facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที22 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.8k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ม.ค. 2559 10:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที22 100%
แบบอักษร

 

 

 

หลังวายุบอกความต้องการของตัวเองกับทิวเสร็จ    ตอนนี้ทั้งสองคนจึงแช่อยู่ในอ่างน้ำร่วมกัน   โดยมีทิวแช่ซ้อนกับวายุอีกทีนึง

 

ตอนแรกทิวก็โวยวายไม่ยอมท่าเดียว    แต่คิดว่าคนอย่างวายุจะแคร์หรอ

เมียดื่อก็แข็งกลับสิ    ไม่เห็นอยาก

           "นั่งตัวแข็งเป็นท่อนไม้ขนาดนี้...   อายกูรึไง?"   วายุถามเสียงหยอกล้อ   เหมือนจะรู้จริงๆว่าคนข้างหน้านั่งหน้าแดงฉ่าอยู่   เพราะส่วนแข็งขืนมันดันแผ่นหลังขาวเนียนของทิวอยู่    ทำให้ทิวไม่กล้าขยับตัวแม้แต่น้อย

           "..."   ทิวไม่ตอบคำถามที่วายุถามมา   แต่ใช้ความเงียบตอบแทน

 

ส่วนวายุพอเห็นทิวไม่ตอบอะไร   แถมนั่งหน้าแดงอีก    มาเฟียหนุ่มเจ้าเลห์อย่าเขายิ่งได้ใจ    บดเบียดตัวเข้ามาใกล้ร่างบางที่สำผัสตรงไหนก็เนียนลื้นมือไปหมด    มือหนาเองก็ไม่อยู่นิ่ง

ปัดป่ายไปทั่วตัวจนสะกิตโดยตุ่มไตหลายครั้งจนทิวสะดุ้งเฮือกทุกครั้งที่สะกิตโดน

           "อ๊ะ!"   เสียงครางเผลอหลุดออกมาอย่างไม่รู้ตัว    เมื่อความเสียวกระสันเกิดขึ้นตรงท้องน้อย    จนทำให้ซ่องทางรักขมิบตอบสนองอย่างน่าอาย

           "หึ   ดูเหมือนกูจะฝึกมึงดีเกินไปสินะ    ถึงร่านได้ขนาดนี้"   เสียงทุ้มเข้มเอ่ยชิดติดใบหูบาง

เมื่อมือข้างขาวเลื่อนลงมาตรงช่องทางรักพอดีกับตอนที่มันขมิบ

 

ทิวกัดฟันดังกรอดด้วยความอับอายที่ร่างกายตอบสนองและต้องการสำผัสของวายุมากแค่ไหน    นิ้วยาวเรียนค่อยๆสอดเข้ามาภายในร่างกายของทิวจนร่างทั้งร่างแกร่ง    แอ่นอกรับสำผัสของวายุอย่าปราถะหนา

           "อะ... อ่าาา   อื้มมม"   เสียงครางหวานออกมาอีกครั้งเมื่อนิ้วเรียวสะกิตโดนจุดกระสัน

           "เงยหน้ามานี่   มาให้กูจูบหน่อย"   วายุออกคำสั่งเสียงพร่า    แต่ทิวก็ยอมทำตามที่วายุบอกแต่โดนดี    ไม่มีการขัดขืนหรือไม่ยินยอม

ครั้งนี้ทิวรู้ใจตัวเองแล้วว่ารักวายุมากแค่ไหน    อาทิตย์กว่ามานี้ถึงวายุจะค่อยออกคำสั่งเหมือนเดิม    แต่วายุก็อ่อยโยนและใจดีกับทิวมากขึ้น    ถ้านับกับตอนเจอกันครั้งแรก    ตอนนี้วายุอ่อนลงกับเขาเยาะ

           "อืมมม...    อ่าาา"

           "ฮืมมม"   การจูบครั้งนี้เป็นไปอย่างอ่อนโยนและลึกซึ้ง    สื่อความหมายความรู้สึกของกันและกัน

 

ลิ้นร้อนเกี่ยวรัดพันกันอย่าเร่าร้อนแต่แฝงไปด้วยการทะนุถนอมไม่รุนแรก    ก่อนวายุจะปล่อยให้ทิวเป็นอิสระ    เมื่อทิวเริ่มหายใจไม่ทัน

           "แฮกๆ..."    พอรีมฝีปากบางเป็นอิสระ    ทิวรีบหอบหายใจเข้าเหมือนกลัวว่าจะไม่ได้หายใจอีก

           "หึหึ"    วายุหัวเราะในลำคออย่างถูกใจกับปฏิกิริยาของทิว

 

ริมฝีปากหนาขบเม้มตามใบหูบางไล่ลงมาที่ต้นคอขาว    ดูดดุนสร้างรอยรักแสดงความเป็นเจ้าของ    มือหนาข้างซ้ายบดขยี่ตุ่มไตจนปวมแดง    มือหนาข้างขาวคอยทำหน้าที่เบิดทางให้พร้อมสำหรับการสอดใส่ความเป็นชายของเขา

           "อะ   อ้าาา   อ๊ะ"   เสียงครางกระเส่าดังขึ้นอีกครั้งเมื่อวายุเพิ่มนิ้วเข้ามาในช่องทางรักจนครบทั้งสามนิ้ว

           "อ่าาา   จะทนไม่ไหวอยู่แล้วนะ   ถ้ามึงไม่เลิกยั่วกูสักที"   วายุกระซิบบอกเสียงพร่าเมื่อแก่นกายของเขาเริ่มปวดหนึบ

           "ถ้า...   ทะ...   ทนไม่ไหว...   ก็ไม่ต้องทน"   ทิวว่าพลางยกแขนเรียวมาเกี่ยวคอแกร่งพร้อมด้วยสายตาฉ่ำปรือ    พอวายุได้ยินแบบนั้นก็อดที่จะยกยิ้มอย่าถูกใจไม่ได้    เพราะครั้งนี้ทิวเป็นคนเชิณชวนเขาเอง

 

วงแขนแกร่งทั้งสองโอบรัดเอวบางไว้แน่น 

           "จับของกูใส่เข้าไปสิ"   วายุสั่ง    ทิวจึวทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย

จับแก่นกายใหญ่สอดใส่เข้าในช่องทางรักช้าๆจนสุดความยาว    สิ่งแปลกปลอมทำให้ช่องทางรักตอดรัดอย่างหยาบโลน

           "อ๊ะ    อืมมม   อ้าาา   วายุ..."   เสียงครางหวานครางเรียกชื่อร่างแกร่งด้านหลังอย่างโหยหาคนๆนี้มากมาย 

 

ซึ่งพอวายุได้ยินถึงกับควบคุมอารมณ์ดิบของตัวเองที่มีต่อทิวไม่ไหวขยับสะโพกสอบถี่ๆตามแรงอารมณ์ที่มีอยู่

 

เสียงน้ำกระทบกับร่างกายช่วงล้างดังไปทั่วห้องปรนกับเสียงครางของคนทั้งคู่

           "อ้าอ้า   วายุ...   วา...ยุ!"   น้ำขาวขุ่นถูกปล่อยออกมาเมื่อร่างบางถึงจุกปลดปล่อย

           "อืมมม   ทิว..."   ทางด้านวายุก็ปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นออกมาเต็มช่องทางรักเช่นกัน

           "แฮกๆ..."   ทิวหอบหายใจหนักหลังจากเสร็จสมอารมณ์หมายในครั้งแรก

           "เราไปต่อกับที่เตียงดีมั้ย...   ที่รัก"   หลังจากวายุก้มลงมากระซิบบอกทิวจบ

แขนแกร่งซ้อนร่างทิวที่มีสภาพไร้เรี่ยวแรกขึ้นจากน้ำ    แล้วตรงไปที่เตียงตามที่บอก

 

พายุบทรักคืนนี้ช่างยามนาน    เหมือนกับจะส่งท้ายเวลาที่จะได้อยู่ด้วยกันอีกไม่นาน    ก่อนบทสรุปสุดท้ายจะเริ่มขึ้น

 

 

 

+++++++++++76%++++++++++

 

 

 

แสงแดดอ่อนๆจากท้องฟ้าวันสดใสก่อนพายุเข้าช่างเงียบสงบ    ร่างสองร่างนอนกอดกันอยู่ใต้ผ้าห่มหนาอุ่น

 

วายุลืมตาตื่นก่อนทิวที่อยู่ในวงแขนแกร่งมีมัดกล้าม    ทั้งๆที่ทุกครั้งที่เขาตื่นนอน    วายุจะลุกออกจากเตียงเลยทันที

ตั้งแต่มีทิวนอนอยู่ข้างๆเขาอยากนอนอยู่แบบนี้นานๆ    นอนมองใบหน้าสวยหวานยามหลับไหลข้างกายเขา

          "อืม..."   ทิวเริ่มรู้สึกตัวขณะโดนวายุนอนมองหน้าอยู่สักพัก    เปลือกตาทิวค่อยๆเปิดออกช้าๆ

สิ่งแรกที่เห็นตอนลืมตาตื่น    ...คือใบหน้าของวายุที่นอนมองเขาอยู่ด้วยรอยิ้ม

           "มองอะไร"   ทิวถามเสียงห้วนพลางหลบสายตากรุ้มกริ่มของวายุ

           "มึงนี่...   ตื่นมาก็หาเรื่องกูเลยนะ"   วายุว่าออกมาไม่จริงจังนัก     วันนี้เขามีความสุขแบบแปลกๆ    คงเพราะเมื่อคืนทิวยอมเขาแต่โดยดีเลยทำให้เขามีความสุข    แถมเจ้าตัวยังเชิญชวนเขาเองอีก!

           "กูก็เป็นของกูแบบนี้แหละ   หรือมึงอยากให้กูเปลี่ยน?"   ทิวบอกพลางตั้งคำถาม    ถามวายุกลับ

           "ถ้าเป็นคนอื่นกูจะให้เปลี่ยน   แต่นี่เป็นมึง...   กูคิดว่าไม่ต้องเปลี่ยนดีกว่า   กูชอบแบบที่มึงเป็น"   วายุพูดด้วยน้ำเสียงหยอกล้อกับทิว    ซึ่งนั้นมันทำให้ทิวอึ้งมาก

เพราะนอกจากช่างนี้วายุจะดูอ่อรลงกับเขามากแล้ว    วันนี้ยังดูใจดีผิดปกติอีกด้วย 

           "นี่มึง...   กูนอนดิ้นถึงขนาดทีบมึงตกเตียงหัวกระแทกสมองได้รับความกระทบกระเทือนเลยหรอว่ะ"   ทิวถามวายุอย่างสงสัย    แต่ก็ไม่ทิ้งลายนิสัยกวนของทิวไปได้    แต่โชคดีที่วันนี้คนตรงหน้าอารมณ์ดีเลยลอดตัวไป    วายุทำแค่ยิ้มขำพลางส่ายหน้าให้กับอาการของทิว 

 

เช้านี้ดูเหมือนอะไรๆก็ดูจะเป็นไปด้วยดีไปหมด    ถ้าค่ำคืนนี้ไม่มีเรื่องเกิดขึ้นซะก่อนก็คงดี

 

วายุพาทิวออกมาแล่นเรือเล่นไม่ห่าจากเกาะมากนัก    อากาศในชั่วเช้าเจ็ดโมงกำลังดี    ไม่ร้อนไม่หนาวมากนัก    ข้าวเช้าวันนี้ก็ง่ายๆ    แซมวิดกับน้ำส้มและนม

 

หลังจากออกมาจากเกาะได้ใกล้มากพอแล้ว    เครื่องยนต์เรื่องถูกดับลอยอยู่กลางทะเลเพื่อยุดกินมื้อเช้า

           "หยุดกินตรงนี้แล้วกัน"   วายุหันมาบอกกับทิว

           "..."   คนถูกถามแค่พยักหน้ารับรู้แล้วหันเปิดฝากล่องที่ใชใส่แซมวิด

           "มึงจะกินอะไร   นมหรือน้ำส้ม"   เมื่อเปิดฝาเสร็จทิวถามวายุเสียงเรียบ    ด้วยความที่ไม่เงยหน้าทิวเลยไม่ได้เห็นรอยิ้มของวายุที่ออกมาจากใจจริง    วันนี้ทิวทำให้มาเฟียหนุ่มยิ้มได้ไม่เรื่อยจริงๆ

           "กินอะไรก็ได้ที่มึงจัดให้"   วายุบอกกับทิวด้วยรอยิ้มมีความสุข    แต่นั้นทำให้เจ้าของชื่อต้องก้มหน้าก้มตาซ้อนแก้มสีแดงไว้ไม่ให้คนตรงหน้าเห็น

           "หึหึ" 

แต่นั้นก็ใช่ว่าจะหลบสายตาของวายุได้    ทั้งสองคนนั่งกินแซมวิดกันไปชมบรรยากาศรอบข้างไป    แต่ทั้งหมดนี้จะไม่มีความหมายเลยถ้ามาคนเดียว    หรือไม่ใช่คนที่อยู่ข้างๆ

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++++

มาแย้ววว ช่างนี้อากาศหนาวมาก แมวดำเจ็บคอเลย นี่ขนาดหุ่มผ้าสองผืนแล้วนะเนี่ย ขนาดแมวดำอยู่เหนือปลายไม่เหนือสุดยังหนาวขนาดนี้ นี่ถ้าเหมือสุดจะขนาดไหน!?

ฝากเพจที่พึ่งสร้างของแมวดำด้วยเน้อ

 

https://m.facebook.com/Black_Cat_-1178167332216004/

 

 

 

🙀

ความคิดเห็น