บัลลังก์จอมนาง :อักษราภัค
-
อาคเนย์‘เหนื่อยไหม อักษราแห่งข้า’
-
อักษราภัคไม่เลย อาคเนย์ ท่านรอข้าก่อนนะอีกไม่นานข้าจักตามท่านกลับ’
-
อาคเนย์อย่ากลับมาอักษราที่ถ้ำไตรเวทย์มันอันตราย เจ้าควรอยู่ดูแลฝ่ายในถ้ำอุทัยทิพย์ต่อเถิด เมื่อใดสงคาามจบสิ้น เมื่อนั้นเราจักได้อยู่ด้วยกัน
-
อักษราภัคตืรนขึ้นพลางมองเตียงที่ไม่มีอุทัยภูเบศน์ และไม่มีนางกำนัล หญิงสาวลุกขึ้นมาจากเตียง แกร๊บ
-
อักษราภัคโอ้ย
-
อักษราภัคหยิบสิ่งที่หล่อนเหยียบก่อนจะดีงมันได้เพียงปลายๆเท่านั้นเพราะมันกำลังดูดเข้าไปยังเท้าของหล่อน อ้ายยยย
-
อุทัยภูเบศน์ที่ทรงงานอยู่ห้องรับรองวางใบลานก่อนที่จะตรงไปยังห้องนอนของอักษนาภัคที่ถูกล๊อกจากด้านในและใช่ที่เขาไม่ได้เข้าไปเพราะเจ้าหล่อนล๊อก ชายหนุ่มมองหน้าต่างพลางกระโดดเข้าไปทางนั้นก่อนที่ตนจะเห็นว่าอักษราภัคพยายสมดึงประการังสีเลือดออกจากเท้า ชายหนุ่มรีบกเ่วเข้ามาหาขาอักษราภัค
-
อักษราภัคอ้ายย
-
อุทัยภูเบศน์แม่ตัวอักษร จงหลับ
-
อุทัยภูเบศน์ร่ายมนต์ให้อักษราภัคหลับก่อนที่จะใช้เวทย์ร่ายให้เจ้าปะการังสีเลือดฟังเขา
-
อุทัยภูเบศน์โมโหสิ่งใดมาจึงทำร้ายนางเช่นนี้
-
บทบรรยาย‘มีคนขโมยไข่มุกไปจากอาณาเขตต้องห้ามของข้าเเละมันผู้นั้นอยู่ในฝ่ายใน
-
อุทัยภูเบศน์ฝ่ายในมีตั้งหลายคนไยท่านถึงคิดว่าเป็นนาง
-
บทบรรยาย‘สา้อยเกล็ดจระเข้นั่นเหมือนไข่มุกปะการังสีเขียวอ่อนปนขาวของข้าที่หายไปหากมิใช่นางจะเป็นผู้ใด
-
อุทัยภูเบศน์ท่านจำคนผิดแล้ว สร้อยนี้ติดตัวนางมาตั้งเเต่เกิดไม่มีทางเป็นสร้อยไข่มุกท่านได้ แตาท่านอย่าห่วงไปเลยข้าจักตามหาคนร้ายที่ขโมยไข่มุกต้องห้ามไปจากอกท่าน ว่าเเต่ท่านพอจำได้ไหมว่าฆาตกรมีลักษณะเเละคำพูดอย่างไร
-
บทบรรยาย‘ข้ารู้เพียงมันพูดว่า ไข่มุกนี้คู่ควรกับแม่อยู่หัวมากที่สุดเช่นข้ามากที่สุด’
-
แม่อยู่หัว มีใครกันที่ต้องการเป็นแม่อยู่หัวของเขา นอกจากอุรวารี ไม่นี่ นางไม่ได้อยู่ที่นี้แล้วจะเป็นนางได้จะได้ หรือว่าจะเป็นคนที่นางจ้างมา หรือคนอื่นๆที่อยากเป็นกันแน่ แต่ไม่ว่ามันผู้นั้นจะเป็นใครเขาจะไม่เอาไว้ ชายหนุ่มมองปะการังสีเลือดค่อยๆออกจากขาของอักษราภัคที่เต็มไปด้วยหยดเลือด
-
บทบรรยาย‘พิษของข้าจะทำให้นางหลับไหล นางจักตื่นเมื่อเจ้าตามหาคนร้ายได้’
-
อุทัยภูเบศน์ท่านทำแบบนี้ไม่ได้นางสำคัญต่อบ้านเมืองมากสิ้นนางก็ไม่มีผู้ใดทำงานนี้ท่านต้องเอาคนอื่นไปแทน เพราะหากเอาข้า ข้าก็ต้องดูแลเมืองนี้
-
บทบรรยาย‘งั้นข้าจักไปหาเหยื่อรายต่อไปของข้าเอง วันพรุ่งเจ้าฟังเสียงกรี๊ดร้องนั่นให้ดี นางจักตื่นขึ้นเมื่อเจ้าเอาเลือดนางที่กำลังซึมลงพื้นไปทาที่หน้านาง นางจักฟื้นเอง
-
อุทัยภูเบศน์รีบเอามือของตนกวาดเลือดอักษราภัคใส่มือก่อนที่จะเอาเลือดไปทาจนทั่วตัวอักษราภัคไม่นานนักหญิงสาวก็ตื่นขึ้น
-
อุทัยภูเบศน์ไม่ต้องกลัวข้าอยู่นี้แล้ว
-
อุทัยภูเบศน์กอดร่างอักษราภัคที่ตื่นขึ้นอย่างผวา เกิดมานางไม่เคยเห็นตัวประหลาดแบบนี้มาก่อน
-
อุทัยภูเบศน์เจ็บมากไหมเดี๋ยวข้าให้คนมาทำแผลให้
-
อักษราภัคส่ายหน้าพลางกอดชายหนุ่มด้วยความผวาและกลัวสุดฤทธิ์
-
อุทัยภูเบศน์คืนนี้ข้าจักทำแผลให้เจ้า แล้ววันพรุ่งให้บ่าวไพร่ทำแผลให้ละ วันนี้ข้าจักนอนกับเจ้าเองไม่ต้องกลัวนะ
-
อุทัยภูเบศน์ทำแผลให้อักษราภัคเสร็จก็กลับมานอนกับหญิงสาวพลางคิดเหยื่อที่ปะการังสีเลือดบอก เขาจะไม่ยอมให้ใครต้องเจ็บตัวเพราะความโลภอีกต่อไปแล้ว
-
แม้นวาดปลอมตัวเข้ามาในตำหนัก คราวนี้หล่อนปลอมตัวมาในฐานะราชครูของละอองสิกา หญิงสาวแอบมามองห้องละอองศิณีที่มีเสียงดังตลอดคืนก่อนจะเห็นว่าเสียงนั่นหายไปแทนตัวร่างใหญ่ที่กระโดดออกมาจากผนังที่หล่อนแอบดูอยู่
-
เริ้งกระจายจับได้แล้วแมวมอง
-
แม้นวาดข้ามิใช่แมว
-
แม้นวาดว่าแต่ท่านเถิดมาทำอันใดที่ตำหนักนี้
-
แม้นวาดมองเริ่งกระจายที่ใครต่อใครต่างตามหา เขาไม่ได้ถูกกุมขังดอกจากสภาพที่หล่อนเห็นเขาน่าจะมาเอาอะไรในตำหนักนี้พอๆกับหล่อน
-
เริ้งกระจายมาหาเงิน
-
ชายหนุ่มบอกพลางเดินออกไปจากห้อง แม้นวาดมองนางนมใหญ่ของฟ้าหญิงสวมอาภรณ์ที่มีรอยกัดก่อนที่จะเดินเข้าไปนอนต่อหน้าห้องฟ้าหญิงละอองศิณี
-
แม้นวาดข้าเคยคิดว่ามีเพียงหญิงที่ใฝ่สูงจนยอมเป็นคณิตกาขายเรือนร่างเพื่อให้ตัวเองสูง แต่ไม่คิดว่าจะมีชายชาติทหารแห่งถ้ำอุทัยทิพย์ที่คิดจะเป็นชายเเพศยามาทำงานเพื่อแลกกับเงินที่จะทำให้เขามีอำนาจมากไปกว่าการกลับไปเป็นทหารจนๆให้พ่อแม่ภูมิใจ
-
เริ้งกระจายนี่เจ้าเพิ่งรู้หรือว่าข้าทำอาชีพชายเเพศยาหลวง จริงๆข้าทำมาตั้งนานแล้ว ก็เเค่ยัดไปตามอามรณที่พวกเจ้านางแลนางกำนัลต้องการก็ได้เงินไม่เห็นยาก ว่าแต่เจ้าเถิดไยไม่กลับเรือนไยมาอยู่ที่นี้ได้ข่าวโดนตามล่าอยู่นี่
-
แม้นวาดนั่นมันปัญหาของข้า ท่านรีบไปก่อนที่ฟ้าหญิงจะทรงตื่นเถิดเดี๋ยวจะมีคนสงสัยข้าจักไปทำงานของข้า เราต่างคนต่างอยู่เถิด
-
เริ้งกระจายข้าไม่ไปไหนทั้งนั้นจนกว่าเจ้าจะบอกพี่ว่าเจ้าจักกลับไปเรือนแล้วไม่กลับมาที่นี้อีก
-
แม้นวาดท่านมาได้ข้าก็มาได้เช่นกัน
-
แม้นวาดบอกก่อนเดนเข้าไปในตำหนักทว่าหมับ
-
เริ้งกระจายที่นี้มันอันตรายเกินไปรีบกลับเรือน
-
แม้นวาดไม่ทีท่านยังอยู่ได้ไยข้าจักอยู่ไม่ได้
-
แม้นวาดตรงเข้าไปพักผ่อนต่อโดยไม่สนใจว่าชายหนุ่มจะหัวร้อนกับสิ่งที่หล่อนกระทำมากเพียงใด
-
เริ้งกระจายข้าจักทำให้เจ้ากับผกาบาตรเเต่งงานกันให้เร็วที่สุด เจ้าต้องไม่อยู่ที่อันตรายแบบนี้ เเม้นวาด
-
ตำหนักหลวง
-
อุทัยภูเบศน์การประชุมครั้งนี้ขาดผู้ใดไปอุทัยบาหยัน
-
อุทัยบาหยันมองเเท่นที่นั่งของราชธิดาละอองมนต์ที่ว่างอยู่
-
อุทัยบาหยันราชธิดาเมืองประเทศราชเมืองละอองมนต์พระพุทธเจ้าข้า
-
อุทัยภูเบศน์ที่เราเรียกมาในวันนี้ก็เพราะมีเรื่องแจ้งให้ทราบ
-
ระเด่นดุริยามิทรงรอเมืองละอองมนต์หรือเจ้าพี่
-
อุทัยภูเบศน์เมื่อวานนี้ท่านปะการังสีเลือดได้บุกมาทวงไข่มุกที่หายไป โดยท่านได้ทำร้ายพระมเหสีปางตายโชคดีที่ข้าไปช่วยวันนี้คนที่ไม่มาคือ พระมเหสีที่ถูกทำลาย กับ เหยื่อที่ท่านปะการัง เลือกให้หลับไปจนกว่าเราจะหาไข่มุกเจอ ไม่งั้นจะต้องมีคนหลับเพิ่มทุกวันจันทราสีเลือด
-
อุทัยภูมินทร์ทรงหมายความว่าละอองศิกานาง
-
อุทัยภูตงค์นางมิได้มาในวันนี้ก็เป็นที่ประจักษ์ว่านางโดนมนต์ของท่านปะการังสีเลือดไปแล้ว
-
อุทัยบาหยันประการังสีเลือดใช่ว่าเป็นเทพที่ชอบมายุ่งกับเรา ถ้าไข่มุกมิหายไปจริงๆ แต่มันจะหายไปได้อย่างไรในเมื่อท่านประการังดูจะเเข็งแกร่ง
-
บุหลันมายาแล้วไยท่านปะการังถึงเลือกฟ้าหญิงละอองศิกาละในเมื่อฟ้าหญิงไม่เกี่ยวอันใดกับเรื่องนี้เลย
-
เจ้านางกำปันนีก็เพราะฟ้าหญิงอาจเป็นผู้เกี่ยวจ้องกับเรื่องนี้นะสิ
-
ประตูบานใหญ่เปิดขึ้นฟ้าหญิงละอองศิกาที่ใครๆคิดว่าโดนคำสาปปะการังสีเลือดก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าที่นิ่งและสุขุมก่อนจะนั่งลงตรงแท่นที่นั่ง
-
บุหลันดาหราหากฟ้าหญิงอยู่นี้แล้วผู้ใดกันที่โดนคำสาปปะการัง
-
ละอองศิกาถอนหายใจก่อนที่จะตัดสินใจพูดความจริงในสิ่งที่นางเห็น
-
ละอองศิกาหากหมายถึงผู้ใดที่โดนประการังดูดวิญญาณชั่วคราวบุคคลผู้นั้นคือ พี่สาวของข้าที่มาเยี่ยมข้าเมื่อคืนก่อน ฟ้าหญิงละอองศิณี ลูกพี่ลูกน้องแห่งข้าเอง
-
เสียงที่ดัง ตุ้ม ตุ้มทำให้ฟ้าหญิงละอองศิการู้ว่าบัดนี้ตุ้ม ตุ้ม (20.17ในปัจจุบัน) ฟ้าหญิงเดินออกมากะว่าจะมองพระจันทร์สีเลือดทว่า กรี๊ด นั่นเสียงจากห้องละอองศิณี ละอองศิกาเปิดประตูเข้ามาก็เห็นชายหนุ่มที่เธอเคารพกระโดดออกจากแทานบรรทมโดยไม่ลืมใส่อาภรณ์ก่อนที่จะกระโดดออกไปที่บานหน้าต่าง ละอองศิกาหยิบโคม
-
ออกมาส่องพลางมองเจ้าตัวสีเลือดไร้ร่างกำลังดูดเข้าที่ขาพี่สาวของหล่อน หญิงสาวพยายามเอาไม่มาทุบมันไม่ยอม มันหักไม้แลผลักหญิงสาวจนล้ม ก่อนที่มันเข้าไปในร่างกายพี่สาวหล่อน
-
อุทัยภูเบศน์นับเป็นโชคร้ายของนาง แต่เจ้าไม่ต้องห่วงฟ้าหญิงละอองศิกาข้าจักตามหาคนร้ายทีาขโมยไข่มุกนี้ไปให้จงได้
-
ละอองเรณู6117 เม็ด บ้าไปแล้วรึฟ้าหญิงศิกา เธอคิดว่าฉันจักไปหามันมาได้ไงพี่หญิงเป็นคนก่อเรื่องก็แก้กันเองเถิด ละอองเรณูทำภาษามือบอก
-
ละอองศิกาถ้าพี่รู้ว่าพี่หญิงจะทำเรื่องแบบนี้พี่จักห้ามไว้
-
ละอองเรณู‘ท่านเก่งกับทุกคนยกเว้นพี่หญิงศิณี’
-
ละอองศิกาพี่ต้องเอาไข่มุกนั้นไปคืนให้ครบ6117เม็ด
-
แกร๊ก นั่นเสียงผู้ใดนะ
-
บุหลันมายาพี่ชายข้าเห็นว่าเจ้ากำลังลำบากเลยให้ข้ามาอยู่ด้วย เจ้าโทรจิตอยู่หรือ
-
บุหลันมายาข้าขอโทษที่แอบฟัง ข้าเป็นห่วงเจ้านะ
-
ฟ้าหญิงละอองศิกามองหน้าน้อฃสาวเพียงคนเดียวที่เกิดจากพระมเหสีเรวัณพรรณยาพลางมงหน้าหญิงสาวที่เป็นห่วงหญิงสาวมาก. แต่เรื่องนี้ละอองศิณีเป็นคนแก้ หล่อนจะไม่ให้ใครรู้เรื่องนี้เป็นอันขาด
-
บุหลันมายา
บุหลันมายา6170 with ภูมินทร์foreverตำหนักละอองศิกา
ถูกใจ 212 คน
บุหลันมายา6170 with ภูมินทร์forever ไข่มุกราตรี :6117ลูกหายไปทราบตัวคนร้ายแล้วมาหากันทีเดิมView all 1 commentTunstagram
บุหลันมายา6170 with ภูมินทร์foreverตำหนักละอองศิกา
ถูกใจ 212 คน
บุหลันมายา6170 with ภูมินทร์forever ไข่มุกราตรี :6117ลูกหายไปทราบตัวคนร้ายแล้วมาหากันทีเดิม
ภูมินทร์foreverไม่แปลกเลยที่ปะการังจะโกรธตั้ง6117ลูกที่หายไป reply
-
วัดพระเจตุรางค์มหาวิหาร บุหลันมายาหยิบดอกบัวขึ้นมาก่อนที่จะกราบลงไม่นานก็มีชายหนุ่มที่หล่อนรู้จักดีนั่งคุกเข่าก่อนไหว้พระเพื่อไปยังที่นัดหมาย หญิงสาวและชายหนุ่มเข้าไปในห้องอาวุธที่มีใครบางคนรออยู่แล้ว
-
ปูเลนขออภัยที่เกล้ากะหม่อมมาช้า
-
อุทัยภูมินทร์มาช้าดีกว่าไม่มาว่าเรื่องที่เจ้าได้ยินมา
-
บุหลันมายาเอาเรื่องท่านก่อนเถิดท่านปูเลนเลย
-
ปูเลนเมื่อหลายเดือนก่อนมีคนต่งถิ่นมาขอให้ข้าช่วยหาเทียนให้ข้าเลยให้นางศึกษาเองเพราะกลัวว่านางจะใช้เทียนนั้นไม่ดี แต่พอนางรู้ว่าเทียนนั้นเป็นชนิดใดก็หายไปพร้อมใบลานรวบรวม ข้าไม่ได้เเจ้งกับทหารหลวงเพราะกลัวเรื่องใหญ แต่ที่ข้ากังวลคือเทียนเล่มนั้นเคยอยู่ในตำหนักระเด่นดุริยา ข้าเคยเห็นตอนนำเทียนพรรษาไปส่ง
-
อุทัยภูมินทร์นั่นหมายความว่าแม่หญิงที่เจ้าเจอน่าจะเป็นคนที่สืบเรื่องของระเด่นดุริยาอยู่ จะว่านางรู้ได้ไงว่าเจ้ามีตำรารวบรวมเทียนถ้าหากว่าไมมีใครในวังช่วย
-
บุหลันมายาท่านกำลังคิดว่าคนในฝ่ายในกำลังตามสืบเรื่องนี้อยู่หรือ
-
อุทัยภูมินทร์เเล้วใครละที่ย้ายระเด่นออกจากตำหนักเดิม
-
บุหลันมายาหากเป็นเช่นนั้นจริงเราควรช่วยพระนาง เพราะตอนนี้ไข่มุกราตรีที่หายไปนั้นข้าว่าไม่น่าใช่6117อย่างที่ไปแอบฟังมา ละอองศิณีน่าจะลอบไปขายในพ่อค้า ละอองศิกาถึงได้แอบคุยกับใครบางคนที่เราไม่รู้จัก
-
ปูเลนข้าว่าเรื่องมันช่างงงๆนะไข่มุกปะการังสีเลือด ละอองศิกา ละอองศิณี ไหนจะคนที่ละอองศิกาคุยด้วย ถ้าหากละอองศิณีลอบขายไข่มุกกว่า6117จริง ข้าว่าต้องมีใครช่วยนางเเน่
-
อุทัยภูมินทร์เจ้ากำลังคิดว่าละอองศิกาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้หรือ
-
ปูเลนเปล่า เพียงเเต่ข้ากำลังคิดว่าฟ้าหญิงองค์เล็กมีใครเห็นนางอยู่ในวังบ้างไหม
-
บุหลันมายาเรื่องนี้ข้าเองก็สงสัย เพราะละอองเรณูเเม้จะเด็กและซนแต่ครออกมาให้เห็นหน้าคราตาบ้างเเต่นี่ไม่เลย
-
ปูเลนเจ้าอยู่ทางนู่นก็ช่วยเป็นหูเป็นตาหน่อยถ้าหากพบว่าละอองเรณูไม่อยู่จงรีบเเจ้งเราจะได้ออกตามหานางกนเพราะบางที่นางอาจเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
-
ปราการหน้าเมือง อุทัยนุราชหยิบน้ำจัณฑ์มาดื่มพลางทองสตรีที่ก้าวเข้ามาพร้อมกับหัวใครบางคนที่เขารู้จักดี
-
ละอองเรณู‘ข้ารอไม่ไหวแล้ว ข้าจักไปเด็ดห้วอุทัยบาหยันตอนนี้’
-
อุทัยนุราชข้ามิได้ห้ามเจ้า เพียงเเต่อยากไปก็ไปเลย เพราะตอนนี้บ้านเมืองกำลังชุลมุนฝ่ายในไปทางฝ่ายการเมืองไปทาง เป็นโอกาสดีที่เจ้าจะไปทำให้มันตายใจก่อนเด็ดหัวมันทิ้ง
-
ละอองเรณู‘ส่งข้าไปเมืองนั้นด้วยมือของท่าน’
-
อุทัยนุราชราดน้ำจันฑ์ใส่หน้าหญิงสาวก่อนที่จะสร้างรอยแผลให้นางโดยไม่ต้องหลับนอนกับนาง
-
อักษราภัคปิ่นหยก
-
อักษราภัคเรียกหลานสาวที่กำลังเตรียมเก็บข้าวของเพื่อตามล่าหมอผีที่คิดจะทำลายระเด่น หญิงสาววางสัมภาระก่อนเดินไปหาคนเป็นอาของตน
-
ปิ่นหยกมีอันใดหรือท่านน้า
-
อักษราภัคไข่มุกที่หายไปนั่นไม่ใช่ฝีมือเจ้าใช่ไหม
-
ปิ่นหยกหลานไม่ทำอะไรโง่ๆดอกท่านน้า ถ้าทำหลานจะทำให้มันพินาศไปเลยตั้งหากไม่ปบ่อยให้ปะการังสีเลือดมาตามทำลายท่านน้าดอก
-
อักษราภัคเจ้าจงรีบไปขึ้นเรือต่อไปยังที่อื่น อยู่ที่นี้เจ้าอาจโดนจับได้ง่าย
-
ปิ่นหยกอย่าทรงห่วงหลานเลยหลายจักไม่ให้ใครจับหลานได้
-
ปูเลนข้าไปก่อนนะน้องหญิง
-
บุหลันมายากลับมาคราหน้าถ้าท่านยังไม่กลับเข้าวังบ้าจักหนีบวชเป็นชีไปเลย
-
ปูเลนลองดูสิถ้าเจ้าบวชเป็นชีข้าจักเป็นพระพายค่อยเฝ้าเจ้าไม่ให้ถูกชายอื่นมองแม้แต่พระผู้ทรงศีล
-
อุทัยนุราชข้ามาส่งเจ้าได้แค่นี้เรณู
-
อุทัยนุราชที่กำลังควบม้ากลับหันไปเห็นหญิงสาวคนหนึ่งจอดเรือลงที่ท่าหลังวังก่อนที่จะเดินมาในป่า นี่มัน
-
อุทัยนุราช
-
อุทัยนุราช
-
อุทัยนุราชองค์หญิงนางชี งั้นหรือดูถ้าข้าจักมีอะไรไว้เล่นยามเจ้าตีเมืองอุทัยทิพย์แตกให้ข้าแล้วเรณู
-
อุทัยนุราชก้าวลงจากม้าพลางเดินสะกดรอยคามหญิงสาวที่มาพร้อมสัมภาระ ชายหนุ่มดลบันดาลให้เกิดฝนตกหนักขึ้น
-
ปิ่นหยกมาตกอะไรตอนนี้
-
ปิ่นหยกหยิบเทียนพรรษมารคขึ้นมาจุดเพราะเทียนพรรษมารคมีความสามารถช่วยไม่ให้ผู้ใดที่จุดเปียกดทียนนี้นักเดินทางหรือพรานป่ามักใช้กัน
-
ปิ่นหยก
ปิ่นหยก4011ป่า
ถูกใจ 4,117 คน
ปิ่นหยก4011 เทียนพรรษามารคView all 0 commentTunstagram
ปิ่นหยก4011ป่า
ถูกใจ 4,117 คน
ปิ่นหยก4011 เทียนพรรษามารค
-
บทบรรยายอะไรกันที่เทียนเล่มนั้นเองหรือทำให้หญิงสาวรอดจากในมนต์ดำของเขาไปได้ ไม่เป็นไรฝนไม่ได้งั้นเอาพายุ
-
พายุมามากโจมตีในป่าจนไม่เหลือซาก อุทัยนุราชแปลงร่างเป็นพายุยักษ์ก่อนที่จะโฉบร่างหญิงสาวที่กรี๊ดจนสลบให้ตกอยู่ในอาณัตของเขาได้
-
ปราการด้านหน้า
-
อุทัยนุราชอุ้มตัวหญิงสาวที่ทั้งเปียกปอนและสลบเข้ามายังห้องโถงที่มีคนรออยู่
-
ทหารทรงพานางคณิตกามารึ
-
อุทัยนุราชนางไม่ใช่คณิตกา
-
อุทัยนุราชแต่นางเป็นเมียเรา
-
อุทัยนุราชเดินลัดเลาะไปจนเห็นห้องนอนจึงวางร่างหญิงสาวลง ชายหนุ่มก็ได้เห็นเทียนมากมายที่สาวเจ้าซื้อไว้ ชายหนุ่มสะดุดตากับเทียนพรายที่มีรูปชายหญิงกอดกัน
-
อุทัยนุราชเจ้าพกเทียนนี้มาด้วยหรือ ดูท่าเจ้าจักชอบ คืนนี้ข้าจักบำเรอเจ้าด้วยมัน
-
บทบรรยายอุทัยนุราชใช้มนต์เสกไฟให้ลุกขึ้นก่อนที่จะหยดน้ำตาเทียนลงที่ร่างหญิงสาว หญิงสาวร้องขึ้นเมื่อร่างของตนโดนสิ่งร้อน ก่อนที่เจ้าตัวจะโดนมนต์ครอบงำร่างกาย
-
อุทัยนุราชนางชีเช่นเจ้าต้องโดนลงทัณฑ์ข้อหาที่ละเมิดธรรมมะห้ามขายอาวุธร้าย
-
อุทัยนุราชถอดชุดชาวบ้านที่นางใส่ไว้เพื่อพรางตัวก่อนที่จะมอบความสุขที่คนอย่างปิ่นหยกจะไม่มีวันลืมเลือน
-
อุรวารี6170ลูกเหตุไฉนถึงเยอะปานนี้
-
นางงูขาว6170นะเยอะ ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ดอกนะ
-
อุรวารีไข่มุกนั่นหายไปคราใดข้ายังไม่รู้ ข้าคงไม่โง่เอาตัวไปเข้าเเลกกับไข่มุกบ้าๆนั่นดอกนะ
-
สุวรรณมาลีมันก็ไม่แน่ เจ้าอาจทำให้น้องข้าบาดเจ็บก็เป็นได้ ปะการังสีเลือดใช่ว่าจะทำร้ายผู้ใดได้ หากทำแล้วก็ปางตาย ยิ่งเจ้าคิดไม่ดีกับนางก็ย่อมมีสงสัยในตัวเจ้า
-
ชายาปัจจิมจริงดังพี่หญิงว่า หากไม่ใช่เจ้าแล้วจะเป็นใครไปอีกที่อยากจะเป็นชายาแห่งชาติของอุทัยภูเบศน์
-
อุรวารีเมื่อก่อนอาจมีข้าคนเดียว แต่ตอนนี้มันไม่เเน่
-
ผกาบาตรแต่มันก็จริงนะตอนนั้นอุทัยภูเบศเป็นแค่โอรสลำดับสอง องค์ชายอุทัยนุราชเสียอีกที่ได้เป็นรัชทายาท
-
นางงูขาวจริงสิข้าลืมคิดคนนี้ไปได้ไง อุทัยนุราช
-
ตำหนักอุทัยภูเบศน์เต็มไปด้วยนางกำนัลทีอุทัยภูเบศน์ให้มาดูแลปรนนิบัติอักษราภัคที่เจ็บขาเดินไม่ได้
-
ตะเภาแก้วน้ำเพคะ
-
อักษราภัครับน้ำจากนางกำนัลก่อนที่จะมองหน้านาง นี่มัน
-
อักษราภัคท่านน้าตะเภาแก้ว
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง
พลอยพล็อต นามปากการวมของทุกนามปากกาค่ะ มีนามปากกาดังนี้
1) ถิ่นพลอยนิล (แนวแฟนตาซี)
2) เด็กหญิงพลยชมพู (แนวรัก)
3) พลอยพเนจร (แนวเทาๆ)
4) พลอยตัน (??????????????????????)

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น