facebook-icon

มาช้าแต่มานะ

ชื่อตอน : Accel World : ตอนที่ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ธ.ค. 2562 07:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Accel World : ตอนที่ 1
แบบอักษร

 

 

 

ตอนที่ 1 เกิดใหม่

 

 

 

ติ้ง!

 

[ บทบาท มาโอ มาสึกิ ของท่านสิ้นสุดแล้ว ]

 

 

สิ่งที่เขาได้ยินหลังจากตื่นขึ้นจากการหลับใหลมานาน หลับใหลในห้วงมิติที่ไม่สิ้นสุด หรือก็คือมิติว่างเปล่า

 

ตัวเขาและเธอที่กำลังถูกแสงเข้าห่อหุ่มร่างกายก่อนจะค่อยๆสลายหายไปอย่างช้าๆ

 

 

"เอาชื่อ...อะไรดีนะ....." คำพูดสุดท้ายก่อนร่างจะหาย พร้อมกับเธอที่หันมามองเขาด้วยสายตาแบบว่า

 

 

ในสถานะการแบบนี้ใช่เวลาที่ไหน!

 

อะไรประมาณนี้

 

 

 

 

 

ณ ที่แห่งหนึ่ง

 

 

เด็กน้อยแรกเกิดที่พึ่งเกิดมาได้ไม่นาน ในครอบครัวที่สุดแสนจะธรรมดา ส่วนในเรื่องการเงิน ก็ถือว่า ไม่ดี ไม่แย่ พอจะซื้อของได้แบบสบายๆ

 

แง่~ แง่~

 

 

( นี้เรามาเกิดใหม่หรอ? พูดก็ไม่ได้ ขยับแขนก็ไม่ได้ แขนหนักมาก สรุปทำอะไรไม่ได้ คงต้อง... )

 

 

แง่~ แง่~ แง่~

 

เสียงร้องของเด็กน้อยดังขึ้นกว่าเก่า ทำให้สองที่น้องที่กำลังหลับอยู่ได้ตื่นขึ้น พร้อมกับเสียงโวยวายดังขึ้น

 

 

"จะร้องอะไรนักหนาวะ!" เด็กชายอายุ ราวๆ 5 ปีเดินลุกขึ้นเข้ามาในห้องที่มีเด็กตัวเล็กๆกำลังร้องอยู่ มันมองมาที่เด็กอย่างเวทนา ก่อนจะนำเท้ามาเขี่ย ก่อนจะทำอะไรสาวน้อยอีกคนก็เดินเข้ามาตบหน้าเด็กชายจนตัวกระเด็นติดกำแพงไป

 

( หน่อยแน่! บังอาจเอาเท้ามีเขี่ยข้าหรอ!!! ต้องเจอแบบนี้...😎 )

 

เด็กน้อยเริ่มร้องให้หนักกว่าเดิม ทำให้หญิงสาว ที่หน้าจะเป็นพี่ใหญ่ที่สุดรีบหันไปมอง เจ้านั้นทันที

 

 

"นาย ทำอะไร ไนท์น้อยของชั้น! " จากนั้นเจ้านั้นก็โดนพี่สาวคนโต กระทืบจนสลบเหมือบไป

 

 

1 พี่สาว ชื่อ มิเรีย คาคุอิน

 

 

2 ส่วน อีกคน เป็นบราค่อน ชื่อ มาอิ คาคุอิน

 

 

ส่วนผมนะหรอ?

