เจ้าหญิงดอกไม้ / บุษบากร
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ฝากติดตามผลงานของ "เจ้าหญิงดอกไม้" ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของรีดทุกคนด้วยนะคะ ^^ (ดูนิยายเรื่องอื่น ๆ คลิกที่รูปโปรไฟล์ได้เลยน้า)

CHAPTER 17 60% What're you doing? [กันต์ X ชาร์ลอท]

ชื่อตอน : CHAPTER 17 60% What're you doing? [กันต์ X ชาร์ลอท]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.5k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2563 11:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER 17 60% What're you doing? [กันต์ X ชาร์ลอท]
แบบอักษร

 

 

CHARLOT PART :

 

คืนงานเลี้ยงครบรอบ

"คุณชาร์ลอทจะไปไหนคะ" เสียงเลขาคนสนิทพูดขึ้นหลังจากที่ฉันทำท่าลุกจากที่นั่งวีไอพีในงาน

"กลับ" ฉันตอบสั้นๆ พร้อมกับสะพายกระเป๋าใบโปรด สายตายังคงมองไปที่ 'เป้าหมาย' คืนนี้

"แต่ยังไม่ปิดงานเลยนะคะ" เลขาพูดต่อ

"เดี๋ยวเควินเขากลับมาปิดเอง" ถึงแม้ตอนนี้ประธานในงานที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคู่หมั้นหายตัวเข้าไปในกลีบเมฆแล้วก็ตาม

อ๊ะ ลืมเลย ลืมสิ่งสำคัญที่ต้องทำ ฉันหยิบแก้วไวน์บนโต๊ะมาดื่มรวดเดียวจนหมด ตามด้วยอีกแก้ว เมากรึ่มนิดๆ พอเป็นพิธี

"อี๋ ขมมาก!" ยอมดื่มขนาดนี้เพื่อเขาคนนั้นคนเดียวเลยนะ

"ว้าย! คุณชาร์ลอททำอะไรคะ!" เลขาหน้าตื่นทันที่เห็นฉันดื่มไวน์ "เธอกลับไปที่พักก่อนได้เลยนะ เดี๋ยวฉันกลับเอง" ฉันตัดบทบอกเลขาคนสนิทก่อนจะรีบเดินไปหาเป้าหมายที่ลุกออกไปคุยโทรศัพท์ด้านนอกงานเลี้ยง ดูสิ แค่แผ่นหลังยังหล่อ! ยิ่งใส่ชุดเจ้าชายสีขาวยิ่งหล่อเข้าไปอีก คนอะไรจะหล่อได้ขนาดนี้นะ หล่อไม่เผื่อแผ่ใครเลยจริงๆ เหมาะกับคนสวยแบบชาร์ลอทคนนี้มาก

"คุณชาร์ลอทคะ คุณชาร์ลอท!' เสียงเลขาไล่หลังตามา แต่ตอนนี้ฉันเดินออกมาไกลแล้วล่ะ งานนี้ไม่จำเป็นต้องมีคนช่วย

ตอนนี้กำลังยืนลังยืนหลบหมุมอยู่ตรงเสา สายตาโฟกัสไปกับร่างสูงของผู้ชายที่ทำให้ฉันใจเต้นแรงตั้งแต่ครั้งแรกที่พบตอนที่ควงแขนลงมากับเควินเพื่อนวัยเด็กและตอนนี้ก็เป็นคู่หมั้นที่ตระกูล 'อีเดอร์สัน' กับ 'เจรอสโลว์' ของเราสองคนเป็นคนจัดแจงให้ทุกอย่าง ถึงแม้ชายหนุ่มที่ฉันควงแขนมาจะหล่อเหลาไม่แพ้กัน แต่สายตากับสะดุดอยู่กับผู้ชายคนอื่น คือเขาคนนั้น ผู้ชายที่ชื่อ 'กันต์' เขาคือชายหนุ่มที่ทำให้ผู้หญิงสวย เฟอร์เฟ็คไร้ที่ติอย่าง 'ชาร์ลอท อีเดอร์สัน' หัวใจเต้นแรง กับเควินฉันยังไม่เคยหัวใจเต้นแรงขนาดนี้มาก่อนเลยด้วยซ้ำ

และคงเป็นโชคดีของฉันล่ะมั้ง ที่เควินดันชอบพอกับสาวน้อยที่เป็นแฟนของกันต์พอดี ฉันเองก็ไม่ได้ไม่พอใจอะไรเธอหรอกนะ เพราะเราสองคนเองก็ตกลงกันตั้งแต่แรกอยู่แล้วว่าจะไม่ก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของกันและกัน ประทับใจที่สุดคงเป็นตอนที่เราสองคนได้เต้นรำคู่กัน มันคือความตั้งใจของเควินที่จะสลับคู่เพราะมีเรื่องต้องคุยกับคิตตี้น้อย? เควินเรียกผู้หญิงคนนั้นว่าคิตตี้รึเปล่านะ แต่ช่างสองคนนั้นเถอะ

ตอนเต้นรำเหมือนตัวเองได้อยู่ในเทพนิยายอีกครั้ง สายตาอ่อนโยนที่มองมาของเขา ทวงท่าในการเต้นรำที่พริ้วไหว นุ่มนวล และอ่อนโยนราวกับปุยนุ่น เขาคือผู้สุภาพบุรุษในความเป็นจริง ทำไมนะ ทำไมเราสองคนถึงไม่เจอกันให้เร็วกว่านี้...

"ครับคุณพ่อ เดี๋ยวผมแจ้งทุกคนให้" ร่างสูงหมุนตัวกลับมากำลังจะขึ้นบันไดเพื่อเดินกลับเข้ามาในงาน บริเวณนี้ไม่ค่อยมีคน เพราะที่ที่เขายืนคุยมันเป็นส่วนหย่อมพอดี เข้าทางแผนฉันทุกอย่าง

ฉันตั้งใจเดินออกมาจากเสา เซเล็กน้อยเพราะไวน์ที่ตัวเองดื่มไปเมื่อสักครู่ ระหว่างที่ก้าวลงบันไดก็เซไปด้วยและครั้งนี้ตั้งใจเซไปชนกับเขา!

พลั่ก!

"อ๊ะ อื้อ ขอโทษค่ะ" ฉันขอโทษเป็นภาษาไทย ถึงแม้จะไม่ใช่ภาษาบ้านเกิด แต่ภาษาไทยก็เป็นภาษาที่สามที่ฉันตั้งใจเรียนมาตั้งแต่เด็กๆ คงได้ใช้อ่อยเหยื่อก็ตอนนี้ล่ะ >///<

"คุณ เป็นอะไรรึเปล่าครับ" แค่เสียงยังหวานเลย!

"อื้อ" ฉันตอบเสียงอู้อี้ ซุกลงกับแผงอกแกร่ง สูดดมความหอมเข้าไปเต็มปอด หอมมาก หอมแม้กระทั่งกลิ่นตัว! เป็นไงเป็นกันวะ คืนนี้ต้องได้เขา

"คุณชาร์ลอท!?"

"คุณ..ช่วย อื้อ ปวดหัว" ฉันเงยหน้าขึ้นตอบ พลางเอามือกุมขมับ เพราะอาการปวดที่จู่ๆ ก็แล่นจี๊ดขึ้นสมอง เวลากินไวน์ที่ตัวเองไม่ชอบเป็นแบบนี้ทุกที แถมยังปวดได้เวลาจนไม่ต้องแอคติ้ง ขอบคุณร่างกายที่ให้ความร่วมมือเต็มที่

"ไหวมั้ยครับ" ไม่ไหวค่ะ พากลับไปที่ห้องที อยากตอบออกไปแบบนี้มาก แต่ทำไม่ได้ ขืนตอบแบบนี้ไปมีหวังผู้ชายหนีก่อนน่ะสิ

"เมาหรอเนี่ย" ฉันส่ายหน้าพรืด "ชาร์ลอทไม่ได้เมาน้า~" แทนตัวเองแบบนี้ความจริงคือเมานั่นแหละค่ะ ไม่ชอบดื่มไวน์เพราะรู้ว่าตัวเองจะเมาแล้วกลายเป็นอีกคน ผู้หญิงที่ดื่มไวน์แล้วเมาก็คือชาร์ลอทเองค่ะ - -

มือบางเริ่มลูบไล้ไปตามแผงอกอัตโนมัติ มันบังคับตัวเองไม่ได้จริงๆ มือมันไปเองนะคะ จริงๆ นะทุกคน

"คุณจะทำอะไร? หยุดนะคุณชาร์ลอท" มือหนาพยายามหยุดฉันแต่ไม่เป็นผล "งื้อ หล่อจัง~" มืออีกข้างแตะเบาๆ ตรงใบหน้าหล่อหวาน "ปากน่าจุ๊บ" ตอนแรกคิดว่าความคิดนี้คือความคิดในหัว แต่ฉันเผลอพูดออกไปโดยไม่ตั้งตัว

"ว๊า พูดออกไปแล้ว"

"คุณปล่อยมือก่อนครับ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้ามันจะดูไม่ดี"

"ขอจุ๊บหน่อยได้มั้ย~"

"อะไรนะ!!" ฉันใช้โอกาสที่เขาเผลอเขย่งปลายเท้าขึ้น จุ๊บเบาๆ ตรงริมฝีปากสวยได้รูปนั่น "เย้ ได้จุ๊บแล้ว^^" พูดพลางยิ้มตาหยี ดีใจเหมือนเด็กน้อย เนี่ย เมาแล้วเป็นแบบนี้

"ให้ตายเหอะ" คนตัวโต่บ่นพึมพำ มีรอยลิปสติกตรงปากเขาด้วยล่ะ น่ารักชะมัดเลย อยากจูบอีก

"ใครอยู่ตรงนี้บ้างวะ" เขาพูดกับตัวเองสายตาสอดส่องหาคนมาช่วย หึ แถวนี้ไม่มีคนหรอกค่ะ เพราะเควินสั่งให้พนักงานออกไปหมดแล้ว บริเวณนี้จึงมีแค่ฉันกับเขา คนในงานไม่ออกมาแน่นอน เพราะเวลานี้มีการแสดง

"หิววว~" ฉันพูดเสียงอ้อนๆ

"หืม?"

"อยากกินน"

"ในงานไม่ได้กินข้าว?"

"ชาร์ลอทกินแล้ว แต่ตอนนี้ชาร์ลอทอยากกินคุณ~" กรี๊ดดด ฉันพูดอะไรออกไป! ให้ตายเถอะ ประโยคนี้ไม่ได้ตั้งใจเลยจริงๆ เป็นเพราะอาการเมาล้วนๆ

"ผู้หญิงอะไรวะเนี่ย"

"งือ อย่าว่าชาร์ลอทน้าา" ฉันเบะปาก มองเขา ทำท่าจะบีบน้ำตา

"เห้ย คุณจะร้องไห้หรอ" เขาดูตกใจนิดๆ ฉันเองก็งงกับอาการเมาไม่ได้สติของตัวเองเหมิอนกัน แต่น้ำตามันพาลจะไหลจริงๆ นั่นแหละ

"เอาไงดีวะ"

"กลับบ้านกันต์น้า~" เขาคงคิดว่า 'กลับบ้านกันนะ' แน่นอน แต่ฉันหมายถึงกลับบ้านเขาต่างหาก ชาร์ลอทอยากกลับบ้านกันต์!

"เบอร์ไอเควินก็ไม่มีด้วย" ถ้าเขามีสิแปลก ถึงมีเควินคงไม่สะดวกรับสาย

"ป่ะ กลับบ้าน~" ฉันพูดพลางดึงมือเขาให้ห่างจากตัวงานเรื่อยๆ ตั้งใจพามาที่จอดรถแบบให้ดูเหมือนคนเมาพามามากสุด เมาจริงแต่ก็ต้องเรียกสติเพื่อให้รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร แผนที่คิดไว้จะได้ไม่พัง

"คุณ หยุดก่อนจะไปไหน" เขาพยามฝืนตัว แต่ฉันก็รั้งเขามาจนได้ และที่จอดรถ ก็ไม่มีคนอีกเช่นเคย

"ชาร์ลอทง่วงแล้วว~"

"ทำไมเมาแล้วเหมือนเด็ก?" ใบหน้าหล่อเลิกคิ้วขึ้นสูง

"อยากเป็นเด็กของกันนนต์~"

"เมาแต่รู้จักชื่อผมด้วยหรอ?" ตายละ เผลอหลุดออกไปจนได้ ฉันฉีกยิ้มกว้างแทนคำตอบ ก่อนจะเบียดตัวหาเขาแน่นขึ้น "ง่วงแล้วว" ฉันจงใจกอดเขาแน่นขึ้น หลับตาพริ้ม ยอมเปลืองเนื้อเปลืองตัวแบบนี้ให้เขาคนเดียวเลยนะ

"ผมกลับกับคุณไม่ได้หรอกนะ แฟนผมอยู่ในงาน" แฟนคุณอยู่กับผู้ชายคนอื่นต่างหากล่ะคนดี ทำไมถึงใส่ซื่อแบบนี้นะ เฮ้อ ชาร์ลอทล่ะเครียด

"ฮือ เสียใจ โป้งแล้ว ชาร์ลอทกลับเองก็ด้าย~" ฉันผละออก ยกมือโป้งใส่เขา แล้วรีบเดินโซซัดโซเซออกมาจากตรงนั้น แต่ไม่ได้กลับไปที่โรงแรม เดินออกจากโรงแรมต่างหาก มุ่งตรงไปที่ถนน และมั่นใจว่าเขาต้องตามฉันออกมาแน่นอน

 

หมับ!

"ให้ตายเถอะ ผมล่ะเหนื่อยกับคุณจริงๆ" ข้อมือถูกกระชากกลับจนเซกับแผงอกกว้าง ในใจยิ้มเรียบร้อยแต่ความเป็นจริง

"ฮือ ปล่อยนะ ชาร์ลอทจะกลับแล้ว~" พยายามดันตัวเองแอกจากแรงกอดรัดของวงแขนแกร่ง ใครจะคิดว่าผู้ชายนุ่มนิ่มแบบเขาแรงเยอะแบบนี้ จากที่เมาเพราะฤทธิ์ของไวน์ที่ดื่มไป ตอนนี้เริ่มมีสติแล้วเพราะยื้อกับเขาอยู่นาน แต่! มีสติก็ต้องแกล้งเมาต่อ

"คู่หมั้นคุณอยู่ในงาน เดี๋ยวผมไปส่งคุณกับเควินก็แล้วกัน" คู่หมั้นฉันอยู่กับแฟนคุณต่างหาก เฮ้อ ทำไมผู้ชายแบบเขาต้องมีเจ้าของแล้วด้วยนะ แต่ต่อให้มีเจ้าของ ฉันก็จะทำให้เขาเป็นของฉันอยู่ดี

"ม่ายยย ไม่หาเควินน ง่วง อยากกลับแล้ว~" ฉันค้านหน้ามุ่ยเหมือนเด็กเอาแต่ใจตัวเอง ซึ่งความจริงก็เป็นแบบนั้นแหละ แฮ่ะๆ

"ทำไมคู่หมั้นคุณถึงทิ้งขว้างคุณแบบนี้นะ" ประโยคนี้เขาพูดกับตัวเองเสียมากกว่า แต่สุดท้าย...เขาก็ยอมพาฉันไปที่รถ เย้ มิชชั่นคอมพลีท!

"ผมจะรีบไปส่งคุณแล้วค่อยวนกลับมาที่งานก็แล้วกัน จะให้ผมไปส่งที่ไหน?" เขาถามคนเมาแบบฉัน คิดว่าคนเมาแบบฉันจะตอบได้หรือไงกัน โธ่ พ่อกันต์น้อยของชาร์ลอท ติดกับคนสวยซะแล้ว

"ชาร์ลอทอยากนั่งตรงนั้น นั่งได้มั้ยย~" ฉันพูดพลางชี้นิ้วไปที่ตักของเขา

"อะไรนะ นั่งไม่ได้ นี่ยังไม่หายเมาอีกหรอเนี่ย เห้ยคุณ ข้ามมาทำไม ผมขับรถอยู่!" ฉันถอดรองเท้าส้นสูงออกก่อนจะขยับตัวข้ามฝั่งมามาหาเขา ในท่าหันหน้าเข้าหากัน ชุดเดรสที่ใส่เองก็เลิกขึ้นตามโคนขาเพราะท่านั่ง แต่ฉันไม่ได้สนใจ ตอนนี้หนุ่มหล่อตรงหน้าสำคัญที่สุด

"อือ ง่วง~" ยิ้มจนตาหยีเป็นคำตอบแล้วซุกหน้าลงกับแผงอกแกร่งทันที กลิ่นตัวหอมๆ ของเขามันทำให้ฉันไม่อยากละไปไหน อยากอยู่ตรงนี้นานๆ

"อือ" ส่งเสียงงัวเงีย กำลังจะขยับตัวเพื่อความสบายอีกนิด แต่โดนคนตัวโตจับเอาไว้เดี๋ยวมือข้างเดียว เพราะอีกข้างเขากำลังขับรถ

"อย่าขยับ" เขาพูดเสียงต่ำ เหมือนพยายามจะข่มอารมณ์ตัวเองเอาไว้ รู้สึกได้ถึงอะไรสักอย่างที่มันแข็งๆ ดันอยู่ใต้ก้นที่ฉันนั่งทับอยู่ "งือ ทำมายขยับไม่ด้าย~" ฉันเงยหน้าสบตากับเขาถามด้วยแววตาใส่ซื่อที่สุดในชีวิต ถึงแม้จะรู้ความหมายแล้วก็ตามว่าทำไมเขาไม่ให้ขยับ

"ง่วงก็นอน" เขาตอบกลับแค่นี้ก่อนจะโฟกัสกับท้องถนนต่อ แต่มือของฉันซุกซนไม่หยุด พยายามถอดเสิ้อคลุมเจ้าชายตัวนอกของเขาออก "เดี๋ยวกันต์ร้อน~"

"Shit ผมไม่ได้ร้อน!" เหมือนเขาเองก็เหนื่อยที่จะขัดขืนเพราะตัวเองยังต้องขับรถเลยปล่อยฉันเลยตามเลย และฉันก็ถอดเสื้อคลุมตัวนอกของเขาออกได้สำเร็จ เย้><

"ชาร์ลอท"

"ขาาา~" มองตาหวานเยิ้ม อันนี้น่าจะเพราะฤทธิ์ไวน์ เพราะฉันไม่ได้ตั้งใจจะขานเสียงหวานแล้วมองเขาแบบนี้เลยนะ "ปล่อยมือ" คนตัวโตข่มเสียงต่ำ แต่ฉันก็ยังไม่หยุดปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขา พอดีถอดเพลินไปหน่อย แฮ่ะๆ

"ไม่ปล่อยย~" ฉันถอดไปได้แค่ครึ่งทางเท่านั้นแล้วก็หยุดก่อนจะซุกลงกับแผงอกกว้าง เนื้อแนบเนิ้อ กรี๊ดดดด เขินมาก หน้าร้อนผ่าวมากด้วย แถมยังได้ยินเสียงหัวใจเขาชัดเจน มันเต้นพอๆ กับหัวใจของฉันตอนนี้เลย

ตึกตัก

ตึกตัก

สองแขนกอดเขาเอาไว้เหมือนกลัวว่าเขาจะหายไป จากที่ตอนแรกตั้งใจจะแกล้งหลับ ตอนนี้ดันหลับจริงๆ เพราะความง่วงจากฤทธิ์ไวน์ที่ดื่มเข้าไปบวกกับความเพลียจากการนั่งเครื่องบินมาเมื่อวาน ทำให้ฉันผล็อยหลับไปจริงๆ

 

ตื่นมาขอตื่นในห้องนอนเขานะ...

 

"คุณชาร์ลอท หลับแล้วหรอเนี่ย"

"...."

"หลับจริงหรอวะ แล้วนี่ผมต้องไปส่งคุณที่ไหน"

"...."

....................................

กรี๊ดดดดดดดดด พี่กันนนนต์ของไรท์ จะโดนกินมั้ยนะ 555555 แต่ไม่รู้ใครจะกินใคร รอตอนหน้านะทุกคน เห็นรีดบอกอยากอ่านคู่นี้ไรท์เลยแทรกเข้ามาให้นิดหน่อย 🤭

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น