พ่ออยู่หัวมาหาข้ายามวิกาลเช่นนี้มีเรื่องอันใดให้ข้ารับใช้หรือ

ข้าเพียงมาถามจากปากของเจ้าว่าเเม้นวาดผู้นี้เป็นผู้ใดเพราะดูเจ้าจะรู้เรื่องเเม่หญิงเเม้นวาดนี่ดีกว่าใคร

หม่อมฉันหารู้ไม่เพคะ

ดูเหมือนเจ้าจักโกหกไม้เก่งนะบุหลันดาหรา เท่าที่บ้ารู้มานับเเต่ท่านถวายตัวเป็นนางสนมแห่งบิดาข้า ท่านยังเป็นผู้รับเเม้นวาดนี่เป็นนางจ้าหลวงเข้ามาในวัง ยังจะบอกไม่รู้จักอีกหรือ

จริงอยู่อยู่เพคะที่หม่อนฉันรับเเม้นวาดเจ้ามาในวังเเต่คนที่นับเเม้นวาดเข้ามาจริงๆคือลูกนิจ ลูกนิจอยากเรียนภาษารับเเม้นวาดเข้ามา ดังนั้นคนที่รู้เรื่องนี้ดีน่าจะเป็นพอพนิจกา

งั้นจงให้คนของเจ้าไปเรียกพอพนิจกามาเราอยากพบ

ลูกนิจ พ่ออยู่หัวขอพบ

ช่วงนี้พระมเหสีทรงอยู่เพียงพระองค์เดียวข้าคิดว่านางคงอยากได้เพื่อนเยี่ยงเจ้าหปคลายความเหงาแลความทุกข์จงเร่งเก็บของแล้วตามข้าไปตำหนักพระมเหสี

อย่าสะเออมาแบ่งพ่ออยู่หัวไปจากกู

นิจไม่เคยคิดเยี่ยงนั้นเจ้าเม่โปรดวางใจ

วางใจลูกเลวๆอย่างมึงงั้นหรือ อีนิจ มึงจำใส่หัวไว้ง่าอย่าคิดเพร่งพรายเรื่องตำหนักของกูแลลูกตาราวาตี

นิจจะไม่พูดไม่เเสดงอาการใดๆให้ฝ่ายในรู้เพคะ

นี่คือห้องพักของเจ้าพอพนิจกา

ข้าว่าห้องนี้ใหญ่เกินไปเปลี่ยนห้องให้ข้าเถิดห้องนี้ให้องค์ระเด่น

เจ้านี่แปลกคนไม่ชอบห้องใหญ่ๆหรือ

ขอเพียงมีหมอนแลผ้าห่มจ้าก็อยู่ได้

เจ้าอยู่ห้องนี่แหละ ข้าเองเป็นพระมเหสียังไม่ถึงเดือนก็มาเปลี่ยนนางกำนัลบ่อยหากเจ้าไปอีกเสียคน คนจะมองว่าข้าโหดร้าย อำมหิต เเต่เจ้าอยู่ที่นี้ในฐานะคนช่วยพิทักษ์ฝ่ายใน

ข้ารู้มาว่าเจ้าเป็นคนรับเเม้นวาดเจ้ามาข้าอยากรู้เรื่องนั้นหากไม่สบายใจเล่าก็ไม่ต้องข้าไม่ถือโทษโกรธเจ้าดอกมันเป็นเรื่องสวนตัว

หากข้าข่วยท่านข้าจะได้อะไรจากการช่วยครั้งนี่

ข้าจะช่วยให้เจ้าสมหวังในรัก

ไม่จริง ข้าไม่เชื่อท่าน

ข้ารู้ว่าเจ้าชอบแอบมองชายรูปงามอยู่คนหนึ่ง แม้ว่าเขาจะมีคู่หมายอยู่แล้วข้าจักช่วยเจ้าเองอย่างน้อยแค่ให้รับเป็นน้องสาวก็ยังดี

ขอเเค่ได้มองเขาครบทุกวันแม้เเลกทั้งชีวิตเพื่อเพลาอันสั้นบ้าก็ยอม

เป็นอันตกลง ข้าจักเชิญองค์ชายอุทัยภูตงค์กับพระชายามาฟังระเด่นดุริยาเล่นดนตรีที่นี้ทุกวัน หวังว่าเจ้าคงไม่ขัดอันใดที่ต้องเชิญพระนางหลวงมาดวยหรอนะ

เพียงพี่น้องก็ยังดี

หากจะถามว่าพี่ช่วยพอพนิจกาทำไม ที่พี่ช่วยไม่ใช่สนับสนุนให้นางไปแย่งของคนอื่น ข้าเพียงอยากสั่งสอนทั้งคู่

สั่งสอนเรื่องอันใด

ข้าเคยได้ยินจากบันทึกของพระนางเรวัณพรรณยาว่าบุตรของนาง เจ้าขายอุทัยภูตงค์ทรงชื่นชอบพนิจกา ถ้าหากว่าพอพนิจกาไม่เล่นไสยขาว ทั้งสองอายได้แต่งงานกัน

แต่เช่นนั้นไม่ทำให้เจ้านางหลวงกำปันนี โกรธหรือ ข้าได้ข่าวว่านางหวงสวามีมาก

ข้าก็จักทำให้นางหมดรักในตัวอุทัยภูตงค์อย่างไรเล่า แล้ววันพรุ่งข้าจักชวนอุทัยภูมินทร์แลละอองศิกามาด้วย

ท่านคงไม่คิดอยากให้พวกนาง

ภารกิจแห่งข้าที่ข้าได้รับคือทำให้ฝ่ายในมีความสุขยิ่งทุกคนมีความสุขเร็วเท่าใดข้าจักได้กลับบ้านเร็วเท่านั้น

นี่ท่านมิได้รักอุทัยภูเบศน์ดอกหรือ

แล้วเจ้าคิดว่าร่างทรงครึ่งคนครึ่งจระเข้เยี่ยงข้ามีสิทธิ์ทีความรักด้วยหรืออัญญาณี

ไม่ ท่านต้องไม่ทิ้งมุจรินทร์

เมื่อถึงกาลนั้นสวรรรค์จะเป็นผู้ลิขิตน้องพี่

ทำไมไม่เป็นข้าที่ได้ไปอยู่ตำหนักพ่ออยู่หัว

บ่าวว่าเป็นเรื่องดีนะเจ้าคะที่แม่คุณของบ่าวมิต้องไปเช็ดขี่เช็ดเยี่ยวใครให้เสียเกียรติ์

นี่มึงกำลังด่าว่าทุกวันนี้มึงเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวกูไม่ไหวงั้นหรือ

บ่าวมิกล้าเอายถึงเเาคุณของบ่าวดอกเจ้าคะ บ่าวเพียง

ออกไปกูบอกให้ออกไปไง

นังลูกนอกคอกไม่อยู่กูคงต้องจัดการกับลูกตาราเอง

พระองค์จะอันใดกับพระธิดาบุหลันตาราหรือเพคะ

แม่ทุกคนย่อมอยากให้ลูกได้ดีมึงลืมไปแล้วหรือว่าลูกตาราชอบผู้ใด และนังนอกคอกชอบผู้ใด

ถวายบังคับพระมเหสี

ถวายบังคับพระมเหสี ทรงเรียกกระหม่อมกับพระชายามาฟังระเด่นดุริยา น้องสาวแท้ของกระหม่อมนับว่าเป็นเกียรติ์มาก

เป็นเกียรติ์มากไยไม่พาระเด่นกลับไปอยู่ด้วยเล่า

เรื่องนี้หม่อมฉันผิดเองเพคะเพราะองค์ภูตงค์ทรงห่วงว่าน้องดุริยาจะทำให้ลูกในอุทรติดไปด้วยเลยไม่ได้ทรงมารับเพคะ

งั้นก็เริ่มบรรเลงได้

แม่อยู่หัวให้เริ่มบรรเลงได้ ทีอะไรในใจทรงเก็บไว้ก่อนเถิดอาคันตุกะที่เชิญมานั่งรออยู่

เจ้าพี่เพคะน้องไม่ไหวแล้วหากอยู่ต่อเกรงว่าลูกจักได้รับผลกระทบไปด้วย

เจ้าจงไปพักเถิดพระนางกำปันนี พอพนิจจงพาเจ้านางกำปันนีไปพักส่วนอุทัยภูตงค์ท่านต้องอยู่ขมการแสดงที่ระเด่นดุริยาเตรียมไว้ให้เสร็จก่อนจึงจักกลับได้

ข้าใคร่อยากแช่น้ำกุหลาบเจ้าช่วยไปขอกุหลาบสักช่อหนึ่งมาให้ข้าเถิด

หน้าที่ของข้าคือส่งท่านอย่งเดียวเจ้านาง คนเจ้านางก็ยังอยู่ให้คนพวกนั้นไปเถิด ข้าจักต้องกลับไปดูแลพระมเหสีเเล้ว

อย่าให้ข้ารู้ละกันว่าเจ้าคิดแย่งของข้า

นี่เจ้ายังไม่ปลงเรื่องนิสัยเจ้าชู้ของสวามีเจ้าอีกหรือกำปันนี

ใครจะเล่นชู้กับสวามีข้าข้าไม่ว่าหรอกนังคนชั้นต่ำแบบนี้เจ้าพี่ไม่มีทางสนใจ แต่คนๆนั้นต้องไม่ใช่เพื่อนรักของข้าเยี่ยงเจ้าพอพนิจ

ความลับไม่ได้มีในโลกกำปันนี ลูกในท้องนั้นอย่าคิดว่าเขาจะผมสีเดียวกับเจ้า

อย่าลืมนะว่าข้าเก็บความลับที่บุหลันตารานาง

เจ้าเองก็อย่าลืมว่าเราต่างมีความลับของกันเเละกันหากเจ้ายังทำลายเกียรติ์ข้าด้วยการไปบอกคนอื่นว่าข้ามีคนรักเป็นฝาหรั่งข้าก็จัดไม่เอาความลับเจ้าเข้าลิ้นชักอีกต่อไป

เจ้าพี่น้องเล่นกันเพาะไหมเพคะ

เพาะน้องของพี่เล่นเพาะ

องค์ระเด่นเจ้ากลับไปเก็บเครื่องดนตรีได้แล้ว ภูตงค์ข้ามีเรื่องอยากคุยกับเจ้า

ว่าอย่างไรนะองค์ระเด่นน้องข้าถูกวางยาจนเป็นโรค

ใช่เเต่นี่เป็นเพียงหลักฐานที่เราได้มาตอนนี้ข้ากำลังตามหาคนร้ายที่ใส่ความจนระเด่นกลายเป็นเชื้อโรคร้าย

หากองค์ระเด่นมิได้เป็นอันใดจริง ข้าจักพานางมาอยู่ตำหนักข้าด้วย

ข้าคงให้เจ้าทำแบบนั้นไม่ได้ภูตงค์มีคนในวังพยายามทำร้ายระเด่นเเละหากระเด่นเข้าไปอยู่คนเดียวในตำหนักเจ้านางอาจโดนทำร้ายข้าจักส่งพอพนิจกาไปอยู่ในตำหนักเจ้าด้วยเพราะเรื่องระเด่นมีเพียงพอพนิจกาเดียวที่รู้เรื่อง เรื่องพอพนิจกาข้าอยากให้ท่านช่วยสืบเรื่องของนาง เพราะนางเหมือนไม่ยอมบอกอันใดที่เกี่ยวกันเลย

งั้นให้ระเด่นอยู่กับท่านเถิดข้าไม่อยากให้คนรักของนางเข้าใจผิดคิดว่าข้าอยากได้นางเป็นนางสนม

เจ้าพูดเหมือนเจ้าเคยเห็นคนรักของนางเลยนะภูตงค์

กำปันนีเป็นคนพูดเรื่องนี้ให้ข้าฟังเอง

งั้นหรือทำไมข้ามาอยู่ที่นี้ร่วมเดือนยังไม่เคยเห็นคนรักของพอพนิจกาเลยสักครั้ง เจ้าลองมองชายาตัวเองไว้ก็ดีนะบางที่ในอนาคตนางอาจมีอำนาจต่อจิตใจเจ้าได้ หากวันหนึ่งเจ้าต้องเป็นพ่ออยู่หัว จงเหยียบอำนาจอย่าให้นางใช้ลูกในท้องบังคับให้เจ้าทำนู่นทำนี้

ข้าเข้าใจแล้วท่านอาไม่ต้องทรงห่วงทางนี้ ตอนนี้ข้าสรุปงานได้ตามนี้เเล้วเจ้าคะ