ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

หวงเกอท่านช่างเสน่ห์แรงยิ่งนัก

ชื่อตอน : หวงเกอท่านช่างเสน่ห์แรงยิ่งนัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ธ.ค. 2562 20:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หวงเกอท่านช่างเสน่ห์แรงยิ่งนัก
แบบอักษร

หวงเกอท่านช่างเสน่ห์แรงยิ่งนัก 

  

  

  

ผ่านไปครึ่งเดือน ร้านหมูกระทะของจิวจื่อก็เป็นที่รู้จักมากขึ้นจากการบอกปากต่อปากทำให้ในทุกวันมีลูกค้าเวียนว่ายเข้ามาไม่ขาดสาย ซึ่งถือว่าเป็นผลตอบรับที่เกินคาดที่จิวจื่อตั้งเป้าไว้

แต่อย่างไรก็ตามนอกจากจะมีเรื่องดีแล้วก็ต้องมีเรื่องร้ายเหมือนกันเช่นตอนนี้

“ก๊อก ก๊อก คุณชายขอรับข้ามีเรื่องมาแจ้ง”

“เข้ามา”

“คุณชายขอรับมีพวกนักเลงมาตีกันที่ร้านอีกแล้วขอรับ” หนึ่งในเสี่ยวเอ้อร์มาแจ้งเรื่องให้จิวจื่อทราบ เพราะว่าจิวจื่อได้ส่งให้เทียนหงไปที่แดนเหนือเพื่อขอติดต่อซื้อกล่องเก็บความเย็นทำให้จิวจื่อต้องมาดูแลร้านทุกวัน

“อีกแล้วเหรอ” จิวจื่อพูดออกไปอย่างเหนื่อยหน่าย

“ขอรับ”

ก็จะมีอะไรอีกล่ะ ตั้งแต่ที่ผู้คนเห็นหนิงหวงมาเปิดงานร้านหมูกระทะให้จิวจื่อคนที่ไม่คิดอะไรมากก็ดีไป แต่ก็มีคนที่อิจฉาส่งคนมาก่อกวนที่ร้านแทบทุกวัน ทำไมไม่จับที่ต้นเหตุก็เพราะว่าคนที่คนพวกนั้นมีมากนะสิ

“ไปขอความช่วยเหลือที่จวนแม่ทัพให้ส่งทหารมาล้อมร้านไว้เพื่อไม่ให้คนพวกนั้นหลุดออกไปได้ แอบออกจากร้านไปอย่าให้คนพวกนี้รู้ตัวล่ะ” วันนี้มันต้องมีการเชือดไก่ให้ลิงดูถ้ามีมาแบบนี้บ่อยๆ ก็คงไม่ไหวเหมือนกัน

“ขอรับคุณชาย”

เมื่อเสี่ยวเอ้อร์ออกไปแล้วจิวจื่อก็จัดการเอกสารให้เรียบร้อยแล้วเดินลงไปข้างล่าง แต่ภาพที่เห็นทำให้จิวจื่อเดือด

“นี่ เสี่ยวเอ้อร์คนสวยเจ้ามาอยู่กับข้าดีกว่าจะได้ไม่ต้องทำงานพวกนี้ให้เหนื่อย” ชายคนหนึ่งรูปร่างสูงใหญ่บนใบหน้ามีรอยบากที่แก้มพูดขึ้นพร้อมกับนำมือไปจับก้นฮัวมี่เสี่ยวเอ้อร์หญิง

“เอ่อ... ไม่หรอกเจ้าค่ะ ข้าอยู่ที่นี่ดีกว่า” ว่าจบก็ขยับถอยห่างออกไป

“นั้นสิ ไปอยู่กับลูกพี่ข้าดีกว่ารับรองว่า...” ลูกน้องของชายหน้าบากพูดขึ้นพร้อมกับมองอย่างจาบจ้วง

“ช่วยอย่ามองน้องสาวของข้าอย่างนั้นด้วยขอรับ” เป็นฮัวอิ๋นที่เอาตัวมาบังน้องสาวอย่างฮัวมี่ไว้

“เจ้าก็หน้าตาดีอยู่นี่ สนใจมาอยู่กับข้าพร้อมน้องสาวไหมล่ะ” ชายหน้าบากพูดขึ้น

“ไม่ล่ะขอรับ ถ้าพวกท่านไม่มีอะไรอีกพวกข้าก็ขอตัวก่อนนะขอรับ” ว่าจบทั้งสองก็รีบเดินไปจากตรงนี้

“เดี๋ยวสิ ข้าชักถูกใจเจ้าแล้วสิ” ชายหน้าบากพูดจบก็เดินไปคว้าแขนของฮัวอิ๋นทำให้เซไปตกลงในอ้อมแขน “ตัวเจ้าช่างหอมยิ่งนัก”

ฮัวอิ๋นได้ยินดังนั้นก็รีบผละตัวออกห่างและใช้ถาดเหล็กที่ถืออยู่ฟาดลงไปที่หัว

ปัง!!

โอ๊ย!! โอ๊ย!!

โอ๊ยแรกเป็นเสียงเจ็บที่มาจากฮัวอิ๋นที่ใช้ถาดเหล็กตี โอ๊ยสองมาจากที่จิวจื่อใช้เท้าเต๊ะที่ใต้หว่างขา

“พวกเจ้าช่างเหิมเกริมยิ่งนักที่มาสร้างความวุ่นวายที่ร้านของข้า” จิวจื่อพูดขึ้นด้วยอารมณ์โมโห

“คุณชาย!! ” เสียงของสองพี่น้องตระกูลฮัวประสานเสียงกันเมื่อมองเห็นจิวจื่อ

“เจ้าคือคุณชายซิ่นที่เป็นเจ้าของร้านหมูกระทะแห่งนี้ใช่หรือไม่” ชายหน้าบากถามขึ้นหลังจากที่หายเจ็บแล้ว

“ถ้าใช่แล้วจะทำไม”

“ก็...” ชายหน้าบากมองจิวจื่อตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาโลมเลีย “ข้าจะได้เอาเจ้ามาเป็นเมียอย่างไรล่ะ ฮ่าๆๆ” ไม่นึกมาก่อนเลยว่าคุณชายซิ่นจะหน้าตาดีอย่างนี้ถึงจะอวบไปหน่อยก็เถอะ 

หลังจากที่หนิงหวงยุ่งอยู่กับค่ายก็บอกให้จิวจื่อออกกำลังกายไปเองก่อนแต่จิวจื่อก็ยุ่งอยู่กับที่ร้านจึงไม่ค่อยได้ออกกำลังทำให้น้ำหนักลดลงไม่มากแต่ก็อวบกำลังดีไม่ได้อวบเกินไป ถ้ามองภายนอกร่างกายก็สมส่วนกับร่างกาย

“เจ้านี่ถ้าอยากจะไปนอนในคุกสินะ” จิวจื่อพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มในขณะที่ข้างในเดือดปุดๆ

“ใครจะอยากไปละจ๊ะ แต่ถ้าได้คุณชายซิ่นสักครั้งข้าก็ยอม ใช่ไหมพวกเรา” ชายหน้าบากพูดขึ้นพร้อมกับถามลูกน้องที่ยืนอยู่ด้านหลัง

“ใช่แล้วลูกพี่” พวกลูกน้องก็รับคำเป็นอย่างดี

“โฮ้ ถ้างั้นพวกเจ้าก็ไปนอนที่คุกนะ”

ว่าจบจิวจื่อก็พยับพเยิดไปที่หน้าร้านซึ่งมีทหารกลุ่มหนึ่งยืนอยู่

“จะอยู่ทำไมล่ะวิ่งสิโว้ยยย”

ชายหน้าบากพูดขึ้นพร้อมกับเตรียมจะวิ่งหนีแต่ก็วิ่งไม่พ้นทหารที่ยืนอยู่หน้าร้าน ถึงจะเกิดการต่อสู้กันทำให้ข้าวของภายในร้านเสียหายอยู่บ้างแต่ก็ไม่มาก

