หลังจากหายหน้าหายตาไปนาน ไรท์กลับมาแล้วเด้อค่า

ตอนที่3 เพิ่งเริ่มงานก็อยากลาออกสะแล้ว😞

ชื่อตอน : ตอนที่3 เพิ่งเริ่มงานก็อยากลาออกสะแล้ว😞

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 62.4k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ธ.ค. 2562 13:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่3 เพิ่งเริ่มงานก็อยากลาออกสะแล้ว😞
แบบอักษร

💋มาเฟียตัวร้ายกับยัยเลขาจอมแสบ💋

#ตอนที่3เพิ่งเริ่มงานก็อยากลาออกสะแล้ว😞

น้ำผึ้ง🍯

วันนี้คือการทำงานวันแรกของฉันเพราะฉะนั้นฉันจึงตื่นเร็ว อาบน้ำแต่งตัวเสร็จตั้งแต่6โมง โรงแรมไม่ไกลจากคอนโดมากเท่าไหร่

 

 นั่งรถเมย์แค่สายเดียวก็ถึงล่ะ ฉันมาถึงที่นี้เกือบๆ7โมงก็ขึ้นลิฟต์ไปรอที่ชั้น9ทันที

 

"ขอโทษนะค่ะ คุณคือคุณศศิจันทร์ที่จะมาทำงานตำแหน่งเลขาวันนี้ใช่ไหมค่ะ" มีพนักงานหญิงคนนึงถามขึ้น

 

"ใช่ค่ะ ฉันเองค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะค่ะ" ฉันพูดพร้อมส่งยิ้มให้พนักงานตรงหน้าอย่างเป็นมิตร

 

"มาเร็วจังเลยนะค่ะ ดิฉันกมลรัตน์ค่ะหรือจะเรียกพี่ฝ้ายก็ได้ค่ะ" ฉันก็ต้องมาเร็วอยู่แล้วงานวันแรกจะสายไม่ได้ 

 

"ค่ะพี่ฝ้าย จะให้น้ำผึ้งเริ่มงานตรงไหนก่อนค่ะ"ฉันถามพี่ฝ้ายกลับ

 

"ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลานั่งรอก่อนนะ บอสจะเข้าบริษัทประมาณ9โมง แต่บางวันก็ไม่เข้า คงแล้วแต่อารมณ์" อะไรมีด้วยเหรอผู้บริหารที่ทำงานตามอารมณ์

 

"ได้ค่ะ แล้วจะให้น้ำผึ้งรอตรงไหนค่ะ" 

 

"เดี่ยว8โมงพี่จะมาแจงรายละเอียดให้ฟังอีกทีนะ เธอนั่งตรงนี้ก่อนก็ได้ อ่อถ้าหิว เดินตรงไปเลี้ยวขวา มีกาแฟ ขนมปัง อาหารเช้าทำกินเองเลยนะจ้ะ เดี่ยวพี่มา" พี่ฝ้ายพูดจบก็เดินลงลิฟต์ไป พูดก็หิวนะเนี่ย เมื่อเช้ารีบมาจนลืมกินอาหารเช้ารองท้องเลย คิดได้ดังนั้น

 

 ฉันจึงไปยังห้องที่พี่ฝ้ายบอกทันที เข้ามาก็มีตู้เย็น กาต้มน้ำร้อน กาแฟ โอวัลติน ขนมปัง เปิดตู้เย็นก็มีนมสด แฮม ไส้กรอก เยอะแยะเลย โห้โรงแรมนี้ดีจังมีของกินให้พนักงานด้วย ฉันรินนมสดใส่แก้ว พร้อมปิงขนมปังมา2แผ่น ฉันเป็นคนไม่กินกาแฟน กินทีไรปวดหัวทุกทีเลย ทำเสร็จก็ถือ ออกมานั่งกินโต้ะแล้วจะเก็บแก้วจานล้างเรียบร้อย จากนั้นก็ก้มดูเวลา 8โมงแล้ว เห็นพี่ฝ้ายเดินมาพอดี

 

"น้องน้ำผึ้งตามพี่มาเลยค่ะเดี่ยวพี่จะอธิบายงานให้ฟัง แล้วพาไปที่ห้องทำงานบอสนะ" 

 

"ค่ะพี่ฝ้าย" ฉันเดินตามพี่ฝ้ายไปจนถึงห้องทำงานห้องนึง กว้างมาก แต่โทนสีเทาๆดูหน้ากลัวพิลึก

 

"นี้โต้ะทำงานเธอนะ" พี่ฝ้ายพูดพร้อมชี้โต้ะทำงานให้ดู แต่โต้ะเลขาต้องอยู่หน้าห้องไม่ใช้เหรอ ทำไหมต้องมาอยู่ในห้องทำงานแบบนี้ด้วยนะ สงสัยจึงถามพี่ฝ้ายออกไป 

 

"พี่ฝ้ายค่ะ โต้ะเลขาไม่ได้อยู่หน้าห้องเหรอค่ะ ทำไมถึงมาอยู่ในห้องทำงานค่ะ" อืมสงสัยจริงๆ

 

"คือบอสอยากทำงานแบบใกล้ชิดนะ มีอะไรจะได้สะดวก" อ่อแบบนี้เอง แล้วพี่ฝ้ายก็อธิบายงานให้ฉันคราวๆ ก็หินอยู่นะ

 

 แต่ฉันต้องทำได้อยู่แล้วแหละ พี่ฝ้ายให้ฉันนั่งรอบอสในห้องทำงานเลย รอนานละนะตอนนี้10โมงละไหนบอก9โมงจะเข้ามา เห้อเป็นผู้บริหารแบบไหนเนี่ย จะรอดไหมเรา ระหว่างคิดนึกตำหนิบอสอยู่นั้นก็มีร่างสูงเดินเข้ามาในห้อง โอ๊ยหล่อจัง แต่ใบหน้าเรียบเฉยเย็นชามาก คงเป็นบอส 

 

"เธอเป็นใครแล้วเข้ามาในห้องนี้ได้ยังไง" อ้าวก็เดินเข้ามาสิ จะเข้ามายังไงล่ะ แต่ก็ได้แต่คิดในใจเท่านั้น

 

"คือสวัสดีค่ะฉันน้ำผึ้ง ศศิจันทร์ค่ะ จะมาเป็นเลขาของท่านค่ะ" จะเรียกบอสก็ไม่กล้ายังไม่รู้จักดี เรียกท่านไปก่อนละกัน

 

"หึ" น้ำเสียงบ่งบอกถึงความไม่ค่อยพอใจแล้วจ้องมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า อะไรทำไมต้องมองแบบนั้น แค่ชุดฉันมันเหมือนป้าใส่แว่นหนา มวยผมขึ้นเอง

 

"กลับไปได้ฉันไล่เธอออก" ห้ะ อะไรนะ ยังไม่ทันได้ทำงานก็จะไล่ออกแล้วเหรอ

 

"แต่ว่า..."

 

ติ้ดติดิดิ้ด...📞

ยังไม่ทันได้พูดเสียงโทรศัพท์บอสก็ดังขึ้นเสียก่อน

 

"ครับว่าไง อะไรนะจะให้ผมทำงานกับยัยเลขาหน้าจืดแต่งตัวมนุษย์ป้าเนี่ยนะ" พูดแล้วก็หันมามองฉันเป็นระยะแต่ฉันได้ยินนะโว๊ยไอ้คุณบอส

บอสคุยโทรศัพท์อยู่สักพักแล้วก็เดินมาหาฉัน

 

"เธอทำงานได้" จะดีใจหรือเสียใจดีที่ทำงานกับคนแบบนี้ 

 

"เอานี้ไปงานของเธอ เช็คด้วยวันนี้มีประชุมไหม ถ้าทำไม่ได้ก็ลาออกไปซะ" บอสโยนเอกสารเป็นปึกๆลงบนโต๊ะทำงานของฉัน โห้อะไนเนี่ยเยอะแยะ

 

"ได้ค่ะๆบอส"ฉันตอบพร้อมยิ้ม😁

 

"หึ" อะไรเนี่ยยังไม่ได้ทำงานก็อยากลาออกแล้ว😥

 

**วันแรกก็งานหนักเลย น้ำผึ้งจะรอดไหมเนี่ย😂

ความคิดเห็น