ปาตี้

ตอนนี้สาวๆยังไม่ลงมาได้ครับไม่รู้ทำอะไรกันอยู่

งงละสิครับว่ามินนี่คือใคร ผมจะพูดให้ฟังมินนี่คือแฟนคนแรกของผมที่ผมมีเธอตอนไปอยู่ต่างประเทศตอนสมัยเรียนครั้งแรกเธอคือเพื่อนผม ผมคิดว่าเธอน่ารักดีนิสัยดี ร่าเริงดูไม่มีพิษมีภัยตอนนั้นผมรู้สึกว่าผมชอบเธอผมเลยบอกชอบและขอเธอเป็นแฟนเธอก็ตกลงผมดีใจมากแต่คบกันมาได้เกือบครึ่งปีอยู่ๆเธอก็หายไป

ต่อจากนั้นผมก็ไม่เจอเธอเธอหายใจตอนนั้นเหมือนใจผมจะขาดผมขาดเธอไม่ได้เพราะเธอคือแฟนของผมที่พวกนี้มันรู้จักหนะหรอไม่แปลกครับเพระผมบอกพวกมันเองทั้งเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบ

ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าผมรู้สึกยังไงกับธอแล้ว

แล้วที่ไอ้ธามรู้ได้ไงผมไม่สนครับแต่ผมสนเเค่ว่าเธอกลับมาจริงหรอ

ผมเดินออกมายืนอยู่ที่หน้าริมทะเลคิดอะไรเพลินๆแต่อยู่ๆก็..

ตุ๊บ!!

ทำไมเสียงคุ้นจังวะ

ผมตกใจมากทำไมถึงมาเจอเธอที่นี่หละ

นิสัยเธอยังดูน่ารักเหมือนเดิมเธอยังเหมือนเดิมทุกอย่าง

ทำไมยัยตัวแสบดูเศร้าๆ

ผมเงียบเพราะยังสับสนกับความรู้สึก

พรีม

ไม่จริงใช่ไหมคุณอามีแฟนได้ไง ฉันรู้สึกไม่ถูกชะตากับยัยป้านี่เลย เเล้วพอตอนที่ยัยป้ามินเนี่ยน(มินนี่😑:ไรท์)อะไรนั่นบอกว่าแฟนคุณอาไม่ปฏิเสธเอาเเต่เงียบ ในหัวฉันมีคำถามมากมาย

พรึบ

คุณอามานั่งใกล้ฉันเพราะเหลือที่ว่างแต่ตรงนี้

แล้วยัยป้านั้นก็นั่งตามแล้วเกาะแขนคุณอาไว้ หึที่ทำมาทั้งหมดเพื่อให้ความหวังสินะฉันจึงขยับออกห่างจากคุณอา

ตอนนี้ทั้งโต๊ะมองมาที่พวกเรา3คน

แล้วยัยป้ามินเนี่ยนก็พูดอยู่คนเดียวฉันจะไม่รู้สึกอะไไรถ้ายัยนั่นไม่พูดประโยคนี้

ฉันมองหน้าคุณอาเป็นจังหวะที่คุณอามองมาพอดี

!!!

ตอนนี้สีหน้าทุกคนดูตกใจมีแต่ยัยป้านั่นที่ดีใจ

ฉันจึงหยิบเหล้าที่วางบนโต๊ะมาดื่ม

หึจะมาสนใจทำไมทำไมไม่ไปสนใจยัยป้านั่นโน่น เกาะยิ่งกว่าปลิง ฉันไม่สนใจแล้วยกขึ้นดื่มอีก

คุณอาแย่งแก้วในมือฉันไป

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันดื่มและตอนนี้ฉันน่าจะเมาเพราะว่าฉันกินไปเยอะเหมือนกัน

ล้วฉันก็สะบัดแขนออกจากมือคุณอาเพราะคุณรอาจับเเขนฉันไว้

ฉันก็เดินออกจากโต๊ะแต่..

ตุ๊บ

ใครไม่รู้มากระชากแขนฉัน

ฮือๆสุดหล่อไปแล้วว

ไอ้บ้านี่เป็นใครไม่รู้มาอุ้มฉัน

ตุ๊บ เจ็บนะถึงจะเตียงนุ่มก็เถอะอย่าให้รู้นะว่าใคร

ตัดๆๆๆ