หลังจากหายหน้าหายตาไปนาน ไรท์กลับมาแล้วเด้อค่า

ชื่อตอน : ตอนที่19 แฝด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 69.6k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ธ.ค. 2562 22:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่19 แฝด
แบบอักษร

💋มาเฟียตัวร้ายกับยัยเลขาจอมแสบ💋

#ตอนที่19แฝด

น้ำผึ้ง🍯

2ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก😁

ตอนนี้ฉันอยู่ไร่องุ่นเลี้ยงลูก ย้อนกลับไปตอนรู้ว่าตัวเองท้อง ตอนนั้นตกใจทำอะไรไม่ถูกเลย แต่ก็ต้องตัดสินใจบอกกับป้า ตอนแรกป้าก็โกรธฉันนะ ไปทำงานอีท่าไหนถึงท้องกลับมา ฉันไม่ได้บอกป้าว่าพ่อของลูกคือใคร ป้าก็ไม่ได้ซักไซ้ถาม ฉันไม่ได้ข่าวอะไรเค้าอีก ไม่ได้สนใจด้วยช่างมันเถอะเค้าจะเป็นยังไงก็ช่างเค้า ฉันจะไม่มีวันบอกให้เค้ารู้ คนอย่างนั้นเป็นพ่อที่ดีไม่ได้อยู่แล้วล่ะ พอเข้าเดือนที่5ที่ท้อง ปรากฎว่าท้องฉันใหญ่ขึ้นมาผิดปกติขนาดท้องแรก จึงไปอัลตราซาวด์ ตอนคุณหมอบอกตกใจมาก ว่าเป็นแฝด แล้วก็แฝดชายด้วย

 

 ฉันดีใจมาก พอเข้าเดือนที่8 ใกล้ๆจะคลอด เดินเหินลำบากสุดๆ ท้องก็ใหญ่ตึงไปหมด เท้าก็บวม ฉี่ก็บ่อย หมอบอกว่าต้องผ่าคลอด คลอดธรรมชาติลำบาก ตอนฉันเห็นหน้าลูกนี้ย้ำตาไหลพรากไม่หยุด มันดีใจ มีความสุข ปนเปย์กันไปหมด เค้าหน้าเหมือนพ่อมาก นอนโรงพยาบาลได้อาทิตย์นึงก็กลับมาอยู่ไร่ ฉันไม่ได้สนใจเสียงนกเสียงกาที่ว่าฉัน 'ท้องไม่มีพ่อ น่าไม่อาย' ต่างๆนาๆ ฉันโฟกัสแค่ลูก ป้าฉันช่วยเลี้ยงด้วยกับป้าแม่บ้าน ฉันเลี้ยงไม่ไหว2คน นี้ก็หัวฟูมากแต่ละวัน บอกตรงๆว่าเหนื่อยสุดๆ 

 

ตอนนี้ลูกก็2ขวบกว่า เดินวิ่งได้ พูดมากสุดๆ รู้มากอีกด้วย ปวดหัวสุดๆ เด็กผู้ชายซนอยู่แล้ว แล้วนี้คูณสองไปอีก ตอนนี้ที่2-3เดือนว่าเหนื่อยแล้วคิดว่าโตอีกหน่อยคงไม่เหนื่อยเท่าไร แต่เปล่าเลย เหนื่อยกว่าเดิม เหนื่อยกายเหนื่อยใจ เป็นห่วงลูกทุกอย่าง

 

 ลืมบอกไปว่าลูกฉันชื่อ โจอี้ กับโจเซฟ ลูกฉันน่ารักมาก ฉันหลงรักลูกโดยไม่รู้ตัว ถึงการเลี้ยงลูกจะเหนื่อย แต่มันก็ทำให้ฉันสุขใจและมีความสุขทุกครั้งที่เห็นรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของลูก

 

"มาม๊าคร้าบบบ" นั้นคือเสียงของโจอี้พี่คนโตที่เกิดก่อนไม่กี่วิ

 

"ว่าไงลูก"ฉันใช้น้ำเสียงที่อบอุ่นเมื่อพูดกับลูก

 

"อยากกินขนมๆครับ"

"ป๋มก็อยากกินขนม" นั้นคือเสียงโจเซฟ

 

"โอเคร งั้นอาบน้ำก่อนนะครับ แล้วมากินขนมกัน"

 

"คร้าบบบ" เสียงเล็กๆของลูกที่ขานรับพร้อมกันทำให้ฉันยิ้มออกมา

 

เมื่อพาลูกๆไปอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็พาออกมานั่งที่ห้องนั่งเล่น

"ป้าค่ะเดี่ยวน้ำผึ้งไปส่งขนมให้ลูกค้านะค่ะ ฝากป้าดูสองแสบนี้ด้วยค่ะ"

 

"ไปเถอะลูก เดี่ยวเจ้าสองแสบนี้ป้าดูให้เอง ไม่ต้องห่วง"

 

ตอนนี้ลูกๆโตขึ้นแล้ว ฉันจึงทำเบเกอรี่ลงในเพจขาย ทำตามออเดอร์ ไม่ได้มีหน้า แล้วก็เอาองุ่นมาแปรรูปด้วย ทำเป็นขนม ถือว่าขายดี เพราะทำไม่ทันเลย บางออเดอร์ก็ต้องยกเลิกไป ฉันทำแค่พอไหว วันนี้ก็มีคนสั่งคัพเค้ก ไปวางงานแต่ง ต้องเป็นแนวหวานๆโทนสีชมพูคู่รัก ฉันขับรถมายังโรงแรมแห่งนึงที่เค้าจัดงานแต่ง เพื่อมาส่งคัพเค้ก

 

"ขอโทษนะค่ะห้องสโนไวท์ ที่จัดงานแต่งของคุณศรินทร ไปทางไหนค่ะ"ฉันถามรีเซฟชั่นด้วยความที่ไม่เคยมาโรงแรมนี้มาก่อน

 

"อ่อ ขึ้นลิฟต์ไปชั้น3 แล้วเดินตรงไปเลี้ยวขวาก็ถึงแล้วค่ะ"พนักงานตอบพร้อมกับส่งยิ้มมาให้

 

"ขอบคุณนะค่ะ"ฉันรีบไปตามทางที่พนักงานบอกก็มาถึงงาน ตอนนี้เวลา6โมงแล้ว จริงๆงานเริ่มแต่เช้า แต่ช่วงเช้า มีของหวานคือขนมไทยที่เจ้าสาวสั่งมาแล้ว ช่วงเย็นจึงสั่งเป็นคัพเค้กและเค้กก้อนโต 

 

ฉันเดินเข้ามาในงานแล้วนำคัพเค้กไปจัดวางไว้เป็นชั้นๆอย่างสวยงาม คัพเค้กรูปดอกกุหลาบสีชมพู เรียบหรูดูดี ฉันยืนมองเจ้ากับเจ้าบ่าวอยู่ครู่นึง พลางคิดว่าฉันก็อยากแต่งงานใส่ชุดเจ้าสาวบ้าง แต่คงเป็นไปไม่ได้ ถ้าแต่งกับพ่อของลูกยิ่งแล้วใหญ่คงยาก จริงๆก็มีคนมาขายขนมจีบฉันเยอะอยู่นะ แต่ฉันอยากอยู่กับลูกมากว่าไม่รู้ว่า คนที่เข้ามาเค้าจะรักลูกเราจริงไหม ฉันกลัวเลยยังไม่คิดที่จะเปิดใจยอมรับใคร

 

เจ้าของงานโอนเงินมาให้ตั้งแต่ตอนสั่งแล้วจึงไม่ต้องรออะไร เสร็จแล้วฉันจึงเดินมาที่ลิฟต์

 

"รอด้วยค่ะ"ลิฟต์กำลังจะปิดลงด้วยความที่ขี้เกียจริลิฟต์อีกจึงรีบวิ่งเข้าไป

 

"ขอบคุณมากนะค่ะ"ฉันเอ่ยขอบคุณคนที่อยู่ในลิฟต์ เค้าเป็นผู้ชายที่สูงใส่สูท ทำไมคุ้นๆนะ ฉันจึงเงยหน้าขึ้น

 

"คะ คุณ"

"เธอ"ใช่ เป็นเค้า โจนาธาน ทำไมๆ ต้องมาเจอเค้าอีกด้วย ฉันอุตสาห์พยายามที่จะลืม

 

"น้ำผึ้ง เธอทำฉันแสบมากนะ ฉันหาเธอจนพลิกแผ่นดิน ไม่น่าเชื่อว่าจะมาเจอเธอที่นี้ หึ"

 

"นี้คุณ ปล่อยฉันนะ ฉันเจ็บ ปล่อยเดี่ยวนี้ ฉันกับคุณไม่มีอะไรที่เกี่ยวข้องกันแล้ว" ฉันพูดเสียงค่อยข้างดัง โชคดีในลิฟต์นี้ไม่มีใคร เลยไม่ต้องอายคน อีตาโจนั้นกระชากมือฉันจนเจ็บไปหมด

 

"นี้หูหนวกหรือไง บอกให้ปะ อ่อยอั๋นอะ" ระหว่างที่อ้าปากจะด่า อีตาบ้านี้ก็ก็ประจบจูบลงมาอย่างเร้าร้อน จูบที่กระหาย เหมือนสูบวิญาณและเรี่ยวแรงในร่างกายฉันจนหมด

 

"หึ เธอหนีฉันไม่พ้นหรอกคราวนี้ ฉันจะทำให้เธอจดจำฉัน และครวญครางใต้ร่างฉัน มานี้"

 

"ปล่อยยย ชะช่วยด้วย. อ่วยอ้วยยย" อีตานั้นกระชากลากถูฉันออกจากลิฟต์ ลิฟต์นี้มันไม่ได้ลงชั้นล่างแต่ขึ้นมาชั้นบน ฉันพยายามดีดดิ้นให้หลุดพ้น พยายามร้องให้คนช่วยแต่มือหนาก็มาปิดปากฉันไว้ แล้วอุ้มฉัน เปิดประตูห้องเสร็จ ก็จัดการโยนฉันลงบนเตียงหนา

 

"โอ๊ยเจ็บนะ โยนลงมาได้ไอ้บ้า"

 

"ไอ้บ้าเหรอ แต่ไอ้คนนี้ผัวเธอนะ เรามาทบทวนความทรงจำกันเถอะเมียจ๋าาา" หน้าตาที่หื่นกระหาย พูดขึ้นพร้อมกับมือที่กำลังถอดเสื้อผ้าตัวเองออก

 

"ไม่นะ ม่ายยยย"

 

**ฝากติดตาม เป็นกำลังใจให้ด้วยนะค่ะ 😊

ความคิดเห็น