. .

ทุกคนหลังจากหารือกันเสร็จก็พากันลงเรือ แล่นเรือไปตามแม่น้ำที่มีพวกพรายน้ำอยู่

ผ่านไปได้ไม่กี่ก้านธูปพวกพรายน้ำที่อยู่ในน้ำก็กระโดดขึ้นมาโจมตีพวกเขานับหลายร้อยตัว

ทุกคนต่างพากันช่วยกันกำจัดพวกพรายน้ำหลายร้อยตัว แต่มันก็ไม่หมดไม่สิ้น กระโดดขึ้นมาจากน้ำไม่หยุด

เว่ยอิงถึงจะขี่กระบี่ขึ้นไปบนฟ้าได้ แต่ก็ทรงตัวลำบากด้วยที่เขาไม่ค่อยได้พึ่งบำเพ็ญจิตจึงทำให้ควบคุมกระบี่ได้ยาก

เว่ยอิงกับซือจุยกำลังขี่กระบี่ไปทางพวกหลานจ้าน โดยมีจิ่งอี๋กำลังขี่กระบี่มาหา แต่แล้วทุกอย่างก็แย่ลงเว่ยอิงถูกภูตสายน้ำดึงขาทำให้ตกลงจากระบี่ ทุกคนต่างพากันตกอกตกใจ

ซือจุยที่อยู่ใกล้สุดรีบดิ่งลงไปจับเว่ยอิงไว้ และจิ่งอี๋ก็ร่บเข้ามาช่วยเขาใช้กระบี่ฟันไปที่ภูตสายน้ำขาดเป็นสองท่อนและรีบช่วยซือจุยประคองเว่ยอิงไปหาพวกประมุข

. . //

คุณชายตระกูลหลานทั้งคู่ร่วมกันบรรเลงขลุ่ยและฉินเพื่อสยบภูตสายน้ำไว้ใต้ก้นแม่น้ำไว้ เพราะถึงแม้พวกเขาอยากจะจัดการมันให้สิ้นซากแค่ไหนพวกเขาก็ทำไม่ได้ด้วยเพราะกำลังคนที่น้อยลง

ด้วยตอนที่ต่อสู้เจ้าปีศาจนั้นลากพวกศิษย์ในตระกูลงน้ำไปหลายคน แต่ก็ไม่มีใครกลับขึ้นมาเลย จึงทำให้มีจำนวนคนในการต่อกลอนกับภูตสายน้ำ

. .

. โรงเตี๊ยม

ซือจุยที่ประคองเว่ยอิงมาตั้งแต่ท่าน้ำก็ค่อยพาเว่ยอิงนั่ง และทั้งสองก็พากันรีบเปิดแผลที่ขาของเว่ยอิงดู ทั้งคู่ต่างพากันตกใจกับสิ่งที่พวกเขาเห็น แผบที่โดนภูตสายน้ำรัดขานั้นทั้งใหญ่แล้วทั้งขากลายเป็นสีดำ

. . //

. .

หลานจ้านที่เดินตามซือจุยเข้ามา ก็มองเว่นอิงด้วยสายตานิ่งเฉยเย็นชา แต่เว่ยอิงไม่ได้มองเอาแต่ก้มหน้าก้มตาไม่กลายสบตาที่ฝ่าย

เว่ยอิงที่ดื้อด้านไม่ยอมยืนขาไปให้ดู ก็ถูกหลานจ้านดึงขาไปโดยไม่ทันตั้งตัว พอเขาได้ขาของอีกฝ่ายก็ดึงขากางเกงขึ้น เขามองแผลที่ขาของอีกฝ่ายสักพักก็เริ่มลงชื่อจัดการถอดคำสาปออก

หลานจ้านใช้เวลาถอนคำสาปไปเกือบ2ก้านธูป ก็เถอนสำเร็จ และทำแผลให้เว่ยอิงอย่างเบามือ

หลานจ้านที่กำลังเดินไปนั่งที่โต๊ะก็ถูกอีกคนเรียกร้องความสนใจจนต้องเดินกลับไปหาอีกคนที่เตียง เขานั่งตรงขอบเตียงโดนที่ไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายกำลังคิดจะทำอะไร

. . เว่ยอิงที่นั่งอยู่บนเตียงก็ล้มลงนอนบนตักขอเขา เขาพยายามๆบอกให้เว่ยอิงนอนดีๆแต่อีกคนก็กลับทำเป็นไม่ได้ยิน และหลับตาลง

เขาจับให้เว่ยอิงนอนดีๆและจึงลงไปนอนข้างๆ และหลับตาลงเข้าสู่ห้วงนิทราตามอีกคนไป

. . . . . . . . . . . . . . . . . .