โรงเรียนของโลกมนุษย์1/2
-
แสงแดดอ่อนๆเช้าค่อยๆส่องผ่านกระจก เสียงนกน้อยต่างๆร้องไห้ตื่น
-
คาราเมลอื้อออ
-
แสงเดดที่นี้อุบอุ่นจังนะ
-
เช้าของที่นี้ไม่เหมือนกับที้โลกเวทย์มนต์เลย เอาล่ะ..วันนี้ต้องมีเรื้องดีๆเกิดขึ้นแน่ๆเลย^^ อ่าบน้ำดีกว่า
-
15นาทีต่อมา
-
คาราเมลสดชื่นจังง~
-
นี้ริป่าวนะชุดเครื่องแบบของมนุษย์
-
คาราเมล
-
อ้ออไรท์จะบอกว่า เครื่องแบบทุกคนต่างกันนะแต่โรงเรียนเดียวกัน แค่เครื่องแบบบ่งยอกสายที่แย่ละคนเรีบนน่ะ
-
คาราเมลไปหาทุกคนดีกว่า
-
ป่านนี้ทุกคนคงอยู่ข้างล่างแล้วล่ะ
-
ระเบียงทางเดินเนี้ยสวยจังน่ะ วิวด้านนอกนี้สวยสุดๆไปเลย
-
นกน้อยกำลังเรียกร้องหาแม่ไห้เอาอาหารมาไห้น่ารักจังง
-
และก็หยุดที่หน้าห้องโถง
-
เอาล่ะ...วันนี้เป็นวันแรกแห่งจุดเริ่มต้นสินะ
-
คาราเมลอรุณสวัสดิ์!
-
ฉันกล่าวทักทายด้วยสีหน้าสดใส
-
โซระอรุณสวัดดิ์จร้าเมลจัง
-
หญิงสาวผมทองเอ๋อยทักทายตอบพร้อมด้วยรอยยิ้มที่สดใส
-
จิฮารุอรุณ~หาวว...สวัสดิ์
-
ท่าทีของเพื่อนสาวเอ๋ยทักตอบด้วยความง่วง
-
คาราเมลเหลือนัตจังสินะ
-
จิฮารุตื่นสายประจำเลยน่ะ
-
เเกร็ง!เสียงลูกบิด
-
นัตสึมิหาว~~ อารุณ~สาหวัด
-
เพื่ิอนสายอีกคนที่กล่างถึงก็มาพร้อมท่าทีที่ง่วงและงัวเงีย
-
มีวงแหวนเวทย์ปรากฎกลางห้อง. วิ้วว
-
ทาคาชิอรุษสวัสดิ์เด็กๆ
-
ทาคาชิฉันจะพาเธอปที่ร.รเอง. ร.รชื่อว่า มิโซวะเกียวโต
-
ทาคาชิและพวกเธอคงสงสัยที่เครื่องแบบทำไมถึงแตกต่างกัน
-
โซระเพราะอะไรหรอค่ะ
-
จิฮารุเราเรียนกันคนละที่หรอค่ะ
-
ทาคาชิป่าว พวกเธอเรียนโรงเรียนเดียวกัน
-
ทาคาชิโดย..
-
ฉับๆ
-
ตัดไว้ต่อตอนต่อไปนะคร้าา. อาจจะงงกันาะมำหรับคนที่อ่านอยู่แล้ว
-
เนื่องจากเราเปลียนรูปโชมตัวละครใหม่อะ เราว่าตัวเก่ามันไม่โอเครอ่าาา.
-
เพราะฉนั้นเราเลยขอเปลียนน่ะ
-
งันก็กูดไนท์น้าาทุกคน
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()