เจ้าหญิงดอกไม้ - บุษบากร
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ฝากติดตามผลงานของ "เจ้าหญิงดอกไม้" ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของรีดทุกคนด้วยนะคะ ^^ (ดูนิยายเรื่องอื่น ๆ คลิกที่รูปโปรไฟล์ได้เลยน้า)

CHAPTER 17 100% What're you doing? [NC 18+]

ชื่อตอน : CHAPTER 17 100% What're you doing? [NC 18+]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.5k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2563 12:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER 17 100% What're you doing? [NC 18+]
แบบอักษร

 

 

KAN PART :

@คอนโดกันต์

 

ตุ้บ!

เฮ้อ ผมเอามือปาดเหงื่อทันทีที่อุ้มร่างบางและพาเธอมาถึงเตียงนอนได้สำเร็จ ห่มผ่าให้เรียบร้อย ผู้หญิงอะไร เมาแล้วเหมือนเด็กแถมยังเป็นเด็กขี้อ่อนจนผมงง! ต่อจากนี้คงต้องโทรให้ไอเควินมารับละ แต่นึกขึ้นได้ว่าเบอร์ไม่มี งั้นคงต้องโทรหาอิงดาวแล้วขอเบอร์ไอเควินสินะ แต่น้องจะเข้าใจผิดมั้ยวะ

ทว่าทันทีที่ล้วงมือเข้ากระเป๋ากางเกง กลับพบเพียงความว่างเปล่า โทรศัพท์ไม่ได้อยู่ได้ในกระเป๋ากางเกง ละมันไปไหนวะ พลางนึกย้อนกลับไปตอนอยู่ในรถ อ่อ ผมใส่ในกระเป๋าเสื้อคลุมเจ้าชายนั่น และเสื้อนั่นก็ถูกคนตัวเล็กถอดและโยนไปเบาะหลังเรียบร้อยแล้ว

เฮ้อ!!

ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ หมุนตัวจะเดินออกจากห้อง "อืม~" เสียงพึมพำจากคนที่กำลังนอนหลับตาทำผมตกใจนิดๆ เพราะยังไม่อยากให้เธอตื่นตอนนี้ ผมเองก็แทบจะรับมือกับเธอไม่ไหวแล้วครับ

"กันนนต์~" นั่นไง ขออะไรไม่เคยได้ดั่งใจเพราะชาร์ลอทลุกขึ้นมานั่งขยี้ตายิ้มหวานมาให้ผมที่ยืนคิ้วขมวดอยู่ปลายเตียง คำถามแรกในหัวคือ หายเมารึยัง?

"โทรศัพท์โทรหาไอเควินให้มารับแล้วกันนะ ผมจะกลับไปที่งาน" ผมบอก ให้เธออยู่คอนโดผมไปก่อนล่ะกัน จะไปทิ้งไว้ข้างทางก็ไม่ได้อีก ออกมาก็ไม่ได้บอกใครสักคน ป่านนี้อิงดาวคงเป็นห่วงผมแย่แล้ว

"ไม่เอาา ไม่โทรหาเควิน~" แต่คนตัวเล็กกลับคลานดุ๊กดิ๊กลงจากเตียงก่อนจะมายืนอยู่ตรงหน้าผม เสียงแบบนี้ยังไม่หายเมาสินะ ให้ตายเถอะ กินไปกี่แก้วถึงได้เมาแบบนี้

"ผมต้องกลับไปหาแฟน" ผมย้ำคำเดิมถึงแม้จะรู้ว่าเธอคงไม่เข้าใจ

"กันต์จะทิ้งชาร์ลอท.." แต่ครั้งนี้น้ำเสียงสดใสกลับแผ่วเบาจนผมแปลกใจ อย่าบอกนะว่าเธอจะร้องไห้!

"ฮึก..เสียใจ" เวร! เธอร้องไห้จริงๆ ด้วย ดวงตากลมโตเอ่อล้นไปหยดน้ำสีใส ทำไมตอนเธอร้องไห้ ใจผมถึงอ่อนยวบทุกที ทำไมผมถึงอยากเห็นคนตรงหน้ามีน้ำตา

"ฮือๆ จะทิ้งชาร์ลอทอีกแล้ว" พอผมไม่ตอบเธอยิ่งร้องหนักกว่าเดิมอีก

"เฮ้อ" ผมพ่นลมหายใจทิ้งก่อนจะดึงคนตัวเล็กเข้ามากอด ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงทำแบบนี้ รู้แค่ว่าผมเห็นเธอร้องไห้ไม่ได้ ผมกอดจนเสียงร้องไห้เงียบไปเหลือเพียงเสียงสะอื้นเล็กน้อย

"เดี๋ยวผมจะอยู่เป็นเพื่อนคุณจนคุณสร่างเมา"

"ปากน่าจูบอีกแล้ว~" แล้วเธอก็ไม่ฟังผมอีกเช่นเคยเอาแต่มองปากผมอยู่นั้นล่ะ มองแบบนี้ อย่าบอกนะว่า!?

"อืมม~" สองมือเล็กจากที่กอดผมอยู่เปลี่ยนมาโอบรอบคอ ก่อนจะโน้มตัวผมให้ลงมารับจูบเธอ เธอจูบผมสองครั้งแล้วนะ! แถมคนเมายังพยายามจะให้ผมเปิดปากอีก จะขัดขืนก็ยากลำบาก จนสุดท้ายลิ้นเล็กนั่นก็ดันเข้ามาได้สำเร็จ ภายนอกดูเหมือนคนช่ำชองในการจูบ แต่ผมว่าเธอจูบไม่เป็นนะครับ เพราะการจูบของเถอะมันดูเงอะงะจนผมรู้สึกสึกได้ น่าตีให้เข็ด จูบไม่เป็นยังจะจูบอีก ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว งั้นเดี๋ยวผมจะสอนจูบให้คนเมาเองล่ะกัน

"คุณเริ่มก่อนนะ.."

"คะ?" ผมกระตุกยิ้มมุมปากทันทีที่เห็นแววตาตกใจของชาร์ลอทก่อนจะทาบริมฝีปากร้อนลงไปอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ผมเป็นคนเริ่ม ไม่ใช่คนขี้เมาที่อยากจูบแต่จูบไม่เป็น!

ปลายลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าชิมโพรงปากหวาน คอยเก็บเกี่ยวละเมียดละไมทุกรสชาติ ฝ่ามือหนาลูบไล้ตามเอวคอดกิ่ง ไออุ่นร้านที่แผ่ซ่านมาจากเธอทำให้ผมไม่อยากหยุดที่ 'จูบ' อยากทำมากกว่านั้น

"อื้อ" ร่างเล็กส่งเสียวประท้วงในลำคอกลายๆ จนผมค่อยๆ ถอนจูบออก แต่ยังไม่ปล่อยร่างเล็กออกจากวงแขนแกร่ง นัยน์ตาคมไล้มองตั้งแต่ดวงตากลมโตฉ่ำปรือ ริมฝีปากสวยได้รูปที่ผมพึ่งครอบครองไปเมื่อกี้เผยอออกเล็กน้อย ผิวขาวนวลราวกับน้ำนมที่โผล่ผ้นมากจากชุดเดรสสีดำสนิทขับผิว รวมทั้งหน้าอกคู่สวยที่เด่นจนผมละสายตาไปไหนไม่ได้

"กันต์..." ร่างบางเรียกเสียงเบาหวิว ช้อนสายตามองผม แต่เป็นสายตาที่ทำให้ลมหายใจผมเริ่มติดขัด

"ถ้ายังไม่หยุดมองด้วยสายตาแบบนี้..."

"...."

"ผมจะไม่หยุดแค่จูบ" พูบจบก็ปล่อยวงแขนออก สลัดความคิดเมื่อครู่ทิ้ง ก่อนจะหันหลังกลับไปทางเดิม

หมับ!

แต่ทว่า ร่างกายผมต้องชุดชะงักเพราะแรงสวมกอดจากด้านหลัง "ไม่ให้ไปนะ" น้ำเสียงออดอ้อนถูกนำออกมาใช้อีกครั้ง ให้ตายเถอะ ผมจะหมดความอดทนกับเธอแล้วนะ

"ผมเตือนคุณแล้วนะชาร์ลอท" พูดเสียงต่ำ พยายามข่มอารมณ์ตัวเองเอาไว้ ผมก็ผู้ชายนะครับ ต้องขับรถโดยที่มีเธอนั่งคร่อมตักแต่ต้องพยายามห้ามตัวเองไม่ให้เผลอทำร้ายคนเมามันก็ยากจะตายแล้ว นี่ผมต้องมาข่มอารมณ์ไม่ให้เผลอจับเธอกดกับเตียงนุ่มๆ ด้านหลังนั่นอีก!

"อือ...รู้แล้ว" ตอบแบบนี้หายเมารึยัง?

"....."

