หลังจากหายหน้าหายตาไปนาน ไรท์กลับมาแล้วเด้อค่า

ชื่อตอน : ตอนที่18 ท้อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 69k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ม.ค. 2563 20:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่18 ท้อง
แบบอักษร

💋มาเฟียตัวร้ายกับยัยเลขาจอมแสบ💋 

#ตอนที่18ท้อง  

น้ำผึ้ง🍯 

ตอนนี้ฉันกลับมาอยู่ไร่ได้2เดือนแล้ว ป้าก็ไม่ได้ถามอะไรมากมายตอนกลับมา คงเพราะแกอยากให้ฉันกลับมาอยู่ที่ไร่ด้วยละมั้ง 

"คุณน้ำผึ้งค่ะ องุ่นล๊อตนี้ลูกค้าจะขอเพิ่มเป็น100ลังค่ะ" จูนคนงานไนไร่ที่รุ่นๆกับฉันพูดขึ้น 

 

"โอเครจ้า เดี่ยวจูนไปแจ้งให้คนงานเก็บเพิ่มนะ"ฉันบอกก่อนที่จะเดินจากไร่ไปบ้านพัก ระหว่างที่เดินแดดแรงไปหน่อยจนรู้สึกมึนหัว ตาลายไปหมด จน... 

 

"คุณน้ำผึ้งค่ะๆ ว้าย ช่วยหน่อยคุณน้ำผึ้งเป็นลม" 

 

ฉันพยายามลืมตาที่หนักอึ้งขึ้นช้าๆ ปรับสายตาให้เข้ากับแสง กลิ่นยาดมมันแตะจมูกไปหมด 

"ตื่นแล้วเหรอน้ำผึ้ง เป็นไงบ้างลูก" 

ป้าถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง 

 

"นี้น้ำผึ้งเป็นอะไรไปค่ะป้า จำได้ว่าเดินจะกลับบ้านพัก" 

 

"พอดีน้ำผึ้งเป็นลมนะลูก จูนกลับคนงานเลยช่วยกันพามาที่นี้"ฉันเป็นลมเหรอ ปกติแข็งแรงจะตายไป 

 

"คงเป็นเพราะนอนน้อยมั้งค่ะ แดดแรงด้วยวันนี้"ฉันตอบป้าออกไป จะว่าไปช่วงนี้ร่างกายฉันดูเพลียๆเสียนหัวบ่อยๆมาสักพักล่ะ 

 

"อย่าหักโหมงานเกินไปนะลูก พักผ่อนเยอะๆ ไปหาหมอดีกว่าไหมป้าว่า ช่วงนี้ดูหนูไม่ค่อยดีนะ เผื่อหมอจะให้ยาบำรุงมา" 

 

"ก็ดีเหมือนกันค่ะ งั้นตอนเย็นน้ำผึ้งจะไปหาหมอที่คลีนิคหน่อย คงจะพักผ่อนน้อย" 

 

ช่วงเย็นๆฉันขับรถมาที่คลีนิคแถวๆไร่ไม่ใกล้ไม่ไกลมาก 

"เล่าอาการให้หมอฟังหน่อยค่ะ" 

หลังจากหมอถามฉันก็เล่าให้ฟัง 

 

"เดี่ยวหมอขอตรวจร่างกายกับฉี่นะค่ะ ห้องน้ำด้านนี้ค่ะ ฉี่เสร็จเรียกหมอนะค่ะ"หมอให้ขวดแก้วเล็กมาใส่ฉี่ ทำๆมต้องตรวจฉี่ด้วยนะ แค่พักผ่อนน้อยเอง  

 

"ตรงลงว่าฉันเป็นอะไรร้ายแรงหรือป่าวค่ะหมอ" ฉันถามขึ้นหลังจากที่หมอตรวจเสร็จ 

 

"ไม่ได้เป็นอะไรร้ายแรงหรอกค่ะ" โล่งอกไปหน่อย 

 

"แค่คุณท้องได้2เดือนแล้วค่ะ หมอยินดีด้วยนะค่ะ" 

 

"ห้ะ อะ อะไรนะค่ะ ฉันท้องหรือค่ะ"ตอนนี้ฉันรู้สึกตัวชาไปหมด เหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน มันเป็นความฝันใช่ไหม ไม่ใช่ความจริง ตื่นสักทีสิ ตื่นๆ 

 

"โอ้ยย"ฉันหยิกแขนตัวเองให้เจ็บ นี้คงไม่ใช่ฝัน คงเป็นเรื่องจริง 

 

"เป็นอะไรหรือป่าวค่ะ"หมอถามขึ้นเมื่อได้ยินฉันอุทาน 

 

"ป่าวค่ะคุณหมอ" 

 

"หมอจะให้ยาบำรุงครรภ์ไว้นะค่ะ สะดวกจะฝากครรภ์ที่นี้หรือป่าว" ใช่ ฉันต้องฝากครรภ์ ถึงพ่อเค้าจะไม่รู้ แต่ไม่เป็นไรฉันก็จะเลี้ยงเค้าให้ดีที่สุด ในเมื่อเค้าเกิดมาแล้ว ยังไงก็เป็นลูกของฉัน  

 

ฉันตัดสินใจฝากครรภ์ที่นี้เลย สะดวกใกล้ดีด้วย ฉันต้องกลับไปบอกป้า แต่ยังไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี ป้าคงไม่ไล่ฉันออกจากบ้านหรอก อย่างมากแค่ตี เห้อ ยิ่งติดยิ่งเครียด ไหนจะกลัวว่าคนอื่นจะว่าป้าอีกว่ามีหลานท้องไม่มีพ่อ รู้สึกกลัวไปหมด แต่ความจริงก็คือความจริง  

 

"แม่จะเลี้ยงหนูให้ดีที่สุดนะลูก"ฉันพูดขึ้นพลางมือที่ลูบท้องตัวเองไปมาเบาๆ  

 

โจนาธาน🐯 

"นายครับ คะ.. คือ หะ หาไม่เจอครับ"เสียงสั่นของลูกน้องที่ละล่ำละลักบอกกับผม มันทำให้อารมณ์โกรธผมเพิ่มขึ้น 

 

"อะไรนะ หาไม่เจออีกแล้วเหรอ พวกมึงนี้เลี้ยงเสียข้าวสุกจริงๆ ไป ไปให้พ้นหน้ากู ก่อนที่กูจะสับมึงเป็นชิ้นๆ" ผมตวาดออกไปเสียงดังลั่น 

 

"คะ ครับ นาย"สิ้นคำพวกมันก็รีบวิ่งกันออกไป 

 

คนที่ผมให้พวกมันตามหาคือน้ำผึ้ง แต่ไม่ได้เรื่องสักตัว หาเธอไม่เจอ ไม่รู้เธอไปอยู่ที่ไหน ในใบสมัครงานของเธอระบุที่อยู่ที่คอนโดเธอ แต่เธอย้ายออกไปแล้ว ข้อมูลของเธอน้อยมาก นี้มันก็จะ3เดือนแล้ว ผมเฝ้าคิดถึงกลิ่นดอกไม้หอมอ่อนๆตัวเธอ ริมฝีปากที่หวานๆ ผิวที่เนียนละเอียดขาวชมพู ใบหน้าที่สวย รอยยิ้มของเธอ ใช่ผมคิดถึงเธอ ตลอดเวลา3เดือนที่ผ่านมา เธอมักมาหลอกหลอนผมในฝัน ความคิด ตอนนี้ผมนอนกับผู้หญิงคนไหนไม่ได้ก็เพราะเธอ ทุกครั้งที่ผมจะมีอะไรกับผู้หญิงคนไหนใบหน้าของเธอจะมาหลอกหลอนผมทุกครั้ง ขนผมมีอะไรกับใครไม่ได้ ทำไมๆผมเป็นอะไรไป เธอมันยัยแม่มด  

 

"อย่าให้ฉันเจอนะน้ำผึ้ง ฉันจะจับขังไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวันเลย ยัยแม่มดตัวแสบ หึ"  

 

***แก้ไข ท้องได้2สัปดาห์ เป็น2เดือนนะคะ*** 

ความคิดเห็น