เจ้าช่างกล้ามากที่เอาใบหน้าข้ามาหลอกทุกคนในเมืองนี้

ข้าเปล่า เจ้าต่างหากที่กบ้าเอาใบหน้าของข้ามาบอกทุกคน

เจ้าเกิดยามใด

ข้าเกิดยามชาย

ข้าเกิดยามสนธยา

เราต่างไม่รู้จักกันเเละไม่ได้มีพ่อแม่เดียวกันดังนั้นเราจะถือว่าเมื่อชาติก่อนเราคงทำบุญมาด้วยกันจึงต้องเกิดมามีใบหน้าเหมือนกัน

เจ้ามาที่เมืองไข่มุกได้เยี่ยงไร

ข้ามาที่นี้เพื่อตามหาไข่มุกที่หายไปแลทำชุดนี้ให้เสร็จ

เช่นนั้นจงกลับไปเสีย เพราะข้าจักเป็นคนจัดการเรื่องนี้เอง

มิได้ข้ามิอยากเสียคำสัตย์ที่ให้ไว้กับท่านประการัง

อย่ายุ่งกับคนที่นี้อักษราภัค ไม่งั้นเจ้าจะต้องเจอดีเหมือท่านแม่เพตรานิน

เมื่อกี้เจ้าพูดว่าท่านเเม่เพตรานิน เจ้ามิใช่เพตรานิน เเล้วเจ้าเป็นผู้ใด

ข้าก็พูดไปเรื่อยเจ้าอย่ามาเปลี่ยนเรื่องออกไปจากที่นี้สะไม่งั้นเจ้า

ข้าถูกลิขิตให้มาหาไข่มุกที่หายไปแลต้องทำชุดนี้

หากเป็นเช่นนั้นจงฆ่าข้าเสียเพราะข้าคือคนขโมยไข่มุกอีก53ลูก

เจ้ารู้เรื่องไข่มุกที่หายไปได้อย่างไร

เรื่องนี้มีเพียงคนขโมยตัวจริง และท่านประการังที่รู้ เจ้าคงเป็นเหยื่อที่อ้ายแก่นั้นต้องการหมายเอาชีวี

อ้ายแก่เจ้าหมายถึงผู้ใด

แล้วผู้ใดเล่าที่สะกดท่านประการังสีเลือกได้

องค์ไข่มุก

ไหนๆเราก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว ข้าจะทำชุดไข่มุกให้เสร็จจากนั้นข้าจะยอมเข้าคุกเพื่อชดใช้กรรม

เจ้าไม่ใช่คนร้าย

เจ้าจักไปรู้ดีกว่าคนขโมยได้อย่างไร

แล้วมีคนขโมยที่ไหนเขาอยู่ในวังรอฟังเรื่องทุกอย่าง บอกมาว่าเจ้าไปพบไข่มุกอีก53และรู้เรื่องไข่มุกที่หายไปอีก6117ลูกได้อย่างไร

ข้า ข้า ข้าต้องไปแล้ว

ขอบใจนะวาคีที่มาช่วย

ข้าว่าตอนนี้เรามาคุยกันดีๆก่อนดีกว่านะเพราะข้าเองก็อยากรู้ว่าไข่มุกที่หายไปอีก6117มันอยู่ที่ไหน

โอมะที่อยู่บนนั้นคือไข่มุกที่หายไปจริงๆ

หากเป็นเช่นนั้นเราควรรีบไป

พวกเจ้าคิดว่ามันง่ายขนาดนั้นเลยหรือ

ไม่คิดเลยว่าเราจักได้เจอกันอีกเพตรานิน

เจ้ารู้จักชื่อของข้าได้เยี่ยงไร

ดูเหมือนความทรงจำของเจ้าจะหายไปจริงๆดังพระอักษรว่า

พระอักษร

อยากเจอพระอักษรงั้นหรือได้เดียวข้าพาไปพบพระอักษรเอง

ข้าใจดีไหมหลวงตาอุตส่าห์พาคนมาอบู่ด้วยถึงสี่คน

อย่า...ทำ....ร้าย....พวกเขา

พระทำร้ายคนไม่ได้ดอกหลวงตานอกจากจะชี้ทางสว่างให้พวกเขา

นี่มันอันใดกัน

เดี๋ยวบ่าวเข้าไปดูเองเพคะ

โอ้ย

เมืองไข่มุกต้องล่มสลาย

พวกเจ้าเฝ้าตำหนักเอาไว้เราจะทูลบอกเจ้าพี่ อักษราภัคไม่น่าใช่คนธรรมดา

จะไปไหนโยมน้อง

เจ้าพี่เจตุไม่สิ พระครูเจตุพล

เจ้าจงไปทูลองค์ราซิกว่าพระคุณเจ้ามา

เจ้ามาส่งข้าแค่นี้แหละ กำลังครรภ์อ่อนๆไม่สมควรต้องเดินเหินแบบนี้

ก็ข้าเป็นห่วงเอ็งนี่ไอ้ขุนมารบินได้

ไม่ต้องห่วงข้าดอกครานี้ไปเพียงพิจิตรคงไม่ไปไหนไกลตาเจ้าดอก

เจ้าสบายดีไหมมารบิน

อ้ายนิลเอ็งไปคุ้มกันแม่หญิงเพตรานินเมียกูไว้อย่าให้ไอ้หน้าเนื้อใจเสือขึ้นอรือนกูได้

นีมันเรื่องอันใดกัน

ไม่นึกเลยว่าคนที่ภายนอกดูเรียบร้อย มีเมตตาเเท้จริงแล้วเจ้าก็ไม่ต่างจากคำว่าโหดเหี้ยม

เจ้าพูดเรื่องใดข้างงไปหมดเเล้ว

ยังต้องมาถามอีกงั้นหรือจะเรื่องที่วางยาเพตรานินแล้วส่งไปขายอย่างไรเล่า

ไม่จริงข้าไม่เคยวางยาเพตรานิน วันนั้นข้าจำได้ว่าข้า

ข้าไม่อยากฟังคำแก้ตัว อ้ายนิล เอ็งจงไปบอกพ่อค้าที่พิจิตรว่าข้าไม่ไปแล้วข้าจักอยู่กับเพตรานินเมียข้า

ข้าเฝ้าตามหาเพตรานินมาหลายเพลาให้ข้าได้พบนางบ้างเถอดน่า ตราบาปในใจของข้าจะได้ทุเลาลงเเลข้าจะกได้ตายตาหลับ หากเเม้นเจ้าไม่อยากให้ข้าพบก็จงฆ่าข้าเสียเถิด เพราะตอนนี้ข้าอยู่เหมือยตายทั้งเป็น ต้องแต่งงานกับหริศดารัณหญิงที่ข้าไม่มีความรัก ซ้ำตอนนี้ยังเป็นพ่อของเด็กในท้องนางอีก

นั่นก็เป็นปัญหาของเจ้า แต่ข้าในฐานะเกลอเก่าเคยคบกันมาจะบอกบางเรื่องให้เจ้าได้รู้ หริศดารัณไม่ได้ป่วยจริงแล้วนางก็เคยมาหาเรื่องเพตรานินด้วย

ตอนไหนทำไมข้ามิเคยรู้รู้เพียงเพตรานินตบหน้าหริศดารัณก่อนที่จับหายไป

เจ้าบอกว่าเพตรานินตบหน้าหริศดารัณก่อนหายไปงั้นหรือ

โอรสกุนที

เขามีความจริงจะพูดกับเจ้านะเพตรานิน

วันที่เจ้าหายไปนะเพตรานิน ข้ารู้สึกเหมือนตัวเองถูกวางนาก่อนที่จะพบว่าข้านอนกับหริศดารัณ

เจ้าจะบอกว่าเพราะเจ้าพบตัวเองนอนกับหริศดารัณงั้นหรือถึงต้องเเต่งงานกับนาง

ใช่ วันนั้นข้าเมามากตื่นมาอีกทีก็พบหริศดารัณอยู่ข้างๆ

จะเป็นไปได้อย่างไรในเมื่อวันนั้น

วันนั้นอะไรคือเพตรานิน

ไม่คิดว่าเจ้าจะรอกจากทะเลทรงกรดของข้าไปได้นะเพตรานิน

เจ้ารู้จักข้าได้เช่นไร

เจ้าคงลืมเรื่องที่ผ่านมาไปหมดสิ้น แต่ข้าคนที่พรากลมหายใจของเจ้าไม่มีทางลืม!!!!!!

ท่านเป็นพระไยต้องเข่นฆ่าคนบริสุทธิ์อย่างเพตรานินด้วย

เจ้าจะไปรู้ดีอะไรยังต่างถิ่น เพตรานินมันเป็นหญิงเเพศยา มันอ่อยคนไปทั่ว หากเจตุพิภพไม่หลงรักมันเขาคงไม่ต้องมาตาย เขาควรเป็นองค์ไข่มุกเเทนน้องชายผู้ใฝ่ต่ำอย่างเจตุรามาด้วยซ้ำ

ท่านรู้จักพระราชโอรสทั้งสามแห่งเมืองไข่มุกได้อย่างไร

ข้าไม่รู้ก็แปลกเพราะข้าคือคนสนิทขององค์ชายเจตุพิภพ ราชโอรสองค์รองที่เกิดจากองค์รานีไข่มุก

ท่าน ท่าน คือ ขุนลิขิตประการัง ขุนนางคนสนิทของอดีตราชโอรสเจตุพิภพ

หุบปากของเอ็งเสีย นายกูไม่ใช่อดีต องค์ไข่มุกต่างหากที่เป็นอดีต

ฮ่าๆ

เจ้าขำอันใดกัน

ก็ขำตัวพวกมึงนะสิ พวกมึงดูเหมือนมีอำนาจเเต่เเท้จริงแล้วก็ต้อฝกราบเเทบท้าวกู กูใคร่จะเห็นหน้าอ้ายอุทัยภูเบศน์แลองค์ไข่มุก ถ้าหากพวกนั่นรู้ว่ากูเป็นคนฆ่าพระนางเรวัณพรรณยาพวกนั้นยังเดินเชิดหน้าชูตาได้อยู่หรือไม่

นี่ท่านฆ่าพระนางเรวัณพรรณยาเองดอกหรือ

ไม่ใช่เพราะพระนางตรอมใจอย่างที่ท่านลิขิตไปหาอุทัยภูเบศน์

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าเมื่อพูดสิ่งใดออกไปต้องทำตามอย่าโกหกมดเท็จก็เป็นการณ์ไม่ดีของสงฆ์เรา

ข้ารู้ว่าพระเจตุพลท่านรักษาการณ์เเทนเจ้าอาวาสท่กำลังอาพาธอยู่ และท่ายได้พูดคุยกับนางชีเรวัณพรรณยาเรื่องที่นางไม่สบายใจที่โกหกคนในวังเรื่องหริศดารัณ

ข้าไม่สบายใจเลยที่ต้องทิ้งลูกน้อยไปไกลอกเช่นนี้

ตัดอกตัดใจเสียเถิดเเม้ว่าเจ้าจักรู้อยู่แก่ใจว่าเจ้าคือโยมเเม่ เจ้าก็ควรปล่อยให้โยมลูกมีชีวิตที่เป็นสุข ลองมาบวชดูสิโยมเรวัณพรรณยาลางทีเจ้าอาจพบกับนิพพาน

เป็นดังคำหลวงพี่เจตุพลกล่าว ที่นี้เรามีวัดนี้มีสองฝั่งพระสงฆ์กับนางชี หากเจ้าอยากพบนิพพานแห่งชีวิตจงลองมาฝึกที่นี้ได้ พวกข้าพร้อมต้อนรับเสมอ

ตอนเเรกข้าตั้งใจจะเปิดโปงเรื่องความสัมพันธ์ลับระหว่างพระนางเรวัณพรรณยากับองค์ไข่มุกแต่พอได้ยินความทุกข์ใจของนาง เราเป็นสงฆ์ก็ควรที่จะบรรเทาทุกข์ให้ปถุชุนทั้งหลาย

ที่เเท้ก็เป็นแกนี่เองที่ขโมยไข่มุกที่หายไปถึง53ลูก

เจ้าคงนับผิดเพราะข้าขโมยไป6170ลูก

แล้วอีก6117ลูกละอย่าบอกนะว่าละอองศิณี

นังนั้นมันโง่หลงอำนาจจนลืมไม่ขึ้นข้าเพียงเอาไข่มุกไปวัดใจนางเพียงลูกเดียวโดยก่อนไปได้เขียนลิขิตบอกนางว่าข้ามีทั้งหมด6117ลูกหากอยากได้ให้ไปหาข้าที่วังหลัง ใครจะคิดว่ามันจะมา แต่ข้าคิดแผนมาดี เพราะตอนนั้นทางเมืองไข่มุกส่งคนมาตามหาและคนนั้นๆคือ ปะการังเลือด นางเลยโดนประการังสีเลือดดูดวิญญาณ ที่เจ้าได้

ยลว่าไข่มุก6117ลูก มาจากที่นางเพ้อตลอดที่น้องนางพยายามปฐมพยาบาลพี่สาวนาง จะมีใครรู้ละว่าฟ้าหญิงประเทศราชจะโดนหลอกได้ง่ายๆ

นี่หมายความว่าเมื่อหลายปีก่อนท่านจงใจเอาไข่มุกไปทิ้งที่เรือนเเม่ข้า

พูดอีกก็ถูกอีกข้าเนี่ยแหละเป็นคนที่เอาไข่มุกไปวางในห้องพระแม่เจ้าเองเพตรานิน

นับว่าเป็นพระที่ยอดเยี่ยมเรื่องการวางแผนแลคาดการณ์หากแต่ความเฉลียวใจไปนิด

ความเฉลียวใจเจ้าหมายความว่ากระไร

เจ้าคิดว่าข้าคือเพตรานินงั้นหรือ

นี่อย่าบอกนะว่เจาเเค่หน้าเหมือนแบบที่อักษราภัคเป็น

เปล่าผู้ใดว่าข้าคือ เบกาวัลย์ บุตรสาวของท่านเเม่เพตรานินแลท่านพ่อมารบิน ต่างหาก เมื่อหลายปีก่อนเเม่ข้าโดนโจรป่าดักอุ้มขณะไปร่วมพิธีอารพิเษภกับท่านกุนที

ไม่จริง ทำไมนังเเพศยาต้องได้ดีกว่าข้า

เพราะว่าท่านเป็นคนเลวที่หาผู้ใดเปรียบได้นะสิ

น้ำเพคะ

เจ้าพี่ทรงทำงานมาเหนื่อยๆน้องว่าอย่าเพิ่งทรงไปราชการด่วนที่เมืองอื่นเลยให้เจตุพลไปทำแทนเถิดเพคะ ตอนนี้ลูกก็เรียนมาจบเเล้วเขาควรได้ทำงานบ้าง

เจตุพลยังเด็กเกินไปเขาควรได้คำปรึกษาดีๆจากผู้ใหญ่เสียก่อน ข้าว่างานนี้ข้าขอไปกับเจตุพิภพดีกว่าเขาคุ้นเคยกับเส้นทางป่านี้เป็นอย่างดี

อีบ่าวมึงออกไปก่อน

ว่าเรื่องของมึงมา หากไม่สำคัญจริงกูจักโบยมือข้อหาที่

ทำให้เวลาสำราญของพระองค์กับนังบ่าวหมดลง ทรงทำเยี่ยงนี้ไม่เท่ากับหักหลังพระคู่หมั้น จรุงนคราหรือ

หุบปากมึงเสีย กูมิได้ตบเเต่งมึงก็รู้ คนที่กูอยากได้คือ วัลย์ลิกามณีต่างหาก

แต่นั่นมันของพระองค์พี่เจตุพลนะกระหม่อม

อีกเดี๋ยวมันก็ไม่ใช่มึงว่าธุระสำคัญของมึงมา

องค์ไข่มุกมีรับสั่งให้พระองค์ตามเสด็จไปในราชการด่วนด้วยพะยะคะ

หึ มึงเห็นไหมมีงานราชกิจที่ไรก็เป็นกูตลอดที่ได้งาน องค์พี่ไม่เห็นได้งานอันใด ส่วนองค์น้อยนั่นก็ลูกแหง่เกินไป

แล้วนี่องค์น้องกูไปถึงไหนแล้ว

เข้ามา

องค์พี่

มึงออกไปก่อน

องค์พี่น้องไม่อยากไปจากเมืองไข่มุกเลย

ทำไมละองค์น้องเจ้าไปเรียนถึงปีนังกลับมาจักได้มาช่วยพี่แลพี่ใหญ่ดูแลเมืองไข่มุกเราไง

แต่เมืองเรามีองค์พี่ใหญ่เป็นนักบริหารและองค์พี่เป็นนักรบ หากน้องเป็นแบบบท่านพี่อีกบ้านเมืองคงเจริญได้

เช่นนั้นเจ้าจะขอให้พี่ช่วยคุบกับองค์ราบิเรื่องนี้เองหรือ

หาไม่ น้องแค่อยากเรียนด้านศิลป์มากกว่าการบริหารบ้านเมืองเรายังขาดนักศิลป์มากกว่าการบริหารที่จะทำให้คนที่มความรู้มาเเข่งกัน

ที่แท้เจ้าจะอยากเรียนศิลเปอะนี่เองเอาเถิดพี่จักช่วยคุยให้ก่อนไปราชการด่วน

องค์พี่ยะไปราชการด่วนอีกแล่วหรือกลับมาครานี้น้องยังมิได้กอดให้หายคิดถึงเลย แล้วนี่ทรงได้ไปลาเเม่หญิงจรุงนคราหรือยัง

พี่จักช่วยเจ้าเเต่มีข้อเเม้

เร่งบอกข้อเเม้ของท่านออกมาเถิด น้องจักช่วยเต็มทีเลย