หลังจากหายหน้าหายตาไปนาน ไรท์กลับมาแล้วเด้อค่า

ตอนที่1 เลขาคนใหม่

ชื่อตอน : ตอนที่1 เลขาคนใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 87.9k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ธ.ค. 2562 13:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1 เลขาคนใหม่
แบบอักษร

💋มาเฟียตัวร้ายกับยัยเลขาจอมแสบ💋 

#ตอนที่1เลขาคนใหม่ 

น้ำผึ้ง🍯 

สวัสดีฉันชื่อน้ำผึ้ง กำลังรอเข้าสัมภาษณ์งานเป็นเลขาของโรงแรมไทเกอร์วู๊ด โรงแรมระดับ5ดาว จริงๆตั้งแต่ฉันเรียนจบมาก็ช่วยงานในไร่องุ่นของป้าจนอายุ26แล้ว อยากจะทำงานในด้านที่ตัวเองจบมาบ้าง อยากหาประสบการณ์ชีวิตบ้าง ตอนแรกป้าก็ไม่สนับสนุนหรอกนะ ป้าบอกว่าทำงานในไร่ก็ดีอยู่แล้ว จะไปหางานให้เหนื่อยทำไม จริงอยู่ทำงานในไร่องุ่นฉันมีหน้าที่แค่หมักไวน์ เก็บองุ่นบ้าง เพราะส่วนมากมีคนงานทำอยู่แล้ว แต่ก็นั้นแหละ อยากจะออกมาใช้ชีวิตที่แปลกใหม่ดูบ้างนิ กว่าป้าจะยอมให้ฉันมานะสาธยายกันน้ำลายแห้งอะ เพราะมันไกลจากบ้านด้วยมั้ง ป้าเลยเป็นห่วง 

 

 ป้าเลี้ยงฉันมาตั้งแต่ฉัน5ขวบ พ่อแม่เสียชีวิตในอุบัติเหตุรถคว่ำ ป้าเลยรักฉันเหมือนลูก ส่งเสียให้เรียนจนจบ เห้อคิดแล้วก็คิดถึงป้าเนอะ ถ้าฉันได้งานที่นี้ ก็คงจะกลับไปหาป้ายากหน่อย เห็นว่ากฎเข้มพอควร จะผ่านงานไหม เพราะคนมาสมัครตำแหน่งเลขาโคตรเยอะ เงินดีด้วยละมั้ง แต่ไม่ลองไม่รู้ จริงไหม 

 

"คุณศศิจันทร์ สุขสมหวังคิวต่อไปนะค่ะ" อ่ะ ถึงคิวแล้วสินะ ฉันขยับแว่นตาหนาเตอะให้เข้าที่ พร้อมดึงกระโปรงที่ยาวอยู่แล้วให้ยาวลงมาอีก 

 

วันนี้ฉันใส่เสื้อเชิตแขนยาวสีขาว กับกระโปรงสีดำยาวถึงตาตุ่ม มวยผมขึ้น พร้อมแว่นตาหนาเตอะดูรวมๆแล้วเชย เฉิ่มมาก 

 

"สู้ๆนะน้ำผึ้ง เธอต้องทำได้" ฉันพูดกับตัวเองเบาๆ ก่อนสาวเท้าเข้าห้องเพื่อสัมภาษณ์งาน พอเปิดประตูเข้าไปก็เห็น คุณป้าคนนึงที่ยังดูสวยสง่า กับใบหน้าเรียบเฉย เดาอารมณ์คนตรงหน้าไม่ออกเลยจริงๆ 

 

"นั่งลงสิ"  

 

"ขอบคุณค่ะ"ฉันรู้สึกประหม่าเล็กน้อยกับน้ำเสียงดุดันนั้น 

 

"น้ำผึ้ง ศศิจันทร์ สุขสมหวัง อายุ26ปี" คุณป้าพูดพร้อมยกแฟ้มประวัติของฉันดูแล้วเงยหน้าขึ้นมามองฉัน สีหน้าเรียบจนเดาไม่ถูกจริงๆ 

 

"ทำไมถึงอยากมาทำงานเลขาที่นี้" นั้นคือคำถามแรกที่คุณป้าเอ่ยถามฉัน 

 

"เพราะที่นี้เป็นโรงแรมที่ดิฉันอยากเข้าพักมากค่ะ สวย หรู ดีไซน์สไตล์ยุโรป ให้อารมณ์เหมือนได้มาพักผ่อนจริงๆ เป็นโรงแรมในอุดมคติของดิฉัน จึงอยากมาทำงานเลขาที่นี้ ด้วยหวังว่าดิฉันจะเป็นส่วนนึงที่จะก้าวไปพร้อมกับโรงแรมไทเกอร์วู๊ดค่ะ" ฉันตอบพร้อมส่งรอยยิ้มให้กับคุณป้าตรงหน้า แต่ท่านก็ยังนิ่งเฉยกับคำตอบ 

