คำแนะนำ

ฉันขออยู่ที่นี่นะคะ

ค่ะสารวัตรเจต

เสี่ยวหลินนั่งลงตรงเก้าอี้ของเสี่ยวเฟิร์น

เสี่ยวหลินหยิบกรอบรูปที่ทำจากไม้ไอติมขึ้นมาเป็นผลงานที่ถูกประดิษฐ์ด้วยมือซึ่งเป็นรูปถ่ายของเสี่ยวเฟิร์น

ห๊ะ!

ฉัน~ น~ น~

เธอเห็นด้วยหรอ

เอ่อ~เอ่อ

เย้ๆ

กว่าจะกวาดบ้าน ถูบ้าน ล้างจานเสร็จก็ใช้เวลานาน

แล้วเธอไม่ต้องทำหรอ

ก็ได้

ได้เลย

อือ

ฉันฟันดาบเป็นยังไงบ้าง

เท่ห์มั๊ยค้าบ

เอ่อ~เอ่อ

หน้าเราเหมือนกับหรอ

แล้วน่ารักมั๊ยหละ

ฉันก็เห็นเธอ...เวลาเธอมองหน้าฉันเธอชอบทำหน้าเหมือนหมี

แล้วยังยิ้มแก้มขีดอีก

น่ารักจัง

คูมหมีๆๆๆๆๆๆ

ฮ่าๆๆ

คูมหมีเราต้องย้ายบ้านแล้วนะ

ฉันต้องย้ายไปอยู่กับญาติ

นี่คือกำไลด้ายแดง ฉันร้อยลูกปัดรูปหัวใจให้ด้วยนะ

ด้ายแดงคือสีนำโชค

ฉันทำเองกับมือเลย

เอาข้อมือเธอมานี่

ฉันจะผูกข้อมือให้

//ผูกกำไลที่ข้อมือ

เราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดเวลาไง

//ยื่นที่อยู่ให้

ที่อยู่ฉันเขียนจดหมายมาบ้างนะ

//จุ๊บแก้ม

ทำหน้าเหมือนคูมหมีอีกแล้วน่ารักจัง

เสี่ยวเฟิร์นก็คือคุณหมีนี่เอง

~ฮึกๆ~ฮึกๆ

เสี่ยวเฟิร์น

ฉันจะอยู่ได้ยังไงถ้าไม่มีเธอ

ฉันจะหลับตาลงได้ยังไง

ฉันจะผ่านแต่ละข้ามคืนไปได้ยังไง

ฮึก~ฮึก~

กาแฟค่ะสารวัตรจางหมิ่น

มิวดีใจมากเลยนะคะที่สารวัตรกลับมา

เอ่อ...เอ่อ...คือ

มิวสงสารผู้หมวดเสี่ยวหลินจังเลยค่ะ

ตอนสารวัตรจางหมิ่นไม่อยู่มิวรู้สึกทรมานมากๆเลยนะคะ

มิวไม่เคยคิดเลยว่าความคิดถึงจะสามารถฆ่าคนได้จริงๆ

มิวเกือบจะตรอมใจตายหลายรอบแล้วแต่มิวก็ยังมีความหวังที่จะได้เจอสารวัตรจางหมิ่นอีกครั้ง

ตอนนี้มิวจะดีใจก็ดีใจได้ไม่สุด

ฮึก~ฮึก~

//ซบอก

ฉันซื้อข้าวมาให้

ข้าวผัดพริกแกงหมูใส่ไข่ไม่ใส่ผักที่แกชอบ

แกจะไม่กินข้าวไม่ได้นะ

เธอจะกินน้ำตาแทนข้าวไม่ได้นะ

เข้มแข็งนะเสี่ยวหลิน

//เช็ดน้ำตาให้เสี่ยวหลิน

//กอดเสี่ยวหลิน

สารวัตรเจตคะ

ผู้หมวดต้าร์บอกว่าผู้หมวดเสี่ยวหลินร้องไห้ไม่ยอมหยุดเลยค่ะ หยุดร้องเฉพาะตอนนอน บางครั้งก็ร้องไห้จนสลบไปเลย

มีอีกคนนึงที่คงรู้สึกผิดไม่น้อยกว่าสารวัตร

ฮึกๆ~ฮึกๆ

สารวัตรถึงขั้นให้พี่ชายย้ายจากหน่วย FBI มาอยู่ที่นี่

เเล้วสารวัตรเสี่ยวเฟิร์นหละคะ

เห็นยัยเสี่ยวหลินออกมาเดินเล่นได้สักที

เอาแต่ร้องไห้อยู่ในห้องทำงาน

พี่เสี่ยวหลินดีขึ้นมานิดนึ่งหนูก็ดีใจ

นั่นหนะสิเสี่ยวเฟิร์นพ่อไมโครเวฟของฉัน

ไม่รู้ว่าเสี่ยวเฟิร์นจะเป็นยังไงบ้าง

ฮึก~ฮึก~

ไม่ได้ขี้แย่สักหน่อย

//ยิ้ม

เรือรบ200ลำพร้อม...ใช้เวลาสร้างร่วม2ปี ทำตลอด24ชั่วโมง

เจตเชื่อมั่นว่าพวกเราต้องพาเสี่ยวเฟิร์นกลับมาได้อย่างแน่นอน

ต้าร์ก็เชื่อแบบนั้นค่ะ

คุณอุ๋งดูซูดผอมไปเยอะเลยนะคะ

ต้าร์จะช่วยดูแลคุณอุ๋งเองนะคะ

ขอบคุณมากค่ะคุณผู้หมวดต้าร์

เรียกน้อนต้าร์ดีกว่านะคะ

ต้าร์อยากเป็นตะเล็กตะน้อยของคุณอุ๋งค่ะ

พ่อเป็นอันไรจ๊ะ

อุ้ย~ท่านอาจารย์

บว้าาา

เอ่อ~น้อนต้าร์

ป๊าก็เหม็นความรักเป็นด้วยหรอป๊า

เฮ้อ

เส้าจัยจุงเบย

จ๊ะป๊า

ฮึกๆ~ฮึกๆ~

//กอดป๊า

//กอดเจสซี่

ภาพที่พั้นซ์กอดเจสซี่เหมือนหนังเรื่องไททานิค อยู่บนดาดฟ้าของฐานทับ เบื้องหน้าเป็นทะเล มีลมพัด ทำใหเสื้อผ้าพลิ้วและเย็นสบาย

ในที่สุดเจสซี่ก็กลับมาเป็นเจสซี่คนเดิม

จำได้สิ

หัวเราะอะไร

ต้องทำยังไงถึงจะไม่ตลกอะ

อ้ายยยๆ

ท่าฟันดาบของเจสซี่เท่ห์ที่สุดเลย

พั้นซ์ชอบกล้ามของเจสซี่ที่สุดเลย

ได้สิ

//ชึบๆ

เย้ๆมีความสุขจังเจสซี่ชมพั้นช์ด้วย

//หยิบจดหมายในลิ้นชักของเสี่ยวเฟิร์นขึ้นมาอ่าน

เสี่ยวเฟิร์นเขียนจดหมายแต่ไม่ยอมส่งให้เรา

~ฮึกๆ~ฮึก~

ฉันคิดถึงเธอจังเสี่ยวเฟิร์น

ทำไมคลื่นมันสงบจังหวะ

พวกเอ็งว่ามันเงียบไปมั๊ยหวะ

ไม่ได้ข่าวใครเลย

หลังจากวันนั้น

ขายก๋วยเตี๋ยวเรือมีความสุขจังเลยค่ะ

นั่นสินะ

เราควรทำในสิ่งที่เรามีความสุขนะ

คุณบอสของคุณเขมพูดถูกต้องที่สุดเลยค่ะ

บางครั้งคลื่นสงบอาจจะเจอพายุก็ได้นะมันชักทะแม่งๆยังไงอยู่

นั่นสินะทำไมข้าต้องเครียด

ใช่ค่ะคุณบอสปุ๊บของคุณไข่