facebook-icon

มาช้าแต่มานะ

Accel World ตอนที่ 2 ไม่มีอะไรนอกจากเดินเล่น

ชื่อตอน : Accel World ตอนที่ 2 ไม่มีอะไรนอกจากเดินเล่น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ม.ค. 2563 14:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Accel World ตอนที่ 2 ไม่มีอะไรนอกจากเดินเล่น
แบบอักษร

 

 

 

ซู๊ดดดด! อ้าาาา

 

 

"สุดยอดจริงๆ"

 

ชายคนหนึ่งกำลังซดน้ำซุบอย่างเอร็ดอร่อยบนดาดฟ้าอย่างเดียวดาย ยามที่มองไปบนท้องฟ้าหรือ แอ่งน้ำเล็กๆที่อยู่ตามทางเดิน ทำให้รู้สึกเดียว

 

" ยัยนั้นจะปลอดภัยไหมนะ "

 

ไม่มีเสียงตอบกลับมา แต่กลับมีเสียงบางอย่างดังขึ้น

 

ไนท์ดึงเน็คไทลงเล็กน้อย

 

" Direct Link "

 

 

หน้าต่างข้อมูลที่ค้นหาเมื่อเช้าถูกลบออกไป ก่อนภาพต่างๆจะเปรี่ยนไป

 

 

จากดาดฟ้าค่อยเปรี่ยนไปเป็นสีดำ รู้สึกตัวอีกทีก็อยู่ตรงจุดเซฟภายในโลกจำลอง

 

 

ชายหนุ่มผมเงินดวงตาสีอำพันใส่ชุดสีครามมีปีกมังกรข้างหลัง เพียงแค่นี้ก็กลายเป็นจุดสนใจไปเสียแล้ว ผู้คนพากันมุงดูเขาราวกับสัตว์หายากยังไงยังงั้น

 

ไนท์เดินผ่านฝูงชนไปอย่างยากลำบาก เป้าหมายของเขานั้นคือการสำรวจโลกแห่งนี้ เขาที่ไม่มีเพือนในโลกภายนอก ต้องการหาคนมาพูดคุย

 

โดยขณะที่กำลังเดินอยู่นั้น เขาบังเอิญได้ยินเสียงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

 

"เสียงพูดคุยหรอ?..."

 

ไนท์ที่ได้ยินนั้นด้วยอะไรไม่ทราบเขาจึงเดินขึ้นบันไดมุ่งหน้าไปยังพิกัดที่คาดว่าเสียงจะมาจากตรงนั้น ส่วนสิ่งที่ทำให้เขาสนใจนั้นเพราะ ได้ยินมาว่ามีคนมีตัวละครอวตารค่ายๆตน

 

"จริงด้วยแหะ"

 

เขาเห็นหญิงสาวผมดำใส่ชุดวันพีชสีดำราย ผมสีดำสวยงามและสิ่งที่สำคัญที่สุด ปีกผีเสื้อสีดำคู่นั้นที่อยู่ด่านหลังของเธอ

 

แต่ดูเหมือนเธอจะสังเกตเห็น ไนท์ที่สบตากับเธอได้เดินลงไปเพื่อจะทำการสำรวจต่อทันที

 

"คล้ายชั้นเลย แต่เป็นผีเสื้อสินะ แต่ก็เถอะว่าหายากอยู่ดี ควรตีสนิทไว้ก่อนดีไหมนะ?"

 

ไนท์คิดถึงสิ่งนี้ควรทำหรือเปล่า? ไม่ๆอย่างนั้นดีกว่า ไม่! อย่างงู้นดีกว่าอีก เอออย่างนั้นดีกว่ารึเปล่า

 

ภายในหัวความคิดตีกันจนมั่วไปหมด ผลสรุปแล้ว ก็ทำเป็นไม่สนใจและไปต่อ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้มีเพียงหญิงสาวผมดำที่สังเกตเห็น

 

"โห! เธอดูนั้นสิ ผู้ชายคนนั้นหล่อมาก"

 

 

"ด- ดูนั้นปีกมังกร! "

 

 

"บ..บ้าน่า มีเงือยไขอะไรพิเศษงั้นหรอ!"

 

 

"คุณคุโระยูกิฮิเมะ มีคนมี อวตารเหมือนคุณด้วยละคะ!"

 

หญิงสาวหันไปตามเสียงของตปกก่อนจะเห็นไนท์หันมาพอดี ทั้งสองสบตากันแววหนึ่งก่อนไนท์จะค่อยๆเดินลงบันไดไป

 

 

 

"........"

 

เธอมองร่างของเขาค่อยๆหายรับไป

 

ไนท์เดินไปเรื่อยๆจนสดุดตาเข้ากับต้นไม้ขนาดใหญ่ที่ถูกสร้างอาคารติดไว้จากที่ดูๆแล้ว ตามข้อมูลที่ได้ คงจะเป็นสถานที่ฝึกซ้อมหรือเปล่านะ

 

โดยไนท์ได้เดินตามอวตารหมูตัวหนึ่งที่เข้าไปอีกห้อง โดยห้องของที่นี้มีเยอะมาก เพราะงั้นเขาเลยต้องเลือกสักห้อง

 

 

"สุดยอดไปเลยนะเนี้ย "

 

ทันทีที่เข้าไปหน้าจอโฮโลแกรมสีแดงเด้งขึ้นมา

 

 

ID

...........

 

 

DATA

...........

 

แน่นอนเขานำมือทาบลงไป ก่อนข้อมูลจะถูกป้อนเข้าไปในช่อง

 

 

พื้นที่ภายในห้องสว่างขึ้น เขาเดินไปกลางห้อง

 

 

ปืดด!! พิ้ง!

 

เสียงเตือนดังขึ้นก่อนไม้เทนนิส จะเด้งขึ้นมาจากพื้นขึ้นสู่อากาศ ไนท์ยื่นมือรับก่อน ลูกเทนนิสจะปรากฏตรงหน้า

 

ไนท์ฟาดไม้เทนนิสในมือใส่ที่ลูก เทนนิสที่รอยอยู่ตรงหน้า ลูกพุ้งไปชนที่กำแพงข้างหน้า ก่อนจะเด้งกลับมา ทุกครั้งที่ลูกชนเข้ากับกำแพงมันจะเด้งมาทุกครั้งโดยความเร็วก็จะเพิ่มขึ้นตลอด สกอร์เด้งขึ้นเลื่อยๆไม่มีท่าที่จะหยุด ส่วน เรเวลความยากนั้นก็พุ่งไปที่LV 197 โดยได้ขึ้นเป็นที่หนึ่งด้วย Score 4,578,930 โดยรองลงมาเป็น Haru ที่LV 152 Score 2,635,924

 

จากคนเขียน : จริงๆแล้ว บอร์ดแสดงแต้มคะแนนไม่ได้เป็นแบบออนไลน์นะ ผมจะเปรี่ยนเป็นแบบออนไลน์นะครับ ไม่รู้จะอธิบายยังไงดี เอาแบบนี้แล้วกัน สามารถมองเห็น LV Score ของคนอื่นได้ อะไรแบบนี้

 

 

"เมื่อกี่นี้เกือบไปแล้วเชียว"

 

ไนท์นั่งลงที่พื้นอย่างเหนื่อยหอบ ถึงเรี่ยวแรงจะกลับมาเต็มทันทีที่มันรู่สึกเหนื่อยก็เถอะ แต่แบบนี้คงไม่ไหวเพราะความเร็วระดับ รถสปอทเยียบจนมิดยังสู้ไม่ได้ เล่นเอาสะต้องใช่บัพ [เสริมร่างกายระดับ 2]ช่วย

 

เพราะอะไรถึงต้องลงทุนใช่สกิลนะหรอ?

 

"ถามอะไรโง่ๆ ที่1 ยังไงละ ใครๆก็อย่างจะอยู่เหนือผู้อื่นอยู่แล้ว หรือไม่ใช่ละ?"

 

ไนท์กางแขนพูดด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจสมกับอวตารที่ถูกสร้างขึ้นมา ปีกสีครามสบัดกางออกอย่างรุนแรง สร้างลมกระชกที่สามารถพัดหน้าจนทำเอาหน้าแทบสั่นกันเลยทีเดียว

 

"โอ้โห Haru มันใครกัน? เลเวล 152 ถ้าจำไม่ผิดช่วยนั้น ลูกเทนนิสที่ตีไปความเร็วจะค่อยๆเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็วนี้ จะตีไม่โดนก็ไม่แปลกหรอก"

 

ไนท์นั่งลงเท้าคางกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆ พลางมองไปที่ตัวหนังสือสีเหลื่องขนาดใหญ่ที่ตกลงมาตรงหน้า โดยมีข้อความเขียนไว้ว่า

 

Game Over

 

 

Lv : 197

-Congratulations!-

High Score : 4578930

 

 

 

 

 

" เธอนะทำอะไรอยู่งั้นหรอ?"

 

ไนท์ที่ออกจากโลกจำลองกำลังมุ่งหน้าห้องแต่ก็ต้องผิดหวังเพราะคาบเรียนวิชาประวัติศาสตร์มันจบไปแล้ว

 

"เวร เข้าวันแรกก็โดดเรียนเลยหรอเนี้ย "

 

ไนท์ที่ทักหญิงสาวปริศนาไปเมื่อเห็นว่าเธอกำลังนั่งร้องให้อยู่ไกล้ๆข้าวกล่องของเธอที่หกลงบนพื้น เขาก็รีบเปรี่ยนเรื่องทันที

 

 

"ฮึก!... ทำไมละ..ฮึก! "

 

สาวน้อยผมน้ำตาลสั้นถึงต้นคอติดหน้ากากรูปแมว พูดขึ้นทำให้เขายิ่งงงเข้าไปอีก

 

"วอท! อะไรวะเนี้ย นี้มันสถานะการหน้าสี่หน้าขวานไม่ใช่เรอะ "

 

เหงื่อไหลออกจากหน้าผาก ไนท์ค่อยๆเดินย้องๆผ่านเธอไปอย่างช้าๆ ภาวนาในใจไม่ใช่เธอรู้ตัว

 

'ถ้าเราถูกเจอละก็สัมผัสได้ถึงความยุ่งยากที่กำลังย่างกลายเข้ามา'

 

แต่ดูๆไปก็หน้าเห็นใจ อยู่นะที่อดกินข้าวกล่องของวันนี้ไปจนต้องนั่งไส้กิ่วอยู่กับที่พร้อมกับท้องร้องจนขายหน้า ผมจึงเสกข้าวกล่องขึ้นมาก่อนจะเดินไปที่สาวน้อยที่กำลังร้องให้

 

"นี้เธอนะ... อะนี้!"

 

"ว้าย! ตาเถ!"

 

ไนท์ยื่นข้าวกล่องไปตรงหน้าทำเอาเธอตกใจจนร้องเสียงดังรั่น

 

 

"อ...อะไรของนายเนี้ย!"

 

"อ่าวๆ อย่ามาลงที่ชั้นสิ ชั้นเห็นเธอทำข้าวกลางวันตกพื้นเลย เอาส่วนของชั้นให้ "

 

"ต.แต่ว่า"

 

"รับๆไว้เถอะน่าาา"

 

 

ไนท์ยื่นไม่สิมัดมือชกเธอทำให้ไม่สามารถปฏิเสธได้ ก่อนจะเดินไป

 

 

"เห้อออ ไม่มีไรทำไปเล่นเทนนิสต่อดีกว่า "

 

ไนท์เกาหัวก่อนจะเดินไปที่ห้องสมุด เขาเปิดประตูเข้าไปอย่างเงียบๆ ปลายหางตาสังเกตเห็น นักเรียนชายคนหนึ่งที่อ้วนมากๆ แต่ไม่คิดจะสนใจเขาเดินไปนั่งไกล้ๆกับนักเรียนหญิง

ที่นั่งนิ้งอยู่คาดว่าหน้าจะเข้าไปอยู่ในโลกจำลองแล้ว

 

"Direct link"

 

 

.....

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว