facebook-icon

แฟนเพจ เวย์นิส/นิยายรักอีโรติก

คลั่งรัก -03- โอกาส

ชื่อตอน : คลั่งรัก -03- โอกาส

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 89.7k

ความคิดเห็น : 173

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มิ.ย. 2563 08:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,000
× 0
× 0
แชร์ :
คลั่งรัก -03- โอกาส
แบบอักษร

EP 03

 

"คำถามของฉันคงไม่ยากเกินไปใช่ไหม"

 

"อึก!..ฉะ..ฉันสาบานจะไม่บอกความลับของคุณกับใคร..ฮืออ..ฉะ..ฉันขอร้อง..อึก!" ยิ่งพยายามอ้อนวอนโซ่ที่รัดลำคอก็ยิ่งรัดแน่นขึ้นจนเริ่มหายใจติดขัด ความหวังที่จะได้เดินออกไปจากคฤหาสน์หลังนี้มีเพียงริบหรี่

 

ปึก!

"อึก!" ความเจ็บปวดแล่นสู่แผ่นหลังเมื่อโดนผลักให้ติดกับผนังเย็นเฉียบ ก่อนที่เจ้าของการกระทำจะก้าวเข้ามาประชิดตัวจนเธอไม่สามารถขยับหนีได้ แม้จะอยู่ใกล้กันจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นที่เป่ารดลงมาบนหน้าผากแต่กลับถูกความมืดบดบังจนมองไม่เห็นใบหน้าของอีกฝ่าย

 

"ฉะ..ฉันจะไม่บอกใครว่าฉันได้ยินอะไรมาบ้าง..อึก..ปะ..ปล่อย..อึก..ปล่อยฉันไปเถอะนะ" ลมหายใจของเธอเริ่มติดขัด น้ำตายังรินไหลอาบสองแก้มไม่มีทีท่าว่าจะแห้งเหือด แม้ว่าการอ้อนวอนปีศาจอย่างเพทายจะเป็นการกระทำที่โง่เขลา แต่มันเป็นสิ่งเดียวที่เธอสามารถทำได้ในตอนนี้หากต้องการมีชีวิตรอดออกไปจากที่นี่

 

"เธอกำลังร้องขอชีวิตจากฉันหรือกำลังขอร้องให้ฉันเอาชีวิตเธอไปเร็วๆ"

 

"อึก" น้ำเสียงเยือกเย็นดังขึ้นอีกครั้ง เซลีนสะอื้นไห้จนตัวโยน ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายเริ่มเต้นผิดจังหวะ

 

"ฉะ..ฉันขอร้อง..อึก..ฉะ..ฉันไม่อยากตาย" เมื่อความตายใกล้เข้ามาเธอยอมละทิ้งศักดิ์ศรีวิงวอนปีศาจตรงหน้าอีกครั้ง

 

"โอกาสจากฉันมันราคาแพง เธอจะจ่ายค่าชีวิตของเธอด้วยอะไรล่ะ...เซลีน"

 

"อึก..ฉะ..ฉันจะไม่บอกใคร..ฮือออ"

 

"..." ความเงียบของอีกฝ่ายยิ่งทำให้นางแบบสาวหวาดกลัวเข้าไปใหญ่ ท่ามกลางความมืดที่ได้ยินเพียงเสียงสะอื้นไห้เธอไม่รู้เลยว่าเพทายกำลังคิดอะไร ไม่สามารถคาดเดาได้เลยว่าเขาจะคลายโซ่ออกหรือรัดมันให้แน่นกว่าเดิม

 

พรึ่บ!

"อึก!" เซลีนสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆไฟในห้องก็สว่างจ้าจนสามารถมองเห็นเงาสะท้อนของตัวเองในดวงตาสีน้ำตาลเข้มของอีกฝ่ายได้ เธอมองใบหน้าเย็นชาที่อยู่ห่างจากปลายจมูกเพียงแค่ครึ่งไม้บรรทัดด้วยแววตาสั่นระริก

 

หัวใจกระตุกวูบเมื่อรู้ว่าตอนนี้กำลังยืนอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆซึ่งมีทางออกเดียว ไม่มีช่องให้แสงสว่างจากข้างนอกส่องเล็ดลอดเข้ามา ราวกับห้องขังสำหรับทรมานคน

 

"เธอกำลังต่อรองกับฉัน?" ดวงตาคมไร้ความรู้สึกมองใบหน้าเปื้อนน้ำตาของหญิงสาวโดยไร้ความสงสาร

 

"ฉะ..ฉันสาบานจะไม่บอกเรื่องที่ได้ยินให้ใครฟัง..อึก..ถะ..ถ้าวันไหนฉันหักหลังคุณ..อึก..คุ..คุณเอาชีวิตของฉันไปได้เลย"

 

"ได้...ในเมื่อกล้าขอก็กล้าให้" มาเฟียหนุ่มยอมคลายพันธนาการออกจากลำคอขาวระหง ทิ้งโซ่ลงบนพื้นเย็นเฉียบ แล้วลากนางแบบสาวออกมาจากห้องอับชื้น

 

"อึก" เซลีนพยายามกลั้นเสียงสะอื้นไห้ มองแผ่นหลังแกร่งของมาเฟียหนุ่มผ่านม่านน้ำตาอย่างพร่ามัว เธอคิดว่าทุกอย่างมันจะจบลงแค่นั้น จนกระทั่งโดนลากเข้ามาในห้องๆหนึ่งซึ่งคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด

 

นางแบบสาวยกมือสั่นเทาปิดปากเมื่อเห็นผู้ชายคนหนึ่งถูกตรึงแขนทั้งสองข้างไว้ด้วยโซ่ เนื้อตัวและใบหน้าเต็มไปด้วยบาดแผลเหวอะหวะ เท้าทั้งสองข้างไม่ได้สัมผัสกับพื้น และมีลูกน้องอีกสองคนของเพทายยืนคุมอยู่ในห้อง

 

"นะ..นายครับ..อึก..ผะ..ผมขอโอกาสสักครั้งนะครับ..ผะ..ผมสาบานจะจงรักภักดีกับนายคนเดียว"

 

"..." ไร้ซึ่งคำพูดใดๆจากปากของเพทาย เขามองเจ้าของคำวิงวอนซึ่งเคยเป็นลูกน้องของตัวเองด้วยสายตาเย็นชาไร้ความรู้สึก ก่อนจะเดินอ้อมไปยืนซ้อนหลังเซลีน

 

เฮือก!

นางแบบสาวสะดุ้งเฮือกเมื่อโดนมือใหญ่บีบปลายคางจากทางด้านหลัง เธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นที่เป่ารดลงมาบนใบหู

 

"นั่นคือสภาพของหนูสกปรกที่เอาความลับของฉันไปขายให้คนอื่น"

 

"อึก" มือเรียวกำชายเสื้อของตัวเองแน่นเมื่อได้ยินสิ่งที่เพทายพูดออกมา ประโยคสั้นๆนั้นทำให้สติของเธอกระเจิดกระเจิง กว่าจะได้สติกลับมาปืนสีดำก็ถูกยัดใส่ในมือ ก่อนที่คนข้างหลังจะยกแขนเธอขึ้นมา ปลายกระบอกปืนหันเข้าหาคนที่ถูกตรึงไว้

 

"ฆ่ามัน..."

 

"..!!!" ดวงตากลมโตเบิกโพลงด้วยความตกใจ เซลีนแทบทรุดเข่าลงบนพื้นเมื่อมาเฟียหนุ่มเลื่อนใบหน้าเข้ามาออกคำสั่งใกล้ๆกกหูจนริมฝีปากหนาแตะสัมผัสกับใบหูเล็ก

 

เขาไม่ได้ตั้งใจจะให้โอกาสเธอตั้งแต่แรก

 

"นี่คือสิ่งที่เธอต้องจ่ายสำหรับโอกาสของเธอ"

 

"อึก..ฉะ..ฉันทำไม่ได้..ฮือออ..ฉะ..ฉันทำไม่ได้"

 

"ชีวิตของมัน แลกกับชีวิตของเธอ"

 

"..!!!"

 

"ฆ่ามัน แล้วเธอจะรอด"

 

 

 

-----------------------------------

เพทายเป็นคนวร้ายๆ แต่ถามจริงจู่ๆบังคับให้น้องเซย์ฆ่าคนนี่ใช่การกระทำของพระเอกไหม 😂

ความคิดเห็น