facebook-icon

อ่านทุกคอมเม้นนะครับ แต่ไม่ค่อยตอบนะหรือง่ายๆคือขก.ตอบ555แต่ก็ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านครับ อัพวันไหนไม่รู้555น่าจะเป็นวันเสาร์อาทิตย์21.00-00.00 ไม่สามารถระบุเวลาที่แน่นอนได้

ความรู้สึกหลังดู Violet Evergarden: Eternity and the Auto Memories Doll

ชื่อตอน : ความรู้สึกหลังดู Violet Evergarden: Eternity and the Auto Memories Doll

คำค้น : ความรู้สึกหลังดู Violet Evergarden: Eternity and the Auto Memories Doll

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 502

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ธ.ค. 2562 22:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความรู้สึกหลังดู Violet Evergarden: Eternity and the Auto Memories Doll
แบบอักษร

วันนี้ผมได้ไปดู Violet Evergarden: Eternity and the Auto Memories Doll

ผมขอรีวิวตามความรู้สึกของผมเลยนะ ตอนแรกที่ผมเกลียดเรื่องนี้มากแต่ว่าหลังจากที่ผมได้เริ่มดูไป4-5ตอน ผมรู้สึกชอบเรื่องนี้มากเพราะอะไรผมเองก็ไม่ทราบสาเหตุ แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วครับสาเหตุที่ทำให้ผมชอบและรักเรื่องนี้ ไวโอเล็ตเป็นเรื่องที่เธอพยายามจะเติบโตไปพร้อมากับอดีตของเธอ เธอพยายามที่จะหาความหมายของคำว่ารัก แต่ว่าสิ่งที่ผมชอบมากที่สุดคือตอนที่10 เธอเริ่มมีความรู้สึก สีหน้าของเธอนั้นเปลื่ยนไป จากคนหน้านิ่งไร้อารมณ์ เธอได้ร้องไห้ให้กับแอน เด็กสาวที่แม่ของเธอป่วย แม่ของแอนจ้างให้ไวโอเล็ตมาเขียนจดหมาย 50 ฉบับ เพราะเธอรู้ว่ายังไงเธอก็อยู่ได้อีกไม่นาน ผมรู้สึกดีใจและเสียใจไปในเวลาเดียวกัน เพราะในคำพูดของไวโอเล็ตที่บอกว่า

"กว่าจดหมายจะส่งถึงทุกฉบับ แม่ของเธอก็คง...แอนเป็นเด็กที่ขี้เหงาและแม่ของเธอต้องทิ้งเธอไป เธอต้องอยู่คนเดียว ตลอดเวลาที่อยู่ทีนั้นกลั้ันน้ำตาเอาไว้ตลอด"

และนั้นเป็นครั้งแรกเลยมั้งที่ผมเห็นเธอร้องไห้ ไม่เคยเจอแม่คนไหนที่รักลูกมาขนาดนี้ ไม่เคยเจอคนๆอื่นที่ไม่ใช่คนในครอบครัวเป็นห่วงเธอมากขนาดนี้ และต่อมาผมขอเข้าMovieเลยนะครับ

หลายคนบอกว่านี่คืออนิเมะที่ดีที่สุดสำหรับปีนี้จาก kyoto animation แต่สำหรับผม ผมไม่สามารถบอกได้ว่าเรื่องนี้ดีที่สุด สำหรับตัวผมเรื่องนี้ ไม่ใช่เรื่องที่ดีที่สุดและไม่ใช่เรื่องที่แย่ทุกสุด แต่เรื่องนี้แสดงถึงความรักของพี่น้องที่ไม่ว่าจะห่างไกลกันขนาดไหนก็ยังคงรักกันเสมอถึงแม้จะห่างไกลกันขนาดไหนก็ยังคงความรู้สึกถึงกันได้ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปกี่ปี พวกเธอก็เฝ้าคอยที่จะได้เจอกันมาตลอด มันเป็นเหตุผมที่ผมน้ำตาไหลออกมาไม่รู้ตัวเพียงเพราะตัวละครเทเลอร์ เป็นตัวที่ทำให้ผมร้องไห้ออกมาเพราะข้อความสั้นๆ และตัวละครที่สำคัญที่สุดของเรื่องนี้ผมของ ผมขอยกให้กับ เบเนดิก ครับ ไอผู้ชายผมเหลืองอ่ะ เพียงเพราะประโยคสั่นๆแต่มันล้วนมีความพร้อม 

"จดหมายที่ไม่จำเป็นต้องถึงมือผู้รับนะ มันไม่มีหรอก" 

เพียงเพราะประโยคนี้มันทำให้ผมรู้ถึงความรู้สึกของผู้คนที่อยู่ในจดหมายและอยากจะส่งสิ่งนั้นไปถึงคนที่ตัวเองอยากให้ไปถึง  

"เพราะสิ่งที่อยู่ในจดหมาย มันคือความสุขยังไงละ" 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว