จุดเริ่มต้นมันเกิดขึ้นตั้งแต่ตรงไหนกันนะ

อาจเป็นตอนนั้นก็ได้

ย้อนกลับไปเมื่อ 9 ปีก่อน

ฉันคบกับผู้ชายหลายคนในเวลาเดียวกันเยอะมาก

ก็คนมันสวยอ่ะ ช่วยไม่ได้

หลังเลิกเรียน

ผู้ชายคนนี้เป็นแฟนคนแรกที่ฉันกล้าเรียกว่าแฟนอย่างเต็มปาก

แถมเป็นคนแรกที่ได้ซิงฉันไปด้วย

ฉันขึ้นรถไปกับพี่โอ๊ค แต่ไม่ได้บอกบอดี้การ์ดอย่างพี่เจว่าจะไปไหน

และไม่ได้บอกยัยเพื่อนสองคนด้วย

พี่โอ๊คพาฉันมาถึงสถานที่นึง ซึ่งเป็นอพาร์ทเม้นท์หรูมากๆ

ฉันเดินตามพี่โอ๊คเข้าไป ขึ้นไปยังห้องๆนึง

ข้างในอีผู้ชายอยู่อีก4-5คน และมีผู้หญิงอยู่สองคน

ฉันมองสภาพแต่ละคนที่ดูไม่มีสติกันสักเท่าไหร่ เหมือนว่าจะทั้งเมายาและเมาเหล้า

บางคนก็นอนหลับไปทั้งๆที่ยังแก้ผ้าอยู่

นี่มันนรกชัดๆ

พี่เรนนี่ยื่นอะไรบางอย่างมาให้ฉัน

ไม่ต้องเดาก็รู้ว่ามันคือกัญชา

ถึงจะแค่นิดเดียวแต่มันก็แรงจนฉันเคลิ้มเลยทีเดียว

จากที่มองว่าอยู่ในนรกเมื่อกี้ กลายเป็นสวรรค์ในทันตา

. . .

ฉันมัวเมาอยู่กับสิ่งเหล่านี้จนถอดตัวไม่ขึ้น หลอกพ่อว่าไปนอนบ้านเพื่อน และไม่ยอมไปโรงเรียน

ฉันยิ้มเปื้อยๆออกมา ก็พอมองออกว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่เพื่อนพี่เรนนี่

แถมสายตาผู้หญิงคนนั้นยังส่งมาหาฉันเพื่อขอความช่วยเหลืออยู่ตลอด

แต่ถ้าฉันช่วย ฉันเนี่ยแหละที่จะซวยเป็นรายต่อไป

ฉันใช้ชีวิตอยู่วันพวกนี้นานเป็นเดือนโดยที่ไม่กลับบ้าน ฉันอ้างนู้นอ้างนี่ไปเรื่อย

ฉันเหมือนคนบ้าเข้าทุกวันๆ

ขอบตาก็ดำคนแทบจะไม่เหมือนคนอยู่แล้ว

วันเวลาผ่านไป สภาพของพี่ผู้หญิงคนนั้นแทบจะไม่เหมือนคน

ดูก็รู้ว่าผ่านการทำร้ายมาอย่างหนัก

พี่เรนนี่ที่ยืนคุยกับพี่โอ๊คนี่อยู่ก็หันมามองฉันด้วยสายตาที่เป็นประกาย

ฉันมองพี่คนนั้นแล้วก็อดสงสารไม่ได้ เธอเหมือนศพยังไงยังงั้น

พี่โอ๊คเดินออกไป เหลือไว้แค่ฉันกับพี่เรนนี่

ด้วยความที่ยังมึนๆจากยาด้วยอะไรด้วย ฉันทำตามที่พี่เรนนี่สั่งด้วยความคึกคะนอง

ไม่รู้ว่าอะไรผิดหรืออะไรถูก มีเพียงแต่อยากทำอะไรสนุกๆก็แค่นั้น

ทุกการกระทำของฉัน ถูกถ่ายไว้หมด ด้วยกล้องที่พี่เรนนี่ถืออยู่

แต่ถึงอย่างนั่นฉันก็ทำโดยที่ไม่ได้คิดอะไร

พี่เรนนี่ยืนมองเฉยๆโดยที่ไม่พูดอะไร

ถ้าฉันไม่ถามพี่แกก็จะไม่พูดอะไรเลย

สมองฉันมันบอกว่านี่แค่การแสดง

แต่หารู้ไม่ ฉันกำลังฆ่าคนอยู่ต่างหาก

อยู่ๆความคิดชั่วร้ายของฉันก็เข้ามาครอบงำ

ฉันกำลังคิดถึงฆาตกรรมเลียนแบบอยู่

แต่ก่อนที่พี่เรนนี่จะออกไป

ก็ยื่นยาให้กับฉัน

ฉันเพ้อจนหลับไปข้างอ่างน้ำ

ตื่นมาอีกทีก็เห็นไฟลุกไหม้ในอ่างที่ผู้หญิงคนนั้นนอนอยู่

ฉันตกใจจนแทบจะบ้า ฉันทำลงไปจริงๆหรอ

ฉันรีบเอาน้ำมาดับไฟ

แต่ดูเหมือนจะไม่ทันแล้ว

เธอตายแล้ว แต่ฉันไม่ได้เป็นคนจุดไฟนะ

ตอนนี้ทุกคนหนีกันไปหมดแล้ว

เหลือแค่ฉันที่อยู่กับศพ

หลังจากเกิดเรื่อง ฉันถูกตกเป็นผู้ต้องหา

แต่ว่า...ดูเหมือนฉันจะรอดตัว เพราะอยู่ๆพี่โอ๊คก็ฆ่าตัวตายแล้วเขียนจดหมายขอโทษไว้

แต่ฉันรู้ดีว่าพี่โอ๊คไม่ได้ฆ่าตัวตายแน่ๆ พี่เรนนี่ต้องเป็นคนอยู่เบื้องหลังทั้งหมด

. . .

ปัจจุบัน

พี่เรนนี่ผลักฉันแล้วเดินเข้ามาในห้อง แล้วเดินไปเปิดแผ่นซีดี

ภาพในตอนนั้นกำลังฉายให้เห็นถึงอดีตที่ฉันไม่เคยรู้มาก่อน

เรื่องราวในอดีตที่ฉันพยายามจะลืมถูกขุดขึ้นมาเป็นฉากๆเหมือนนั่งดูละครเรื่องเก่าซ้ำไปซ้ำไปมา

ความรู้สึก ความเจ็บปวดในตอนนั้นฉันยังจำได้ดี

หลังจากที่ฉันเพ้อจนหลับไป พี่เรนนี่ก็เข้ามา

แล้วฉันก็ตื่นขึ้นมาแล้วเริ่มราดน้ำมันลงอ่าง แล้วจุดไฟเผาผู้หญิงคนนั้น

ฉันเป็นคนฆ่าจริงๆด้วย ฉันนี่มันเลวพอๆกับคนที่ฉันบอกว่าเขาเลวเลย

จากนั้นพี่เรนนี่ก็เดินออกจากห้องไป

เหลือฉันเพียงคนเดียว

ฉันนั่งลงข้างๆเตียง ร้องไห้จนอยากจะเป็นบ้า

ฉันกำลังเกลียดตัวเองอีกครั้ง ทั้งๆที่พยายามบอกว่าตัวเองว่าไม่ผิดแล้วแท้

แต่ฉันก็ยังเป็นคนผิดอยู่ดี ฉันหนีมันไม่พ้นจริงๆ

ฉันพึมพำกับตัวเอง

ตอนนี้สติฉันล่องลอยไปไหนต่อไหนแล้วก็ไม่รู้

. . .

ก๊อกๆ ก๊อกๆ

ใครกันมาหาฉันเวลานี้

ฉันลุกไม่ไหวแล้ว

ร่างกายมันชาไปหมด

จบการสนทนา