คุณชายเว่ย!

คุณชายฟื้นแล้ว

จิ่งอี๋รีบไปตามเหล่าประมุขมาเร็วเขา

ได้ๆๆ

อยู่ที่กูซูขอรับ

คุณชายจำไม่ได้หรือว่าเกิดอะไรขึ้นกับท่าน

หานกวนจวินเป็นคนพาท่านกับมายันกูซู

ท่านหลับไปตั้ง3วัน

ทุกคนเป็นห่วงท่านมากเลย

ใช่ขอรับ

เจ้าฟื้นแล้ว!!

ก็ข้าดีใจนี้

มีแต่หานกวนจวินที่มานั่งเฝ้าคุณชายเว่ยตลอดทุกคืน

มีวันนี้ที่หานกวนจวินละทิ้งเพื่อไปชำระล้างร่างกายจึงฝากซือจุยดูแลไว้

ก็นั้นแหละ

เจ้าทำให้ซือจุยของข้าต้องมาลำบากเฝ้าเจ้า

ข้าไม่ได้ลำบากอันใดเลย

คุณชายเว่ยอย่าได้นำเก็บมาใส่ใจ

เว่ยอิง

ท่านพอจะจำลักษณะของชายสวมหน้ากากได้หรือไม่

เตี้ยกว่าเจ้า

มีพลังจิตที่แกร่งพอจะใช้ยันต์หายตัว

และคิดจะทำร้ายคุณชายรอง

เจ้าไม่เข้าไปหาเขาสักหน่อยรึ

เป็นห่วงเขา เฝ้าเข้ามาตั้งสามวันสองคืน

พอเขาตื่นกลับไม่เข้าไปหา

แต่สีหน้าของเจ้ามิได้บอกแบบนั้นเลยนะ

อื้มหึหึ

ที่เจ้าดูแลตลอดตอนที่ข้าสลบไป

ไม่ใช่เพราะเราสนิทกันรึเจ้าถึงได้มาดูแลข้า

เอ้า ทำไมถึงพูดเช่นนี้เล่าาา

พวกเรามิได้สนิทกันรึ

ขะ...ข้าขอตัวก่อน

เป็นอะไรรึ

ข้าเห็นเจ้ายืนพูดคนเดียว

ท่านมีไข้รึ

ถ้าท่านมีเรื่องอะไรให้ข้าช่วยก็บอกได้เลยนะขอรับ

ขอรับ

หน้าบึ่งมาเลยนะเว่ยอิง

ไปทำอันใดมารึ

ถึงทำให้เจ้าดูอารมเสีย

เจ้าเบื่อแล้วรึ

แต่ยังไงเจ้าก็ต้องพักผ่อนเยอะๆ

อื้อ

ได้

โอ้ยย!!นี้เจ้าเดินประสาอะไร เดินไม่ดูตาม้าตาเรือ

ข้ารู้เจ้าจงใจทำ!!

โอ้ยยยย!!

อวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่ห้ามเสียงดัง

พี่วั่งจี

ช่วยข้าด้วย

คุณชายเว่ยเขารังแกข้า

เขาจงใจชนข้า จนข้าลงไปนั่งกองอยู่ที่พื้นเมื่อครู่

พี่วั่งจีดูสิข้าสิ มือของข้ามีแผลด้วย

เจ้าว่าอะไรนะ

แค่นี้!!...

แค่นี้ก็แยกย้ายกันได้แล้ว

แต่..

เจ้าเป็นสตรีออกมาเดินด้านนอกตอนกลางคืนคงไม่เหมาะสมนัก

ค่ะ!

งั้นข้าขอลา

เจ้าก็กลับเรือนนอนได้แล้ว

อื้อ