facebook-icon

ผลงานเรื่องแรก คิมเมจงเจริญ

ตอนที่ 11 : น้ำตาล VER. (แก้ไขแล้ว)

ชื่อตอน : ตอนที่ 11 : น้ำตาล VER. (แก้ไขแล้ว)

คำค้น : คิมหันต์, เมษา, นิยายวาย, นิยายy, lastlove, รักสุดท้ายนายบ้านนอก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 59.5k

ความคิดเห็น : 101

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มี.ค. 2559 21:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11 : น้ำตาล VER. (แก้ไขแล้ว)
แบบอักษร

สวัสดีครับผมชื่อ น้ำตาล เป็นสุนัขของพี่เมษา ตอนนี้อายุได้2 ปีแล้ว กำลังเป็นหนุ่มและห้าวหาญมาก 

เห็นปลอกคอสุดหล่อมั้ย !!!!!!!! เพื่อนผมซื้อให้ใส่แหละ มันเพิ่มความหล่อให้ผมได้ถึง สองเปอร์เซ็นเลยทีเดียวเชียว

#

ผมมีเพื่อนซี้สองขาชื่อว่า "คิมหันต์'

คิมหันต์ไหนหรอ อ้อคนที่เตะขวดน้ำใส่ผมไง!!!!!

แท่แด๊!!!!!!!! เพื่อนผมเอง พ่นควันออกจากปากได้ด้วยนะ แบบนี้ๆๆ ฟุ้ววววววววๆ

 #

 

ตอนนี้เราเป็นเพื่อนซี้กันแล้ว ไม่ไล่กัดกันเหมือนแต่ก่อนว่าแต่เราเป็นเพื่อนกันได้ไงน่ะรึ อ้อจะเล่าให้ฟัง... 

เรื่องมันมัีอยู่ว่า!!! เมื่อเราโตขึ้นแม่ผมสอนว่าต้องรู้จักแสดงความเป็นลูกผู้ชาย เราโตมาเราก็ต้องมีแฟน!!!!!!

 

เมื่อเวลา สองทุ่มกว่าๆผมว่าเป็นช่วงเวลาที่ดีทีสุดที่จะไปหาสาวใช่มั้ยล่าาาา 

 

ขาหน้าผมย่องๆเดินไปบ้านข้างๆตอนนี้ทุกคนในบ้านหลับสนิทหมดแล้ว ไฟก็ดับหมดเลย ร่างกายกำยำ(?)ขนสีน้ำตาลของผม

 

กำลังเดินไปหาร่างสีขาวนาวล ขนปุกปุยอ่อนนุ่ม สาวผมเองแหละครับ แฮ่กกกๆๆๆ เธอกำลังนอนหลับ

 

 

หางฟูเป็นพุ่มพวงนั้นผมอยากจะคลอเคลียจริงๆเ หงืดดดดๆ ผมใช้จมูกเย็นๆแตะไปที่จมูกเจ้าหล่อน ขนตาแพคู่นั้นเลยลืมขึ้น 

 

ใบหน้าหล่อนชั่งงดงามจริงงงงจริ้งงงงงง เราสองคนเลย งุงิ งุงิ งุงิ กัน ทุกอย่างเป็นไปได้ดี แต่เงามืดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเราสองคน

 

ไอ้พี่ใหญ่ขนเกรียนสีดำสนิทยืนขู่อยู่ตรงหน้าผม แน่นอนว่าใครๆในฝั่งนี้ก็ต้องเกรงกลัวมัน 

 

แต่ถ้าจะมาแย่งเจ้าหล่อนผมไป ผมไม่ยอมหรอก !!!!!!! แฮร่! ผมแยกเขี้ยวโชว์ฟันที่แหลมคมให้มันเห็น

 

เพื่อจะต่อสู้กับมัน แน่นอนว่า.................. ผมโดนฟัดซะเละเลย หงิงงงงๆ 

 

ผมใช้แรงทั้งหมดที่มีลากสังขารตัวเองเพื่อจะเดินกลับบ้าน ข้อเท้าของผมอักเสบและมีเลือดคลั่ง ใบหูฉีกขาดเพราะคมเขี้ยวของพี่ใหญ่

 

คอของผมตอนนี้ขนหลุดกระจุยไปหมดเห็นแต่รอยเขี้ยวที่ถูกฝังไว้ แดดร้อนๆตอนนี้กำลังเผาร่างกายของผม 

 

ร่างกายที่อ่อนแรงตอนนี้ต้องการน้ำและที่พัก อยากให้ถึงบ้านไวๆ แต่มัน...

 

ร่างของผมฟุบลงกับพื้นถนนร้อนๆ แรงขยับเคลื่อนไหวแทบจะไม่มี ใบหน้าผมมันร้อนไปหมดเพราะแสงแดดจ้าที่กำลังส่อง

 

เสียงฝีเท้าที่คุ้นหูก้าวเข้ามา ผมไม่มีแรงที่จะลืมตาดู แต่จมูกที่ทำหน้าที่ดมและจดจำกลิ่นยังพอทำงานได้

 

กลิ่นน้ำหอมที่ไม่คุ้นจมูกนัก ตึก .... ตึก.... ตึก....... มือของเขากำลังสัมผัสลูบมาที่แก้มผม เขายียขนผมแซ่กๆ เบาๆ

 

"แกไปกัดกับหมาที่ไหนมาวะ"

 

สิ้นเสียงทักถาม ผมชักจำได้ว่าคนตรงหน้าคือใคร

[!!!!!!!!!!!]

 

ไอ้ไฮโซนิสัยเสียที่เตะขวดน้ำใส่ผม ยังไม่พอมันเคยย่ำดินขึ้นบ้านพี่เมษาจนสกปรก

ผมขู่กรรโชกในลำคอ

 

"กรรรรรห์"

แกอย่ามาแตะต้องฉัน!!!

 

มันหยุดการกระทำ สายตากำลังจ้องมองมาที่ผม อย่าคิดว่าฉันอ่อนแอแล้วจะสู้แกไม่ได้นะเว้ย

 

"ฉันไม่ทำร้ายแกหรอก"

 

ทันทีที่สิ้นเสียงผมรู้สึกว่าร่างกายถูกยกให้ลอยขึ้น หงืดดดดดๆ สองมือนั้นค่อยๆอุ้มผมอย่างอ่อนโยนและถนุถนอม

 

หัวของผมตอนนี้ไม่มีแรงแม้จะชะเง้อมองอะไรทั้งนั้น ขอยืมเสื้อแกซบหน่อยนะ ผมใช้ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยฝังเขี้ยวซบไปที่หัวไหล่ข้างขวา

 

ความรู้สึกตอนน้รู้สึกปลอดภัยจังเลยครับ เหมือนพ่อที่มาช่วยผมไว้ตอนเด็กเวลาโดนเจ้าตัวใหญ่ต่างถิ่นไล่กัด หงิงงงงงๆ 

 

 

แฮกๆๆๆๆ ขาหน้าของผมถูกพันด้วยผ้าก๊อต หมอนั่นทำแผลให้ผมครับ ตอนนี้ร่างกายผมมากมายไปด้วยบาดแผลแห่งความเป็นชาย!!!!!!!

