หลังจากหายหน้าหายตาไปนาน ไรท์กลับมาแล้วเด้อค่า

ตอนที่11 แปลงร่าง

ชื่อตอน : ตอนที่11 แปลงร่าง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 62.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ธ.ค. 2562 23:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่11 แปลงร่าง
แบบอักษร

💋มาเฟียตัวร้ายกับยัยเลขาจอมแสบ💋

#ตอนที่11แปลงร่าง

น้ำผึ้ง🍯

หลังจากออกจากร้านอาหาร ก็กลับโรมแรมเคลียร์งานไปจนเวลาเลิกงาน มาส่งแล้วอีตาบอสก็หายไปเลย จะให้ไปผับอะไรนั้นอีกคืนนี้ บอกว่ามีงานให้ทำ งานอะไรล่ะ มันหมดเวลางานของฉันแล้วนะ ค่อยดูนะถ้าไม่ได้โอที จะไม่ทนล่ะลาออกเลย ค่อยไปหางานอื่นก็ได้ 

 

ฉันมาถึงคอนโดก็กะว่าจะนอนพักสักหน่อย คืนนี้ต้องไปทำงานอะไรก็ไม่รู้อีก แต่ได้ยินเสียงเคาะประตูเลยต้องลากสังขารลุกมาเปิด

 

"อ้าว อิงฟ้าเข้ามาก่อนสิ" 

 

"เธอจะนอนหรือป่าว งั้นฉันไม่รบกวนดีกว่า นอนไปเถอะ" สงสัยสภาพฉันคงทำให้อิงฟ้าเดาได้ไม่ยากว่ากำลังจะนอน

 

"ไม่เป็นไร ค่อยนอนก็ได้เข้ามาก่อนสิอิงฟ้า" คุยกับอิงฟ้าสักแปปแล้วค่อยไปนอนก็ได้นี้เนอะ

 

"ทำไมเธอรีบนอนหนักล่ะ รึว่ายังรู้สึกไม่สบายอยู่อีก" อิงฟ้าถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง 

 

"ป่าวหรอกพอดีคืนนี้ ต้องไปทำงานนะ" ใช่งานอะไรก็ไม่รู้ที่ผับ

 

"เธอรับจ๊อบพิเศษเหรอ" อิงฟ้าถามด้วยความสงสัย

 

"ป่าว คือบอสมีงานให้ทำนะ"

 

"นี้มันเวลาเลิกงานแล้วนะน้ำผึ้ง แล้วเค้าจะให้เธอทำทั้งกลางวัน กลางคืนเลยเหรอ" เออไม่เห็นใจกันเลย

 

"ก็ไม่รู้สิ ลองไปดูก่อน เพราะถ้าฉันไม่ไปโดนไล่ออกแน่เลย" ใช่ทำงานได้แค่2วันจะโดนไล่ออกไม่ได้ เสียประวัติหมด 

 

"ถ้างั้นเธอนอนพักนะ ฉันไม่กวนล่ะ อ่อเกือบลืมไปพอดี ฉันซื้อเค้กมาฝากเจ้านี้อร่อย ฉันวางไว้บนโต้ะนี้นะ ไปล่ะ ค่อยเจอกัน" หลังจากนั้นอิงฟ้าก็ออกไป ฉันไปเฝ้าพระอินทร์เป็นที่เรียบร้อยล่ะ

 

เวลา 21:30น.

ฉันอาบน้ำเสร้จก็มาเลือกชุดที่ตู้เสื้อผ้า 

 

"จะใส่ชุดไหนดีเนี่ย อีตาบอสจะจำฉันได้ไหมถ้าแต่งแบบนี้ โอ๊ยยยย เอาไงดี" ปวดหัวอ่ะ ถ้าใส่เซ็กซี่อีตาบอสจะจำฉันได้ไหม ว่าคือผู้หญิงคนนั้น เห้อ เอาไงดี

 

ณ.ผับฮันเตอร์

ตอนนี้ฉันยืนอยู่หน้าผับเป็นที่เรียบร้อยด้วยชุดทำงานที่กระโปรงยาวพ้นเข่าแล้วเสื้อเชิ้ตเรียบร้อยติดกระดุมคอ มวยผมขึ้นเล็กน้อย ใส่แว่นคู่ใจที่หนาจนไม่ค่อยเห็นใบหน้า แต่งหน้าอ่อนๆ ก็มาทำงานนิไม่ใช่มาเที่ยวแต่งแบบนี้ล่ะถูกแล้ว แต่งสวยๆเดี่ยวอีตาบอสจับได้ 

 

📲"ฮัลโหลบอสค่ะ น้ำผึ้งอยู่หน้าผับแล้วค่ะ"

 

"งั้นเข้ามาได้เลย ฉันอยู่โซนวีไอพี ชั้น2"

อีตาบอสพูดจบก็วางสายไป ฉันเลยจะเดินเข้าผับแต่

 

"นี้ป้าที่นี้เค้าให้วัยรุ่นเค้าเที่ยวกัน ฉันว่าป้ากลับบ้านไปนอนเถอะ" ฉันได้ยินเสียงของคนเฝ้าผับดังขึ้น ฉันเลยหันหลังไปมองว่าใครคือป้า แต่ก็ไม่มี

 

"นายพูดกับฉันเหรอ" ถามพร้อมชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง

 

"อ้าวก็พูดกับป้านั้นแหละ แก่แล้วเลอะเลือน ป้าจะเข้าไปหาลูกเหรอ" ดูมันพูดเข้าสายตาต่ำมาก มองยังไงว่าฉันเป็นป้า 

 

"ป่าวไม่ได้เข้าไปหาลูก ฉันยังไม่มีผัวจะมีลูกได้ไง" ตอบพร้อมสีหน้าที่เริ่มโมโหขึ้นเรื่อยๆ

 

"อ้าวแล้วป้าจะเข้าไปหาผัวเหรอ"

 

"โว้ะ ถามมากจริง ฉันจะมาหาใครมันก็เรื่องของฉันยังไงฉันก็เข้าได้ บรรลุนิภาวะแล้วโว้ย" ตอบพร้อมเดินชนไหล่ไอ้บ้านั้นไป เหอะ คนสวยๆมองยังไงเป็นป้า หงุดหงิดๆ

 ฉันเดินเข้ามาในผับโดยไม่สนสายตาที่มองมาแบบเหยียดๆ รีบไปหาบอส ทำงานให้เสร้จแล้วจะกลับบ้านล่ะ ที่แบบนี้ไม่เหมาะกับฉันจริงๆ

 

โจนาธาน🐯

ผมนั่งคลอเคลียอยู่กับพนักงานในผับก็ได้ยินเสียงแม่เลขาดังขึ้น

 

"สวัสดีค่ะบอส มีงานอะไรให้ทำค่ะ แต่ถ้าบอสไม่ว่างแล้วเดี่ยวน้ำผึ้งกลับก่อนก็ได้ค่ะ" ผมเงยหน้าขึ้นมองเธอ ให้ตายเหอะ ใครใช้ให้เธอแต่งตัวแบบนี้มาผับ ผมอยากจะบ้าตาย

 

"ใครว่ะ ไอ้โจ" ไอ้แทนถามผม

 

"เลขาคนใหม่กูเอง" 

 

"เดี่ยวนี้เปลี่ยนแนวเหรอครับ ไอ้คุณโจ้" ไอ้เตอร์มันแซว

 

"อย่าเสือก" ผมอารมณ์เสียจริงๆ ขัดหูขัดตากับชุดของเธอ

 

"นี้เธอทำไมใส่ชุดนี้มา" ผมถามเธอ

 

"ก็น้ำผึ้งมาทำงานนี้ค่ะ ไม่ได้มาเที่ยวว่าแต่บอสจะให้ทำงานอะไรค่ะ แต่ต้องบอกก่อนว่าขอโอทีด้วยนะค่ะ" เธอทำหน้ามุ่ยเล็กน้อย 

 

"เรื่องงานค่อยว่ากัน เธอตอนนี้เธอไปเปลี่ยนชุดก่อน แตงโมพาเลขาของฉันไปเปลี่ยนชุดด้วย" ผมหันไปสั่งพนักงานที่ชื่อแตงโม ที่หน้าอกแตงโมสมชื่อจริงๆ แต่ของปลอม

 

"ได้ค่ะ" 

 

น้ำผึ้ง🍯

ฉันเดินน้ำคนที่ชื่อแตงโมมาที่ห้องแต่งตัว อีตาบอสนี้ก็หัวงูจริงๆ ตอนฉันไปเห็นนะ นัวเนียจนจะได้เสียกันอยู่แล้วไม่อายคนบ้าง 

 

"นี้ชุดเปลี่ยนสะป้า หวังว่าจะใส่ได ้แต่หุ่นป้าคงเหมือนไม่กระดานอ่ะ" ดูถูกกันเกินไปแล้ว ฉันรับชุดมาพลิกดูเดรสสีแดงกำมะหยี่รัดรูปคอก็กว้าง 

 

"มีชุดที่มันเรียบร้อยกว่านี้ไหม" 

 

"ไม่มีจะมีก็เซ็กซี่กว่านี้ แต่ฉันว่าป้าอย่าใส่เลย คงตลกน่าดู555"พูดจบก็เดินหัวเราะออกไป หึ เดี่ยวจะได้รู้ว่าฉันนะสวยแค่ไหนกัน

 

ฉันถอดชุดออกแล้วใส่เดรสสีแดง จริงๆชุดนี้เรียบร้อยอยู่นะแต่ติดตรงหน้าอกที่มันใหญ่ทะลักออกมา เอวคอดก้นเด้ง จนชุดมันดูอึดอัดไปหน่อย แต่โดยรวมถือว่าสวยเช้ง5555นี้ไม่ค่อยชมตัวเองนะเรื่องจริง

 

 ฉันจัดการปล่อยผมที่ยาวสลวย แล้วเอาแว่นตาออก โชคดีในห้องมีเครื่องสำอางเลยจัดการแต่งหน้าลุคเกาหลี คาวาอิ รองเท้าส้นสูงสีดำ เข้ากับชุดอยู่แล้วไม่ต้องเปลี่ยน

 

 ฉันยืนมองตัวเองหน้ากระจก ป้าชอบชมฉันว่าฉันสวยเหมือนแม่ ใช่ฉันสวยเหมือนแม่ ผิวอมพูที่ตัดกับชุดสีแดงกำมะหยี่ ทำให้มีออร่าขึ้นอีก อีตาบอสจะจำได้ไหมนะว่าฉันคือผู้หญิงคนนั้น ช่างเถอะ สะบัดหัวไล่ความคิด แล้วรีบออกจากห้องแต่งตัวเดินมา ตลอดทางเดินก็ได้ยินเสียงแซว

 

"ใครว่ะแม่งแจ่มว่ะ"

 

"คนหรือนางฟ้าเนี่ย"

 

"ได้สักครั้ง ผมจะตั้งใจเรียน"

 

"ไปต่อกับพี่ไหมน้อง"

 

 แล้วก็เสียงนกเสียงกาต่างๆนาๆ จนมาถึงโต้ะอีตาบอส

 

"มาหาใครรึครับคนสวย" เพื่อนอีตาบอสพูด คนนี้คนไทย คมๆ ผิวเข้มๆ

 

"สนใจมานั่งกับผมไหมครับ" อีกคนหล่อๆ เป็นฝรั่ง

 

"บอสงานที่ให้ทำคืออะไรค่ะ ไม่งั้นน้ำผึ้งจะกลับล่ะ" อีตาบอสหันมามองฉันด้วยสีหน้าตะลึง แล้วนิ่งไป อยากกลับล่ะเนี่ย

 

"อืม นั่งก่อนสิมานั่งนี้"พูดเสร็จก็กระชากฉันลงมานั่งที่ตัก 

 

"ว้ายยย ปล่อยค่ะบอส น้ำผึ้งนั่งเองได้" จะบ้ารึไงให้มานั่งตัก ขนลุก 

 

"ใครว่ะไอ้โจ มีของดีก็ไม่บอกนะมึง ผมชื่อแทนนะครับ" ผู้ชายคมๆผิวเข้มแนะนำตัวให้ฉัน

 

"ผมชื่อเตอร์ยินดีที่ได้รู้จักครับ" คนหล่อๆฝรั่งๆยื่นมือมา ฉันก็จับ แต่อีตาบอสดึงมือไว้

 

"หึ พวกมึงจำไม่ได้เหรอ เลขากูไง"

 

"ห้ะ เอ้ยเชี่ย" อีตาแทนกับเตอร์อุทานพร้อมกัน

 

**จำเลขาคนนี้ไม่ได้เลยเหรอ55555

ความคิดเห็น