ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
HATE I : บังคับ [100%]

 

 

HATE I : บังคับ

ณ บ้านศิระเดชะกูล

พรึ่บ!

“อีกแล้วนะตาไวน์!”

เป็นครั้งที่ร้อยได้แล้วมั้งกับการที่คุณหญิงของบ้านฟาดหนังสือพิมพ์ลงบนโต๊ะเพราะข่าวฉาวของลูกชายคนโต แม้จะเป็นเพียงแค่ลูกบุญธรรมแต่เธอก็รักเหมือนลูกในไส้เพราะเลี้ยงมาตั้งแต่เท้าเท่าฝาหอย

ดูตอนนี้สิ...โตเป็นหนุ่มเต็มตัว ส่วนสูงร้อยแปดสิบสี่ ใบหน้าหล่อเหลาและทำงานเก่ง ข้อดีมีมากมายจนคนในแวดวงไฮโซและนักธุรกิจทั้งในประเทศไทยและประเทศจีนรู้จักเป็นอย่างดี

ในขณะเดียวกันข้อเสียก็มีให้เห็นอยู่ทนโท่ จะเรื่องอะไรเสียอีกถ้าไม่ใช่เรื่องผู้หญิง แล้วสาวๆ ที่ลูกชายตัวดีไปคั่วเนี่ยก็อยู่ในวงการบันเทิงทั้งนั้น งามไส้มั้ยล่ะ พากันเข้าโรงแรมทีก็เกิดข่าวฉาวโฉไม่เว้นแต่ละวัน

ปวดหัว!

บอกได้คำเดียวว่าปวดหัว!

อะไรกันที่ทำให้ลูกไวน์คนดี อ่อนโยน และน่ารักของเธอเปลี่ยนไปขนาดนี้

นี่มันใช่ไวน์ตัวจริงหรือเปล่าเนี่ย ตั้งแต่ขึ้นมหา'ลัยก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังตีนเลยทีเดียว นี่ก็อายุยี่สิบห้าเข้าไปแล้วนะ เมื่อไรก็หยุดทำให้แม่ปวดหัวเสียที

“แม่จะทำยังไงกับลูกดี! บอกมาสิ!”

“แม่ไม่ต้องทำอะไรนี่ครับ ข่าวพวกนี้เดี๋ยวคนก็ลืม”

อ้อ! ลืมแน่ถ้าคุณชายไวน์ไม่สร้างข่าวเพิ่มเรื่อยๆ ไม่มีที่สิ้นสุดแบบนี้

“ตาไวน์!” อยากจะเป็นลม เช้าๆ อากาศดีๆ ก็เจอข่าวฉาวทำโมโหเข้าให้นี่ “แม่ชักทนไม่ไหวแล้วนะ”

“แม่ใจเย็นเถอะครับ ผมไม่ได้ลากผู้หญิงพวกนั้นเข้าโรงแรมนะ มีแต่พวกเธอที่อยากลากผม”

“ไวน์ แม่ขอล่ะ เว้นระยะสักนิดก็ยังดี”

“งั้นวันนี้ผมจะอยู่บ้านโอเคมั้ยครับ” พูดจบก็เดินตัวปลิวขึ้นห้องไปทันทีเลย

“อร เธอได้ยินมั้ย ลูกชายฉันบอกว่า ‘วันนี้’ ล่ะ”

“ได้ยินค่ะคุณหญิง”

นั่นแปลว่าพรุ่งนี้จะมีข่าวฉาวอีกแล้วเรอะ!?

ไม่ได้! ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้แล้ว เห็นทีคุณหญิงของบ้านต้องจัดการขั้นเด็ดขาด ในเมื่อไวน์ไม่ยอมหยุด เธอจะเป็นคนหาผู้หญิงมาหยุดเขาเอง!

 

[Lukplum Talks]

ชีวิตคนเราไม่ได้สวยหรูหรือเพียบพร้อมมาตั้งแต่เกิด อย่างน้อยๆ ก็มีฉันคนหนึ่งล่ะที่กว่าจะได้แต่ละอย่างมาก็ต้องพยายามเลือดตาแทบกระเด็น

ในเวลาที่คนอื่นนอนฉันก็ต้องคว้าโอกาสตรงจุดนั้นเพื่อให้ก้าวเร็วกว่าคนอื่นอยู่เสมอ ฉันมองว่าการที่พยายามมากกว่า แม้ไม่เก่งกว่า แต่อาจมีสิทธ์มากกว่า อย่างเช่นเมื่อหกปีก่อน ฉันมี ‘ความคิด’ ที่จะไปเรียนต่อที่เมืองนอกเพื่อหนีความรู้สึกบางอย่าง

และฉันก็ทำมันสำเร็จ หลังจากที่เรียนจบโดยใช้ระยะเวลาสี่ปีแล้ว ฉันก็ทำงานหาความรู้ต่ออีกสองปี ความฝันของฉันคือการได้เปิดร้านขนมเบเกอรี่เป็นของตัวเอง

สิ่งที่ขาดอย่างเห็นได้ชัดคือ ‘ต้นทุน’ ในการทำร้าน เพราะความรู้ในเรื่องขนม ฉันคิดว่าตัวเองมีมากพอและพร้อมแล้วที่จะทำมันให้คนอื่นได้กินและมีความสุขกับรสชาติและหน้าตาของขนม

ก่อนอื่น...ฉันชื่อ ‘ลูกพลัม’ ชิงทุนมาเรียนที่อังกฤษและทำงานต่อรวมเป็นเวลาหกปี และตอนนี้ฉันได้กลับมาเพื่อสานฝันตัวเองต่อยังประเทศไทย ประเทศพ่อประเทศแม่ และเป็น...ประเทศบ้านเกิดฉัน

ฉันมีพี่ชายอยู่หนึ่งคน เราอายุเท่ากัน พ่อแยกทางกับแม่ตั้งแต่ฉันห้าขวบ ฉันกับพี่ชายเลยต้องแยกจากกันโดยปริยาย เมื่ออายุได้สิบสองปีแม่ก็ได้เข้าไปเป็นแม่บ้านประจำของคนตระกูลศิระเดชะกูล บ้านคนรวยที่เป็นทั้งนักธุรกิจและอดีตนายตำรวจใหญ่

บ้านของพวกเขาใหญ่มากจนมีที่ว่างพอให้แม่บ้านประจำอย่างแม่พาฉันเข้าไปอยู่ด้วยได้ ทั้งคุณหญิงรษายังใจดีให้โอกาสฉันได้เรียนในโรงเรียนดีๆ กับลูกชายทั้งสองของท่านด้วย

ตอนนั้นฉันรู้สึกโชคดีมากๆ เลยล่ะ มันเหนือความคาดหมายมากๆ ที่ได้เข้าไปเรียนในโรงเรียนที่มีแต่พวกลูกคนรวย ทว่าฉันไม่ใช่พวกวัวลืมตีน และบุญคุณย่อมต้องทดแทน

หากแต่สิ่งที่น่าใจหายคือฉันไม่เคยคิดว่าวิธีการตอบแทนบุญคุณใครสักคนจะมีวิธีแบบนี้อยู่ด้วย...

...แต่งงาน

ที่มากกว่านั้นคืออีกฝ่ายเกลียดฉันยิ่งกว่าตัวเชื้อโรค แค่หน้าเขาก็ไม่อยากมอง แม้อากาศก็ไม่อยากหายใจร่วม

‘เกลียดเธอเข้ากระดูกดำผู้หญิงแพศยา ไปตายให้พ้นๆ หน้าฉันซะ!’

สิ่งที่เขาเคยพูดเมื่อหกปีก่อนยังฝั่งลึกอยู่ในหัวใจ พยายามขุดให้ลึกเท่าไรก็ยังไม่สามารถลบออกไปจากความทรงจำเสียที

เมื่อไรกัน... เมื่อไรที่ฉันจะลืมคำพูดร้ายกาจของผู้ชายที่ชื่อ ‘ไวน์’ สักที

แต่มันคงไม่มีวันนั้นหรอก ในเมื่อฉันไม่มีความกล้าพอที่จะปฏิเสธคำขอของผู้มีพระคุณ

“ช่วยฉันเถอะนะพลัม ฉันทนเห็นตาไวน์เป็นแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว”

สีหน้าและแววตาขอร้องอ้อนวอน คุณหญิงไม่ได้คาดหวังคำปฏิเสธจากฉัน และฉันก็รู้ดีว่าควรทำยังไง

เพราะฉะนั้น... “ค่ะ พลัมจะช่วยคุณหญิง” ให้เท่าที่ช่วยได้...

และคุณไวน์...หวังว่าเขาจะไม่ ‘เกลียดชัง’ ฉันไปมากกว่านี้หลังจากที่รู้เรื่องการแต่งงานของเรา

 

วันต่อมา

นี่เป็นสถานการณ์ที่น่าอึดอัดและมาคุที่สุดในชีวิตฉันเลย

ภายในห้องโถงกว้างใหญ่มีชุดโซฟาหรูหราราคาแพงจัดวางอยู่กลางห้อง ฉันและคุณหญิงรวมถึงแม่นั่งอยู่ในห้องนี้ แน่นอนว่าต่อให้คุณหญิงคะยั้นคะยอให้นั่งเทียบเท่ากับเธอยังไงเราสองแม่ลูกก็ยืนกรานที่จะนั่งบนพื้นพรมตามฐานะแม่บ้าน ขณะที่กำลังรอคุณไวน์ให้กลับมาถึงบ้านในอีกยี่สิบนาทีข้างหน้า

เขายังไม่รู้เรื่องทั้งหมด แต่ฉันก็คาดเดาได้ไม่ยากว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่เขาปรากฏตัว และวินาทีนั้นเอง...

ร่างสูงโปร่งภายใต้ร่างกำยำของผู้ชายที่มีใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปวาด เป็นงานประติมากรรมชั้นดีของศิลปินที่มีชื่อเสียง

หกปีกับการที่ไม่ได้เจอกัน มาวันนี้ฉันยังรู้สึกถึงคำว่า ‘เหมือนเดิม’ แต่ไม่อาจแน่ใจเหมือนกันว่าเหมือนเดิมที่ว่า...หมายถึงรูปลักษณ์ของเขาหรือความรู้สึกของฉัน

และทันทีที่ได้สบตากัน คุณไวน์ก็ชะงักไปราวกับถูกสาป ในขณะที่ฉันกำลังหนักอึ้งและเกร็งไปทั้งร่าง ปฏิกิริยาของเขาช่างยากเกินกว่าจะคาดเดา

ฉันเห็นปากเขาขยับโดยไม่มีเสียงคล้ายคนสติเลื่อนลอย และถ้าไม่ได้เข้าใจผิดไปเอง ฉันคิดว่าเขากำลังเปรยชื่อของฉัน...

‘ลูกพลัม...’

ในขณะที่ฉันกลับเรียกชื่อของเขาออกมาอย่างมีเสียง “คุณไวน์...”

เพล้ง!

สิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนั้นคือคุณไวน์กะพริบตาลงหนึ่งทีก่อนที่ขวดเบียร์สีเขียวขนาดเล็กในมือจะร่วงลงกระทบกับพื้น เศษแก้วแตกกระจายพร้อมกับน้ำที่บรรจุอยู่ด้านในเลอะเทอะเต็มพื้นบริเวณนั้นไปหมด

หัวใจฉันหล่นวูบ มันเป็นปฏิกิริยาที่ไม่ดีเอาเสียเลย แค่นี้ก็รู้แล้วว่า...เขาไม่เคยเกลียดฉันน้อยลงเลย

หรือบางที...อาจจะมากขึ้นกว่าหกปีก่อนด้วยซ้ำ

“ตาไวน์นี่ซุ่มซามจริงๆ อร! มาเก็บกวาดหน่อยเร็ว”

“ค่ะคุณหญิง”

น้าอรแม่บ้านอีกคนเข้ามาเก็บทำความสะอาดแล้ว หากแต่คุณไวน์ยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับเขยื้อนไปไหน มือที่เคยล้วงกระเป๋ากางเกงเพียงข้างเดียว ตอนนี้หายไปกับกระเป๋าทั้งสองข้าง

ฉันกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่นพร้อมทั้งเม้มปากแน่น

ลางสังหรณ์ไม่ดีเลย ฉันรู้สึกได้ว่าคุณไวน์จะไม่เห็นด้วยกับการแต่งงานของเราเด็ดขาด

“มานั่งนี่สิตาไวน์” ฉันทำเพียงฟังอย่างเงียบๆ เท่านั้น บางครั้งก็อยากซบหน้าลงกับไหล่แม่ให้สิ้นเรื่อง จะได้ไม่ต้องถูกเขาจ้องมองด้วยสายตาแข็งกร้าวแบบนั้น

ไม่ดีเลย...

“นี่ลูกพลัม จำได้มั้ย?”

“...”

เกิดอาการเดดแอร์ขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย การที่คุณไวน์เงียบว่าแย่แล้ว แต่การที่เขาเปลี่ยนเรื่องกลับแย่กว่า เพราะนั่นทำให้ร่างกายฉันชาวาบไปเลย

“แม่มีอะไรครับ?”

นั่นหมายความว่าเขาไม่อยากพูดเรื่องที่เกี่ยวกับฉัน

“งั้น...แม่ไม่อ้อมโลกนะ”

“ครับ”

“แม่ต้องการให้ไวน์แต่งงาน”

“อะไร...นะครับ!?” น้ำเสียงนั่นตกใจอย่างไม่ต้องสงสัย

“และเจ้าสาวของลูกก็คือลูกพลัม”

“แม่!”

คุณไวน์ได้ระเบิดอารมณ์ออกมาแล้ว จนมาถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่กล้าที่จะมองหน้าเขาเลย มองจากจุดที่ต่ำที่สุดเห็นเพียงขาของร่างสูงถอยหลังไปสองก้าว

“ผมไม่แต่ง!” ต่างจากที่คิดซะที่ไหน

คุณไวน์ไม่มีวันเห็นดีเห็นงามกับการแต่งงานครั้งนี้ อย่างที่เห็น...เขามีปฏิกิริยากับชื่อของฉันอย่างรุนแรง บางทีถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นเขาอาจจะตกลง

“ต้องแต่ง ถือว่าแม่ขอร้อง”

“ไม่เด็ดขาด! ผมไม่แต่งงาน โดยเฉพาะกับผู้หญิงที่แม่เลือกให้!”

จึก!

ฉันรู้สึกยิ่งกว่าถูกสาป ชาจนไม่แน่ใจว่าตัวเองสามารถชากว่านี้ได้อีกหรือเปล่า แม่ที่นั่งอยู่ข้างๆ ส่งมือมาปลอบฉันผ่านการลูบแผ่นหลัง แต่นั่นไม่ได้ทำให้อาการเกร็งน้อยลงเลย

“ไวน์ แม่ไม่เคยขออะไรลูกเลยนะ นี่จะเป็นเรื่องแรกและเรื่องสุดท้าย ทำเพื่อแม่สักครั้งเถอะนะ” น้ำเสียงของคุณหญิงรษาอ้อนวอนจนฉันที่ฟังอยู่เงียบๆ ยังรู้สึกคล้อยตาม หากแต่ไม่ใช่กับคุณไวน์...

“แต่ผมมี ‘คนรัก’ อยู่แล้ว”

เขา...มีคนรักอยู่แล้วอย่างนั้นเหรอ

เขามีจริงๆ เหรอ

“แม่ว่าลูกโกหกแล้วล่ะไวน์ เพราะนอกจากควงพวกดารานางแบบ แม่ก็ไม่เคยเห็นลูกจริงจังกับใครเลย”

“แต่แม่...!”

“หยุดเถียงได้แล้ว ยังไงลูกก็ต้องแต่ง มันไม่ใช่คำขอร้อง แต่เป็นคำสั่งต่างหาก”

“แม่จะเล่นแบบนี้กับผมเหรอ ถ้าอยากให้ผมแต่งงานทำไมไม่บอก ทำไมต้องหาผู้หญิงมาให้ผม”

แม้จะไม่ใช่การพูดโดยตรง แต่ฉันสัมผัสได้ว่าทุกคำพูดเขากำลังเหยียดหยามฉัน ทั้งน้ำเสียงและการเอ่ยถึงโดยนัยน์ผ่านคำที่ว่า... ‘ผู้หญิง’

“เพราะแม่รู้ไงว่าถ้าให้ลูกเลือกเอง ลูกต้องหลอกตาแม่แน่ๆ”

“...”

“แม่เลี้ยงลูกมานะไวน์ แม่รู้ว่าลูกน่ะเหลี่ยมจัดเหมือนพ่อเขาขนาดไหน”

“ถ้ารู้จักผมดี แม่ก็น่าจะรู้ว่าผมไม่ชอบการบังคับ”

เรื่องนี้ฉันก็รู้ คุณไวน์น่ะดื้อเงียบ ภายในความใสซื่อ (ตอนมัธยม) ของเขายังมีความเอาแต่ใจซ่อนอยู่

เป็นคนจำพวกที่ไม่ได้ถือคติ ‘อยากได้ต้องได้’ หากแต่ยึดมั่นในความเชื่อของตัวเอง ประมาณว่า ‘ถ้ามันคือของผม มันไม่มีทางเป็นของคนอื่น แต่ถ้าไม่ใช่ ถวายใส่พานมาให้ผมก็ไม่เอา’

และฉันคือหนึ่งในคนที่ไม่ใช่ของเขา

และอาจไม่มีวันได้อยู่ตรงจุดนั้น

“เตรียมตัวไว้ได้เลย เพราะแม่พูดจริง”

“...” คุณไวน์เงียบไป ฉันลอบมองสีหน้าเขา เห็นว่าแววตาคู่นั้นแน่นิ่งและสงบอย่างเยือกเย็น

“เชื่อเถอะว่าสิ่งที่แม่มอบให้ลูกเป็นสิ่งที่ดี แม่หวังดีกับลูกอยู่แล้ว ถือว่าแม่สานต่อเรื่องเมื่อหกปีก่อนให้ทั้งสองคนก็แล้วกันนะ”

“!!!”

“!!!”

ระ...เรื่องนั้น...

 

ตุบ!

“อ๊ะ!”

“เธอ!”

หลังจากที่คุณไวน์ขอคุยกับฉันเป็นการส่วนตัวและได้รับคำอนุญาตจากคุณหญิงรวมทั้งแม่ฉันแล้ว เขาก็กระชากลากถูฉันขึ้นมาที่ห้องนอนส่วนตัวก่อนที่จะผลักให้ติดไปกับผนังจนฉันกลัวว่ากระดูกจะหัก

แผ่นหลังปวดร้าวไปหมดแต่ฉันก็ยังคงเก็บสีหน้าไว้ไม่แสดงออกไปให้เขารู้

เมื่อเงยหน้าขึ้นสบตากับคนตัวสูงก็รับรู้ได้ถึงแววตาเกลียดแค้น หรือไม่ก็...รังเกียจ ในขณะเดียวกันก็เหมือนจะรำคาญใจ นัยน์ตาสีดำขลับดูกระวนกระวายหลายเรื่อง แต่หลักๆ คงเป็นเรื่องที่ไม่อยากแต่งงานกับฉันแน่ๆ

มือหนาบีบเข้าที่ข้อมือบาง เขากดมันลงกับผนังอย่างแรงราวกับต้องการให้แหลกสลายคามือ

“เธอกลับมาทำไม!”

“...”

“ทำไมไม่ไปให้พ้นๆ จะกลับมาทำไมอีก!”

“...”

“ตอบสิวะ!!”

“...!!!” ฉันสะดุ้ง เปลือกตาปิดลงเมื่อรู้สึกตกใจ ตัวเองเม้มปากแน่นจนเจ็บขอบปากไปหมด ข้อมือถูกบีบแรงขึ้นเรื่อยๆ เหมือนเขาพยายามบอกว่าถ้าหากฉันยังเงียบ เขาจะเล่นงานฉันให้กระดูกหักอะไรเถือกนั้น “พลัมเรียนจบแล้ว ก็เลยกลับมา”

“เหอะ!” แค่นั้นก็แค่นหัวเราะออกมา “ฉันไม่อยากแต่งงานกับเธอ”

ฉันรู้ดี รู้อยู่เต็มอก

แต่ฉันไม่อยากขัดคุณหญิง หรือต่อให้ฉันขัด คิดเหรอว่าจะหยุดความคิดคุณหญิงได้ ถ้าไม่ใช่ฉัน คุณไวน์ก็ต้องแต่งงานกับคนอื่นอยู่ดี

“แต่ถ้ามันจำเป็นจริงๆ...”

“...”

“ก็ถือว่าเป็นซวยของฉันที่ได้เมียอย่างเธอ”

เขาพูดเหมือนฉันเป็นผู้หญิงน่ารังเกียจ น่าขยะแขยง หรือเป็นตัวประหลาดที่แตกต่างกับเขา หากแต่เมื่อก่อนเรายังดีต่อกัน ดีมากๆ เลยด้วย ไม่รู้เลยว่าอะไรที่เปลี่ยนคุณไวน์ไป อะไรที่ทำให้เขามองฉันเปลี่ยนไป

นี่มันไม่ใช่คุณไวน์ที่ฉันรู้จักเลยสักนิด

“พลัมไม่ได้อยากทำให้คุณไวน์ไม่พอใจ แต่พลัมไม่อยากขัดคุณหญิง” ฉันอธิบาย เผื่อเขาจะเข้าใจฉันมากขึ้น ว่าฉันเองก็ไม่เคยคิดที่จะแต่งงานกับเขา

เราต่างกันแค่ไหนใครก็รู้ดี

“ไม่อยากขัดหรือเธออยากแต่งงานกับฉันอยู่แล้วกันแน่!”

“...” ฉันเม้มปาก ไม่ใช่ว่าอวดดี แต่เชื่อเถอะว่าให้ฉันพูดอะไรเขาก็ไม่ฟังหรอก

“จำใส่หัวไว้ลูกพลัม ต่อให้ผู้หญิงทั้งโลกเหลือเธอแค่คนเดียว...ฉันก็ไม่อยากได้!”

ยิ่งได้ยินคำดูถูก ฉันยิ่งรู้สึกอยากเถียงออกไป และไม่รู้ความกล้าบ้าบิ่นมาจากไหนฉันถึงได้ตอกกลับคุณไวน์ไปจริงๆ

“แล้วเรื่องเมื่อหกปีก่อนล่ะ?” พูดมันออกไปแล้ว สิ่งที่ไม่ควรพูดหากแต่ควรลืมฉันพูดมันออกไปแล้ว

คุณไวน์แสดงสีหน้าโกรธอย่างเห็นได้ชัด ราวกับมีไอสังหารออกมาจากแววตาสีดำขลับคู่นั้น ขนอ่อนตามร่างกายฉันลุกซู่ไปหมด

หมับ!

เพิ่งมารู้ว่าตัวเองคิดผิดที่พูดออกไปก็ตอนที่มือหนาเคลื่อนมาบีบแก้มฉัน ความเจ็บปวดแล่นไปทั่วบริเวณที่ถูกเขาสัมผัส น้ำตาจะไหลอยู่รอมร่อ แต่ฉันสาบานว่าจะไม่ยอมให้เขาเห็นเด็ดขาด

“อย่าพูดถึงมัน ไอ้เรื่องเฮงซวยพรรค์นั้นฉันไม่อยากจำ!”

พลั่ก!

ตุบ!

หัวฉันโขกเข้ากับผนังเมื่อคุณไวน์สะบัดมือออกไปจนร่างฉันเซไปกระแทกกับของแข็ง นอกจากเขาจะไม่รู้สึกผิดแล้วยังแสยะยิ้มสะใจด้วย

เปลี่ยนไป...เปลี่ยนไปมากๆ

ราวกับคนละคนที่ฉันรู้จักเมื่อหกปีก่อน

“ถ้าฉันขัดแม่ไม่ได้และต้องแต่งงานกับเธอ ลูกพลัมชีวิตเธอจะไม่มีความสุขอีกต่อไป”

“...”

“ฉันให้โอกาสเธอได้เลือกเป็นครั้งสุดท้าย เธอยืนกรานจะแต่งงานกับฉัน?”

สถานการณ์น่าอึดอัดแบบนี้ฉันไม่ชอบเลยสักนิด ทำไมเขาต้องให้ฉันเลือกในสิ่งที่ฉันเลือกไม่ได้

ฉันรับปากไปแล้วว่าจะช่วยคุณหญิงรษาให้เท่าที่ช่วยได้ ฉันจะตอบแทนบุญคุณท่านด้วยการแต่งงานกับคุณไวน์

และฉันยืนกรานเพราะฉันไม่หวังให้เขาได้แต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น

แม้เรื่องของเราจะอยู่ในรูปแบบ ‘แต่งงานเพื่อสานต่อความเกลียดชัง’ แต่ฉันจะใช้โอกาสในการแต่งงานครั้งนี้ลองเสี่ยงดูสักครั้ง เสี่ยงเพื่อที่จะทำให้เขากลับมาเป็นคุณไวน์คนเดิม คุณไวน์ที่อ่อนโยนและมักยิ้มให้ฉันอย่างอบอุ่นเสมอ

และที่สำคัญไปกว่านั้นฉันต้องรู้ให้ได้ว่า ‘อะไร’ หรือ ‘ใคร’ ที่เป็นสาเหตุของการเปลี่ยนไปของคุณไวน์

ฉันสบตาคมกริบอย่างไม่ปิดบังอีกต่อไป ความมั่นใจปรากฏอยู่บนหน้า ริมฝีปากเผยอขึ้นพร้อมกับยืนยันอย่างหนักแน่นว่า “ฉันจะแต่งงานกับคุณ”

นี่ไม่ใช่การขอแต่งงานจากคุณไวน์ นี่ไม่ใช่การตอบตกลงที่ตื้นตันและเต็มไปด้วยน้ำตาของฉัน แต่นี่คือคำยืนยันที่ว่า...ต่อจากนี้เขาจะเกลียดฉันยิ่งกว่าเดิม ในขณะที่ฉันหวังจะเปลี่ยนเขาให้กลับไปเป็นเหมือนเดิม

“แล้วอย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน”

“...”

“จำไว้...ว่าเธอเลือกเอง!”

 

เรื่องการแต่งงานถูกประกาศออกไปอย่างเป็นทางการ แวดวงนักธุรกิจและวงการบรรเทิงให้ความสนใจเรื่องนี้เป็นอย่างมาก ในข่าวพูดถึงเรื่องคุณไวน์เตรียมสละโสด และข่าวที่ดังพอๆ กันก็คงหนีไม่พ้น ‘มะเหมี่ยว’ ดาราสาววัยยี่สิบสามปีที่ก่อนหน้านี้มีข่าวว่ากำลังเดทกับคุณไวน์

เธอให้สัมภาษณ์แก่นักข่าวถึงเรื่องที่เกิดขึ้น บอกว่าตัวเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมคุณไวน์ถึงได้มาแต่งงานกับฉัน ซ้ำยังน้ำตานองบอกว่าเสียอกเสียใจทั้งๆ ที่ข่าวเดทของเธอและคุณไวน์แทบไม่มีมูลอะไรเลยนอกจากการพากันเข้าโรงแรม

ไม่น่าสมเพชไปหน่อยเหรอถ้าจะร้องไห้ให้กับผู้ชายที่มีพันธะกับเธอแค่เรื่องอย่างว่า ก่อนหน้าที่จะมีข่าวเดทกับมะเหมี่ยว คุณหญิงรษาบอกว่าคุณไวน์เพิ่งเดทกับผู้หญิงคนอื่น เขาเปลี่ยนผู้หญิงในวงการบรรเทิงยิ่งกว่าเปลี่ยนกางเกงในเสียอีก

ที่มะเหมี่ยวออกมาพูดฉันมองว่านั่นเป็นเรื่องไร้สาระ หากแต่กลับมีผลมาถึงฉันไม่โดยตรงก็โดยอ้อม

มือที่สามงั้นเหรอ? เหอะ! มะเหมี่ยวไม่ควรพูดจาเชิงกล่าวหาใครอย่างนั้น เพราะเธอไม่ได้เป็นอะไรกับคุณไวน์เลย

ทว่าพูดถึงเรื่องนี้แล้ว ฉันไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่านอกจากเรื่องที่เขาเกลียดฉันอย่างไม่ทราบสาเหตุแล้ว นิสัยของเขายังเปลี่ยนไปด้วย

ผู้ชายสุภาพบุรุษเมื่อหกปีที่แล้วฉันจะเอาเขากลับคืนมา ต้องมีสักทางแหละนะที่ฉันจะกระชากตัวตนที่แท้จริงของเขาออกมาได้

“พรุ่งนี้แล้วสินะ” เสียงของคุณหญิงรษา

ตอนนี้เราสองคนนั่งอยู่ในห้องนอนของฉัน ห้องนอนห้องใหม่สำหรับฉันคนเดียว เพราะตอนแรกฉันนอนกับแม่ที่บ้านเล็ก แต่ความสะดวกสบายก็จัดว่ามีมากกว่าสาวใช้บ้านอื่นๆ ถึงสามเท่า

และที่สำคัญ...ห้องใหม่ของฉันอยู่ติดกับห้องนอนของคุณไวน์ เป็นความตั้งใจของคุณหญิง

แต่รู้อะไรมั้ย ตั้งแต่วันนั้นที่คุณไวน์ให้ฉันเลือก และฉันยืนกรานจะแต่งงานกับเขา เราก็ไม่เจอกันอีกเลย คุณหญิงบอกว่าเขาน่าจะอยู่ที่คอนโดฯ ส่วนตัว และฉันคิดว่าตัวเองรู้สาเหตุของการกระทำนั้นดี...เขาเกลียดขี้หน้าฉันยังไงล่ะ

“ตื่นเต้นหรือเปล่าพลัม?”

ถ้าให้พูดตามจริง... “ไม่เลยค่ะ”

ความตื่นเต้นจะมีก็ต่อเมื่องานแต่งงานของเรามาจากความเต็มใจของอีกฝ่ายเท่านั้น

“ดีมาก ฉันขอบใจพลัมมากๆ เลยนะที่ช่วย”

“ไม่เป็นไรค่ะ คุณหญิงมีบุญคุณกับพลัมมากๆ ถ้าไม่มีคุณหญิง พลัมคงไม่ได้เรียนหนังสือ ช่วยแค่นี้ถือว่าเล็กน้อยมากๆ”

และอีกอย่าง...ฉันต้องขอบคุณท่านมากกว่าที่หยิบยื่นโอกาสครั้งนี้มาให้

“ยังไงก็ต้องขอบใจอยู่ดี อ้อ! ส่วนเรื่องข่าวไร้สาระพวกนั้นลูกพลัมไม่ต้องใส่ใจหรอกนะ พรุ่งนี้ในงานแต่งฉันจะแถลงข่าวเอง”

“ค่ะ”

“อีกอย่าง...เลิกเรียนฉันว่าคุณหญิงได้แล้ว ต่อไปนี้พลัมเป็นลูกสะใภ้ฉันแล้วนะ”

ใจฉันกระตุกเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำว่าลูกสะใภ้ เหมือนจะดีใจแต่ก็ไม่ถึงที่สุด มันเหมือนกับข้อกล่าวหาที่คุณไวน์บอกว่าฉันอยากแต่งงานกับเขาอยู่แล้วเป็นเรื่องจริง

แล้วถ้าตอนนี้ฉันยอมรับล่ะ จะกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวหรือเปล่า

“ไหนลองเรียกสิ...”

“...” ฉันเหลือบตาขึ้นมองท่าน

“ไม่ต้องอาย เรียกเร็วเข้า”

“...แม่ คุณแม่” น้ำเสียงฉันแผ่วเบา

“ดีมากจ้ะ”

“หึ!”

ในระหว่างที่ฉันกับคุณหญิงรษา ไม่สิ...ต่อจากนี้ต้องเรียกว่าแม่ ฉันกับแม่กำลังสนทนากันก็มีเสียงของใครบางคนแทรกขึ้นมา น้ำเสียงนั่นฟังดูเหยียดหยามอย่างเห็นได้ชัด

และเขาคนนั้นคือ...คุณไวน์

[อัปครบ]

 

Talk

ร้ายกาจจจจ เธอเลือกเองนะลูกพลัม! ค่ะ! แล้วเราจะเห็นดีกัน! แล้วแต่เลยค่ะ!

ยืนยันคำเดิม นางเอกสตรองจริงๆ นะ เป็นแนวแบบอ่อนโยนแต่ไม่ยอมคน อ่านๆ ไปจะรู้เอง

สวัสดีค่ะทุกคน

เค้าคือ future432 เองนะคะ เรียกสั้นๆ ว่า ฟ้า ก็ได้น้า

 à¸œà¸¥à¸à¸²à¸£à¸„้นหารูปภาพสำหรับ v fake love

ฝากติดตามนิยายของฟ้าด้วยนะคะ

 

เซ็ต [H.R.B] หล่อ.รวย.เลว

| Stop! ไม่อยากรักเสือ 18+ (Tonhnaw&U-run) (Prite&Cherine) | จบ

| Cool guy รักผู้ชายเย็นชา 18+ (V&Bell) | จบ+รอแก้ไขบางส่วน

| Exchange! แลกใจ 18+ (Ryu&Palmmie) | จบ

| Ask for heart คนเลวทวงรัก 18+ (Art&Varin) | จบ

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/1978811/359403203-member.jpg

 

 

 

เซ็ต [MingTia] มิ้งเทีย : เมียทิ้ง

| Bad' Wayu แค้นคนรัก NC20+ จบ

| Bad' Wine คนโฉดเผลอรัก NC20+ กำลังลง

| Bad' Vegas สถานะห้ามรัก NC20+ จบ

| Bad' Mile กักขังรัก NC20+ จบ

 http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/1978811/1253379350-member.jpg

 

รุ่นลูกในเซ็ต [H.R.B] หล่อ.รวย.เลว

| Foul-mouthed ผู้ชายปากหมา 18+ (Nakhun&Jinnie) |

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

#ณคุณคนปากหมา (ลูกเฮียวีคนโหด)

 

 | To be reserved ผู้ชายหวงตัว 18+ (Kaizen&Jao-oei) |

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

#ไคเซ็นคนหยิ่ง (ลูกเฮียริวคนมึน)

 

 | Doll's mine ผู้ชายเล่นตุ๊กตา 18+ (Typhoon&Kanom-pie|

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

#ไต้ฝุ่นกินขนมพาย (ลูกเสือต้นหนาว)

 

***ฝากติดตามด้วยนะคะ***

หากมีคำผิดขออภัย หากว่างจะเข้ามาแก้ไข หากไม่ถูกใจโปรดบอก หากชอบโปรดคอมเม้นและกดถูกใจ

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/950535617.gif

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ taehyung gif

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ จอนจองกุก 2017

 มีเพจแล้วจ้า!!!!!! พูดคุยปรึกษาได้ทุกเรื่องจ้า ทักมาเลยพร้อมตอบเสมอ

เพจ : Future432

 

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/1978811/311014252-member.jpg

 

 ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ แทฮยอง gif

 

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

 

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ jungkook fake love

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ v fake love

ผู้ชายในนี้หล่อทุกคนนนนนนนนนนนน

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น