ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่4

คำค้น : สองนางชิง...บุรุษ 🌅🌅

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 112

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.พ. 2563 22:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4
แบบอักษร

ตอนที่4 

#สองนาง...ชิงบุรุษ# 

 

 

รุ่งเช้าวันใหม่...... 

 

พอพระอาทิตย์ขึ้นท่อแสงประชาชนก็พากันตื่นขึ้นมาทำมาหากินกันอย่างคึกคัก.... 

 

เหม่ยฮวาชินก็กำลังคิดวิธีที่จะช่วยทำให้พี่ชายของนางสนใจองค์หญิงกู่หมิงขึ้นมาเพื่อที่นางจะได้หาเงินมากขึ้นอีกทาง..... 

เหมยฮวาชินคิดอยู่ตั้งแต่ตื่นจนทำธุระของนางเรียบร้อยแล้วก็ยังคิดไม่ออกจนนางนั้นตัดสินใจไปถามพี่ชายของนางตรงๆเลย... 

"พี่ใหญ่ข้าขอถามอะไรท่านได้ไหม" 

"มีอะไรก็พูดมาข้ามีงานจะต้องทำอีกมาก" 

"คือถ้าพี่ใหญ่จะชอบผู้หญิงสักคนพี่ใหญ่จะชอบหญิงงามแบบไหนกัน" 

"ทำไมหรือ" 

"แล้วเจ้าจะอยากจะรู้ไปทำไมเรื่องของข้า" 

"โธ่...พี่ใหญ่ก็ข้าอยากรู้นี้แน่" 

"เจ้าจะอยากรู้ไปทำไม" 

"ก็เพื่อว่าท่านพี่ถูกใจหญิงงามใดแล้วข้าจะได้รู้ว่าพี่สะใภ้ของข้าเป็นอย่างไรเล่าข้าถึงจะทำตัวถูก" 

"พี่ใหญ่ก็รู้ว่าข้านั้น" 

"ไม่ชอบคนที่คิดจะมาใช้เงินในสกุลของเราไปวันๆแบบไม่ได้ทำอะไรให้มีประโยชน์เกิดขึ้นมาในสกุลของเรา" 

"เจ้าพูดเยอะนะวันนี้" 

"นะนะนะพี่ใหญ่นะ" 

"ก็ได้ก็ได้!! 

"ข้าชอบผู้หญิงอ่อนหวานอ่อนโยนกริยางดงามไม่ กระดุกกระดิกเหมือนเจ้า" 

"นิสัยก็ต้องเป็นคนใจดีทั้งใบหน้าร่างกายและหัวใจสะอาดหมดจดบริสุทธิ์ยุติธรรม" 

เหวินชินพูดออกมาตามสิ่งที่เขาคิด เขาถึงไม่ชอบองค์หญิงกู่หมิงที่ตรงข้ามกับที่เขาชอบทุกอย่างเขาก็เลยไม่สนใจนางเลยสักนิดถึงจะเป็นองค์หญิงแต่เหมือนจะไม่ได้ตามที่เขาคิดเขาก็จะไม่ชอบใครทั้งนั้น นี้คือความคิดของเหวินชินที่มีมานานมากแล้ว.... 

"พี่ใหญ่ทำไมถึงเรื่องมากแบบนี้นะ" 

"หญิงงดงามที่พูดถึงนั้นหายากจะตายทำไมถึงได้มีความชอบคนที่ห่างไกกลับองค์หญิงกู่หมิงจริงๆเลยนะ" 

ฮวาชินคิดในใจอย่างหาวิธีจัดการทำให้องค์หญิงกู่หมิงเข้าใกล้ความชอบของพี่ชายนางมากที่สุด ..... 

"ฮวาชินเจ้านิ่งทำไมข้าเรียกเจ้าตั้งหลายครั้งแล้วนะ" 

"เจ้าเป็นอะไรหรือไม่" 

"ข้าไม่ได้เป็นอะไรพี่ใหญ่" 

"ข้าไปก่อนนะวันนี้ข้าจะทำการค้าที่ได้รายได้มากหน่อย" 

ฮวาชินพูดออกมาอย่างรวดเร็วก่อนที่จะเตรียมตัวไปตำหนักขององค์หญิงกู่หมิงทันทีเมื่อคิดแผนการบางอย่างออกแล้ว  

"นั้นพี่รองจะไปไหนกันแต่เช้าเลย" 

เหม่ยหลินชินพูดออกมาด้วยความสงสัยเมื่อเห็นว่าพี่สาวของนางนั้นดูเหมือนเตรียมตัวอย่างดีและรีบร้อนมากออกไปแต่เช้า...... 

"ชั่งเถอะข้าจะไปรู้ความคิดของพี่รองได้อย่างไร" 

"วันนี้ข้าจะต้องนำเครื่องประดับไปที่ตำหนักของพระชายาม่อหลานนี้" 

เหม่ยหลินชินพูดออกมาด้วยความดีใจเมื่อนางจะได้เข้าในตำหนักแห่งนั้นที่มีชายที่นางปลื้มจิตร์อยู่.......... 

 

เวลาต่อมา..... 

เหม่ยฮวาชินควบม้ามาที่ตำหนักขององค์หญิงกู่หมิงด้วยความรวดเร็วไม่นานก็มาถึง.... 

"ข้ามาเข้าเฝ้าองค์หญิงกู่หมิง" 

"องค์หญิงเรียกตัวให้ข้ามาพบ" 

เหม่ยฮวาชินลงจากม้าแล้วพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่กลัวอะไร....... 

"เจ้าชื่ออะไรข้าจะได้ไปรายงานต่อองค์หญิงเสียก่อน" 

ทหารที่เฝ้าหน้าประตูพูดออกมาเสียงเข้ม  

"ข้าเหม่ยฮวาชิน" 

"เจ้าไปเรียนต่อองค์เพียงเท่านี้" 

"ได้เจ้ารอที่นี้ก่อน" 

ทหารเดินเข้าไปในตำหนัก ใช้เวลาสักพักก็เดินมาที่หน้าประตูใหญ่ทางเข้าตำหนัก.... 

"องค์หญิงตรัสว่าให้เจ้าเข้าไปได้...... 

ทหารที่เฝ้าหน้าประตูพูดออกมาและนำฮวาชินเข้าไปในตำหนักนี้  

 

"ตำหนักนี้ใหญ่จริงๆ" 

"ถ้าข้าเดินคนเดียวจะหลงอย่างแน่เลย" 

ฮวาชินคิดในใจและแอบมองรอบๆตำหนักแห่งนี้ด้วยความตื่นเต้นมากมาย..... 

"เป็นนางจริงๆ

"เจ้ามาจริงๆด้วย" 

"คราวนี้จะมาหลอกเอาอะไรจากน้องสาวของข้าอีกล่ะ" 

"คำนับองค์ชายพะย่ะค่ะ" 

"เจ้าไปได้" 

"พะยะค่ะ" 

"เดี๋ยวก่อนสิเจ้ายังพาข้าไปหาองค์หญิงไม่ถึงเลยนะ" 

"เจ้าจะรีบไปไหน" 

ฮวาชินพูดออกมาเสียงดังตามหลังของทหารคนนั้น 

 

"เพราะองค์ชายคนเดียวเลย" 

"ที่มาขัดคนอื่นตลอดเวลา" 

เหม่ยฮวาชินพูดบ่นออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจ 

"เจ้ากล้ามากนะที่มาต่อว่าข้า" 

"ข้าสั่งลงโทษเจ้าได้นะ" 

"นี้มันตำหนักของข้า" 

"ข้าสามรถทำอะไรเจ้าก็ได้" 

องค์ชายกู่หลานพูดออกมาเสียงนิ่งๆก่อนที่จะยิ้มร้ายๆออกมา...... 

 

"ท่านทำอะไรข้าไม่ได้หรอกเพราะข้านะไม่ยอมให้ท่านทำข้าแน่" 

เหม่ยฮวาชินพูดตอกกลับอย่างไม่กลัวองค์ชายกู่หลานเลยสักนิด.... 

"ถ้าอย่างนั้นก็ต้องลองดูกันสักหน่อย" 

องค์ชายกู่หลานพูดออกมาจากนั้นก็เข้ามาหาตัวของฮวาชินอย่างรวดเร็วเพื่อจับตัวของฮวาชินเอาไว้ แต่มีหรือที่เหม่ยฮวาชินจะยอมนางก็หลบอย่างรวดเร็วเช่นกันทำให้ทั้งสองดูเหมือนกำลังต่อสู้กันอยู่เลยเพราะต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกันมากๆ 

 

ภาพที่ทั้งสองเหมือนกำลังต่อสู้กันอยู่นั้นพระชายาม่อหลานก็เดินผ่านมาทางนั้นพอดีแล้วเห็นทุกอย่างก็ยืนมองดูด้วยรอยยิ้มบางอย่างเกิดขึ้นมาที่ใบหน้าของพระนาง....... 

 

 

"กู่หลานวันนี้ลูกมาฝึกยุทธที่นี้หรือ" 

เสียงอ่อนโยนของพระชายาม่อหลานพูดออกมา.... 

ทำให้ทั้งสองที่กำลังต่อสู้กันอยู่นั้นหยุดนิ่งและหันมาตามเสียงทันที.... 

"เสด็จแม่" 

องค์ชายกู่หลานพูดออกมาเสียงตกใจเล็กน้อย..... 

"แม่นางท่านนี้คือผู้ฝึกยุทธกับลูกวันนี้หรือ" 

"ถวายพระพรพระชายาเพคะ" 

เหม่ยฮวาชินพูดออกมาพร้อมกับย่อตัวคำนับอย่างนอบน้อม.... 

"ลูกกับนางไม่ได้ฝึกยุทธกันขอรับเสด็จแม่" 

"ลูกจะลงโทษนางที่นางกล้ามาดูถูกลูกขอรับ" 

"องค์ชายกู่หลานจะลงโทษแม่นางที่มีใบหน้างดงามแบบนี้ลงได้คอหรือลูก" 

"แม่นางเจ้าชื่ออะไร" 

พระชายาม่อหลานพูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม.... 

"เหม่ยฮวาชินเพคะพระชายา" 

"แม่นางเหม่ยฮวาชิน" 

"คนที่จะเข้ามาที่ตำหนักของข้าอีกไม่นาน" 

"ก็มีชื่อว่า เหม่ยหลินชิน" 

"ชื่อคลายๆกันนะ" 

พระชายาม่อหลานพูดออกมาด้วยใบหน้าที่อ่อนหวาน....... 

"เหม่ยหลินชินนางเป็นน้องสาวของข้าน้อยเพคะพระชายา" 

ฮวาชินพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนและท่าทางอ่อนนุ่มนวล ทำให้องค์ชายกู่หลานถึงกับงงไปเลยที่เห็นท่าทางแบบนี้ของเหม่ยฮวาชิน.... 

"นั้นรอยยิ้มอะไรของนาง" 

"ผู้หญิงคนนี้ไม่น่าอยู่ใกล้เลยจริงๆ" 

องค์ชายกู่หลานคิดในใจของเขาและมองเหม่ยฮวาชินอย่างหลั่นๆนิดๆในท่าทางของนางที่แปลกไปเหลือเกินเมื่ออยู่ต่อหน้าเสร็จแม่ของเขา..... 

"อย่างนั้นหรือ" 

"แม่นางฮวาชินก็มาขายเครื่องประดับให้ข้าด้วยหรือ" 

พระชายาม่อหลายตรัสถามออกมาอีกครั้ง... 

"ใช่ๆไม่เพคะ" 

"ข้าน้อยมาเข้าเฝ้าองค์หญิงกู่หมิงเพคะ" 

"องค์หญิงทรงให้ข้าน้อยมาเข้าเฝ้าเพคะ" 

"อย่างนี้เองหรือ" 

"กูหมิงอยากจะพบแม่นางฮวาชินเองหรือ" 

"กู่หลานพาแม่นางฮวาชินไปหาน้องสาวลูกที่" 

"แม่ไปก่อนล่ะ" 

"เสร็จพ่อของลูกรอแม่อยู่" 

 

พระชายาม่อหลานเชียนตรัสออกจากนั้นก็เสด็จจากไปจากที่ตรงนี้..... 

"น้อมส่งพระชายา" 

"น้อมส่งเสด็จแม่" 

องค์ชายกู่หลานและแม่นางฺวาชินพูดออกมาพร้อมกัน....... 

"องค์ชายทรงได้ยินรับสั่งพระชายาแล้วนะเพคะ" 

"ว่าพระองค์จะต้องพาข้าน้อยไปเฝ้าองค์หญิงกู่หมิง" 

แม่นางเหม่ยฮวาชินพูดออกมาอย่างพูดชนะ 

"ฝากเอาไว้ก่อนเถอะคราวหน้าข้าจะจัดการเจ้าแน่" 

องค์ชายกู่หลานพูดออกมาเบาๆก่อนที่จะเดินนำหน้าเหม่ยฮวาชินไปอย่างรวดเร็วที่อารมณ์เสียสุดๆๆๆ........ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว