เพี้ย

หน้าฉันหันไปตามแรงตบของคนที่ฉันคิดว่าดีที่สุดและจะไม่มีวันทำร้ายฉันแต่วันนี้เค้ากลับทำร้ายฉัน

สรรพนามของฉันเริ่มเปลี่ยนไปตอนนี้หัวใจของฉันปวดร้าวอย่างหนักคนไม่สมารถต้านทานได้

ฉันพูดแล้วกำลังจะเดินออกไปเเต่

พรึบ

แล้วฉันก็เดินออกมาทั้งน้ำตา

ไนท์

นี่ผมทำอะไรลงไปผมตบเธอเเต่ผมไม่ได้ตั้งใจผมแค่อยากให้เธอมีสติผมๆผมมันเลว คำพูดที่เธอพูดมาทำให้ใจผมสั่นแปลกๆและสรรพนามที่เปลี่ยนไปทั้งคำพูดท่าทางทุกอย่าง

พอมันพูดจบทุกคนก็เดินออกไปเหลือเเต่ผมกับมินนี่

เธอยังไม่ยอมปล่อยแขนผม

จู่ๆมีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาเเล้วพูดว่า

แล้วเธอก็เดินออกไปพร้อมผู้ชายคนนั้น

ผมได้แต่เพ้อเหมือนคนบ้าเพ้อหาแต่พรีมผมพึ่งรู้ใจตัวเองว่าผมรักเธอเเละขาดเธอไม่ได้

สนามบิน

4ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก(ก็โกหก)

พรีม

สวัสดีค่ายังจำกันได้ไหมฉันพรีมเองตอนนี้ฉันเรียนจบแล้วกำลังจะกลับไปหาป๊ากับม๊าที่ประเทศไทยฉันไม่ได้เล่าเรื่องให้ป๊ากับม๊าฟังฉันบอกแค่ว่าอยากมาเรียนที่เกาหลีดีนะท่านเข้าใจไม่ถามอะไรมาก

ไม่ต้องสงสัยฉันกับพี่บอสนะคะเราเป็นแค่พี่น้องกันพี่บอสแกมีแฟนแล้วน่ารักซะด้วย

แฟนพี่บอสนั่นแหละค่ะแต่ฉันเรียกเจ๊ มันชิน

ประเทศไทย

แชท

จบสนทนา

ตัดๆๆ