ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 5

ชื่อตอน : แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.3k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 01 เม.ย. 2564 18:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 5
แบบอักษร

 

 

 

 

 

แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 5  

 

“อืม...”

ผมค่อยๆ กะพริบตาไล่แสงแดดที่แยงตาจนแสบ กวาดสายตามองรอบๆ ห้องที่ไม่คุ้นเคย แอร์เย็นฉ่ำทำให้ผมต้องมุดเข้าหาสิ่งอบอุ่นใกล้ๆ ตัว กอดหมับแล้วหลับตาพริ้มปล่อยให้ความง่วงเล่นงาน แม้ตาจะปิดแต่สมองกลับทำงาน

ได้กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มอ่อนๆ ที่ไม่คุ้นเคย และเตียงที่นุ่มสบายเกินปกติ ไหนจะหมอนข้างอุ่นๆ ที่ห้องนอนผมไม่เคยมีมันเลย ไม่ต้องคิดให้ยุ่งยากก็รู้เลยว่าไม่ใช่ห้องของตัวเองแน่นอน

 

ที่นี่ที่ไหนอ่ะ...?  

 

ผมตั้งคำถามในใจ ต้องสลัดความง่วงออกไปก่อนจะลืมตามองเพดานสีดำเข้มมีหลอดไฟทรงกลมประดับสวยงาม มองเห็นได้โดยอาศัยแสงที่ลอดออกจากบานหน้าต่างเล็กน้อย ห้องกว้างมากแต่ของตกแต่งมีไม่เยอะ ที่ผมประทับใจห้องนี้คงจะเป็นหมอนข้างแสนอบอุ่น ทำให้ผมไม่คิดที่จะลุกไปไหนเลย

 

หยุดเรียนดีไหมน๊า ?  

 

 

 

เฮ้ย….มีเรียนนี่หว่า

 

ผมลุกพรวดขึ้นทันที แต่ต้องร้องซี๊ดเบาๆ แล้วทรุดตัวลงนอนอีกครั้ง รู้สึกทำไมสะโพกมันปวดจี๊ดๆ วะ เมื่อคืนผมนอนตกเตียงเหรอ?

เออน่าจะใช่

พอถกเถียงกับตัวเองในใจเรียบร้อยพร้อมกับหาข้ออ้างหยุดเรียนได้แล้ว ผมก็ซุกไซร้หาหมอนข้างเช่นเดิม ยกแขนขึ้นโอบกอดทันทีอย่างแนบแน่น

 

หืม ? หมอนข้างทำไมจู่ๆ ก็แข็งๆ แน่นๆ แหะ 

 

หมับ หมับ 

 

ผมไล่แตะหมอนข้างที่แข็ง (แต่อุ่น) ก็ชะงักเมื่อจับไล่สูงขึ้นอะไรนุ่มนิ่มๆ แถมไอร้อนๆ เหมือนคนหายใจอีก

 

“อ๊ะ!”

 

ผมอุทานขึ้นเมื่อสิ่งนุ่มนิ่มนั้นแตะที่ปลายนิ้วผมเบาๆ ความร้อนบวกกับความเปียกๆ ชื้นๆ คล้ายของเหลวทำให้ผมเงยหน้าขึ้นมอง ดวงตาเบิกกว้างเมื่อเจอเทพบุตรสุดหล่อกำลังแลบลิ้นเลียปลายนิ้วผมอยู่ !

 

ฉ่าาาาา 

 

หน้าผมเห่อร้อนขึ้นมาทันทีเมื่อสบตากับตาสีฟ้าน้ำทะเลเข้ม พอจะ มุดหน้างุดก็เจออกแกร่งเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่ผมคิดว่ามโนว่าเป็นหมอนข้าง

 

 

งื๊อ.. 

 

มานอนเปลือยอกกันแบบนี้ได้ยังไง เค้าเขินนะ !

เห็นผมแบบนี้ ใช่ว่าผมจะชอบผู้หญิงนะ เพราะผมรู้ตัวตั้งแต่รู้ความแล้วว่าคงไม่มีผู้หญิงคนไหนมารักมาชอบผู้ชายที่หน้าหวานกว่าผู้หญิงบางคนหรอก คบกันไปเดี๋ยวคนอื่นจะมองว่าเป็นคู่เลสเบี้ยนกันซะมากกว่า

ม๊าสุดที่รักของผมเลยแนะนำให้หาสามีซะ เอาที่หล่อๆ รวยๆ กว่าบ้านเราได้ยิ่งดี แต่ใช่ว่าผมจะออกอาการชอบผู้ชายตรงๆ นะ เพราะไม่มีใครตรงสเปคไงอาการมันเลยไม่ออก

แต่ตอนนี้….

บอกตรงๆ ว่าคนตรงนี้นี่โครตใช่!  

 

“อะ..เอ่อ คือ..คุณเป็นใครครับ?”

 

แล้วทำไมเสียงผมต้องแหบพร่าด้วยเนี่ย ทำยังกะจะอ่อยเขาเลยล่ะ !

ไม่ได้ยั่วอะไรเลยแต่จู่ๆ เสียงก็แหบซะงั้น

 

“ลุกไหวไหม?”

 

เสียงทุ้มนุ่มๆ เอ่ยออกมาเรียบๆ เขาไม่ตอบคำถามผมแต่กลับถามผมแทน ผมขมวดคิ้วมองเขาอย่างสับสน

 

 

“ทำไมผมต้องลุกไม่ไหวละครับ?”

ผมก็ไม่เป็นอะไรนี่หว่า แค่ปวดก้นเพราะตกเตียงเองอ่ะ พอผมตอบเสร็จเขานิ่งไปสักพักก็ลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปเฉย

ก็แอบสงสัยเหมือนกันที่ผมขึ้นมานอนบนเตียงเดียวกับเขา โชคดีที่ตอนลุกออกจากเตียงเขาใส่กางเกงยีนด้วย ไม่ได้เปลือยอย่างที่ผมเผลอมโน เปลือยแค่อกก็พอแค่นี้กำเดาก็จะไหลแล้ว ผมค่อยๆ พยุงตัวเองขึ้นหลังจากที่รู้ว่าตัวเองปวดสะโพกเพราะตกเตียง (?) ชะงักเมื่อเพิ่งเห็นว่าตัวเองเปลือยเปล่าบนเตียงคนอื่น (ปกตินอนแก้ผ้าบ่อยๆ มันชินแล้วเพิ่งจะมารู้สึกตัวว่าตัวเองเปลือยอยู่) แล้วยังมีรอยแดงจากเอวคอดมาจนถึงอก ผมพยายามมองที่คอว่ามีรอยไหม แต่ก็มองไม่ถนัดนักเพราะแม้จะเป็นเวลาตอนเช้าแต่ผ้าม่านยังไม่ได้เปิด ห้องก็มืดๆ เห็นเงารางๆ ผมจึงล้มเลิกที่จะมองแล้วเริ่มคิดว่ารอยพวกนี้มาจากไหนกัน...

 

อืม อาจจะเป็นรอยยุงก็ได้ ?

 

แต่เท่าที่สังเกตเห็น รอยนี่ไม่ได้ใกล้เคียงกับรอยยุงกัดเลย กลับกันรอยสีแดงช้ำปนสีม่วงมันเหมือนกับ….

 

คิสมาร์ค ?  

 

เบิกตากว้างพร้อมตบแก้มเรียกสติตัวเอง ตกใจกับความคิดแสนจะแปลกประหลาดนั่น แต่มันเหมือนคิสมาร์คจริงๆ นะ

 

นี่ผมโดนใครปล้ำมาเนี่ย !??

 

สมองผมเริ่มประมวลผลและเริ่มวางแผนการต่อไป ที่นี่มีแค่ผมกับเทพบุตรคนเมื่อกี้นี้ แสดงว่าบ้านหลังนี้คงเป็นของเขาแน่ๆ แต่ผมไม่ฟันธงว่าเขาปล้ำผม หรือผมโดนปล้ำหรอก เขาดูดีเกินกว่าจะมาเอาผมได้ !

คิดอะไรไม่ออกก็เผ่นก่อนแล้ว ไอ้เวียณคนนี้ไม่อยู่มันแล้ว!

ผมค่อยๆ กระดึ๊บไปที่ปลายเตียง (ที่จะกว้างไปไหน) แล้วเอื้อมมือไปฉกกางเกงบ๊อกเซอร์สีดำมาใส่ลวกๆ ตาก็สอดส่องตามหาสิ้นส่วนของเสื้อผ้ารอบๆ ห้องต่อไป

 

“โอ๊ย...”

ผมร้องอย่างเจ็บปวดเมื่อลืมตัวเผลอขยับมากเกินไปจนเจ็บที่สะโพก นี่ตกเตียงแรงแค่ไหนเนี่ยทำไมดูอาการหนักฟะเนี่ย!

 

แกร๊ก 

 

เสียงเปิดประตูห้องน้ำดังขึ้นพร้อมกับร่างสมส่วนของเขาที่ใส่ชุดคลุมอาบน้ำสีดำและเส้นผมสีทองเปียกชื้นนั่นทำให้ผมสีทองสว่างดูเซ็กซี่ขึ้นมาทันที ขนาดผมเป็นผู้ชายยังหลงเสน่ห์เขาไปพักใหญ่แล้วผู้หญิงจะไม่หลงขั้นโงหัวไม่ขึ้นเลยละ?

 

เขากวาดตามองผมที่รีบร้อนใส่เสื้อผ้า มองยังไงผมก็ดูเหมือนคนพร้อมจะหนีปัญหาแน่ๆ ผมเลิ่กลั่กรีบเอ่ยแก้ตัว

“อะ เอ่อ คุณ..เรื่องนี้ผมอธิบายได้นะครับ..”

 

“เธอไม่ต้องอธิบายอะไร ชั้นจะรับผิดชอบเธอเอง”  

 

“หา?”

 

ผมชี้นิ้วที่ตนเอง ทำหน้าหมางงใส่ เขาเหลือบมองผมแวบหนึ่งแล้วโยนผ้าขนหนูให้ผม ไม่สนใจหน้าหมางง เลื่อนสายตาผ่านผมไปแล้วเปิดตู้เสื้อผ้าค้นหาชุดที่จะใส่แทน ริมฝีปากสีคล้ำเอ่ยออกมาเรียบๆ

 

“อาบน้ำซะ”

 

“นี่คุณ! ผมสับสนไปหมด--..”

 

“อาบ น้ำ”  

 

เขาย้ำพร้อมกับส่งสายตาดุดัน ผมนิ่งเงียบไม่เถียงอะไร เขาก็เดินไปเปิดประตูอีกห้องใกล้ๆ กับประตูห้องน้ำ ผมเห็นรางๆ ว่า มันเป็นห้องแต่งตัว มีกระจกบานใหญ่ตั้งอยู่ พร้อมกับตู้อะไรไม่รู้ที่ผมมองไม่เห็นของด้านใน

ผมค่อยๆ ก้าวขาเดินแต่ก็ต้องกลับไปนั่งแหมะที่เตียงอีกครั้งเมื่ออาการปวดแล่นจี๊ดขึ้นมา ทำไมเหมือนผมโดนปล้ำยังไงไม่รู้อ่ะ ไม่อยากคิดแบบนี้แต่มันอดคิดไม่ได้เลยจริงๆ

 

 

ปัง 

ผมสะดุ้งโหยงเมื่อเสียงปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับ เสียงย่ำเท้าหนักๆ ของเจ้าของห้องที่แต่งกายด้วยเสื้อเชิ้ตสีดำและกางเกงสแลคสีเดียวกัน มือใหญ่ที่กระชากแขนผมอย่างรวดเร็ว ผมร้องอย่างเจ็บใช้มือซ้ายกุมสะโพกไว้ ส่วนมือขวาก็โดนเขากระชาก

 

“ทำไมไม่อาบน้ำ?”

 

“ก็ผมเจ็บจะให้ผมไปยังไง?”

 

ผมตอบเสียงอ่อยๆ เขานิ่งเงียบแล้วสะบัดแขนผมออก จนผมแทบปลิวถ้าตั้งตัวไม่ทัน จะรุนแรงเกินไปแล้ว...

 

“เอาละ จะฟังไม่ฟังก็เรื่องของเธอแล้วกัน ตอนนี้เธออยู่ในความดูแลของชั้นแล้ว และเธอต้องพักอยู่ที่นี่ อย่ากลับบ้านหรือคอนโด จนกว่าชั้นจะอนุญาตให้กลับ และสุดท้าย….อย่าได้ใจที่ชั้นดูแล อย่าล้ำเส้นถ้าหากไม่อยากตายเร็ว”

 

เขาพูดเสียงเรียบแต่ช่วงท้ายประโยคเริ่มเอ่ยเสียงเหี้ยมจนผมขนลุก

 

“ดูแลอะไรครับ? ทำไมต้องอยู่ที่นี่ด้วย? และล้ำเส้นอะไร คุณพูดอย่างกับว่าผมจะตกหลุมรักคุณงั้นแหละ”

 

เขาชะงัก คิ้วเข้ม ขมวด สักพักก็กลับมาคลายเป็นปกติ ไล่สายตาคมกริบมองผม แววตาในดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลวูบไหวสักพักก็กลับมาเรียบนิ่งเช่นเคย

 

“เธอ…เมื่อคืน?”

 

เขาพึมพำกับตัวเอง แต่หูผมดันได้ยิน ผมรีบเอ่ยแก้ตัวกับเขาทันทีเมื่อมีโอกาส

 

“ผมขอโทษนะครับแต่ผมจำไม่ได้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น…แต่เดาว่าคุณคงช่วยออกจากผับใช่ไหมครับ? ผมจะรับผิดชอบทุกอย่างถ้าหากทำอะไรให้คุณเสียหายและเดือดร้อน”

 

ผมอธิบายยาวเหยียดแสดงความบริสุทธิ์ให้เขาเห็นเต็มที่แต่ต้องขมวดคิ้วสงสัยกับท่าทางหัวเสียของเขาที่ยกมือขยี้ผมสีทองแล้วสบถเสียงดัง ผมได้กะพริบตาปริบๆ มองเขา

 

นี่ผมพูดอะไรผิดไปปะวะ?

 

“ฟังนะ เมื่อคืนชั้นช่วยเธอออกจากผับจริงๆ เธอโดนยาและเมื่อคืนชั้นก็คือผัวเธอ”

 

“ห๊ะ!!”  

 

ผมร้องอย่างตกใจ มองเขาสลับกับมองตัวเองอย่างไม่เชื่อสายตาว่าคนชนชั้นสูงอย่างเขาจะเอาผมลงด้วย เขาเหลือบมองผมแล้วผละเดินไปเปิดประตูห้องก่อนจะก้าวออกไปโดยไม่สนอาการเหวอของผมเลยสักนิด

น…นี่มันเรื่องเชี้ยอะไรเนี่ย..? ผมโดนคนหล่อๆ ปล้ำ? เอ๊ะ เขาบอกว่าผมโดนยานี่ แสดงว่าผมสมยอมแล้วเขาก็ไม่ใช่คนผิด

ไอ้ที่เจ็บสะโพกนี่ผมคงโดนเสียบ และเสียซิงที่เก็บรักษามาตลอดชีวิตแล้วใช่ไหม ?

 

จู่ๆ ภาพในสมองก็ปรากฏเป็นร่างสองร่างที่นัวเนียกันเป็นเนื้อแนบเนื้อและเสียงครางกระเส่าก็ดังขึ้นมาในหัว....ผมเบิกตากว้างเมื่อตัวเองเริ่มจำสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนได้ทีละนิด และสามารถปะติดปะต่อเป็นเรื่องเป็นราวได้เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว ใบหน้าผมร้อนฉ่าเมื่อจำเหตุการ์ณเมื่อคืนคือเซ็กส์อันร้อนแรงและความแรดร่านของตัวเองได้

 

 

“อ๊ะ…อ่า พะ…พอแล้ว! ฮื่อออ…”  

“หืม? แต่ตรงนี้ยังแข็งอยู่เลยนี่?”  

ร่างกายกระตุกวูบเมื่อมือร้อนจับเข้าที่ส่วนอ่อนไหว ไหนจะเอวสอบที่กระแทกกระทั้นถี่ระรัวจนอดโยกย้ายส่ายสะโพกตามจังหวะไม่ได้ พอได้เริ่มบรรเลงจังหวะไปพร้อมกันก็ต้องร้องครางอย่างสุดเสียงเพราะเสียวกว่าที่จินตนาการเป็นไหนๆ  

 

“หึๆ น่ารักซะจริง เมียของชั้น”  

 

 

จำได้ว่าเริ่มรอบที่สาม ผมก็แทบจะสลบเหมือดด้วยความเพลียและความเมาแต่ยาก็ออกฤทธิ์แรงเหลือเกิน แม้ตาจะปิดแต่สะโพกกลับยกขึ้นสูงพร้อมส่ายไปมาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ตอบรับท่อนเนื้อขนาดไซส์ฝรั่งอย่างเร่าร้อน พอเขาจะถอดออกไปผมก็ดันฮึดฮัด รวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายจับท่อนเนื้อแกร่งสอดเข้าที่ช่องทางเช่นเดิมแล้วสลบไปด้วยความเพลียพร้อมกับเสร็จไปรอบที่เท่าไหร่ของเราสองคนแล้วก็ไม่รู้

 

เชี่ย….นี่นอกจากเขาจะไม่ผิด ยังเป็นคนดีช่วยผมอีกต่างหาก

ผมนี่สิควรจะรับผิดชอบเขา !!

 

แต่พอมาคิดๆ ดูแล้ว …..เอาจริงดิ ผมดันมีสถานะเป็นเมียของเทพบุตรอย่างงงๆ จะว่าไปสถานะตัวเองจะใช่เมียของเขารึเปล่า เขาเพิ่งจะห้ามไม่ให้ผมล้ำเส้นด้วย นั่นหมายถึงชีวิตส่วนตัวของเขาผมจะไม่มีสิทธิ์รับรู้และเรียกร้องอะไรจากตัวเขา

 

ช่างแม่ง ได้แอ้มของเด็ดจะงี่เง่าเอาอะไรเพิ่มอีกให้เสียของดีล่ะ

 

ผม..ไม่ร้องไห้ครับ แต่ผมดีใจ….เอาจริงๆ อยากมีผัวมานานละ พอรู้ตัวว่าตัวเองคงไม่ชอบพอกับผู้หญิงจึงเริ่มมองผู้ชายแต่ก็ไม่ถูกใจตัวเองสักที คงเป็นเพราะสเปคผมไม่ใช่ชายไทย แต่ผมต่างชาติ….ผมใจสั่นตลอดเวลาเมื่อดูคลิปของชาวต่างชาติร่วมรักกัน ...และฝันมาตลอดว่าถ้าสามีในอนาคตผมคือชาวต่างชาติก็คงจะดี

ตอนนี้อยากหยิบโทรศัพท์แล้วบอกแม่ว่า….

 

แม่ครับ ผมหาผัวให้ตัวเองได้แล้วนะครับ ที่สำคัญ โคตรพ่อโคตรแม่หล่อเลยคร้าบโผ้มมมม!!  

 

 

*************************************************************** 

 

ใครคิดว่านายเอกเรื่องนี้ใสใส คิดผิดมหันต์ !!

ถึงคุณพี่ของเราจะน้องเธอว่าเมีย แต่น้องเราก็ยังไม่มีสิทธิ์เรียกคุณพี่ว่าผัวตามอำเภอใจจ้า

ตามประสาคนหัวแข็งเนอะ ชิชะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว