ม..เมื่อไหร่เวินฉิงจะมา!

ข้าไม่ไหวแล้วนะ

ใจเย็นๆอาหลี เดี้ยวแม่นางเวินก็มาแล้ว

ข้ารอนานไม่ได้จริงๆ!

แม่นางเจียงใจเย็นๆก่อนหนา

เดี้ยวท่านพี่ข้าจะช่วยท่านเอง

เร็วๆ!!

ข้าไม่ไหวแล้วววว

คุณชายจิน โปรดออกไปข้างนอกก่อนหนา...

อื้ม...

เดี้ยวข้ากับท่านพี่จะดูแลแม่นางให้เต็มที่เลยขอรับ

ข้าฝากด้วยนะ

ขอรับ!

เอ่อ...

ไม่มี!

ว่าแต่นี่ยกมาทั่งกูซูเลยรึ?

น่าจะใช่...

....

ข้าว่าไม่เกินคืนพรุ่งนี้ จะต้องมีเสียงครางของใครบางคน

หืม?

นี่ข้ายังไม่ได้เอ่ยนามใครเลยนะ

หรือว่าเจ้าร้อนตัว?

คุณชายจิน ท่านได้บุตรชาย

อ..อาหลีล่ะ! เป็นอย่างไรบ้าง

สลบหลังจากคลอด...

ข..ข้าเข้าไปดูได้หรือไม่?

ได้สิ

แล้วบุตรของท่าน...

อ..เอ่อ

ประมุขเจียง

หา?!

ข้าฝากลูกของข้าหน่อยนะขอรับ

ข้าไปดูอาหลีละ

อ..อ่าว?!

ประมุขเจียง...

เอ่อ...

....

เจ้าหมายถึงใคร?

พ่อข้า?

.....

ที่รักค้าบบบบ

หือ?

ทำไมที่รักเหมือนเคยอุ้มเด็กเลยอ่ะ

นั่นดิ

.....

ใครๆก็อุ้มเด็กอย่างงี้หนิ

.....

ทำไมดูเกรี้ยวกราดแบบนิ่งๆ

ถึงยังไง...

ใจเย็นนนน

(•//-//•)

ทำไมท่านชอบทำให้ข้าเขินตลอดเลย...

ไม่ยุ่งซักเรื่องได้มั้ย?

เดี้ยวค่อยด่า

ดูแลเด็กก่อน

ซ้อมกะผีล่ะสิ

ขอรับ?

ข้าไม่ได้ซ้อมกับท่านนะ

เห้อ...

อุ้ววววว

อุ้มอย่างกะเคยเป็นคุณแม่เลยอาเฉิง

.....

ข้าเห็นนะ ตอนที่ประมุขหลานมายืนข้างๆอ่ะ

เหมือน พ่อ,แม่,ลูก เลยยยยย

ท่านพี่หยุดแซวข้าได้แล้วนะ!

อาเฉิงเกรี้ยวกราด

เฉิงๆเขิน?

เปล่า!!

ท่านพี่ ข้าคืนลูกให้ท่านแล้วนะ

เอ่อ...

พอดีว่าพี่เพิ่งคลอดอาหลิงออกมา

แรงไม่ค่อยจะมี

พี่ขอฝากอาหลิงไว้กับอาเฉิงก่อนนะ

ล..แล้วสามีท่านพี่ล่ะ!

ไม่ว่าง ต้องดูแลข้า

.....

ก็ได้...

เฉิงๆเป็นอะไรรึเปล่า?

ทำไมทำหน้าอย่างงั้น

ก็...

ท่านพี่โยนลูกมาให้ข้าอุ้มต่อน่ะสิ

.....

โอ๋ๆนะ

พ่อแม่ลูกขนานแท้!

จินหลิงลูก!

ได้แม่ใหม่แล้วรึ?

เอิ่ม...

ข้าว่าไม่น่าใช่

ข้าว่าประมุขเจียงน่าสงสาร

แหกตาดูสถานะการณ์สิ คุณชายเว่ย

ก็นั่นผัวเจ้าหนิ

ไม่ใช่น้องแบบข้า

สะเทือนใจ~

แต่ก็ไม่เป็นไร

เพราะกูก็มีผัวแล้ว

ลูกก็มี

.....

ในเมื่อทิ้งพี่ทิ้งน้องกันไปหมด

งั้นข้าทิ้งด้วย

ทำดีมากอาเฉิง

จริงๆข้าทิ้งแค่เซี่ยนๆ

ไม่ได้ทิ้งเจ้า

ข้าก็ทิ้งแค่เว่ยอิง

ไม่ได้ทิ้งท่านพี่

ข้าควรสงสาร หรือสมน้ำหน้า

สมน้ำหน้า

เค

ไม่เป็นไร

เจ้ายังมีข้าอยู่นะ

รอบนี้มาดีๆ

ไม่พีค

.....

สำออยเกินไป

ไม่ช่วยละ

.....

เพิ่งชมไป5วิเอง

หืม?!

เมื่อกี้เจ้าเรียกข้าว่าอะไรนะ?

ประมุขหลาน ไง

แล้วต่อจากนั้นอ่ะ...?

ไม่มี

....

แน่ใจ?

แต่เหมือนข้าได้ยินคำว่า"ที่รัก"นะ

เปล่า! ข้าไม่ได้พูด

เดี้ยวสิๆ

เมื่อกี้ข้ายังไม่ได้เลยว่าใครพูด

ข้าแค่พูดว่าได้ยิน

เอ่อ...

ร้อนตัว?

ป..เปล่า!!

ประมุขเจียง

ข้าขอถามอะอย่างนึง

อื้ม

ท่าน...

อยากแต่งงานกับประมุขหลานมั้ย

ไม่

โห...

(ปากแข็ง)

ท่านแน่ใจรึ? ว่าไม่

ไม่ก็คือไม่

.....

คุณชายเว่ย

ข้ากับเซวียหยางได้สังเกตมาว่า

ใช่...

เจ้าดูอ้วนขึ้น

ข้าว่าเจ้าท้อง ไม่ก็อ้วนจริงๆ

ได้เลย

เดี้ยวข้าดูให้

เอิ่ม...

จริงๆ

.....

คิดชื่อไม่ออกเลยทีเดียว

พี่ใหญ่ช่วยที

เอ้า?!

โยนภาระใส่พี่อีก

เฮ้ยๆ

จู่ๆก็มาโยนให้น้อง

น่าาาา

พี่ใหญ่

ช่วยกันหน่อย

ในฐานะน้องของพี่

.....

จุย

แค่นั้น?

ใช่

ลองเพิ่มอีกคำลงไปดิ

ซือ

ใจเย็นๆ อย่าเกรี้ยวกราด

เดี้ยวเด็กตกใจตื่นแล้วร้องไห้อีก

หลานซือจุย!!

+จ้าาาา

เออ!

ไรอีก?

.....

เรื่องนี้ต้องบอกพี่ใหญ่ ไม่ใช่เมียพี่ใหญ่

บอกอะไรรึ?

ก็เรื่องหลังจากที่เว่ยอิง คลอดซือจุยออกมาแล้วไง

อ๋อออออ

ข้ารู้ละ

อย่าลืมนะพี่

ได้เลย ข้าไม่ลืมแน่นอน

.....

เห้อ...

เว่ยอิง

ข้ามีไรจะบอก

ว่า!!!!

แต่งงานกับข้านะ

ข้าให้เจ้าเลือกระหว่าง

ตกลง

แล--*

เอิ่ม...

เขายังพูดไม่จบ ไอนี่ก็รีบตอบเหลือเกิน

จะว่าไป...

ท่านพี่

หืม?

....

ก็ได้

ในที่สุด

เด็กก็กลับไปหาพ่อแม่ของตน

อุตสาห์ยืนเกร็งตั้งนาน

เฉิงเมื่อย เฉิงก็บอกพี่สิ

เดี้ยวพี่อุ้มแทน

ไม่เอาอ่ะ

พอพี่อุ้มที ก็เหมือนพี่ไปได้กะคนอื่น

แล้วท้อง-_-

โถๆๆ

ถ้าพี่ท้อง แล้วจะไปท้องกับใครรร

ประมุขเนี่ยมั้ง

ไม่รู้สิ

ข้าเกี่ยวไร?

เฉิ๊งงงงงง

พี่ขอบอกอะไรอย่านึงงงงง

บอก?

ชีวิตนี้พี่จะรักแต่เฉิงคนเดียว

ไม่รักใครแล้วววว

ถ้า...

เป็นท้องลูกติดล่ะ

บวกเลยๆ

.....

ลูกจะติดได้ยังไง

ในฐานะที่ข้ากับพี่ใหญ่ยังไม่ได้มีไรกัน

นั่นสิเนอะ

ข้าโง่จริงๆเลย

เฉิงของพี่ไม่ได้โง่นะ

เฉิงของพี่ก็แค่หวงพี่ก็เท่านั้นเอง

อ..อื้ม

หืม?

มีอะไรรึ?

มาดูคนรักกัน

มาดูหลาน

มาอุ้มท้องให้ชาวบ้านดู

มาให้ข้าขอแต่งงาน

มาดูหลานนี่ไม่สาระ?

....

เออ

เรื่องมึง

.....

.....

สงสัยลูกท่านคงหิวนม

งั้นข้าขอเข้าหอพักก่อนนะ

เดี้ยวมา

ได้เลย^-^

จะว่าไปนะ

เรื่องงานแต่งของวั่งจี

จะแต่งวันไหน?

วันไหนดี?

เอิ่ม...

รีบเกินไปนะมึงอ่ะ-_-

จัดงานไม่น่าจะทัน

จัดตี1 แต่งพรุ่งนี้

โอเค

.....

อย่าเรียกข้าด้วย

ข้าจะดูแลลูกเมีย

.....

เดี้ยวข้ากับอาหนิงจะช่วยพวกท่านจัดงานแต่งให้....

จะได้มั้ย?

ได้สิ

จะได้มีคนมาช่วยเพิ่มด้วย

ถ้าใครจะมาช่วยจัดงานก็มาช่วยได้เลย ไม่ต้องขอ^^

ข้าก็อยากช่วยนะ แต่ไม่รู้ว่าจะเอาลูกไว้ไหน

ท่านพี่และคุณชายจิน ไม่ต้องมาช่วยก็ได้ขอรับ

ข้าเข้าใจว่าต้องดูแลลูก

แต่ข้า2คนอยากช่วยท่านจริงๆ

ไม่เป็นไรหรอก คุณชายอยู่เฉยๆดูแลลูกกับท่านพี่ดีกว่า

อืม...

งั้นข้าขอช่วยเล็กๆน้อยๆก็ได้

จะได้ไม่ต้องลำบาก

ใช่ๆ

ท่านจะเอาอย่างงั้นก็ได้^^

.....

อาเซี่ยนกับคุณชายรองล่ะ?

ปล่อยพวกเขาไปเถอะ พวกเขาไม่อยากช่วย

.....

โอเค

หลานวั่งจี เว่ยอู๋เซียน

เจ้าทั้ง2ดูสามัคคี...

เอ้า?!

ก็2คนนี้เป็นเพื่อนกัน ก็ต้องสามัคคีสิ

พูดอะไรแปลกๆ

.....

นั่นสิ

ทำไมข้าพูดอะไรแปลกๆ

ข้าว่าวันนี้คุณชายรองดูแปลกๆ

นั่นสิ

....

อันนี้ก็น่าคิด...

ง่ายๆ

ต้นเหตุก็คุณชายเว่ยนั่นแหละ

เจ้าไม่ผิด

แต่ทุกคนผิด

ข้าอยู่เฉยๆข้าก็ผิด?

ทุกคนในกูซู ยกเว้นข้ากับเว่ยอิง

ไม่ตบ

แต่จะสู้กันด้วยกระบี่

ไม่รู้แหละ

.....

ขอโทษครับพี่

ผมไม่ท้าพี่แล้วครับ

เจ้าท้องอยู่นะไม่เครียดสิ

เดี้ยวลูกเครียดตาม

คุณชายรอง

ท่านห่วงลูกหรือเมียกันแน่?

ห่วงลูก

ไม่

ตระกูลหลานเป็นงี้ทุกคนป่ะ?

.....

.....

เฮ้ย! เดี้ยวดิ

มันไม่จริงโว้ย!

มันคือเรื่องจริง

ไอน้องเวร!!

ตระกูลหลานมักไม่รักเมีย

ข้าไม่เกี่ยว

ใช่

พี่ใหญ่ก็ไม่รักเมีย

บ่นเกี่ยวกับเมียในไลน์ให้อ่านทุกวัน

วั่งจี

.....

ครับ...

แกล้งให้คนอื่นศพไม่สวย

แต่ตัวเองศพไม่สวยเหมือนกัน

หลานซีเฉิน

ค..ครับ

นี่หลานกูจริงๆใช่มั้ย...

มึงตาย!!!!

(ไอวั่งงงงงง ไอเลววววว)

?

ทำไม?

ห๊ะ?

.....

เอ่อ...

.....

.....

รักจนหลง รักจนยอมทำทุกอย่าง

.....

เอาไงกับ2ตัวนี้ดีเว่ยอิง

กูเพื่อนมึงนะ!!!

....

ขอบใจเจ้า2คน

ข้าจะลงแส้ตอนนี้เลย

เมิงงงง

หลังกูหักยังวะ

เว่ยอิง...

....

(เชี่ยยยยยย)

วั่งจี

ข..ขอรับ

ดอกทอง โดน×2

คุณชายรอง โดน×3

กรรมตามสนองสินะ

หลานซีเฉิน

ขอรับ

ไปโบยวั่งจี3,500ที

ขอรับ

เอิ่ม...

พี่ใหญ่ขอรับ เบามือให้ข้าที

ข้าเกรงว่าจะไม่ได้

.....

ว..เว่ยอิง

.....

ชาติที่แล้วคุณชายรองไปทำอะไรมา?

นั่นสิ

เจ๋ออู๋จวิน...

เฉิงม..มีอะไรรึ?

(ทำไมรู้สึกเหมือนจะตาย)

ข..ข้าขอโทด *น้ำตาซึม*

(อ..อ่าว?!)

เฉิงขอโทษพี่ทำไม?

ก..ก็ข้าตะคอกใส่พี่ ทั้งที่พี่ไม่ได้ผ..ผิด *น้ำตาไหล*

ฮ..ฮรึก!

.....

.....

โอ๋ๆ

ก็เฉิงไม่รู้หนิ เฉิงจะผิดได้ยังไง

*ลูบหัวอีกฝ่าย*

ต..แต่ข้าก็ผิดจ..จริงๆ

ท..ที่ตะคอกใส่พ..พี่

*ร้องไห้*

เฉิงงงง

ไม่ร้องนะคนดีของพี่

*กอด*

พี่ยังไม่ได้โทษอะไรเฉิงเลยนะ

นานๆทีกว่าอาเฉิงจะร้องไห้

.....

แล้วพี่ก็ยังไม่ได้โกรธเฉิงเลยซักนิด

*กอด*

*ลูบหัว*

ฮ..ฮึก

โอ๋ๆ ไม่ต้องร้องแล้วๆ

*หยุดร้อง แต่ยังสะอึกสะอื้นอยู่*

*เอาแขนเสื้อเช็ดคราบน้ำตาอีกฝ่าย*

ไม่เศร้าแล้วนะเฉิงๆ

แต่ข้ารู้สึกผิดจริงๆนี่

แล้วข้าก็นึกว่าท่านโกรธข้า...

โถ...

เฉิงรู้ป่าว