ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เปิดกิจการ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ธ.ค. 2562 22:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปิดกิจการ
แบบอักษร

เปิดกิจการ 

 

 

วันเวลาไหลผ่านไปเรื่อย ๆ ทุกวันจิวจื่อจะไปวิ่งออกกำลังกายกับหนิงหวงถึงแม้ว่าขณะออกกำลังกายจะโดนหนิงหวงตอดเล็กตอดน้อยจิวจื่อก็คิดว่าหนิงหวงคงมาจัดท่าทางให้เท่านั้นจึงไม่ได้คิดมาก

แถมน้ำหนักก็ลดลงมาถึงจะไม่มากก็เถอะถือว่าอวบกำลังดีและที่สำคัญใบหน้าของจิวจื่อก็หายจากสิวหมดแล้ว ทำให้เห็นถึงใบหน้าขาวอมชมพูเกลี้ยงเกลาเสียอย่างเดียวคือลูกซาลาเปายังอยู่ที่แก้มทั้งสองข้าง

แต่อย่างไรก็ตามเมื่อจิวจื่อออกกำลังกายเสร็จแล้วก็ต้องมาจัดการกับร้านหมูกระทะที่กำลังจะเปิดในอีกไม่นาน ทั้งให้พ่อบ้านเทียนหงไปติดต่อบรรดาพ่อค้าแม่ค้าทั้งหลายในเรื่องของวัตถุดิบ จัดการเรื่องตกแต่งร้าน ฝึกอบรมเสี่ยวเอ้อร์ที่พ่อบ้านเทียนหงไปจัดหามาตามคำสั่งในเรื่องของการบริการลูกค้าที่จะเข้ามาทานในร้าน

และยังต้องเชิญผู้คนที่อาศัยในเมืองชิงเป็นบางส่วนมาร่วมงานเปิดร้านแต่จิวจื่อก็ยังโชคดีที่มีหนิงหวงคอยช่วยในบางเรื่อง จนกระทั่งมาถึงวันเปิดกิจการหมูกระทะ

หน้าร้านของจิวจื่อถูกตกแต่งด้วยผ้าหลากหลายสีสันรวมทั้งป้ายชื่อร้านที่ถูกสลักชื่อว่า ร้านหมูกระทะ ภายในร้านได้จัดตกแต่งให้สะดวกต่อการหยิบจับ มีมุมที่วางเนื้อหมูที่หมักไว้ ของทะเลเช่น กุ้ง ปลาหมึก ปู หอยชนิดต่างๆ ถัดไปอีกจะมีผักนานาชนิดที่ถูดจัดเตรียมไว้แล้ว ที่วางไว้ชิดผนังของร้าน

ที่สำคัญจะขาดน้ำจิ้มไปไม่ได้เด็ดขาด จิวจื่อได้นำสูตรน้ำจิ้มที่จำได้จากชีวิตก่อนมาทำและได้ปรับสูตรเครื่องปรุงนิดหน่อยเพราะที่นี้ไม่มีเครื่องเทศที่ชีวิตก่อนมีจึงต้องหาอย่างอื่นมาแทนแต่ก็ได้รสชาติที่พอใจ นอกจากนี้ยังมีมุมเครื่องดื่มชนิดต่างๆ ที่นอกเหนือจากน้ำเปล่า เช่น น้ำอัญชัน น้ำใบเตย เป็นต้น

และแล้วก็ถึงเวลาที่จะเปิดร้าน

“คุณชายขอรับได้เวลาแล้ว” เสียงของเทียนหงดังขึ้นนอกประตูห้องที่อยู่ชั้นสามของร้าน

“อืม เดี๋ยวข้าไป” จิวจื่อตอบ แล้วหันมาพูดกับคนข้างๆ “หวงเกอข้าตื่นเต้นจังเลย”

“เจ้าอย่าตื่นเต้นไปเลยยังไงก็มีข้าอยู่ข้างๆ” หนิงหวงพูดปลอบจิวจื่อ

“ขอรับ เราออกไปกันเถอะ” พูดจบแล้วทั้งสองก็เดินออกไป

ทำไมหนิงหวงมาอยู่ที่นี่ ก็ต้องย้อนไปวันที่จิวจื่อกำลังออกกำลังกายกับหนิงหวงแล้วเอ่ยปากชวนไปงานเปิดร้าน

 

 

“หวงเกอขอรับ อีกสองสัปดาห์หวงเกอว่างรึไม่ขอรับ”

“หืม มีอะไรงั้นรึ”

“คือว่าอีกสองสัปดาห์ข้าจะเปิดร้านจึงขอเชิญหวงเกอขอรับ”

“ได้สิ ว่าแต่จื่อเอ๋อร์รู้รึไม่ว่าถ้าให้คนที่ชาวบ้านนับถือเป็นคนเปิดงานให้ยิ่งจะทำให้ร้านเป็นที่รู้จักมากขึ้น”

คล้ายๆ ร้านที่ถูกพวกคนดังไปกินสินะ

“แต่ข้าไม่รู้จักคนที่น่านับถือของชาวบ้านนะขอรับถึงจะรู้แต่ก็คงจะเชิญมาไม่ได้”

“จื่อเอ๋อร์อย่าลืมข้าสิว่าข้าเป็นใคร”

“หวงเกอก็เป็นแม่ทัพไงขอรับ”

“.....”

“ท่านไม่ต้องเขินอายไปหรอกหน่า ใครๆ ก็ชมชอบท่านแม่ทัพไม่ว่าจะหญิง เกอ หรือแม้กระทั่งชายแท้ก็ชมชอบท่านแม่ทัพทั้งนั้น” จู่ๆ คำพูดของเจ้าเมืองก็ดังขึ้นมาในหัวของจิวจื่อ

“เดี๋ยวนะ หวงเกอเป็นท่านแม่ทัพก็ต้องเป็นก็เป็นที่รู้จักนะสิ”

“จื่อเอ๋อร์เจ้าพูดถูกต้องแล้ว” หนิงหวงลูบหัวจิวจื่อ

“หวงเกอขอรับ~ หวงเกอช่วยไปเปิดงานร้านของข้าให้หน่อยนะขอรับ” จิวจื่อกล่าวอย่างออดอ้อน

“อึก” เจ้าอย่าทำตัวน่ารักขนาดนี้สิจื่อเอ๋อร์ ดูแก้มอวบยุ้ยนั้นช่างน่าฟัดเสียจริง

“หวงเกอเป็นอะไรรึขอรับ ทำไมหน้าแดงๆ” จิวจื่อถามขึ้นอย่างสงสัยก็หนิงหวงหันหน้าหนีอีกทั้งใบหน้ายังแดงๆ อีกสงสัยคงอากาศร้อนมั้ง

แต่จิวจื่อหารู้ไม่ว่าที่หนิงหวงหันหน้าหนีอีกทั้งใบหน้ายังแดงนั้นเป็นเพราะตนเอง

“เปล่าๆ ข้าไม่ได้เป็นอะไร เพียงแต่อากาศมันร้อนแค่นั้นเอง” หนิงหวงตอบอย่างร้อนรน

“อ้อ งั้นงานเปิดร้านของข้าหวงเกอจะไปเป็นคนเปิดให้ได้ไหมขอรับ” จิวจื่อถามซ้ำ

“ได้อยู่แล้ว ถ้าเพื่อจื่อเอ๋อร์ข้าทำได้ทุกอย่าง” ประโยคหลังหนิงหวงพูดเสียงเบา

“หวงเกอว่าอย่างไรนะขอรับ” จิวจื่อถามอย่างสงสัย

“ข้าบอกว่าได้อยู่แล้วก็จื่อเอ๋อร์มาเชิญข้าด้วยตัวเองเลยนะ”

“จริงนะ ท่านพูดจริงๆ นะหวงเกอ”

“จริงสิจื่อเอ๋อร์”

ก็ด้วยประการฉะนี้แลหนิงหวงถึงมาอยู่ที่นี่

 

 

และแล้วทั้งสองก็เดินมาถึงหน้าร้าน

“เชิญคุณชายและท่านแม่ทัพหย่งขึ้นไปด้านบนขอรับ” พ่อบ้านเทียนหงพูดบอกทั้งสอง

เมื่อจิวจื่อและหนิงหวงได้ยินดังนั้นทั้งสองก็เดินขึ้นไปบนเวทีที่จัดเตรียมไว้ที่หน้าร้านซึ่งมีความสูงไม่มากเท่าไร ข้างบนเวทีจะมีโต๊ะปิ้งย่างที่จัดไว้สำหรับเปิดงานโดยเฉพาะ

“สวัสดีคุณชายคุณหญิงทุกท่านที่มาร่วมงานเปิดกิจการร้านหมูกระทะของข้า ข้ามีชื่อเสียงเรียงนามว่า ซิ่นจิวจื่อ หรือพวกท่านจะเรียกข้าว่าคุณชายซิ่นก็ได้ขอรับ” จิวจื่อยืนพูดอยู่ที่หน้าร้านข้างๆ หนิงหวง

“เป็นชื่อร้านที่แปลกเสียจริง”  

“นั้นสิ ว่าแต่นั้น...”  

“นั้น ท่านแม่ทัพหย่งนี่”  

“ไหนๆ ท่านแม่ทัพหย่งตัวจริงเรอะ”  

“จริงสิ ออกจะรูปงามขนาดนั้น เจ้านี่มีตาหามีแววไม่”  

“ก็ข้ามองเห็นไม่ชัด”  

“เจ้านี่ ช่างเถอะว่าแต่ท่านแม่ทัพหย่งมีความสัมพันธ์อะไรกับคุณชายท่านนั้นกัน”  

“ข้าก็สงสัยเหมือนกับเจ้านั้นแหละหน่า”  

“หรือว่า!!! ”  

“พวกเจ้าสองคนเงียบๆ กันหน่อยสิ” เสียงของชายคนหนึ่งดังขัดการสนทนาของหญิงสามสองคน 

“ส่วนข้าคือหย่งหนิงหวงหรือที่พวกท่านรู้จักกันในนามแม่ทัพหย่ง” หนิงหวงหยุดพูดเมื่อเห็นผู้คนส่วนมากเงียบแล้วหนิงหวงก็พูดต่อ “วันนี้ข้าได้รับเชิญจากคุณชายซิ่นเป็นผู้มาเปิดงานกิจการร้านหมูกระทะ”

“ใช่แล้วขอรับ ข้าได้เชิญท่านแม่ทัพหย่งมาเป็นผู้เปิดกิจการร้านหมูกระทะของข้าเพื่อเป็นเกียรติแก่ร้านของข้า ดังนั้นขอเชิญท่านแม่ทัพกล่าวเปิดงานขอรับ”

หนิงหวงได้ยินก็ก้าวขาเดินขึ้นไปหนึ่งก้าวแล้วพูดขึ้นมา “วันนี้เป็นวันดีท้องฟ้าแจ่มใสดังนั้นข้าขอเปิดกิจการร้านหมูกระทะ ณ บัดนี้”

ฉ่า~

เสียงจิวจื่อและหนิงหวงคีบเนื้อหมูลงเตาย่างที่เตรียมไว้ และเมื่อเนื้อหมูสุกแล้วก็นำไปจิ้มกับน้ำจิ้มแล้วนำเข้าปากไปก็ถือว่าเสร็จสิ้นพิธีเปิดแล้ว

“ข้าขอขอบคุณทุกท่านที่มาในวันนี้และวันนี้ร้านของข้าลดราคาจากสิบก้วนลดเหลือแปดก้วนเท่านั้น วันนี้แค่วันเดียวนะขอรับ ใครสนใจสามารถเข้าไปนั่งในร้านได้เลยขอรับ” จิวจื่อพูดบอกข้อเสนอของร้านที่มีแค่วันนี้วันเดียวเท่านั้นถือเป็นการเริ่มต้นของร้าน

 

“ท่านพี่เข้าไปข้างในกันเถอะเจ้าค่ะ”

“น้องอยากกินที่นี้รึ”

“เจ้าค่ะ ข้าว่าต้องอร่อยแน่นอนขนาดท่านแม่ทัพยังมาเปิดงานเลยนะเจ้าค่ะ”

“ถ้าเจ้าว่างั้นก็ไปกันเถอะ”

เสียงของสามีภรรยาคู่หนึ่งดังขึ้นเรียกความสนใจแก่ผู้คนที่อยู่บริเวณรอบได้ดีนัก เมื่อเห็นว่ามีคนเดินเข้าไปแล้ว คนอื่นก็ค่อยๆ ทยอยเดินเข้าไปจนกระทั่งร้านหมูกระทะของจิวจื่อทุกโต๊ะเต็ม

“จื่อเอ๋อร์เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง เหนื่อยรึไม่” หนิงหวงถามอย่างเป็นห่วงเมื่อทั้งสองเดินกลับมาที่ห้อง

“ไม่เหนื่อยเลยขอรับ หวงเกอไม่ต้องเป็นห่วงวันนี้ข้ามีความสุขมากกว่า” จิวจื่อบอกด้วยรอยยิ้ม

“ก็ดี แต่ถ้ามีเหนื่อยหรือมีปัญหาก็มาปรึกษาข้าได้นะ” หนิงหวงบอกจิวจื่อ

“ขอรับ ข้ามีอะไรก็จะบอกหวงเกอเป็นคนแรกเลย”

“เด็กดี วันนี้เจ้าอาจจะเหนื่อยหน่อยนะคนเต็มร้านขนาดนี้”

“ต้องขอบคุณหวงเกอมากกว่าขอรับ ถ้าไม่ได้ท่านผู้คนคงจะเข้ามากันไม่มากถึงขนาดเต็มร้านขนาดนี้”

“จื่อเอ๋อร์เก่งอยู่แล้ว แต่ช่วงนี้ข้าอาจจะไม่ค่อยว่างสักเท่าไรจื่อเอ๋อร์ก็ออกกำลังกายท่าทีสอนไปก่อนนะ”

“หวงเกอจะไปไหนรึขอรับ”

“พอดีช่วงนี้ข้าต้องอยู่ที่ค่ายทหารตลอดคงไม่ได้ว่างมาเหมือนก่อนหน้านั้น จะยังไงก็ตามจื่อเอ๋อร์ก็รักษาสุขภาพด้วยนะข้าเป็นห่วง”

ฉ่า/// แก้มของจิวจื่อจู่ๆ ก็แดงขึ้นมาเมื่อได้ฟังประโยคหลังที่หนิงหวงพูด

“หวงเกอก็รักษาสุขภาพด้วยนะขอรับ”

“เฮ้อ ข้าคงคิดถึงรสชาติของอาหารที่จื่อเอ๋อร์ทำแน่”

“เอ่อ งั้นข้าสามารถทำไปส่งให้หวงเกอที่ค่ายทหารได้รึไม่ขอรับ” จิวจื่อถามอย่างไม่แน่ใจ

“.....” น่ารัก!!!  

“ได้ไหมขอรับ” จิวจื่อลองถามอีกครั้งหลังจากที่หนิงหวงเงียบไป

“ได้สิ แต่มันจะไม่รบกวนจื่อเอ๋อร์นะ” ถึงจะอยากให้จื่อเอ๋อร์ไปแต่ก็กลัวเหนื่อยเหมือนกัน

“ไม่รบกวนหรอกขอรับ ข้าจะไปตอนที่ร้านเข้าที่เข้าทางแล้ว” จิวจื่อปฏิเสธ

“งั้นก็ดี ถ้างั้นก็ไว้ค่อยเจอกันนะจื่อเอ๋อร์”

“ขอรับ”

 

 

 

...............................

- ในที่สุดน้องก็เปิดกิจการร้านหมูกระทะแล้ว

- เนื้อเรื่องอาจจะดำเนินเร็วนะ

- ไม่ได้หายไปไหนจ้า พอดีช่วยงานแม่อยู่

- ปีใหม่ใครกลับบ้านก็ขอให้เดินทางปลอดภัย ใครจับฉลากขอให้ได้รางวัลใหญ่

- ขอขอบคุณทุกการสนับสนุนจ้า

- ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่หลงเข้ามา

- โปรดติดตามตอนต่อไปเด้อ

ความคิดเห็น