ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักร้อนซ่อนชู้ EP.22 ทำหน้าที่แทนแม่และเมีย

ชื่อตอน : รักร้อนซ่อนชู้ EP.22 ทำหน้าที่แทนแม่และเมีย

คำค้น : หวง หึงแรง เซ็กส์ เปิดซิงค์ เมียเด็ก ขี้งอน ง้อ หึง สายเปย์ ชู้ เมียเพื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ธ.ค. 2562 16:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักร้อนซ่อนชู้ EP.22 ทำหน้าที่แทนแม่และเมีย
แบบอักษร

แพรวาคิดมากกับเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับศิวะ เธอกำลังเป็นชู้กับสามีชาวบ้าน เธอจะทำยังไงดี หญิงสาวถึงกับนอนไม่หลับจนไข้ขึ้นสูง

รุ่งเช้า 

ศิวะพาลูกสาวลงมาทานอาหารเช้า เขานั่งทานอยู่นานไม่เห็นแพรวาลงมาสักทีก็ชักเป็นห่วงจึงถามพนักงานโรงแรม

“ขอโทษนะครับ คุณแพรวาไปไหนเหรอครับ”

“อ่อ คุณแพรไม่สบายค่ะ ดิฉันกำลังจะยกอาหารเช้าขึ้นไปให้ค่ะ” 

“พี่แพรเป็นอะไรคะ คุณพ่อขา เราไปเยี่ยมพี่แพรกันนะคะ” ลิลลี่รีบดื่มน้ำและลุกจากเก้าอี้มาอ้อนศิวะ สองพ่อลูกเดินตามพนักงานของโรงแรมไปที่ห้องแพรวา

“เดี๋ยวผมดูแลคุณแพรเองครับ” ศิวะบอกพนักงานก่อนจะยกถาดอาหารและยาลดไข้ไปวางที่โต๊ะอาหาร ลิลลี่รีบวิ่งเข้าไปแตะที่หน้าผากของแพรวา

“ตัวพี่แพรร้อนมากเลยค่ะคุณพ่อ คุณครูบอกว่าถ้าตัวร้อนต้องเช็ดตัวนะคะ”

“เร็วสิคะคุณพ่อ มาเช็ดตัวพี่แพรเร็วๆสิคะ” เด็กสาวรบเร้าศิวะ

ศิวะถืออ่างเล็กๆมาเช็ดตัวให้เธออย่างอ่อนโยน ทะนุถนอม เขาคิดว่าที่เธอไม่สบายน่าจะเป็นเพราะเรื่องเมื่อคืนนี้แน่ๆ ลิลลี่นั่งให้กำลังใจคุณพ่อกับพี่แพรวาอยู่ใกล้ๆ

“คุณพ่อขา พี่แพรจะเป็นอะไรไหมคะ” เสียงเจื้อยแจ้วของลิลลี่ทำให้แพรวาค่อยๆลืมตาขึ้นมา เธอรู้สึกดีขึ้นกว่าเมื่อสักครู่จนพอจะขยับลุกนั่งได้

“เย้ พี่แพรฟื้นแล้ว คุณพ่อเก่งจังเลยค่ะ” ลิลลี่หอมที่แก้มศิวะฟอดใหญ่ เขาหันมาหยอกล้อกับลูกสาวตัวเล็กอย่างอ่อนโยน

“งั้นเดี๋ยวพ่อเอาข้าวต้มมาให้พี่แพรทานดีกว่า จะได้ทานยาด้วย” ศิวะลุกขึ้นไปหยิบชามข้าวต้มมาป้อนเธอ เขาดูอบอุ่นใจเย็นมากจนเธอหวั่นไหว สายตาที่เขามองเธอมันเต็มไปด้วยความห่วงใย 

“คุณพ่อต้องฉีดยาให้พี่แพรด้วยค่ะ ครูบอกว่าไม่สบายต้องฉีดยา”

“ไม่ได้นะลูก พ่อไม่ใช่หมอ ฉีดยาพี่แพรไม่ได้นะครับ”

“แล้วเราจะทำไงดีค่ะคุณพ่อ งั้นเรานั่งเฝ้าพี่แพรดีไหมค่ะ เดี๋ยวลิลลี่กับคุณพ่อจะเฝ้าพี่แพรเองนะคะไม่ต้องห่วง “ ลิลลี่กระโดดขึ้นเตียงไปหอมแก้มแพรวา

“ขอบใจนะสาวน้อย” แพรวายิ้มกว้างในความสดใสน่ารักของลิลลี่ เด็กสาวดูเป็นห่วงเธอมากจนไม่ยอมไปไหน ขออยู่ในห้องกับเธอด้วย เธอเผลอหลับไปขณะที่สองพ่อลูกนั่งระบายสีที่โซฟาหน้าที่วีจนลิลลี่หลับไป 

ศิวะเดินมาที่เตียงนอนของแพรวา เขาจูบที่หน้าผากของเธอและจับมือเธอมาจูบและนั่งกุมมือเธอไว้จ้องมองหน้าเธออยู่อย่างนั้น

“อุ๊ย คุณศิวะ ปล่อยนะคะเดี๋ยวน้องลิลลี่มาเห็น” แพรวาตกใจที่ลืมตาขึ้นมาเห็นเขานั่งจับมือเธอ ศิวะรีบ จุ๊ปากบอกให้เธอเงียบ เพราะกลัวลูกสาวจะตื่นหากเธอโวยวาย

“ตัวเย็นแล้ว ดีขึ้นหรือยัง หืมมม” เขากระซิบเสียงเบา

“อืมม”

“ผมขอโทษเรื่องเมื่อคืนนะ”

แพรวาถึงกับหันหน้าหนี ไม่อยากคิดถึงเรื่องเมื่อคืน ศิวะรีบหอมแก้มเธอฟอดใหญ่ และกระซิบที่หูเธอ

“ผมรักลินนะ รักมาก คิดถึงมาก ให้โอกาสผมนะ”

“ฉันไม่ใช่ลิน แล้วคุณก็หยุดเรียกชื่อฉันแบบนั้นได้แล้วค่ะ ฉันชื่อแพรวา ได้ยินไหมคะ”

“จะลินหรือแพรวา ก็คือผู้หญิงที่ผมรัก คุณเป็นเมียผมแล้ว ผมจะไม่ยอมเสียคุณไปไหนอีก”

“นี่คุณศิวะ คุณพูดเพ้อเจ้ออะไรคะ คุณมีครอบครัวแล้วนะ”

“ให้เวลาผมหน่อยได้ไหม ผมจะจัดการทุกอย่างแล้วมาแต่งงานกับคุณ”

“เหอะ คุณเป็นบ้าไปแล้วเหรอ คุณจะทิ้งคุณศรกับลูกได้ลงเหรอค่ะ คุณศิวะ”

“ผมกำลัง....”

“ตื่นแล้วเหรอค่ะพ่ี่แพร” ลิลลี่ตื่นมางัวเงีย เดินไปหาศิวะเขาจึงรีบปล่อยมือจากแพรวาและหันไปกอดลูกสาวแทน 

“พี่แพรเป็นไงบ้างค่ะ หายปวดหัวหรือยังค่ะ” 

“หายแล้วค่ะ พี่แพรดีขึ้นแล้วค่ะน้องลิลลี่” แพรวายิ้มให้เด็กน้อย

“เย้ งั้นวันนี้เราก็ไปเที่ยวในเมืองกันได้แล้วใช่ไหมคะ”

“พ่อว่าเราให้พี่แพรพักผ่อนก่อนดีไหมครับ อย่ากวนพี่แพรเลย” ศิวะบอกลูกสาว

“ก็ได้ค่ะ” ลิลลี่ทำหน้าเศร้าคอตก เพราะอยากไปเที่ยวจนแพรวารู้สึกสงสารเด็กน้อย

“ไปได้สิคะ พี่แพรแข็งแรงแล้ว ขอพี่แพรอาบน้ำแต่งตัวแล้วไปเที่ยวกันนะคะ”

ศิวะอาสาขับรถพาแพรวาและลูกสาวไปเที่ยวในเมือง ทั้งสาวคนเดินเล่นกันอย่างมีความสุขยังกับพ่อแม่ลูกกันจริงๆ ศิวะหยิบมือถือออกมาเซลฟี่กัน3คนไว้หลายรูป และเขายังแอบถ่ายรูปแพรวากับลูกสาวไว้อีกหลายรูปเช่นกัน ชายหนุ่มมีความสุขมากมายอย่างบอกไม่ถูกนี่คงเป็นครั้งแรกในรอบ7-8ปีที่เขายิ้มกว้างขนาดนี้

“เย็นนี้เราจะทานอะไรกันดีคะ น้องลิลลี่อยากทานอะไรคะ”

“ลองอาหารพื้นเมืองดีไหมครับ”

“ก็น่าสนค่ะ”

ศิวะขับรถมาจอดที่ร้านอาหารพื้นเมืองริมทะเล ร้านตกแต่งสวยงาม เขาเลือกนั่งตรงริมระเบียงเพื่อชมพระอาทิตย์ตกทะเล 

“คุณแพรสั่งเลยนะครับ”

“ขอ หมี่หุ้นแกงปู  โอวต้าว ฮูแช้ ปลาอินทรีทอดน้ำปลา เนื้อปูผัดพริกไทยดำ หมูฮ้อง ใบเหลี่ยงผัดไข่ ไข่ตุ๋นแซลม่อน ข้าวผัดปูของเด็ก ข้าวเปล่า2ทีค่ะ”

“สั่งเยอะขนาดนี้ เราจะทานกันหมดเหรอครับ”

“ก็มันหิวนี่ค่ะ สั่งตอนหิวก็เป็นแบบนี้แหละ มีแต่ของน่าทานทั้งนั้น” แพรวายิ้มกว้างที่ได้มาทานอาหารแบบนี้เธอเบื่ออาหารตามร้านหรูๆเต็มทน

“บรรยากาศดีนะคะนี่ วิวก็สวย หิวหรือยังคะน้องลิลลี่”

“ยังค่ะ โอ้โห้พระอาทิตย์ใหญ่จัง คุณพ่อขา ถ่ายรูปให้ลิลลี่กับพี่แพรหน่อยสิคะ”

“ได้สิครับ ขยับไปใกล้ๆพี่แพรสิเดี๋ยวพ่อถ่ายให้”

“ว้าว สวยจังเลยค่ะ คุณพ่อถ่ายกับพี่แพรด้วยสิคะ เดี๋ยวพระอาทิตย์ไปก่อน”

ลิลลี่หยิบโทรศัพท์ของศิวะไปเป็นตากล้อง เด็กสาวบอกให้พ่อเข้าไปใกล้ๆพี่แพรวาอีก จนทั้งคู่ตัวติดกัน แพรวาเกร็งจนแทบตกเก้าอี้ศิวะจึงประคอง ลิลลี่รัวชัดเตอร์หลายรูปอย่างรู้งาน แพรวาอายหน้าแดง

“น่ารักจังเลยค่ะคุณพ่อ ถ้าคุณแม่มาด้วยก็คงดีนะคะ”

แพรวาถึงกับยิ้มเจือน คำพูดของเด็กน้อยทำให้เธอดึงสติกลับมาได้ ว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอมีภรรยาแล้ว และเธอก็คือส่วนเกินของครอบครัวเขา ทั้งสามคนทานอาหารค่ำกันเสร็จจึงกลับโรงแรม 

ลิลลี่ดึงแขนแพรวาให้ไปส่งเธอเข้านอน แพรวาจึงต้องไปที่ห้องพักของศิวะอีกครั้ง เธอเล่านิทานให้เด็กสาวฟังและนอนกอดกันสามคนเหมือนเมื่อคืนจนลิลลี่หลับ แพรวาขยับตัวลุกขึ้นจะกลับห้อง ศิวะปิดไฟในห้องลูกสาวและเดินตามเธอออกมา

“วันนี้ผมกับลูกมีความสุขมาก ขอบคุณคุณมากนะ”

“ค่ะ กู๊ดไนท์ค่ะ”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว