เมืองไข่มุกกลับมามีความสงบสุขอีกคราเมื่อทุกๆอย่างคลี่คลายทางถ้ำอุทัยทิพย์ยอมให้เอาไข่มุกออกจากพระเศียรได้เเต่ขอค่าเสียหายที่เกิดขึ้นทั้งหมดซึ่งทางเมืองไข่มุกได้ยก็ไข่มุกประการังสีเลือดไปประดับพระเศียรแทน

พระอนันตกูลโชคดีที่สำนึกผิดและพร้อมกลับตัวกลับใจเป็นคนดีเเม้ว่าจะมีชาวบ้านที่เลื่อมใสท่านอยู่ส่วนน้อยจากเดิมที่มีอยู่มาก แต่ท่านก็พร้อมยอมรับโทษโดยกุนที ไม่สิตอนนี้ท่านเป็นถึงองค์ไข่มุก อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องนั้นมาฟังเรื่องราวต่อไปกันก่อน

ในเรื่องของความสัมพันธ์องค์ไข่มุกได้กลับมาดูแลและรักในตัวลูกเขยเทพคนนี้ แต่น่าจะไม่มากไปกว่าลูกสะใภ้และเขยขวัญของท่าน

สำหรับหริศดารัณนั้นเเม้ไม่ใช่ตัวการในการทำผิดแต่นางเป็นผู้ร่วมวางแผน ดังนั้นโทษของนางก็คือ

หลังจากพระอักษรไม่สิอดีตพระอักษรมรณภาพไปไม่นานนักหริศดารัณก็ให้กำเนิดบุตรชายคนแรกชื่อว่าหริศตาวภูมิ เด็กน้อยทำให้โรคซึมเศร้าของหริศดารัณลดลงเเละดูท่าเจ้าจัวเเสบจะชื่นชอบในพระธรรมและอักษรมาก พออาการหริศดารัณเริ่มดีขึ้น นางจึงชวนท่านแม่กลับไปอยู่กับจรุงนคราและสวามี

ส่วนวาคีนั้นก็ได้กลับมาอยู่ครอบครัวที่ตนรักเเต่ท่านไม่ต้องห่วงเขาจะกลับไปท่านแน่นอนเพียงเเต่ไม่ได้กลับไปคนเดียว

หลังจากเกิดเรื่องร้ายขึ้น คริกาก็ตัดสินใจที่จะเปิดหัวใจตนเองและยอมรับพระเจตุพลเป็นอาหลานกัน และคนที่หล่อนไม่คิดว่าจะมาเป็นเจ้าของหัวใจก็คือ วาคีนั้นเอง

ส่วนวาโยนะรึ

เสียงวาโยร้องโอยโอดเพราะโดนเเม่ทูนหัวหยิกหูจนหูเเทบขาด

ส่วนพระเจตุพลก็สึกออกมาเพื่อใช้ชีวิตร่วมกับคนที่ตนรัก

ศรีพรรณยาเดินตรงไปขอโทษบุตรชายที่ทิ้งไว้ตั้งเเต่ยังแบเบาะโชคดีที่อุทัยบาหยันเข้าใจดี และยังชอบไปมาหาสู่กับเจตุพลกับศรีพรรณยาเสียอีก

ส่วนเจตุพิภพนั้นได้ย้ายไปปกครองเมืองทางใต้ซึ่งเเน่นอนว่าวัลย์ลิกามณีได้ขอติดตามไปด้วยในฐานะพระชายาในเจตุพิภพ

หลังจากจบเรื่องทุกอย่างองค์ราบิก็ได้จรุงฤทัยคนรักของตนคืนมา แล รานีไข่มุกก็ยินดีมาที่จะมีเพื่อนร่วมทางและที่สำคัญยิ่งกว่านั้น

ชุดไข่มุกที่หล่อนแลเพตรานินช่วยกันเย็บก็เสร็จโดยหล่อนเย็บให้เภตรายุมา ส่วนเพตรานินขอสานฝันของตนเองที่ไม่สมหวังด้วยการทำชุดไข่มุกให้กับกุนที