 

ดิ้กกกกๆๆๆ ผมกระดิกหางเข้าเลียที่ฝ่ามือเขาเบาๆ เป็นการขอบคุณ 

 

"มาเป็นเพื่อนกันเถอะ คิมหันต์"

 

------------------------------------

 ซึ้งใช่มั้ยล่าาา ร้องไห้กันยังท่านผู้อ่าน

 

มาต่อกันดีกว่า

วันนี้เป็นอีกวันที่ผมนอนเฝ้าหน้าบ้าน อากาศที่ร้อนอบอ้าวทำให้ผมต้องอ้าปากหอบเพื่อคลายความร้อน

"แฮ่กกๆ"

 

หน้าที่ผมคืออะไร นอกจากเฝ้าบ้านแล้วยังนอนฟังพี่เมษาเล่านู่นนี่นั่นให้ฟังไงครับ

 

"น้ำตาล... วันนี้พี่ไปงานวัดมาด้วย ไปกับคิมหันต์ เค้าช้อนปลาให้พี่ ออเช็ดสายไหมให้พี่ที่แก้มด้วยนะ แล้วก็ยิงปืนแลกตุ๊กตาให้พี่มาตัวนึง"

 

"หงืดดดด หงืดดดด" ผมมักกระดิกหางให้พี่เมษาเสมอเวลาพี่พูดถึงเพื่อนซี้ผม

 

วันนี้ก็เช่นกัน พี่เมษามาเล่าเรื่องเพื่อนซี้ผมให้ฟังเหมือนเคย

 

"น้ำตาล พี่ง่วงมากเลย ห้าวววว เฝ้าคิมหันต์ทั้งคืนเลยล่ะ คิมหันต์ไม่สบาย"

 

ห๊ะ เพื่อนซี้ของผมไม่สบาย!!!! ไอ้หมอนั่นทำรึเปล่า ไอ้หมอนั่นที่ว่าก็นายสิระไงครับ ตั้งแต่เดินเข้าบ้านมาผมได้กลิ่นแปลกๆจากตัวหมอนี่

อยากงับก้นจังเลย!!!!!!

 

งืดดดดๆ ผมเป็นห่วงเพื่อนซี้ผมจัง วันนี้ต้องไปนั่งเฝ้าซะแล้ว ใช่เลย เมื่อคืนคิมหันต์สั่งกับผมไว้ก่อนอาบน้ำ

เขาบอกว่าให้ผมดูเมษาไว้ดีๆ อย่าให้สิระเข้าใกล้!!!! 

 

ผมเลยเดินขึ้นมานอนตรงบันไดบ้านซะเลย นี้ย์ เพื่อนซี้ต้องไม่ทิ้งกันเป็นไงล่ะครับ แฮ่กๆ

 

"น้ำตาลล เมื่อคืนพี่เป็นห่วงคิมหันต์มาก เขาไม่สบายเพราะกินผลไม้ที่สิระซื้อมาให้พี่ ร่างกายเขาแปลกดีเนอะ พอกินผลไม้เข้าไปตัวก็จะร้อน"

 

พี่เมษาเล่าพรางใช้มือลูบๆยีๆที่หัวผมซ้ำๆ 

สิระ!!!! แฮร่!!!! หมอนี่เอาอะไรให้เพื่อนผมกิน 

 

"คุณสิระเป็นคนดีมากเ สุภาพ ใจดี พูดเก่ง ยิ้มแย้มตลอด พี่ว่าน้ำตาลต้องชอบเขามากแน่ๆ"

 

!!!!! แฮร่!!!!!! ไม่อยากฟัง ผมโมโหจนงับก้นหมอนั่นได้เลยนะ ผมไม่อยากฟังเรื่องของไอ้หมอนั่น ผมไม่ชอบสิระ งืดดดๆ พี่ไม่ต้องมาเล่าให้ฟังเลย

 

ผมพลิกตัวหนีนอนหันหลังให้พี่เมษา ไม่ต้องมาเล่าให้เค้าฟังเลย เค้างอนแล้ว หงิงๆ ทำไมต้องเห็นหมอนั่นดีกว่าเพื่อนผมด้วย

 

"น้ำตาล ฟังพี่ก่อนสิ"

แซ่กๆๆ พี่เมษายังตามมายีขนผมเล่นครับ งื้มมมม เค้าไม่หายงอนหรอก ลุกเดินหนีไปนอนที่อื่นดีกว่า

 

"น้ำตาลลล คุณสิระน่ะนะเป็นคนดีจริงๆนะ ซักวันน้ำตาลจะชอบเค้า เค้าซื้อของมาฝากพี่เต็มเลยล่ะ แถมบอกว่าบ้านไม้แบบบ้านเราสวยและหายากมากแล้ว"

 

ผมทนฟังไม่ได้ ลุกไปหาคิมหันต์ดีกว่า เพื่อนซี้สองขามีอะไรให้กินบ้างน้าาา

 

"น้ำตาลล มานี่"

"ผมไม่ฟังพี่เมษาแล่ว!!!!!"

 

โฮ่งงงๆ!!!! ผมสั่นหางดิ้กๆๆเดินวนหน้าบ้านเป็นการเรียกให้เพื่อนรักลงมาหาผม

 

"หิวอีกแล้วหรอ"

 

เพื่อนรักผมพ่นควันออกจากปากอีกแล้ว มันคืออะไรไม่รู้นะ ผมอยากพ่นได้บ้างจัง

 

โฮ่งๆ !!!! ผมกระโดดสองสามครั้ง เพื่อนรักลงมาหาฉันสิๆๆๆ ดิ้กกกๆๆๆๆ ผมกระดิกหางให้คิมหันต์

มาวันนี้ความจริงก็หิว แต่มีเรื่องสนุกๆเล่าให้ฟังมากกว่า

 

คิมหันต์เดินลงมาหาผมแล้ววๆ

 

ดิ้กกๆๆๆ ผมกระดิกหางแล้วเดินตาม

 

"เห้!!!เพื่อนรัก ฉันไม่ชอบสิระเลย" //งื้ดดดดดดๆ

คิมหันทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้ผมเลยขึ้นไปนั่งด้วย แผล่บบๆ ผมเลียตามมือของเพื่อนรักก แน่นอนเราสนิทกันมาก

 

"คิมหันต์ !!!! ไอ้หมอนั่นนฉันไม่ชอบมันเลย" //หงิงงๆ 

 

ผมเอาคางเกยที่หน้าตักคิมหันต์แล้วกระดิกหางให้เพื่อนซี้

 

"แกอ้อนเอาอะไร"

 

คิมหันต์ยีขนผม อ้าาาห์ชอบจังเลยยยย เพื่อนรักกเกาอีกๆๆ

 

"นี่น้ำตาล แกเคยโดนแย่งของที่แกรักมั้ย"

 

สีหน้าเพื่อนผมวันนี้เศร้าจัง งืดดดดด ใครทำนายมาฉันจะไปกัดมันเอง 

 

"เคยสิ ถ้าตอนเด็กๆ โดนพี่ๆแย่งนมแม่ "

 

หงืดดดดดดๆ ผมนอนหงายให้เพื่อนรักเกาท้องให้

 

''พอโตมาหน่อยก็โดนแย่งกระดูก" 

 

"แต่เรื่องที่เจ็บปวดที่สุด ฉันโดนแย่งเจ้าหล่อนแหละ งื้ดดดดดดด มันเศร้ามากเลยน้าาา ไอ้ตัวใหญ่ไงที่แย่งไป ดูสิแผลลยังไม่หายเลย"

 

งืดดดด หงิงงงงงๆ ผมเล่าเรื่องของผมให้เพื่อนซี้สองขาผมฟังครับ ประสบการณ์รักครั้งแรกก็อกหักซะแล้ว

 

"เหมือนฉันจะโดนแย่งของที่ฉันรักเลยว่ะ" เอาอีกแล้วเพื่อนผมทำหน้าเศร้าแบบนี้อีกแล้วว

 

"ฉันไม่เคยพูดกับใครนะนอกจากแกนะน้ำตาล"

 

ไอ้คิม!! คิดว่าหายไปไหนมาอยู่นี่นี่เอง ข้าจะมาเรียกเอ็งไปกินข้าว"

 

สิระตะโกนแล้วเดินมาหา

 

สิระ มาแล้วหมอนี่มาแล้ว ผมไม่ชอบไอ้หมอนี่เลย ผมรีบลุกแล้วมายืนตรงหน้าเพื่อนรักสองขาของผม

 

"แกห้ามทำอะไรเพื่อนฉันนะ"// โฮ่งๆ!!!!