 

"เงินเดือนที่อยากได้ล่ะ เท่าไหร่" 

"ตามโครงสร้างของโรงแรมเลยค่ะ" ฉันตอบพร้อมกับส่งยิ้มให้คุณป้าอีก 

 

"แล้วทำงานอะไรมาก่อน" คุณป้าถามอีก 

 

"เรียนจบ ดิฉันเคยช่วยงานในไร่องุ่นของป้าค่ะ ถึงจะไม่เคยมีประสบการณ์ในด้านงานเลขามาก่อน แต่ถ้าให้โอกาสดิฉันจะทำอย่างเต็มความสามารถแน่นอนค่ะ" ฉันตอบพร้อมส่งสายตามุ่งมั่นให้คุณป้า 

 

"โอเครจบสัมภาษณ์" ห้ะ สัมภาษณ์แค่นี้เองเหรอ สีหน้าคุณป้ายังคงเรียบเฉยเหมือนเดิม ฉันยกมือไหว้คุณป้าแล้วเดินคอตกออกมาสงสัยคงไม่ได้แน่เลย เห้อ ระหว่างที่กำลังเดินใจลอยอยู่นั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น 

 

ติ้ดติดิดิ้ด... 

"ฮัลโหล สวัสดีค่ะคุณน้ำผึ้งใช่ไหมค่ะ" 

 

"ใช่ค่ะ มีอะไรหรือเปล่าค่ะ" 

 

"คุณผ่านการสัมภาษณ์พรุ่งนี้มาเริ่มงานได้เลยนะค่ะ เข้างาน8โมงเช้า มาถึงให้ขึ้นไปที่ชั้น9ได้เลยค่ะ"ใจฉันเต้นรัวมาก 

 

"โอเครค่ะ ขอบคุณมากๆนะค่ะ"  

 

"เย้ๆ ในที่สุดฉันก็ได้งานแล้ว" ฉันกระโดดดีใจสุดๆ รีบกลับคอนโดไปทำอะไรอร่อยๆเลี้ยงตัวเองดีกว่า อิอิ 

 

โจนาธาน🐯 

"อื้อ อะ อ้า" เสียงครางของสาวหุ่นอวบอั้นดังขึ้น ในขณะที่ผมกระแทกเอวใส่เธอไม่ยั้ง 

 

"อะ อื้มมม เชอรี่ไม่ไหวแล้วค่ะ" พอได้ยินดังนั้นผมรีบเพิ่มความแรงและเร็วยิ่งขึ้น 

 

"อะ อื้มมมมม อ่าาา"ผมเสร้จกิจแล้วจึงถอนกายออกจากเธอ พร้อมเดินไปหยิบเช้คโยนให้ 

 

"เสร้จล่ะ ออกไปได้แล้ว" 

 

"เดี่ยวสิค่ะโจนาธาน ให้เชอรี่ได้อยู่ปรนนิบัติคุณต่อนะค่ะ" 

 เธอพูดพร้อมลุกจากเตียงมากอดผมจากด้านหลัง 

 

"อย่าต้องให้พูดซ้ำ กูบอกให้ออกไป" ผมกดเสียงลงต่ำ จนเธอรีบเก็บเสื้อผ้าพร้อมเช้คเงินสดออกไป 

 

"หึ" ผู้หญิงก็เหมือนกันหมด มารยา หน้าเงิน" ผมใช้ผู้หญิงไม่เคยซ้ำหน้า มากสุดไม่เกิน5ครั้งที่นอนด้วย ทำไงได้ผมมันคนขี้เบื่อนิ  

 

ติ้ดติดิดิ้ด... 

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นผมดูหน้าจอปรากฎรูปของผู้หญิงคนนึงมีอายุแล้วแต่ยังสวยอยู่ แม่เลี้ยงผมเอง 

 

"ฮัลโหลโจนาธาน แม่หาเลขาคนใหม่ให้ลูกได้แล้วนะ พรุ่งนี้เธอจะมาเริ่มงานวันแรก อย่าทำให้แม่ต้องหาเลขาให้บ่อยนะแม่เหนื่อย" แม่เลี้ยงผมชื่อลดา ซึ่งผมรักเหมือนแม่แท้ๆ เธอพยายามจะหาเลขาให้ผม แต่ที่ผ่านมาเลขาพวกนั้นก็เห็นแก่เงิน เอาตัวเข้าแลก วันๆไม่ทำงานอ่อยผมจนผมทนไม่ไหว จัดไปในห้องทำงานแม่เลี้ยงเข้ามาเห็นจนไล่ออกไม่รู้กี่คนต่อกี่คนละ 

 

"ครับแม่ผมจะพยายาม" หึคงมาแบบเดิมอีกนั้นแหละแล้วเจอกันแม่เลขาคนใหม่ 

ความคิดเห็น