โลกเดิมของฉันนั้น

หลังที่ฉันช่วยผู้เป็นที่รักของฉัน..

ตู้ม!!!

ซ่า...ซ่า ครึ้นนนน...

น้ำทะเลที่กระทบกับเรือนของฉัน...ที่กำลังถูกเผากลางน้ำ

ฉันมีอาชีพการร่ายรำที่งดงามของประเทศ

แต่แค่ว่าเขาไม่รู้ว่าฉันเป็นอสูร

หึ...หลังที่ฉันพลักชายคนเป็นที่รัก ฉันได้มองซากบ้านตนที่ถูกไฟเผา

เพราะกำลังลงมาทางฉันแล้ว...

วูปปปปปป!!!

มืดสนิท... มืดไปหมด...อา..นี้สินะ...ความตายนะ..

'เจ้....ข....คฤ.....หา... เด็กคนนี้....'

'ร่า...กาย...ถูก...อส...ทำ....ายมา...ค่ะ)

'งั...ข...จะรั..เด็...ค...นี้..เลี้..ง'

'พ..ตั...นา...ไป...'

'เจ้...ค่..'

. . .

ห้องสีขาวโพร่งชะมัด..

"เจ้า"

"ใช่"

"เลือกอาวุธซะ"

วิ้ง!

แสงสว่างเสี้ยววิเศษ ก็พบอาวุธที่ลอยมา

ต้องเลือกงั้นหรอ??

"ใช่"

"หึ..งั้น เจ้าเลือกเสร็จแล้วข้าจะให้พรเจ้า 3 ข้อ"

"1.รูปร่างหน้าตาของเจ้าเหมือนเดิม เพราะเจ้าสวยอยู่แล้ว ข้าจึงให้ได้แค่ เจ้ามีกลิ่นกายดอกเทพ หรือ ดอกราชสงค์ ที่มีกลิ่น หอมเบาๆ แต่ ถ้าดมดูดีๆ ทำให้เคลิ้มได้"

"2. จักระเทพ และความมืด ของเจ้าจะไม่มีปัญหาอะไรต่อร่างกายเจ้า พละกำลังไร้ขีดจำกัด ความว่องไวและการรับรู้ประสาทสัมผัสกลิ่น รับรส ดีเริศ"

"ข้อสุดท้าย 3. เจ้าไปในฐานะลูกครึ่งเทพอสูร หรือปีศาจ เพราะข้าได้สร้างร่างอสูร ของเจ้าเรียบร้อยแล้ว ไม่มีผลกระทบแต่อย่างใด ส่วนความสามารถร่างมนุษย์ก็ที่ข้าให้ไปของข้อ2. ส่วนร่างอสูรจะมีพละกำลังหลายเท่ากว่าตัว และการรับรู้สัมผัสกลิ่นการเคลื่อนไว หลายเท่าของมนุษย์ที่ข้าให้ไป"

"โชคดี ฮานากะ"

. . . . . .