 

ผมกรรโชกใส่หมอนั่นหวังไมใหมันเข้ามาใกล้เพื่อนผม

 

"เห้ย!! อย่มาใกล้ฉันนะเว่ย"

 

 สิระถลาตัวถอยหนี

 

หนอยแหนะ!!!! ผมแยกเขี้ยวใส่ไอ้หมอนี่ เอาล่ะถ้าเข้ามาหาเพื่อนฉันละก็ฉันงับแกแน่ 

 

"เห้ยมันจะกัดข้าว่ะไอ้คิม!!"

 

ฟ้องเลยฟ้องเลย ผมเดินไปข้างหน้าให้มันออกห่างเพื่อนของผม

 

"น้ำตาล ไม่เอาๆ"

 

คิมหันต์ช้อนตัวอุ้มผม หงืดดดดด อย่าสิฉันจะปกป้องนายไง 

 

"พอแล้ววๆๆๆ "

 

งืดดดด เพื่อนผมลูบหัวผมเบาๆ ฟุดฟิด ผมชอบกลิ่นเสื้อผ้าเพื่อนผมจังมันหอมๆๆๆ

 

"โฮ่ง!!!!!!"ผมเห่าทิ้งท้ายเตือนไม่ให้ไอ้หมอนั่นเข้ามาหาเพื่อนซี้ผมอีก

 

ว่าแต่.... เพื่อนผมจะโดนแย่งอะไรหรอ กระดูกหรอ เอ๊ะเพื่อนผมไม่กินกระดูกแบบผมนี่นา ชั่งเถอะ ฉันจะปกป้องนายเอง เพื่อนซี้

 

แผร่บบๆๆผมใช้ลิ้นเลียไปที่แก้มเพื่อนซี้

 

"อย่าสิน้ำตาลล"

 

เพื่อนผมเป็นคนใจดีครับ ถึงปากจะเหมือนผมก็เถอะ อุ้บบบ ล้อเล่นนะเพื่อน

 

เรานอนเล่นด้วยกันเสมอ คิมหันต์ชอบเล่าเรื่องที่บ้านให้ผมฟัง บอกว่าที่นั่นสบายมาก มีอะไรนะ ทีวีหรอจอใหญ่ๆ มีรถด้วย มีห้างที่เค้าเรียกว่าอะไรนะ เซนทัลเวิล์วหรอ 

 

ผมอยากไปบ้างจัง แฮ่กๆ คิมหันต์บอกว่าเขาเป็นช่างสัก ตอนแรกผมไม่เข้าใจ แต่คิมหันต์ชี้ให้ดูที่แขน อ้ออออผมนึกว่าเขานอนทับหนังสือพิมพ์มาซะอีก

 

เพื่อนซี้บอกว่า ที่กรุงเทพมีเครื่องอำนวยความสะดวกแทบทุกที มีทีวีแอลอีดีที่ห้องนั่งเล่น มันกินได้รึเปล่านะ อ้อเพื่อนผมบอกว่าเขาชอบไปเที่ยวกลางคืน มันเป็นยังไงนะเหมือนงานวัดที่นี่เปล่า

 

คิมหันต์บอกว่าหมาบางตัวแบบผมชอบไปนอนในเซเว่น ที่นั่นมีแอร์เย็นๆ เหมือนหมาไฮโซเลย ผมฝันอยากป็นหมาหน้าเซเว่นบ้างจัง นอนในห้องแอร์ งื้ดดดดๆ

 

บางวันเรา1ตัว1คนก็เล่าจนหลับไปด้วยกัน 

 

ว่าแต่คิมหันต์นายเป็นไรไม่สบาย ฉันจะไปหาหญ้ามาให้นายกิน เวลาฉันไม่สบายฉันจะกินมันและก็อ้วกออกมา ฉันจำเอาไว้ตอนแม่ป้อนฉันตอนเด็กๆ 

 

ไม่รอช้าครับผมวิ่งไปโดดงับกิ่งไม้มาให้เพื่อนรัก แฮ่กกกกๆ 

 

"เห้ จะไปไหน"

 

งั่บ!!!!!! ผมโดดงับกิ่งไม้และทิ้งน้ำหนักลงทำให้มันหัก

 

แฮ่กกกๆๆๆ ผมรีบวิ่งคาบกิ่งไม้มาให้เพื่อนผมแล้ววางตรงหน้าเขา

 

"กินสิได้หาย" ผมกระดิกหางเดินวนนๆสองสามครั้ง 

 

"ฉันไม่เล่นนะ วันนี้ไม่สบายยังไม่หายเลย"

 

"ไม่ได้เอามาให้เล่น เอามาให้กินนนไงงงง" หงิงงงงง กินหน่อยเถอะๆเพื่อนรัก ได้มีแรงไปสู้กับไอ้หมอนั่นไง

 

"น้ำตาล ฉันขอโทษนะที่เตะขวดน้ำใส่แก"

 

เพื่อนผมมาอารมณ์ไหนเนี่ยยยย งืดดดดไม่โกรธแล้ววว ผมหมอบคลานเข้าไปหาแล้วส่ายหางดิ้กกๆ เราเป็นเพื่อนกันนี่

 

"ว่าแต่นายจะโดนแย่งอะไรหรอ ใช่กระดูกรึเปล่าถ้าใช่ฉันจะไปแย่งคืนไง ถึงนายไม่แทะกระดูกก็เถอะนะ"

งืดดดดดดดดๆ ผมทิ้งตัวนอนข้างๆเพ่ือนรัก 

 

"บอกมาสิๆๆๆ ว่าโดนแย่งอะไร"

 

ผมงับชายเสื้อเพื่อนรัก งืดดดดดดดดด

 

"อย่าสิเดี้ยวเสื้อฉันยืดด"

 

 หวงจริงนะไอ้เสื้อราคาแพงเนี่ย

 

"คิมหันต์ มากินยาได้แล้ว"

 

อ้ะ เสียงพี่เมษา!!! .................... แต่ทำไมต้องเดินมาพร้อมไอ้หมอนั่นด้วย

 

ผมรีบโดดไปนั่งตักเพื่อนซี้ของผมเพื่อปกป้องเค้าจากอันตราย

 

"อย่าเข้ามายุ่งนะ !!!!!!!// โฮ่งงงงๆ!!!!!! "ผมเห่าใส่ไอ้หมอนั่น

 

"หน้าที่ของผมมีเพิ่มอีกหนึ่งอย่างแล้วครับ !!!!! นั่นคือ !!!! ปกป้องคิมหันต์เพื่อนผมนั่นเอง !!!!!รู้สึกภาคภูมิใจจังครับพี่ผู้อ่าน ผมยืดอกอย่างมาดแมนได้เต็มที่เลย ว่าผมน่ะมันลูกหมาตัวจริง" หงิงๆ

 

"บ้ายบายฮับบบผม จะไปจีบสาวข้างบ้านแล้ว ป่านนี้หล่อนตื่นแล้ว เจอกันใหม่ฮับพี่ผู้อ่าน"

 

แฮ่กกกกกๆ #กระดิกหางให้พี่ผู้อ่านแล้ววิ่งไปหาสาวข้างบ้าน

 

 

1 โหวต 1 ถูกใจ 1 Comment เป็นกำลังใจให้ผู้เขียนได้เยอะเลย http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/Cartoon00021.gif

 

เป็นไงบ้างสำหรับเจ้าน้ำตาลตัวแสบบบ ชอบกันรึเปล่าเอ่ยยย 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว