แตกหักเล็กน้อย..
-
คาราเมล??
-
เพล้ง!!!กระจกในสวนแตกพร้อมมีลูกบาสลอยเข้ามาเมล
-
คาราเมลอ๊ะ!
-
ฉันตกใจเล็กน้อยพลาน ใช้เวทย์มนย์หยุดลูกบาสแล้วบัดทิ้ง
-
ด้าน เคียว
-
พวกเราต่างแยกย้ายกันกลับ
-
เคียวเห็นแล้วใช่ไหมล่ะ
-
เวทย์นั้นน่ะ เวทย์แสง เวทย์ในตำนาน
-
ธามไม่คิดเลยน่ะ เธอนั้นจะมาจากโลกเวทย์มนต์
-
ฮารุงันก็เป็นพวก ไวท์ สินะ
-
ฮันนี้ศัตรูของเรา....น่าเสียดายแต่ถ้า..
-
เซนเธอมาเป็นราขินีของเรา...พวกเราต้องแข็งแกร่งและ...ฆ่าพวกนั้นได้แน่
-
เคียวรายงานนายท่านกันเถอะ
-
เซนหึๆ...พวกนายอยู่นี้ล่ะฉันบอกเอง
-
ด้านเมล
-
คาราเมลกลับมาแล้ว.ค่ะ..
-
ฉันเดินเจ้ามาภายในบ้าน...อ่าาากลิ่นหอมดีจังทำอะไรกกินน่ะ
-
โซระยินดีต้อนรับกลับน่ะ.
-
โซระที่ยืนทำอาหารพลานหันหน้ามายิ้มไห้
-
จิฮารุไปอ่าบน้ำเลยสิเดียวข้าวเย็นก็เสร็จแล้วล่ะ
-
คาราเมลจร้า
-
ฉันเดินขึ้นชั้นบน....สวนทางกับนัต
-
นัตสึมิกลับมาแล้วหรอ...
-
ฉันยิ้มตอบ
-
นัตสึมิงันหรอ....ไปเถอะฉันลงไปช่วยคนอื่นดีกว่า
-
แล้วนัตก็เดินจากไป..แต่สีหน้านั้นมันอะไรน่ะ....อย่างกลับ.....ช่างเถอะ ฉันสะบัดหัวไห้ความคิดนั่นหายไปพลานไปอ่าบน้ำพ่อนคลาย
-
เมื่อฉันอาบน้ำเสร็จก็ลงมาทานข้าวกับเพื่อนๆ...แน่นัตไม่พูดอะไรเลย...ทั้งที่เมื่อเย็นก็ยังคุยกันดีๆอยู่แท้ๆเลย
-
เป็นอะไรริป่าวน่ะ..
-
1วันก่อนหน้านี้
-
ด้านนัต
-
นัตสึมินั้นสิน่ะ..
-
เอ็มแล้วนี้เธอน่ะ จะทำแบบนั้นจริงๆงันหรอ
-
นัตสึมิแน่นอนสิใครจะยอมไห้ทำกับเพื่อนฉันบ่ะ
-
โดยเฉพาะกับเซนฉันสนิดกับพวกเขามากกว่าใครๆ........
-
ฉันเดินกับพวกเลย์และคุยกันไปเลื่อยๆๆ
-
เคียวโย่ว! ไงนัต
-
นั้นเคียว. พวกเจามักมากันในคนหมู่มาก และฉันเองก็เริ่มสนิดกับพวกเขา
-
นัตสึมิไงทุกคน
-
ฉันโบกมือทักทายกับ พวกเคียวคุง
-
เซนไงยัยตัวแสบ
-
นัตสึมิมาแล้วหรอพวกนายเนี้ยข้าสุดๆไปเลย
-
ฮันนี้โทษที พวกฉันคุยกับสาวน้อยที่เล้ามาใหม่เหมือนเธอน่ะ
-
นัตสึมิงันหรอ^^...
-
นอกจากพวกเราก็มีเด็กใหม่ที่เข้ามาพร้อมกับพวกเราเช่ากัน
-
พวกเราคุยกันไปเลื่อยๆ และได้รุ้ว่าพวกเขานัดเธอคนนั้นมาที่นี้ นี้คือห้องสวนวีไอพี ที่พวกเขาจะพามาเพื่อกระชับความสัมพัน ระหว่างมิตร
-
เขาชวนฉันเช่นกันแค่ฉันอยากใช้เวลากับเพื่อนๆมากกว่า
-
เพราะถ้าใครได้เป็นราชินีแล้วพวกเราก็ต่างไม่ว่างกันทุกนคนล่ะ
-
เคียวสรุปเธอมาไม่ได้สิน่ะ...น่าเสียดายจริง
-
นัตสึมิเอาน่า ไว้คราวหน้าก็ได้น่ะ ^^
-
เมื่อเย็นของวันต่อมา
-
ฉันเดินซื้อของกับโซระละฮารุ จัง และฉันก็ขอเปลียกตัวออกมาสักพัก....ฉันนึกได่ว่าลืมของไว้ที่ห้องเรียนฉันเลยสิ่งกลับไปเอา....อ่าและฉันก็เห็นเบ้ากับพวกนั้นเพราะว่าทางไปตึกจองฉันต้องผ่านทางนั้น...เมล
-
ตัดไปที่เมล ปัจจุบัน
-
คาราเมลนี้...เรามาวัดหัวใจกันไหม
-
จิฮารุเอาสิ
-
โซระงันเริ่มตากนัตเลยน่ะ
-
.....
-
โซระนัต.
-
....
-
จิฮารุนัต!
-
นัตสึมิเอ๊ะ...
-
มั่วเหม่ออะไรของเขาน่ะ
-
คาราเมลเป็นอะไรริป่าว
-
นัตสึมิไม่มีไรหรอกแค่คิดไรเพลินไปนิดน่ะ
-
นัตสึมิขอฉัน...สีรุ้ง 3อัน สีส้ม3. และม่วง1
-
นัตสึมิรวมแล้ว11600เอริน(ครั้งที่แล้วด้วย)
-
จิฮารุของฉัน สีเขียว 4 ชมพู1. สีม่วง2 น่ะ
-
จิฮารุรวมแล้ว 17200เอริน
-
โซระของฉัน ก็ สีชมพู2ม่วง3และสีรุ้ง2
-
โซระรวมแล้ว 23600เอริน
-
คาราเมลของฉันสี ม่วง1 ส้ม7 ฟ้า1
-
คาราเมลรวมแล้ว...148500เอริน
-
ทาคาชิแม้ๆ สาวๆไม่น่าก็เก็บได้เยอะขนาดนี้เก่งตริงๆน่ะ
-
จิฮารุสวัสดีครูทาคาชิ
-
ทุกคนสวัดดีครูทาคาชิ
-
ทาคาชิฉันมาแจ้งข่าวน่ะ
-
นัตสึมิข่าวอะไรหรอค่ะ
-
ทาคาชิราชินีไห้องค์รักษามาปกป้องเธอเพราะมีเงาดำ
-
ทาคาชิออกมาสิหนุ่มๆ
-
ฮิววะโย่ว!
-
เคไงสาวๆ
-
สึนะไงยัยแสบ
-
สึนะเดินไปลูบหัวนัต
-
เรดดี
-
ทุกคนคงงงว่าเขาเป็นใคร
-
พวกเขาเป็นเพื่อนเราในโลกเวทย์มนต์ และสนิดที่สุดล่ะ พวกเขาฮอตในหมู่สาวๆจึงเข้าใครง่าย ที่นี้คงไม่มีปัณหาถ้ามาที่นี้
-
ทาคาชิงันเรามาจับคู่ดีกว่าน่ะ
-
ครูทาคาชิไห้เคคู่กับโซระ
-
เรดกับ ฮารุจัง
-
สึนะกับนัตจัง และฉันกับฮิวงะคุง
-
เมื่อก่อนนี้ก็โดนจับคู่แบบนี้เช่นกัน คูบัดดีน่ะ
-
ทาคาชิพน ฉันตะพาพวกเขาไป เจ้าเรียนละห้องเดียวกับพวกเธอน่ะ ไปละตามสบายๆ
-
แล้วครูทาคาขิก็ออกไป พวกเราพูดคุยกันอย่างสนุก
-
ตัดจับบงาบบ
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()