มึงว่ากระไรนะอีเรณูมันหายไปงั้นหรือ

เพคะหม่อมฉันไปตามที่ตำหนักเล็กไม่พบเพคะ

ทำไมมึงไม่เคาะประตู

แล้วไยพี่นางจึงไม่ล๊อกประตูแลหน้าต่างเล่า

มึงไม่ต้องเถียง นี่มันห้องกูหากกูไม่เรียกมึงไม่มีสิทธิ์เข้า

เจ้าจงไปเอาโซ่ตรวนมาขังฟ้าหญิงละอองศิณีเอาไว้ อย่าให้ออกไปไหน

มึงมีสิทธิ์อันใดมาขังกู

สิทธิ์เจ้าของตำหนักนี่ไงเพคะน่าจะเพียงพอต่อกรกับเจ้าหญิงเมืองเล็กๆ

อีน้องทรยศมึงอย่าลืมว่ากูกับพ่อกูอมความลับมึงไว้อยู่

หม่อมฉันไม่ลืมเพคะไม่เคยลืมว่าเพราะไอ้ความลับเรื่องนนั้นทำให้พี่หญิงทำร้ายน้องเเท้ๆของตนเองได้ ต่อไปนี้น้องจักไม่ให้คนที่ทำร้ายความสุขแห่งตำหนักนี้มีที่ยืนในตำหนักนี้ต่อไป

เพชรเม็ดนี้จงสวมไว้อย่าห่างกาย เมื่อหมดรักแล้วจึงถอดมาคู่กับพระพาฬนี้

ศิกาเอ๋ยไยเจ้าทำร้ายใจพี่ได้หนักหนาเช่นนี้

เบาๆสิเจ้าคะศิกาเจ็บ

เรียกคนทั้งวังมามีเรื่องกระไรหรือภูมินทร์

ข้ามาคิดๆดูแล้วว่าข้ามีราชการมากมายต้องทำ และมีหน้าที่ที่ใหญ่หลวงเกินกว่าที่จะดูแลเจ้าได้ ละอองศิกา

เจ้าพี่หมายความว่าเยี่ยงไรหรือ

พี่จะจอถอนหมั้นน้องเพื่อให้น้องเป็นอิสระจากพี่ ตัวพี่ต้องไปทำการสงครามราชการทุกๆเดือนคงทำให้เจ้ามีความสุขกับชีวิตแบบนี้ไม่ได้ตลอดหรอ

แม่อยู่หัวมีคำสั่งให้เจ้าไปพบที่ตำหนักจอมนาง

ข้าเรียกเจ้ามาวันนี้เหตุก็เพราะระเด่นดุริยานั้นร้อยมาลัยไม่ค่อยคล่องข้าจึงอยากให้เจ้าวานสอนนางเเทนข้าที่ต้องออกไปทำธุระนอกเมืองในยามนี้

โปรดวางพระทัยหม่อมฉันจะสอนองค์ระเด่นเอง

ไม่ใช่เพลานี้ดอก ข้าเพียงอยากได้มาลัยสามพวงไปถวายพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ที่วัดพระเจตุรางค์มหาวิหารที่พระพันปีทรงผนวชอยู่

ข้ามิไปวัดพระเจตุรางค์มหาวิหารที่นั่นมีเเต่ยายแก่ดุๆ ถึงเจ้าจะบังคับให้ข้านับถือพุทธแต่ข้าก็มิอยากไปวัดพระเจตุรางค์มหาวิหาร ข้าอยากไปวัดอื่นที่ไม่ใช่วัดพระเจฯ

ใครว่าข้าจะพาเจ้าไปวัดพระเจฯเล่า เด็กๆอย่างเจ้าข้ามีที่ไปที่ดีกว่าวัดพระเจฯ

ข้าขอฝากระเด่นไว้กับเจ้าก่อนนะปิ่นมณี

ท่านรู้ได้อย่างไรว่าระเด่นดุริยาชอบมาร้านเครื่องดนตรี

ทุกคนย่อมมีความชอบแห่งตนแล้วท่านละชอบอะไร

มาขอพบอาตมาด้วยเรื่องอันใดหรือ

ข้าเพียงมาเยี่ยมเยียนเเม่ชีด้วยความเป็นห่วง พ่ออยู่หัวทรงฝากจดหมายนี้มาให้แก่ท่านพร้อมทั้งฝากความคิดถึงมาหาด้วย ท่านไม่สามารถมาหาพระนางได้เพราะกลัวคนจักนินทาเลยทรงส่งจดหมายแลข้าเป็นตัวเเทนบอก

ดูเอาเถิดขนาดลูกเต้าข้ายังไม่มีโอกาสได้พบ แล้วโยมที่ส่งลูกไปรับใช้ข้าเล่า

เเม่ชีทรงห่วงเรื่องใดโปรดยอกข้าเถิดเผื่อข้าจักเเบ่งเบาภาระท่านได้

ที่ข้าเป็นห่วงคือบุตรชายทุกคนของข้าที่ออกไปทำสงครามไม่ได้กลับมาอยู่ในวัง

เเม่ชีโปรดวางใจบัดนี้อุทัยบาหยันกลับมาจากค่ายทหารเเล้ว มีเพียงอุทัยนุราชที่ออกไปราชการนอกเมือง

ที่สีกาพูดเป็นจริงหรือ

ข้าจักโกหกนางชีด้วยเรื่องอันใดเล่า

ทำไมพระองค์ไม่พาเเม่ชีพันปีหลวงกลับวังด้วยกันเล่าพระนางทรงสำนักผิดแล้วข้าอ่านสายตานางถูก

หากข้าทำเช่นนั้นเเล้วใครจะยอมรับในตัวข้าเล่า กฏย่อมเป็นกฏหากจะทุเลาลงบางก็เป็นไปตามการการกระทำ เราทำได้เพียงเเต่อนุโมทนากับนางชีเรวัณพรรณยาเท่านั้น และข้าขอร้องอย่าได้บอกอันใดกับราชโอรสอุทัยภูมินทร์ไม่ว่าเจ้าจะโกรธเเค้นกับเขาเพียงใดอย่าให้สัตย์แห่งเราต้องเสียไปเพราะอามาณ์ชั่ววูบของเจ้า

นี่เเม่หญิงฝาหรั่งผู้นั้นคือ ละอองศิกา บุตรีแห่งพ่ออยู่หัวรัชกาลก่อนกับพระสนมลับงั้นหรือ

เพคะว่ากันว่าพระมเหสีทรงกำลังครรภ์พระโอรสอุทัยนถราชทรงโกรธมากถึงขนาดสั่งคนไปไล่ฆ่าพระมารดาของฟ้าหญิงละอองศิกา พ่ออยู่หัวรัชกาลก่อนจึงได้ส่งเเม่อยู่หัวกลับละอองมนต์แต่ราชธิดายังทรงอยู่

แสดงว่าฟ้าหญิงละอองศิกาก็ต้องอยู่อย่างลำบากสินะ

ไม่ลำบากเลยเพคะพระนาง ฟ้าหญิงละอองศิกาทรงเป็นที่โปรดปรานในพ่ออยู่หัวรัชกาลก่อนเป็นอย่างมากถึงขนาดให้มาเล่าใบลานที่ได้จากการสัมพันธไมตรีกะบต่างชาติให้พ่ออยู่หัวฟังทุกวัน

ฟ้าหญิงนี่มีคนรักหรือไม่นางนม

มีสิเจ้าคะ พระราชโอรสอุทัยภูมินทร์ทรงประทับใจในฟ้าหญิงมากถึงจนาดตั้งตารอวันออกเรือน จนวันหนึ่งทรงไปออกรงและชนะ พระโอรสจึงทูลขอฟ้าหญิงอภิเษก แต่คนเป็นพ่อนะเพคะไม่อยากให้ลูกแต่งงาน เลยขอยื้อเวลาบวกกับพระนางเรวัณพรรณยาที่ไม่ชอบฟ้าหญิงประทินเวลากันไปมาจนพระโอรสทีงขอถอนหมั้นฟ้าหญิง

ถอนหมั้นเเค่ยื้อเวลาจัดพิธีเนี่ยนะ

เห็นบ่าวไพร่ลือกันให้เเซดว่าฟ้าหญิงทรงลอบชู้กับเจ้านายในเมืองละอองมนต์ขณะที่ราชโอรสไปทำสงครามต่างเเดน ราชโอรสทรงรู้จึงขอถอนหมั้นในเหตุผลทางการเมืองเพคะ

หลังจากนั้นฟ้าหญิงเป็นอย่างไรต่อ

ฟ้าหญิงทรงขอไปเที่ยวนอกเมืองเป็นเวลา3เดือนก่อนกลับมาเพคะแต่ว่ากันว่าล้มทั้งยืนเพคะทรงตรอมพระทัยมาก เพราะฟ้าหญิงเองก็ชอบราชโอรสมาตั้งเเต่เด็ก พอถึงคราวจะหมั้นก็ถูกยื้อไปอีก

เจ้าออกไปได้แล้วข้าอยากพักผ่อน

มีเรื่องอันใดจักขอข้าอีกเล่าเเม่ตัวอักษร

หม่อมฉันอยากให้พระองค์มีนางเล็กๆ

ไม่ข้ามีเจ้าคนเดียวก็ปวดหัวเเล้วมีอีกคนข้ามิผูกคอนายก่อนมีลูกกับเจ้างั้นหรือเเม่ตัวอักษร

พระองค์ต้องทรงเเต่งตั้งละอองศิกาขี้นเป็นนางสนมเอกเพียงคนเดียว

เหตุใดต้องเป็นละอองซิกา นางเป็นอดีตคู่หมายแห่งน้องข้า ข้าไม่มีทาง ทำร้ายจิตใจน้องข้า

นางกับน้องท่านถอนหมั้นกันตั้งนานเเล้ว และนางเองก็เป็นหม้าย โดยฝีมือน้องท่าน หญิงใดที่ถูกถอนหมันเเล้วผู้ใดจักเอานางเล่า ท่านในฐานะพี่ชายต้องรับผิดชอบนางด้วยการอภิเษกกับนาง หาไม่ท่านต้องให้อุทัยภูมินทร์อภิเษกกับนาง

แล้วหากข้ามิทำเล่า

ข้าก็จักมีชู้เเล้วทิ้งท่านไป จงอย่าลืมว่าเราสองเเต่งกันเพราะเหตุใดอีกอย่างอาคเนย์เองก็ยังอยู่ไม่เเน่ว่าข้าอาจหนีไปวันพรุ่งวันมะรีนก็เป็นได้

นี่เจ้า

ทรงลืมไปแล้วรึว่าท่านให้ปิ่นหยกรับใช้ข้าแล้วนางไปไหนเสียละ

อย่างไรข้าก็ไม่มีวันมีนางเล็กๆเป็นแน่ ข้ามิใช่ผู้ทำความผิด ไม่จำเป็นต้องมารับโทษที่ข้าไม่ได้กระทำ อุทัยภูมินทร์ต่างหากที่ควรมารับโทษแห่งตนที่ปล่อยให้นางเป็นหม้ายขันหมาก