เมื่อทหารจับกุมตัวนักเลงพวกนั้นได้ทุกคนแล้วจิวจื่อก็เพิ่งสังเกตเห็นพ่อบ้านจงซึ่งก็คือพ่อบ้านของจวนแม่ทัพ

“อ้าวพ่อบ้านจงท่านมาด้วยรึ” จิวจื่อร้องถามอย่างสงสัยที่เห็นพ่อบ้านจงมาด้วย

“ข้าเห็นว่ามีเด็กจากร้านของคุณชายซิ่นวิ่งมาขอความช่วยเหลือจึงตามมาด้วยขอรับ” พ่อบ้านจงตอบคำถาม “เดี๋ยวข้าจะจัดการคนพวกนี้ต่อเองท่านไม่ต้องเป็นห่วง”

“ขอบคุณที่ท่านมานะขอรับ ไม่งั้นข้าก็ไม่รู้จะจัดการกับคนพวกนั้นยังไงดี”

“ไม่เป็นไรหรอกคุณชาย ยังไงก็คนที่รู้จักกัน” พ่อบ้านจงตอบอย่างอารมณ์ดี

“งั้นข้าฝากท่านให้หาตัวผู้ว่าจ้างหน่อยนะขอรับ พอดีว่าคนพวกนั้นทำให้ร้านของข้าเสียหายจึงต้องให้รับผิดชอบนะขอรับ ถ้าจะให้ดีก็เรียกเก็บมาสักห้าตำลึงทองนะขอรับ”

“ได้ขอรับคุณชายซิ่น” พ่อบ้านจงรับคำก่อนที่จะขอตัวลาไปจัดการกับนักเลงพวกนั้น

 

เมื่อพวกพ่อบ้านจงกลับไปแล้วจิวจื่อก็หันกลับไปข้างในร้านแล้วพูดขึ้น

“ลูกค้าทุกท่าน ข้าขออภัยสำหรับเหตุการณ์ก่อนหน้าเมื่อสักครู่ด้วยนะขอรับ ที่ทำให้เกิดความวุ่นวายภายในร้าน เพื่อเป็นการชดเชยข้าจะลดราคาให้กับผู้ที่นั่งอยู่ในร้านตอนเกิดเหตุการณ์หนึ่งก้วนขอรับ”

พูดจบแล้วจิวจื่อก็หันไปหาสองพี่น้องฮัว

“พวกเจ้าเป็...”

“ขออภัยขอรับคุณชายที่ข้าไม่สามารถระงับอารมณ์ของตัวเองได้ ทำให้ร้านของคุณชายต้องเสียหาย” ฮัวอิ๋นรีบพูดขึ้นอย่างลนลานโดยที่ไม่ฟังจิวจื่อพูดให้จบ

“ไม่ใช่พี่ชายที่ผิดนะเจ้าค่ะเป็นข้าต่างหากที่ผิดที่ไม่ยอมคนพวกนั้นทำให้ร้านต้องเสื่อมเสีย” ฮัวมี่พูดออกมาอย่างร้อนรน

“เป็นข้าต่างหากขอรับที่ผิด” ฮัวอิ๋นพูด

“เป็นข้าต่างหากเจ้าค่ะที่ผิด” ฮัวมี่พูด

“เอ๊ะ พี่ก็บอกว่าพี่ผิดเจ้าไม่ได้ผิดเสียหน่อย”

“เป็นข้าที่เป็นต้นเหตุนะท่านพี่”

ก่อนที่สองพี่น้องจะทะเลาะกันไปมากกว่านี้จิวจื่อก็พูดขึ้นมา

“พวกเจ้าผิดกันทั้งสองคนนั้นแหละ ฮัวอิ๋นวันหน้าวันหลังเจ้าก็หัดระงับอารมณ์เสียบ้างเดียวก็นำภัยมาให้เจ้า” จิวจื่อหันไปว่าฮัวอิ๋นก่อนที่จะหันมาหาฮัวมี่

“ส่วนเจ้าฮัวมี่ทำไมเจ้าไม่เอาถาดเหล็กที่เจ้าฟาดหัวไปตั้งแต่เจ้านั้นจับก้นของเจ้าหืม”

“เอ๊ะ!!! ” ฮัวอิ๋นและฮัวมี่ออุทานออกมาพร้อมกัน

“พวกเจ้านึกว่าข้าให้ถือถาดเหล็กทำไม แทนที่จะเป็นถาดไม้”

“.....”

“ก็เพราะว่าไว้ให้พวกเจ้าไว้ป้องกันตัวเมื่อเกิดเหตุการณ์อย่างวันนี้ ข้าอุตส่าสั่งทำถาดเหล็กนี้เป็นพิเศษ ฝึกให้พวกเจ้าถือตั้งแต่ก่อนเปิดร้านเพราะว่าถาดมันหนัก คราวหน้าคราวหลังก็หัดคิดเสียบ้างไม่ใช่สักแต่ทำงาน แต่ก่อนที่จะฟาดหัวก็คิดเสียก่อนล่ะ”

“ขอรับ/เจ้าค่ะ คุณชาย”

“แต่ยังไงพวกเจ้าก็ต้องมีบทลงโทษ ไปทำความสะอาดร้านซะ แล้วนำโต๊ะมาเปลี่ยนด้วย ห้ามให้คนอื่นช่วยทำกันแค่สองคนเข้าใจไหม”

“เข้าใจขอรับ/เจ้าค่ะ คุณชาย”

“ไป แยกย้ายได้” จิวจื่อพูดออกมาหลังจากที่อบรมสองพี่น้องไปยกหนึ่ง

 

 

สามวันต่อมา

“ก๊อก ก๊อก คุณชายขอรับ”

“เข้ามา”

“คุณชายขอรับมีกลุ่มคุณหนูกลุ่มหนึ่งต้องการที่จะให้คุณชายไปแนะนำขอรับ”

“คุณหนูคนนั้นเป็นใคร” จิวจื่อถามขึ้นในขณะที่มือก็เซ็นเอกสารไปด้วย

“น่าจะเป็นลูกสาวเจ้าเมืองขอรับส่วนคุณหนูคนอื่นน่าจะมาจากเมืองหลวง” เสี่ยวเอ้อร์ตอบ

“เดี๋ยวข้าไป ว่าแต่พวกคุณหนูเขาอยู่ห้องไหน”

“อยู่ชั้นสามขอรับห้องสุดท้าย”

“อืม เจ้าไปได้”

ดูก็รู้ว่าคุณหนูพวกนั้นคงมาเพราะจะถามเกี่ยวกับหนิงหวงเพราะเห็นว่าหนิงหวงมากล่าวเปิดงานของร้านให้

เฮ้อ เสน่ห์ของหวงเกอช่างรุนแรงยิ่งนัก!!!

 

 

.................................

- มาแล้วววว

- ไปเคาท์ดาวน์กันที่ไหนบ้างหนอ

- อีกไม่กี่ชั่วโมงก็ขึ้นปีใหม่แล้วก็ขอให้เป็นปีที่ดีนะ

- ไรต์อ่านมาเขาว่ากันว่า (เขาไหน?) เขาแชร์กันมาอ่ะนะ การเขียน ค.ศ. ให้เขียนแบบเต็มห้ามเขียนแค่ 20 เดี๋ยวจะโดนเติมข้างหลังแบบไม่รู้ตัวนะ นอกจากนี้ยังต้องตรวจสอบพวกเอกสารด้วยนะว่าเขียนหรือพิมพ์แบบเต็มหรือเปล่า  

ถูก แบบเต็ม เช่น 01/01/2020 

ผิด แบบไม่เต็ม เช่น 01/01/20 

- ขอขอบคุณทุกการสนับสนุนจ้า

- ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่หลงเข้ามา

- โปรดติดตามตอนต่อไปเด้อ

ความคิดเห็น