อักษราภัคดื่มชาเพื่อรอพระอาทิตย์ตกดินแล้วนางจึงเนรมิตงานอภิเษกที่ใหญ่กว่างานไหนๆ นางเคยคิดว่านางอยากมีงานอภิเษกแบบนี้กับอาคเนย์ สวามีของนาง แต่ก็ต้องมาพรัดพรากจากกัน ดังนั้นสิ่งทีนางจะทำได้คือจัดเตรียมตามฝันเพื่อรอวันที่ฝันนั้นจะเป็นจริง ตะวันบรรจงกับทะเล อักษราภัคมองปะการังที่นางมองมาตอนเช้า

นางหยิบประการังออกมาเกือบ6170ชนิดเพื่อนำมาประดับ

เข้าวันรุ่งขึ้นท่านประการังตื่นขึ้นมาพลางมองไปยังหุบผาสีเลือดของตนเต็มไปด้วยเเขกเหรื่อที่มาในงาน ชายหนุ่มมองไปยังห้องนอนที่ถูกประดับประดาด้วยไข่มุกสีเลือดของตนเกือบ6170000ลูก อักษราภัครู้ได้อย่างไรว่าที่เก็บซ่อนพวกมันอยู่ตรงไหน ก๊อก ก๊อก ชายหนุ่มเดินไปเปิดประตูพลางเห็นอักษราภัคที่นั่งบนพรมวิเศษ

ท่านประการังมองบรรยากาศของหุบผาสีเลือดที่เคยอ้างว่างบัดนี้เต็มไปด้วยต้นไม้ที่มาประกับประดาจนเขาริดว่าตอนนี้หุบผาของตนไม่ใช่ หุบผาไร้รัก หากเป็นหุบผาลำนำสุข ชายหนุ่มมองไปยังสิ่งที่ตนเเตะ ชายหนุมหยิบมันขึ้นมานี่มันกรวดหินอัญมณีนี่น่า หล่อนไปเอามันมาจากไหน

ศาลาใต้แสงจันทร์ที่ชายหนุมปล่อยให้รกร้างเพราะขาดหญิงสาวคอยดูแล อักษราภัคก็เนรมิตให้กลายเป็นศาลา ลานพิธีเเต่งงาน โดยภายในศาลานั้น่กลไกห้องพิเศษอยู่ หล่อนจึงเอาห้องนี้ให้คะนาวตั๋น เจ้าสาวอยู่ขณะที่ตะนาวจั๋นโดนไล่ให้มาอยู่ที่นี้

ตะนาวจั๋นมองอักษราภัคที่หยิบชุดอภิเษกที่ทำจากไข่มุกสีแดงทั้งตัวขึ้นมา ชุดไข่มุกสีเเดงถูกวางลงที่ขาของหญิงสาว ตะนาวจั๋นมองขุดแต่งงานสีเเดงที่ตรงกลางอกสลักด้วยทองจริงๆ

ตัวอย่างชุดแต่งงานที่ผู้เขียนเอามาให้ผู้อ่านเห็นภาพ ทางผู้เขียนไม่ได้มีเจตนาอยากจะล่วงละเมิดวิทธิ์หรือลิขสิทธิ์ของชุดแต่งงานชุดนี้

อักษราภัคเดินออกมาจากงานส่งเจ้าสาวเข้าหอพลางหันหน้าไปชนกับต้นไม้เครื่องประดับเมื่อจู่ๆก็มีฝ่ามือพิฆาตตบลงที่ใบหน้าหล่อน

ชายชราเตรียมจะง้างทว่าอักษราภัคจับมือนั้นเอาไว้ก่อนที่จะง้ามืออีกข้างขึ้นมา

หญิงสาวบอกก่อนจะตบลงหากว่าใครคนหนึ่งไม่เข้ามาห้าม

หญิงสาวเสกให้เกล็ดจระเข้ที่สร้อยให้ใหญ่ขึ้นพอจะตบหน้าคนที่บังอาจตบหล่อน

กุนทีเดินเข้ามาใกล้ๆพลางมองอักษราภัคที่ใช้เกล็ดจระเข้ตบที่มือจนสะท้านไปถึงคนข้างหลังที่หน้าไปกระทบกับพื้นดิน

ตำหนักรานีหลวง

องค์ไข่มุกมองสาสน์ที่อยู่ใกล้เเท่นบัลลังก์ที่รานีหลวงทรงนั่ง ชายหนุ่มวัยเกือบกลางคนหยิบจดหมายขึ้นมาอ่านพลางเบิกตา

ตำหนักกุนที ชายหนุ่มเดินกลับมาอย่างเหนื่อยพลางมองหญิงสาวที่ป่วยออดๆแอดๆนอนอยู่บนเตียง ชายหนุ่มก้าวเข้ามาหาสาวน้อยที่นอนอยู่บนเตียง

ชายหนุ่มนั่งลงข้างๆหญิงสาวพลางลูบท้องที่ใกล้คลอดเต็มที่ของหญิงสาว ถึงเพลาที่พี่น้องลืมน้องแล้ว เพตรานิน

เมืองอุทัยทิพย์

แกร๊ก เมื่อประตูเปิดขี้นอุทัยภูมินทร์ก็ตรงเข้ามาพบางมองหน้าละอองศิกาอดีตคนรักของตนที่อยู่ในห้องด้วย

อุทัยภูมินทร์มองหน้าอดีตคนรักอย่างหวงแหนพลางมองพี่ชายที่กำลังส่งนางเป็นเครื่องบรรณาการ

อักษราภัคถูกย้ายให้มานอนบนยอดหุบผาสีเลือดเพราะหล่อนไม่อยากรบกวนเวลาเจ้าบ่าวเข้าสาวในคืนส่งตัว หญิงสาวตื่นขึ้นพลางคิดถึงภารกิจที่ตนได้รับ หล่อนีเวลาเฉพาะกลางคืนเท่านั้นที่สามารถหาคนร้ายขโมยไข่มุก ส่วนตอนเช้าหน้าที่ของหล่อนคือทำชัดไข่มุก ให้กษัตริย์และรานีแห่งเมืองนี้

คริกากำลังจะพูดว่าการอารภิเษกที่เกิดขึ้นของกุนทีกับหริศดารัณเกิดจากความต้องการของผู้ใหญ่ไม่ใช่จากความต้องการของทั้งสอง

ประการสีเลือดให้คนของตนมาส่งอักษราภัคที่โดมไข่มุกที่มาพบองค์ไข่มุกองค์ไย่มุกนั้นเเม้จะมีนิสัยเผด็จการและชอบวางอำนาจหากมีสิ่งหนึ่งที่อักษราภัคสามารถสื่อความได้ องค์ไข่มุกน่าจะมีรักจริงและรักเดียวให้กับพระนางเรวัณพรรณนา แต่พระนางเรวัณพรรณยาก็ดูเหมือนจะรักพ่ออยู่หัวรัชกาลก่อนมากกว่าเจ้าเมืองไข่มุก

จริงอยู่เมืองไข่มุกอาจเล็กกว่าเมืองอุทัยทิพย์หากจะหาคงามจริงใจนั้นเมืองไข่มุกย่อมชนะเมืองอุทัยทิพย์เป็นแน่ อักษราภัคมองประตูที่เปิดกว้างพลางมององค์ไข่มุกก่อนเคารพทว่ามองชายหนุ่มที่เข้ามากลับไม่ใช่องค์ไข่มุก แต่เป็น

เมื่อไรเจ้าพี่ของหล่อนจักเข้าใจในคำว่ารักเเท้เสียที คนอื่นๆต่างมีความรักที่ดีอยู่ใกล้ตัว หากแต่ไม่มีวิธีรักษาความรักจนทำให้พรัดพรากหล่อนได้รู้เรื่องนี้จาก ชายหนุ่มที่หล่อนรัก

คริกามองนางกำนัลที่หอบหิ้วของจำเป็นมาวางต่อหน้าอักษราภัคยิ่งมองยิ่งเหมือน หญิงสาวทิ้งตัวลงนั่งก่อนที่จะพูดกับอักษราภัคที่เหาะไปดูข้าวของราวกับกลัวว่าของข้าวจะหาย

คริกาแลอักษราภัคช่วยกันแยกสรรไข่มุกที่จะเอามาทำเป็นขุดแลหล่อนพบว่าไข่มุกมีอันที่หายไปจริงๆ ก่อนทาท่านประการังบอกหล่อนและกำลับหนักกำชับหนาว่าห้ามบอกใครในเรื่องไข่มุกที่หายไปเพราะเจ้าเมืองแลราชนิกูลยังไม่มีผ้ใดรู้เรื่องนี้

พลบค่ำ

อักษราภัคถูกนางกำนัลพยุงให้นอนที่ตำหนักที่นางจัดมาให้ ก่อนที่คริกาจะเดินออกไปพักที่ตำหนักแห่งตน อักษราภัครอเวลาให้ตนเดินได้ในตอนกลางคืนก่อนที่นางจะเริ่มภารกิจตามหาไข่มุกที่หายไป

อักษราภาคลุกขึ้นจากแท่นบรรทมที่คริกาทำไว้ให้หญิงสาวเดินผ่านห้องตัดชุดอารพิเษภพลางมองเห็นเงาหญองสาวสวมชุดสีน้ำเงินเข็มด้านบนมีกระดิ่งติดที่ผม หญิงสาเดินไปสงสัยเป็นนางกำนัลมาตรวจงานแต่เดี๋ยวนางกำนัลเมืองไข่มุกมิได้สวมอาภรณ์สีน้ำเงินและมีกระดิ่งที่ผม อักษราภัคเดินกลับมายังห้องนั้นพลางเห็นหญิงสาว

ที่กำลังหยิบไข่มุกออกมาจากยามของตนเอง

อักษราภัคเดินเข้ามาพลางมองเห็นหญิงสาวที่กำลังเรียงไข่มุกเพื่อทำเป็นชุด หญิงสาวเดินมาพร้อมคบไฟหน้าห้องพลางส่องกน้าหญิงสาว ไม่แปลก ที่ กุนที จะเห็น หล่อนเป็นหญิงสาว หน้าเหมือนกันขนาดนี้ จะให้เขามองว่าหล่อนคือ เพตรานินคงไม่แปลก

หญิงสาวที่เรียงไข่มุกบอกพลางมองหน้าอักษรภัคก่อนเบิกตา