หลังจากหายหน้าหายตาไปนาน ไรท์กลับมาแล้วเด้อค่า

ตอนที่12 ถูกลอบยิง

ชื่อตอน : ตอนที่12 ถูกลอบยิง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 62.8k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ธ.ค. 2562 23:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่12 ถูกลอบยิง
แบบอักษร

💋มาเฟียตัวร้ายกับยัยเลขาจอมแสบ💋

#ตอนที่12ถูกลอบยิง

โจนาธาน🐯

หลังจากที่เลขาของผมไปเปลี่ยนชุด เธอก็เดินมาที่โต้ะ ผมหันไปมองเธอสวยมาก สวยมากจริงๆ ให้ตายเถอะ ชุดที่เธอใส่ ทำไหมมันดูเซ็กซี่ไปหมด ผู้ชายเกือบทั้งผับรวมเพื่อนเฮงซวยของผมก็มองเธอไม่วางตาเลย รู้แบบนี้ไม่น่าให้ไปเปลี่ยนเลย น่าจะให้ใส่ชุดคุณป้านั้นแหละ ผมหวงเหรอ ใช่ ผมยอมรับว่าหวง แต่แค่หวงของเล่นใหม่เท่านั้นแหละ ผู้หญิงก็แค่ของเล่นสำหรับผม 

 

"เธอทำให้ฉันคลั่งรู้ตัวไหม" ผมกระซิบไปข้างหูเธอ ได้กลิ่นดอกไม้หอมอ่อนๆ ที่ผมรู้สึกว่าชอบมันมากๆ

 

"อะไรค่ะบอส พูดถึงอะไร บอกงานที่จะสั่งให้ได้เลยค่ะ" สายตาเธอที่มองผมมันตกใจเล็กน้อย

 

"ได้สิ งั้นมานี้ เดี่ยวฉันจะบอก" ผมกำลังจูงมือเธอไปยังห้องทำงาน

 

"เอ้ย มึงจะไปไหนว่ะไอ้โจ" ไอ้แทนพูดขึ้น

 

"มึงจะพาแม่นางฟ้าของกูไปไหน" ไอ้เตอร์พูด แล้วเลขาผมไปเป็นนางฟ้าของมันตั้งแต่เมื่อไหร่ ไอ้เตอร์นี้เสือผู้หญิงเลยล่ะ

 

"เดี่ยวกูมา พวกมึงนั่งดื่มไปก่อนเลย" ผมตัดบทขี้เกียจต่อปากกับพวกมัน

ผมเดินไปถึงห้องทำงานก็นั่งลง

 

"นั่งลงสิจะยืนค้ำหัวฉันอีกนานไหม" ผมพูดขึ้นเมื่อเธอยืนอยู่ไม่ยอมนั่ง

 

"ขอบคุณค่ะ ก็บอสยังไม่อนุญาติให้นั่งนี้ค่ะ เลยไม่กล้านั่ง" เธอตอบผม

 

"งานที่ฉันจะให้เธอทำคือเคลียร์บัญชีที่ผับ แล้วต่อไปนี้ฉันไปไหนเธอต้องไปด้วย ส่วนงานที่โรงแรมเดี่ยวฉันจัดการให้ฝ้ายทำแทน แล้วเธอไม่ต้องกลัวเรื่องเงินเดือนฉันจะเพิ่มให้" ผมอยากให้เธออยู่กับผมตลอด 

 

"ปฎิเสธได้ไหมค่ะ" เธอจ้องผม สายตาของเธอมันดูเซ็กซี่มีเสน่ห์ ผมจำเธอได้ว่าเธอคือผู้หญิงคนนั้นที่ผมนอนด้วย แต่ผมทำเป็นจำเธอไม่ได้เท่านั้นเอง

 

"ไม่ได้"ผมทำเสียงเข้ม

 

"แต่ว่า" เธอจะค้านผม แต่ผมพูดดักไว้

 

"ไม่มีแต่ ตามนี้" ผมคุยงานกับเธอเสร็จก็พาลงมายังโต้ะที่เพื่อนผมนั่ง

 

 ผมมีเพื่อนที่สนิทด้วย2คน คนนึงชื่อเตอร์้ หล่อ แบดบอย เสือตัวพ่อ โหดเถื่อนแต่น้อยกว่าผม 

คนที่สองไอ้แทน หล่อเข้ม มันก็เสือผู้หญิงแต่น้อยกว่าไอ้เตอร์ มันทำธุรกิจส่งออกเครื่องดื่มแอลกอฮอร์ยักษ์ใหญ่ มีธรุกิจมืดอีก ดิบเถื่อนกว่าผมกับไอ้เตอร์ ใครเล่นสกปรกกับมันไม่ตายดีสักคน ผมก็เหมือนกันใครเล่นสกปรก ผมก็ไม่เอาไว้เหมือนกัน 

 

ผมนั่งคุยกับไอ้เตอร์เรื่องให้น้ำผึ้งมาทำบัญชีให้ มันนี้ยิ้มหน้าบาน จริงๆที่ผับนี้ไอ้เตอร์มันเป็นคนทำบัญชีรายได้ในผับแต่ หลังๆมันไม่ค่อยมีเวลา จะหาพนักงานใหม่ก็ไม่ค่อยหน้าไว้ใจ แต่ทำไหมผมถึงไว้ใจแม่เลขาคนนี้ให้ทำก็ไม่รู้สิ ผมนั่งคุยสักพักก็พาน้ำผึ้งออกมาหน้าผับจะไปส่งเธอ เพราะดูเธอจะง่วงแล้ว... 

 

🏢หน้าผับฮันเตอร์...

 

"บอสค่ะคือน้ำผึ้งกลับเองก็ได้นะค่ะ ไม่ต้องไปส่งหรอกค่ะ"

 

"เงียบแล้วขึ้น ถ้าเธอยังพูดมากฉันจะจูบเธอตรงนี้แหละ" เธอเงียบทันที แล้วใช่มือปิดปากไว้ เธอจะก้าวขึ้นแต่.....

 

ปัง ปัง ปัง

"น้ำผึ้งระวัง!!" เสียงปืนดังขึ้น มีคนยิงมาที่ผมกับเธอโชคดีที่ไม่โดน เธอก้มหลบ ผมลวงมือถือ ออกมาโทรหาไอ้เตอร์

 

📲"เออกูอยู่หน้าผับ ไม่รู้พวกไหน"

ผมคุยกับไอ้เตอร์เสร็จมันก็รีบออกมา ผมเอาปืนในรถออกมาแล้วดึงมือน้ำผึ้งไว้ เธอดูตกใจเล็กน้อย

 

"บอสศัตรูเยอะนะเนี่ย ขอปืนให้น้ำผึ้งด้วยค่ะ" ยัยนี้ขอปืนจากผม

 

"จะเอาไปทำอะไร" ผมสงสัย

 

"อ้าว ขอปืนเอามาร้องเพลงมั้งค่ะ เร็วๆค่ะ ส่งปืนมา" ผมเลยหยิบปืนอีกกระบอกให้เธอ เธอรับไว้พร้อมจับปืนแน่น 

 

"บอสระวัง ปัง ปัง โอ้ยยย" มีคนเล่งปืนมาที่ผมแต่เธอยิงไปที่มือมันทำให้ปืนหลุดมือไป ไอ้เตอร์เลยยิงขามัน ผมตกใจทำไมเธอถึงยิงปืนเป็นและแม่นขนาดนี้

 

"ทำไมเธอถึง.." 

 

"ค่อยถามค่ะ ตอนนี้เอาตัวเองให้รอดเถอะค่ะบอส" เอาว่ะค่อยถาม

 

 ตอนนี้พวกมันยิงโต้กับลูกน้องผม แต่ดูท่าฝ่ายเราจะเสียเปรียบอยู่เพราะพวกมันมีกันเยอะ ผมยิงพวกมันตายไป5 น้ำผึ้งเธอยิงไป5เหมือนกันแต่ไม่ตายเพราะเธอยิงไปที่ขาและมือของพวกมัน

 ตอนนี้เราเริ่มกลับมาได้เปรียบเพราะน้ำผึ้งเธอยิงปืนแม่นมาก เธอเป็นใครทำไหมถึงยิงปืนแม่นขนาดนี้ ผมมองดูสีหน้าจริงจังของเธอ เธอดูสวย เก่ง ไม่กลัว ไม่มีสีหน้ากลัวเลย

 

"บอสค่ะ ระวัง ปัง โอ้ยยย" 

 

"บอสโดนยิง บอสอย่าหลับนะค่ะ ตื่นๆ"

 

"เอ้ย เหี้ยเอ้ย!! ไอ้โจๆ ไอ้แทนมึงไปดูสิใครยิงจัดการให้เรียบร้อยด้วย เดี่ยวทางนี้กูเคลียร์เอง"นั้นคือเสียงไอ้เตอร์คุยกับไอ้แทน มีคนยิงสไนเปอร์มาจากตึกฝั่งตรงข้ามโดนหลังผม สติผมกำลังล่องลอยไปช้าๆจากนั้นก็หลับไป

  

 

**เรื่องนี้นางเอกไม่อ่อนแอนะจ้าา แต่งสดๆไม่มีบทในหัวเลย 555 อาจมีคำผิดบ้าง เดี่ยวแก้ให้น๊าา

ความคิดเห็น