"แต่ไม่อยากให้หยุดที่จูบ.." เท่านั่นแหละครับ ฟางเส้นสุดท้ายของผมขาดผึง หันขวับมาหาคนตัวเล็ก ฉกฉวยจูบจากริมฝีปากสีแดงระเรื่อนั่นอีกครั้ง และอีกครั้งจนพอใจ

"ผมไม่ให้คุณห้ามแล้วนะ" ต่อให้เธอปฏิเสธตอนนี้ก็คงสายไปแล้ว เพราะผมจัดการพาร่างบางนอนราบกับเตียงสีขาวขนาดคิงไซส์ เตียงที่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนได้สิทธิพิเศษ...ยกเว้นเธอที่เป็นคนแรก

"อ่า..." เสียงหวานครางกระเส่า ริมฝีปากหยักพรบจูบไปทั่วซอกหอหอมกรุ่น ขมเม้มจนเกิดสีรอยกุหลาบด้วยความตั้งใจ ลากต่ำลงมาที่ทรวงอกสวยได้รูป

"อ๊ะ ตรงนั้น"

"ตรงนี้ทำไม?" ผมถามก่อนจะจงใจใช้ริมฝีปากร้อนครอบครัวเต้างาม ปลายลิ้นลากผ่านจุดอ่อนไหวผ่านเนื้อผ้าบาง อีกข้างถูกเค้นคลึงด้วยฝ่ามือหนาสลับข้างกันไม่ให้น้อยหน้า

"ถอดนะ" พูดน้ำเสียงแหบพร่าข้างใบหู ก่อนจะจัดการปบดเปลื้องอาภรณ์ร่างบางจนเปลือยเปล่า ร่างอรชรงดงามราวรูปปั้นปรากฎสู่สายตา Shit! บอกเลยครับเอาช้างมาฉุดก็ไม่หยุด!

"หยุดมองได้แล้ว" คนตัวเล็กพูดพลางเมินหน้าหนี อิงแนบกับใบหมอน แก้มนวลสองข้ามเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ น่ารักสัส!

"หืม ไหนบอกไม่อยากให้หยุดที่จูบไง.." พูดพลางถอดเสื้อผ้าตัวเองออกทีละชิ้นสองชิ้นก่อนจะโถมตัวคร่อมคนตัวเล็กอีกครั้ง

"มองหน้าผม"

"มะ ไม่.."

"ชาร์ลอท" พูดเสียงแหบพร่าจนใบหน้าสวยยอมหันหน้ามาสบตากับผมอีกครั้ง นัยน์ตาคู่สวยสีดำขลับที่มองกลับมามันอ่อนหวานราวกับน้ำผึ้ง ทำไมนะ...ทำไมดวงตาคู่นี้ ถึงทำให้ผมต้องยอมเธอตลอด แพ้น้ำตา แพ้สายตา แพ้เสียงหวานๆ หรือผมจะแพ้ทุกอย่างที่เป็นเธอ?

"ผมไม่อยากรังแกคนเมา" ผมรู้ว่าตอนนี้เธอไม่ได้เมาแล้ว แต่ผมอยากให้เธอยอมรับเองมากกว่า "อือ...หายเมาแล้ว" เธอตอบพลางก้มหน้างุด

"งั้นผมไม่หยุดแล้วนะ"

"อือ.." หึ เท่านั้นแหละครับ ผมจัดการสานต่อเมื่อกี้ทันที ริมฝีปากร้อนพรบจูบทั่วร่างบาง กลิ่นกายหอมราวกับดอกไม้ทำให้เลือดในกายสูบฉีดเร็วขึ้นกว่าเดิม

"อ๊า...กันต์~" ร่างเล็กครางเสียงกระเส่าทันที่ปลายลิ้นร้อนเข้าครอบครอบยอดปทุมถันสีหวาน นิ้วเรียวสะกิดจนแข็งชันสู้มือ ฝ่ามือหนาเค้นคลึงเต้าอวบอีกข้างสลับกันจนพอใจ ปลายนิ้วเรียวเลื่อนต่ำมาที่ดอกไม้งาม

"อ๊ะ..ตรงนั้นไม่ได้นะ อื้อ" คนตัวเล็กสะดุ้งทันทีปลายนิ้วร้อนสัมผัสกุหลาบงาม ลากผ่านตามรอยแยกของกลีบเนื้อ ร่างเล็กถดกายหนี แต่ช้าไปแล้วครับ

"อ๊าส์" ผมครางรับสัมผัสจากปลายนิ้วที่ได้รับ ความรู้สึกคับแน่นที่ตอดรัดกลับมากำลังแล่นไปทั่วทั่วทุกเส้นประสาทในร่างกาย และมันก็ส่งผลให้กันต์น้อยของผมตื่นตัวอย่างเต็มรูปแบบ!

"อื้อ กันต์..ยะ..อย่า..อ๊า" ปลายนิ้วขยับเข้าออกอยู่ภายในความคับแน่น สะโพกงอนแอ่นรับสัมผัส เสียงครวญครางหวานจนแทบไม่ได้ศัพท์มันทำให้ผมพึงพอใจ กดปลายนิ้ววนอยู่ในร่องนุ่มก่อนจะเร่งความเร็วเข้าออกในการขยับ ปลายลิ้นร้อนไม่ลืมที่จะหยอกล้อกับเม็ดทับทิมสองข้าง

"อ๊ะ..ไม่ไหวแล้ว" ผมละออกจะหน้าอกอวบก่อนจะหน้าขึ้นตอบ "ไม่ไหวก็ต้องไหว" ใครใช้ให้เธอปลุกเสือร้ายล่ะครับ ไม่นานคนตัวเล็กเกร็งกระตุกหวีดร้องออกมาดังลั่น

"อ๊ะๆ อ๊างง!" ผมค่อยๆ ขยับปลายนิ้วที่เคลือบไปด้วยน้ำหวานออกมา ใช้ปลายลิ้นชิมสัมผัสรสชาติโดยไม่ละสายตาจากใบหน้าสวย

"คะ..คนบ้า" คนตัวเล็กมองค้อนกลับมาก่อนจะเบือนหน้าหนีอีกครั้ง อดไม่ได้ที่จะก้มลงฝังจมูกโด่งลงบนแก้มนุ่มนิ่ม

"กลับตัวกลับใจตอนนี้ไม่ทันแล้วนะครับ :)"

 

และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ระหว่างผมกับเธอ ความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นเพียงชั่วข้ามคืน ความสัมพันธ์ที่เกิดจากความตั้งใจ ไม่ใช่ความเผลอ ความสัมพันธ์ที่ผมนอกกายผู้หญิงแสนดีอีกคนที่ได้สถานะว่าเป็น 'แฟน'

แต่...ผมกลับไม่เสียใจที่ทำแบบนี้ ผมไม่เสียใจกับการกระทำของตัวเองในคืนนี้ หึ! ผมคงไม่ใช่ผู้ชายแสนดีที่สัญญาว่าจะปกป้องและดูแลอิงดาวแล้วสินะ ผมคงกลายเป็นผู้ชายเลวๆ คนนึง ที่ใจอ่อนกับผู้หญิงแปลกหน้าที่รู้จักเพียงชื่อ ผู้หญิงที่เธอเองก็มีคู่หมั้นอยู่แล้ว แถมคู่หมั้นยังเป็นคนที่ผมเกลียดที่สุด...

ทำไมหัวใจและร่างกายของผมถึงยินยอมที่จะอยู่ในวังวนนี้...วังวนที่ผมเป็นได้แค่ตัวสำรอง

 

"อ๊ะๆ กันต์ ชาร์ลอท..อ๊ะ อื้อ"

"ซี๊ด ชาร์ลอททำไมครับ"

"ชาร์ลอท...ชอบกันต์นะ"

 

ตึกตัก ตึกตึก

 

หรือเป็นเพราะบทสนทนาครั้งนี้....บทสนทนาที่ทำให้หัวใจของผมสั่นไหว คำสารภาพบอกรักหรือบอกชอบผมได้ได้ยินมาตั้งแต่สมัยเรียน แต่ทำไมคำสารภาพของผู้หญิงคนนี้ถึงทำให้หัวใจของผมเต้นแรง

ทำไมกัน...

 

 

.................................

กรี๊ดดดดดด หืดหาดมากก

โดนกินรึเปล่าไปจินตนาการกันต่อเองนะคะ 5555

เดี๋ยวความฟินของคู่นี้เขาจะมาแย่งคู่หลักเลยต้องเบาๆ (นี่เบาสุดแล้วน่ะ🤭) เนื้อเรื่องดูเหมือนจะแฮปปี้ แต่เปล่าเลย มีอีกนะอย่าพึ่งวางใจ ไม่มีอุปสรรคไม่มีดราม่าไม่ใช่ จญดม. 55555555

ปล.ใครอยากให้เปิดเรื่องใหม่เป็นคู่นี้ขอเสียงหน่อย ถ้ามีคนอยากอ่านไรท์จะเปิดให้ แต่ฝากคิดชื่อเรื่องให้ด้วยนะ 5555 คิดไม่ออกแล้ว 😂

 

 

 

ความคิดเห็น