เช้าของวันหยุดที่สุดแสนจะ ธรรมดาเสี่ยวเฟิร์นยืนจิบชา ตรงระเบียงด้านนอก

ในขณะที่เสี่ยวเฟิร์นกำลังเหม่อลอย เสี่ยวหลินตรงเข้ามากอดเสี่ยวเฟิร์น จากด้านหลังพร้อมเอาคางวางบนบ่าของเสี่ยวเฟิร์นเหมือนทุกๆวัน

เสียงหัวใจของเสี่ยวเฟิร์นเต้นแรงแบบเร่งจังหวะ

เสี่ยวเฟิร์นนิ่งไปพักนึ่ง

เหมือนโลกทั้งใบกำลังหยุดหมุน

เหมือนถูกหยุดเวลาเอาไว้

เหมือนโลกใบนี้มีแค่เสี่ยวหลิน และเสี่ยวเฟิร์นเพียง2คน

เธอเข้ามาไม่ให้ซุ่มให้เสียงอีกแล้ว

ไปเข้าห้องน้ำมาล้างมือรึยังเนี่ย

ทำไมวันนี้พูดอะไรแปลกๆ

คิดมาก...เราจะแยกจากกันได้ยังไง

วันนี้อย่าลืมนะต้องช่วยกันทำความสะอาดห้องครั้งใหญ่

ก็บอกแล้วไงต้องทำทุกวันวันละนิดวันละหน่อยจะได้ไม่เหนื่อย

จ่ะๆ

เชื่อจ่ะ

ใครจะประชด...เล้าาา

สรุปก็เหนื่อยอยู่ดี

อิ่มจัง...ฉันชอบข้าวมันไก่ที่เธอทำนะ...น้ำชุบก็อร่อยดี

โตจนป่านนี้แล้วยังไม่กินผักอีก...

ทำตัวเหมือนเด็กเลยนะ

จ่ะๆ

ขอบคุณทำไมเธอกับฉันก็ช่วยกันทำ

อือ

ฉันก็อยากขอบคุณเธอที่ทำข้าวมันไก่ให้กิน

เย็นนี้ต้องไปฝึกวิทยายุทธหนิ

เสี่ยวหลินเป็นยังไงบ้าง

ทุกคนปลอดภัยดีใช่มั๊ยจ๊ะหมวด

ขนส่งอาวุธข้ามฝากเรียบร้อย ดีใช่มั๊ยจ๊ะ

มีใครดักซุ่มโจมตีมั๊ยจ๊ะ

แล้วมีใครอีกมั๊ยจ๊ะ...ฮิฮิ

พรุ่งนี้เดินทางไปสำนักฟันดาบเส้าหลินได้...ฮิฮิ

ฉันต้องส่งทุกคนไปเรียนฟันดาบ เพื่อป้องกันตัวเอง...ฮิฮิ

มีอันไรจ๊ะ

อุ้ย...เพื่อนฉันเองนะฮิฮิ

อุ้ย...ก็คือใช่จ๊ะ

จ๊ะ...ไม่มีใครรู้จ๊ะเสี่ยวเฟิร์นไม่อยากให้บรรยากาศในสำนักเส้าหลินตึงเครียดจ่ะ...จะได้ฝึกแบบสบายๆ รู้แล้วไม่ต้องเครียดนะจ๊ะ...ฮิฮิ

ไม่ต้องเครียดนะจ๊ะไปเตรียมตัวนะ

แง้งง~

บอส...ฮึกๆ

คนอะไรหน้าเหมือนกบงับ

ทำยังไงกับพวกนี้ดี

ค่ะคุณหนูแกรช

Hi Hi

อาจารย์ให้ชั้นกับเสี่ยวหลินช่วยฝึกวิทยายุทธให้ทุกคน

ค่ะ...คริคริ

เจอกันที่ห้องฝึกวิทยายุทธ5โมงเย็น

เธอก็ไปพร้อมฉันนี่นาก็ต้องไปก่อนเวลาสิ

เจอกันที่นู่นนะฉันไปก่อน

ฉันก็ดีใจ

ค่ะ

ลุย

ไม่ไหวแล้ว...หนูต้านไม่ไหวแล้วพี่หวังฝาง

คริคริ

งั้นไปตรงลานกว้างบริเวณลำธาร

อือ

พี่เสี่ยวหลินหึงพี่เสี่ยวเฟิร์น ใช่ม้ายยย

ดูออกน้า

ใช่ๆ

คุยกันดีดีนะ...กับพี่เสี่ยวเฟิร์น อะค่ะ

คิคิ

ค่อยฝึกไปทีละกระบวนท่าก็แล้วกันเริ่มจากกระบวนท่าที่1ก่อน

ทำตามนะ

วันนี้พอแค่นี้ก่อนเธอทำได้ดีมากเลยนะอีก1เดือนเธอต้องเก่งเท่าฉันแน่นอน

ไปที่ห้องฝึกกันเถอะ

คริคริ

วันนี้ก็ฝึกวิทยายุทธเหนื่อยกันมากแล้วเราไปหาอะไรกินกันเถอะ

อร่อยจังวันหลังมากินอีกนะ

ชวนพี่เสี่ยวหลินมาให้ได้นะคะพี่เสี่ยวเฟิร์น

ปรกติก็ไม่เคยเป็นแบบนี้

เป็นไปไม่ได้ที่เสี่ยวหลินจะไม่กินข้าว

ใช่ๆ...ให้พี่เสี่ยวเฟิร์นเค้าไปพักเถอะนะ...วันหลังค่อยไปส่งก็ได้ค่ะคิคิ

ตกลงจ่ะพี่ไปก่อนนะ

สบายมากจ่ะ

ไปละนะทุกคน

บายๆ...คริคริ

เปิดเพลงประกอบ

เธอนั่นแหละเป็นอะไร

ทำไมไม่ไปกินข้าวด้วยกัน

อย่างเธอเนี่ยนะจะไม่หิว

จากความเงียบทำให้ได้ยินเสียงเต้นของหัวใจเสี่ยวหลิน

ฉันก็อยากอยู่กับเธอทุกช่วงเวลา

//เอียงคอ

//จูบเสี่ยวหลิน

ฉันรักเธอนะเสี่ยวหลิน...

...ฉันอยากอยู่กับเธอทุกช่วงเวลา...ฉันไม่อยากเห็นน้ำตาของเธอ

ยังไม่ทันสิ้นเสียงของเสี่ยวหลิน

//จูบเสี่ยวหลิน

เสี่ยวเฟิร์นจูบเสี่ยวหลินอีกครั้งเพื่อแสดงความรักเเก่เสี่ยวหลินเพียง คนเดียว แทนการพูด

ใครมาเคาะประตู...หึ

และแล้วสิ่งที่เก็บซ่อนไวในใจของทั้งคู่ก็ถูกเปิดเผยสักที

#ฝากหัวใจไว้ที่เธอ