 

3 ผมชื่อ ไนท์(คำใบ้เรื่องต่อไป) คาคุอิน เป็นคนน้องสุดเลยละและดู ไอ้คุณมาอิจะไม่ชอบผมสุดๆไปเลยด้วย ผมที่ทำอะไรไม่ได้ในตอนนี้คงต้องตามน้ำไปก่อนละนะ

 

 

ผ่านมา 10 ปี

 

ผมที่ตัวเล็กๆได้เติ่มโตขึ้น ส่วน มาอิก็โตขึ้นเป็นไวรุ่นแล้ว แต่มิเรีย กลับโตขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แปลกจริงๆ

 

 

"เห้ย! เร็วๆดิ ไนท์" มาอิตะโกนเรียกชายหนุ่มที่กำลังจัดทรงผมอยู่โดยสามารถสังเกตเห็นปลอกคอสีดำที่ทั้งสามคนสวมใส่อยู่มันคือ นิวโรลิงเกอร์ เทคโนโลยีสุดไฮเท็ค

 

 

ชายหนุ่มที่กำลังนั่งใส่รองเท้าอยู่ลุกขึ้นก่อนจะเดินออกไปตามเสียงเรียกสุดน

หน่ารำคาญ ของไอ้สอง

 

"อาๆ กำลังไป "

 

ไนท์ตอบกลับแบบหน่ายๆก่อนจะหันไปมองนาฬิกาที่แขวนอยู่ใกล้ๆกับประตูทางที่กำลังจะออก

 

6:30 นาที

 

เขาถอนหายใจก่อนจะเดินออกไป

 

 

แอ๊ดด~ ปัง...

 

 

"แกนี้ช้าชมัดยากเลยแหะ"

 

อาจจะอยากถามว่า ธาราไปไหนหนะหรอ? ตอนกำลังจะมานี้ ด้วยความสงสัยของเธอ ธาราได้สังเกตเห็นอะไรสักอย่างเลย เอื่อมมือไปจับแสงสีขาวๆ จนไปโผล่คนละที่ หรือคนละโลกก็เป็นได้

 

"แย่เลยแหะแบบนี้...ก็หวังว่าจะปลอดภัยนะ"

 

ไนท์เกาหัวก่อนจะเดินไปโรงเรียน วันนี้เป็นวันแรกที่เขาจะไปโรงเรียน ความประทับใจแรกถือเป็นสิ่งสำคัญ

 

โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในโตเกียว ทั้งสองคนได้เดินเข้าไปในโรงเรียน พวกเขาเตรียมเอกสารต่างๆพร้อมไว้แล้ว มุ่งหน้าไปที่ห้องผู้อำนวยการโรงเรียน

 

 

ก๊อก ก๊อก เชิญได้

 

พวกเขาเคาะประตูก่อนจะมีเสียงอนุญาตดังขึ้น พร้อมกับประตูก็ได้เปิดออก

 

 

"ผมมาสมัครเรียนนะคับ" ไนท์กล่าวขึ้นโดยเร็วเพื่อไม่เสียเวลา โดย มาอิทำสีหน้าไม่พอใจที่โดนแย่งบทพูดไป เขาเดินไปอยู่ข้างหลังก่อนจะเตะโดยไม่ให้ใครสังเกตเห็น

 

ปัง อ๊ากกก

 

 

ไนท์ที่กำลังพูดคุยกับผ.อ อยู่นั้นสัมผัสได้จึงกระโดดหลบเท้าที่เตะมาอย่างหวุดหวิดและกลับมายืนอยู่ท่าเดิมโดยมีเสียงมาอิร้องออกมาหน้าอนาจ ล้มตัวนอนลงพื้นกลิ้งไปกลิ้งมา แต่กระนั้นไม่มีใครสนใจมาอิเลยแม้แต่น้อย ทั้งสองยังคงคุยกันไปจนจบ ก่อนจะกรอกใบสมัครและยื่นเอกสารที่จำเป็น

 

 

"งั้นจะให้อาจารประจำชั้นพาไปที่ห้องเรียนนะ "

 

ว่าแล้วอาจารประจำชั้นก็เดินเข้ามาก่อนจะพาพวกไนท์ไปห้องเรียน โดยครูบอกว่าให้รอนอกห้องไปก่อนค่อยเข้าไปเมื่อถูกเรียกชื่อ ซึ่งทั้งสองก็เข้าใจแจ่มแจ้ง

 

ในส่วนมาอินั้นก็เปิดโซเชียร์ ดูไป

 

ส่วนไนท์กำลังอ่านข้อมูลต่างๆของ นิวส์รูริงเกอร์อยู่ แต่ข้อมูลในเชิงลึกนั้นมีไม่มากนัก ในขณะที่คิดอยู่นั้นเขาก็ได้ยินเสียงเรียกของอาจารประจำชั้นขึ้น

 

'เดียวค่อยหาข้อมูลต่อแล้วกัน...'

 

ว่าแล้วก็ปิดหน้าจอโฮโลแกรมไปก่อนจะเดินเข้าไปยืนอยู่หน้าประตูห้อง

 

 

ครึด~

 

เสียงเท้าดังกระทบพื้นเรียกความสนใจของทั้งห้องให้สายตาต้องจับจ้องมาที่ไนท์ หนุ่มที่มีเรือนผมสีขาว ดวงตาสีอำพัน ที่กำลังยืนตะหง่าอยู่หน้าห้อง

 

"หว่าา หล่อจัง "

 

"ผมสีขาวด้วย หายากนะ"

 

"ดูเข้ากันมากๆเลยละ"

 

 

เสียงผู้หญิงในห้องดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยที่พวกผู้ชาย 3คนนั้นได้มองไปที่ไนท์ที่ยืนอยู่หน้าห้องด้วยรอยยิ้ม ผมสีแดง ทรงผมที่เหมือนเม้น หน้าแก่ๆ กับอีกคน ไว้ทรงผมยาวถึงคอผมสีน้ำตาล ที่ไว้เพื่อกันคอคาด ส่วนอีกคนก็ผมสั้น สีน้ำตาล ผมฟูอย่างกะผมพึ่งขึ้น หลังบวชเสร็จได้ 3-4เดือน

 

ก่อนเสียงอาจารจะดังขึ้นเพื่อให้ไนท์อนะนำตัวสังที

 

"ไนท์ คาคุอิน ยินดีที่ได้รู้จักครับ สิ่งที่ชอบ อิสระ สีที่ชอบ ดำ แดง น้ำเงิน งานอดิเรก ไม่มี คนที่ชอบ มีหลายคน "

 

หลังจากแนะนำตัวเสร็จพอสาวๆได้ยินประโยคช์สุดท้ายต่างพากันหน้าแดงกันไป

 

"งั้นก็อีกคน "

 

ไนท์เดินไปที่โต๊ะที่ว่างวางกระเป๋าและนั่งลงทันที

 

โดยมาอิก็แนะนำตัวเสร็จพอดี สีหน้าไม่พอใจที่ไม่มีใครสนใจ

 

โดย นิวส์รูริงเกอร์นั้นเมื่อใส่ไปแล้ว จะต้องใส่ชื่อจริงลงไป ไม่งั้นทางระบบจะไม่สามารถเปิดให้ใช่งานได้ ดังนั้นเหตุการนี้จึงเกิดขึ้น

 

จากผู้เขียน เนื่องจากว่า ผมได้ไปดูมาสดๆ แบบไม่จบตอนก็มาเขียน จึงไม่รู้ว่า มันมีระบบที่ผมกล่าวไปหรือเปล่า นิยายอาจไม่เหมือนใน ต้นฉบับ 100% อาจมีการดัดแปลงและเสริมข้อมูลบางอย่างเข้าไป

 

 

 

 

ไนท์ที่กำลังนั่งเรียนได้รับอีเมลจาก ตปก หัวแดงผมชี้เหมือนเม่น

 

ข้อความเขียนไว้ว่า

 

 

[ ไง เด็กใหม่ ถ้าแกอย่างอยู่สบายๆก็ไปซื้อ ........ สะ ออ! ใช่เงินของแกนะ ฮา ฮา ฮา ]

 

ไนท์ที่อ่านดวงตาหลี่ลงก่อนจะคิดในใจ

 

' วิธีต้อนรับเด็กใหม่แบบใหม่รึไง? '

 

ไนท์ส่ายหัวไล่ความคิดออกไป ไม่นานก็พักเที่ยงเขาเดินออกไปจากห้องมุ่งหน้าไปที่ห้องน้ำ ใครมันจะโง้ไปทำตามที่มันบอกกันบ้ารึไง? เขาไม่คิดจะทำตามที่เขียนในจดหมายอยู่แล้ว แต่ว่าดูเหมือนไนท์จะรู้สึกบางอย่าง

 

 

' สะกดรอย....มันเป็นใคร!? '

 

 

หางตาสอกส่องไปรอบๆอย่างรวดเร็ว เขาเพียงขยับใบหน้าไปทางขวาทางซ้ายเล็กน้อยเพื่อขยายระยะการมองเห็น จนพบกับ พวกตปกทั้ง 3คน ที่ค่อยๆเดินรัดเราะ ตามมุมอับต่างๆตามเขามา ดูจากจุดประสงค์แล้วไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ

 

' แต่ว่าทำไมถึงรู้ว่าเรามาทางนี้ '

 

ไนท์แน่ใจแน่ๆว่าเขาเป็นคนออกมาก่อนเป็นคนแรกกับมาอิ ทั้งๆที่พวกมันออกมาหลังสุดแต่กลับหาเราจนพบ

 

แววตาฉายแวว

 

" ไอ้สอง(มาอิ)สินะ...."

 

 

ไนท์เร่งสปีดขึ้นโดยหลบเข้าไปในห้องเก็บของ ของม.ปลาย ที่อยู่ชั้นบน

 

 

" พวกแกตามมาทำไม? "

 

ไนท์

 

 

 

 

 

 

หยุดฝีเท้าลงหันไปพูดกับตปกทั้งสาม

 

 

"เฮ้ย!ๆ ชั้นว่าชั้นบอกชัดแล้วนะว่าอะไร!" หัวแดงกล่าวขึ้น ก่อนจะเดินมาจับคอเสื้อไนท์อย่างแรงก่อนจะยื่นหน้ามาใกล้ๆ

 

"ฟังไม่ออกรึไง!? หาาา-"

 

ไม่ได้พูดจบไนท์จับแขนที่จับคอเสื้ออยู่บิดอย่างแรงก่อนจะเตะไปที่ขา

 

จนมันล้มคุกเข่าไป ร้องอย่างน่าอนาถ

 

"ข...แขน...ข..ขาช้านนนน อ๊ากก!" มันร้องดังลั่นก่อนจะถูกเตะเข้าที่ใบหน้าจนสลบเหมือบไป

 

อีกสองคนที่ยืนอยู่ข้างหลังหัวหน้ามันได้เข้าต่อสู้กับไนทฺด้วยการโจมตีสัวๆ

 

" พวกแกทำได้แค่นี้หรอ? "น้ำเสียงที่เรียบนิ่งกับการพริ้วไหวดั่งสายน้ำ สามารถหลบหมัดที่พุ่งเข้ามาได้ทั้งหมด สร้างความตกใจให้ทั้ง สองคน

 

 

 

"บ้านา เป็นไปไม่ได้ หรือว่- "ไม่ทันพูดจบถูกเท้าเตะเข้าที่เอวอย่างแรงจนกระเด็ดไปชนกับอีกคน ทั้งสองตปกพุ่งไปกระแทกกรงเหล็กจนหมดสติไป

 

ไนท์หันหลังพูดทิ้งท้ายไว้ก่อนจะเดินออกไปเพื่อหาของกินก่อนหมดเวลาพักเที่ยง

 

"กระจอก...."

 

ดวงตาสีอำพันฉายแวว จิตสังหารถูกปล่อยออกมาเล็กน้อย ก่อนเขาจะจากไป

 

 

 

" นักเรียนใหม่ ปีนี้หน้าสนใจนี้แหะ " เสียงปริศนาดังขึ้นก่อนจะเดินออกไป

 

 

 

 

จริงๆอย่างใส่รูปนิยายเอามันได้อารมมากกว่า เอานี้ไปก่อนละกัน

 

 

[ สวัสดีมิตรรักแฟนเพลงทุกท่าน !]

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว