝ่าบาทเสด……” ขันทีหน้าตำหนักเหลียนฮวากำลังจะขานกลับโดนชายหนุ่มในชุดสีทองห้ามเสียอย่างนั้น 

“ ข้าต้องการมาพำนักอย่างเงียบๆ ฮองเฮาของเราอยู่ที่ไหน” เมื่อพระองค์มาถึงก็ถามหาสตรีที่จืดชืดทันที 

“ เอ่อ หวงโฮ่วทรงอาบน้ำอยู่เพคะ” เมื่อนางกำนัลบอก ชายหนุ่มก็เดินเข้าไปในห้องนอนของนางทันที 

“ หวงโฮ่วจะให้นู๋ปี้กดนวดให้มั้ยเพคะ” เสี่ยวจูเอ่ยถาม หงอี้นั่วก็พยักหน้า ชันตัวขึ้นมาจากน้ำเล็กน้อย ยังไม่ทันได้นวดให้กับฮองเฮา ก็โดนฝ่าบาทที่พึ่งมาไล่ออกไปด้านนอกด้วยความเงียบ 

“ เสี่ยวจู ไยจึงไม่บีบนวดให้ข้าเสียที” เมื่อได้ยินเช่นนั้น ร่างใหญ่ลงมือบีบหัวไหล่เนียนเบาๆ นี่ฮองเฮาของเขาผิวเนียนนุ่มแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ 

“ อืมมม ดียิ่งหนัก มือหนักเหมือนพวกผู้ชายเสียจริง” หงอี้นั่วครางเบาๆ 

“ เจ้าเคยโดนชายใดบีบนวดด้วยหรือ?” ไป๋หลงเจีย ที่กำลังบีบนวดหยุดมือ แล้วกระซิบถามฮองเฮาของตัวเองเสียไม่ได้  

“ ฝ่าบาท!! มาตั้งแต่เมื่อไหร่กันเพคะ” หงอี้นั่วตกใจเล็กน้อย ก่อนจะเอี้ยวตัวหันไปพบ ชายหนุ่มที่รูปร่างงดงาม น่าจะขึ้นเตียงเสียเต็มประดา 

“ พอที่จะได้ยินเจ้าบ่นถึงชายอื่น” หลงเจียบอกก่อนจะเบนสายตาไปทางอื่น เมื่อหงอี้นั่วลุกขึ้นยืนจากอ่างอย่างไม่ขัดเขิน 

“ ได้โปรดออกไปรอหม่อมฉันได้นอกก่อนนะเพคะ” รินลดาในร่างของหงอี้นั่วรีบมองหาผ้าคลุมตัวบางเบา เพื่อเตรียมถวายตัวในคืนนี้ เธอมั่นใจว่าเธอจะได้ขึ้นเตียงกับฝ่าบาท! 

ไป๋หลงเจียมเดินออกมานั่งรอที่ตั่ง ภาพที่ร่างอรชรลุกขึ้นจากน้ำยังตราตรึง จนร่างกายร้อนผ่าวๆ อยากที่จะปลดปล่อย ติดที่ว่า หงอี้นั่วยังไม่เคยจะได้ถวายตัวเลยแม้แต่ตรั้งเดียว แม้ว่าจะเป็นฮองเฮาก็ตามที เพราะความประทับใจในวันแรกมันไม่ดีนัก เขาเลยไม่คิดว่ามาเหยียบตำหนักนี้อีก 

“ รอนานไหมเพคะ” ร่างอรชรในชุดคลุมผืนบางให้เห็นถึงส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างชัดเจน ค่อยๆเดินมาหาชายหนุ่มที่นั่งอยู่ หงอี้นั่วเลือกที่จะนั่งอีกฝั่ง ก่อนจะแสร้งใหเผ้าคลุมหล่นไปที่ไหล่ เผยกระดูกไหปลาร้าเนียนสวย 

“ วันนี้เราเพียงอยากจะมาพักผ่อนที่ตำหนักเหลียนฮวา หวังว่าเจ้าจะปรนนิบัติเราอย่างดีนะฮองเฮา” รินลดายิ้มรับก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นไปอยู่ตรงหน้าของหลงเจีย 

“ ขอให้พระองค์โปรดวางใจว่า หงอี้นั่วคนนี้ จะปรนนิบัติพระองค์อย่างดีตลอดทั้งคืน” เมื่อพูดจบร่างบางก็ปลดผ้าคลุมออกเผยเรือนร่างเนียนนุ่มน่าสัมผัสตรงหน้าของฝ่าบาท ก่อนที่จะค่อยๆ เข้าไปใกล้ชายหนุ่ม หลงเจียทนไม่ไหว รีบอุ้มอีกฝ่ายไปที่เตียงนอนทันที 

“ หม่อมฉันอยากที่จะให้ฝ่าบาทรู้สึกหฤหรรษ์มากกว่านี้ ไว้ใจหม่อมฉันมั้ยเพคะ” รินลดาลูบไล้มือไปมาที่เรือนร่างกำยำ  

“ ฮึ่มมม ได้สิ่ เราอนุญาต” เมื่อได้รับอนุญาต รินลดาไม่รอช้าก็พลิกตัวมาอยู่ที่ด้านบนก่อนจะค่อยๆก้มตัวลงไปที่กลางกาย มือก็ทำหน้าที่ปลดชุดออกอย่างชำนาญ ดีที่เธอเคยรับเล่นหนังAVที่ต้องใส่ชุดจีนโบราณมาบ้าง ทำให้ถอดชุดไม่ยากนัก เมื่อพบกับแก่นกายที่แข็งจึงใช้ปากครอบไปที่ส่วนหัวของมันทันที 

“ อืมมม ดี” ฮ่องเต้ไป๋หลงครางออกมาอย่างพึงพอใจ เขาไม่เคยคิดว่าฮองเฮานอกสายตาอย่างหงอี้นั่วจะมีลีลาในการปรนนิบัติได้ดีถึงเพียงนี้ รินลดาเห็นอีกครางออกมาก็ดูดดุนแก่นกายไปมาราวกับเป็นขนมหวานแสนอร่อย พร้อมทั้งใช้มือรูดรั้งที่ส่วนโคนที่ปากเข้าไปไม่ถึงอีกด้วย 

“ อ่าา พอก่อน เรายังไม่อยากปลดปล่อย” ไป๋หลงที่รู้สึกว่าตนเองจะเสร็จสมแล้วถึงตัวฮองเฮาขึ้นมาก่อนจะประกบปาก จูบแลกลิ้นอย่างดูดดื่ม พร้อมมือที่บีบเค้นหน้าอกหน้าใจอย่างเมามัน 

“ อื้ออ หวงตี้เพคะ หม่อมฉันอยากได้ของพระองค์เข้ามาในตัวของหม่อมฉัน” รินลดาที่ถูกปลุกเร้าจนรู้สึกว่าด้านล่างมีน้ำหวานเปียกแฉะไปหมดพร้อมกับชายหนุ่ม ซึ่งเขาก็ไม่ได้ขัดรีบนำแก่นกายจ่อที่กลีบผกาก่อนจะค่อยๆกดเข้ามา และเนื่องจากหงอี้นั่วไม่เคยได้ถวายตัวทำให้รู้สึกเจ็บเป็นอย่างมาก 

“ อ่ะอ๊าาา จะ เจ็บ ซี้ดดดดดดดด” รินลดาไม่รู้ว่าความเจ็บมันเป็นอย่างไรมานานได้แต่ร้องครางออกมาดังลั่นตำหนัก 

“ ซี้ดดดดด เจ้าอย่ารัดเราแน่นเกินไป” ไป๋หลงที่รู้สึกถึงการตอดรัดจนเหมือนแก่นกายจะขาดไม่กล้าที่จะขยับตัว จึงจูบปลอบร่างบางพร้อมบีบเฟ้นไปทั่วร่างกาย 

“ อื้ออออ เข้ามาเลยเพคะ อาาาาาาา” เสียงครางเบาๆเพิ่มอารมณ์กระสันได้เป็นอย่างดี ครานี้ไป๋หลงไม่รอช้ารีบกดแก่นกายเข้าไปจนสุดพร้อมขยับเอวใส่เข้าไปไม่ยั้ง 

อ่ะอ๊าา อื้ออ สะเสียววว อ๊าาา 

อิ๊ อ๊าาา ไป๋หลงงง อื้ออระแรงๆ อ๊ะ อ๊ะ 

อื้อออ เสียววว อ๊าาาา ดูดหน้าอกข้าที อื้ออ อ๊าาาาา 

เสียงครางระงมของฮองเฮาดังลั่นจนนางกำนัลที่แยกออกมาได้แต่พากันหน้าแดงก่ำ ไม่คาดคิดว่าแม่ของแผ่นดินจะมีลีลาที่เร่าร้อนเพียงนี้ แม้จะเป็นครั้งแรกตั้งแต่เข้ามาในวังหลังที่ได้ถวายตัว แต่ฟังจากเสียงแล้ว คาดว่าตำหนักเหลียนฮวาคงจะได้จุดโคมไปอีกสักพักใหญ่ๆเลยทีเดียว 

อื้อออ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ  

อืมมม เจ้าช่างหอมหวาน อ่าา อะไรปานนี้ 

อิ้ อิ้อิ้ อ้าาาา จะเสร็จ อื้อออ 

อืมม อาาา อ่าาาาาา 

อ๊าาาาาา อื้อออออ อ๊าาาอ๊ะ อ่ะ อ่าาาาา 

เสร็จสมไป 1 รอบ ฝ่าบาทก็ล้มตัวลงนอนกอดฮองเฮาไว้ด้านข้างทันที ต้องยอมรับว่าหงอี้นั่วทำเขาประหลาดใจ และรู้สึกติดใจในคราวเดียวกัน ไม่คิดว่าฮองเฮาที่เคยจืดชืดจะมีลีลารักได้ดีขนาดนี้ 

ฟอดดด 

“ ถ้าข้ารู้ว่าจะลีลาดีเพียงนี้คงให้จุดโคมที่ตำหนักเจ้าทุกคืนวัน” ไป๋หลงบอกคนในอ้อมกอด 

“ หากพระองค์ทำเช่นนั้น เกรงว่าน้องสาวในวังหลังคงจะวุ่นวายใจไม่น้อย” รินลดาในร่างหงอี้นั่วบอกก่อนจะกดจูบที่หน้าอกของอีกฝ่ายเบาๆ 

ไม่ทันไร เธอก็พลิกตัวไปอยู่ด้านบนตัวของอีกฝ่าย พร้อมกดจูบไปทั่วร่างของกายหนาจนอีกฝ่ายเกิดอารมณ์อีกครั้ง แค่รอบเดียวมันยังไม่พอสำหรับรินลดาคนนี้! 

 

ฮองเฮาของเขาช่างร้อนแรงยิ่งนัก!! 

ความคิดเห็น