ข้าต้องขอโทษแทนระเด่นด้วยนางไม่เคยห่างข้า

ข้าไม่เป็นอันใดมากดอกท่านกลับไปทรงงานท่านต่อเถอะ

ตกลงระเด่นดุริยาเป็นโรคร้ายชนิดใด

จากการที่ข้าไปลอบดูองค์ระเด่นองค์นี้น่าสงสารมากนางมิได้เป็นโรคร้ายอันใดหรอกแต่เพราะหมอหลวงคนนั้นต่างหากทำให้ระเด่นดุริยากลายเป็นโรคร้าย

หมายความว่าท่านหมอหลวงเป็นคนกระทำ

มันไม่ใช่อย่างที่ท่านคิด

หมายความว่าระเด่นไม่ได้ป่วยแต่หมอหลวง

ข้าว่าต้องมีคนสั่งการเป็นแน่และมันต้องรู้ว่าระเด่นดุริยาสำคัญมากถึงได้กระทำรุนเเรงเช่นนี้

ถ้าจุดไฟมันก็ต้องมีคนเห็นบ้าง

มันมีแต่น้ำมันที่หยดลงมาข้าเลยเก็บไว้เพื่อจะช่วยอันใดได้บ้าง

ปิ่นหยกเจ้าจงไปสืบมาว่าเทียนยี้เป็นเทียนชนิดใด

เจ้าคะท่านน้าเเต่ทำไมท่านน้าถึงไม่ถามองค์เหนือหัวเล่าจะได้ทรงช่วยเรื่ององค์ระเด่นได้บ้าง

น้าทำแบบนั้นไม่ได้หรอหากพ่ออยู่หัวรู้คนทำผิดมันต้องเอาตัวรอดแล้วฆ่าระเด่นดุริยาทิ้งเป็นแน่

หากเป็นเช่นนั้นหลานจะหาให้แต่ว่าหลานเป็นเชลยคงออกไปไหนมาไหนได้ไม่ค่อยสะดวก เพราะช่วงนี้เจ้าชายอุทัยนุราชดูเหมือนจะจำผิดในตัวหลานอยู่

หลานไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นเรื่องอุทัยนุราชอาจัดการให้เขาไปไกลๆจากที่นี้ได้

มาหาพี่ถึงนี้คงไม่ใช่ธรรมดาใช่ไหมอุทัยนุราช

น้องเพียงอยากทราบว่าเหตุใดเจ้าพี่จึงปล่อยให้พวกเชลยออกมาจากที่กักขังคนละวันๆแบบนี้

หากเจ้าสงสัยเรื่องนี้พี่ว่าเจ้าน่าจะสนใจในตัวเขลยตนอื่นที่หนีหายออกไปโดยไม่ได้รายงานให้พี่ทราบจะดีกว่าไหมอุทัยนุราช

เจ้าพี่ทรงรู้

แล้วมีเรื่องไหนบ้างที่พี่ไม่รู้ในถ้ำอุทัยทิพย์ พี่ว่าเจ้าควรไปช่วยอุทัยภูธรณ์กับอุทัยบาหยันช่วยออกรบจะดีกว่ามานั่งสงสัยในตัวกันเองนะ

แต่เรื่องปิ่นหยก

เรื่องฝ่ายในปล่อยให้สาวๆเขาจัดการกันเองเถอะ หรือถ้าเจ้าอยากเข้าไปจัดการจะจงนุ่งกระโปงแล้วแปลงเพศพี่จึงอนุญาตให้ไปยุ่งเรื่องฝ่ายในได้

ทรงเเน่ใจหรือว่าจะให้บูรพาแลปัจฉิม น้องเขยของแม่อยู่หังมาเฝ้าคุกหลวงแทนองค์อุทัยนุราช

เรื่องนี้เป็นการวัดใจความภักดีที่อักษราภัคมีเเต่ข้าหากคนของนางคิดไม่ซื้อข้าจักให้อุทัยบาหยันตัดหัวคนของนางเอง

ทรงหมายความว่า องค์อุทัยบาหยันจะทรงกลับมาที่นี้หรือ

ไม่ใช่แค่จะกลับมา อุทัยบาหยันจะกลับมาในฐานะเจ้าชายรัชทายาทอีกด้วย

จะทรงฆ่าพวกมันเลยหรือไหมพระพุทธเจ้าข้า

ยังปล่อยให้มันมีความสุขในโพลงไม้นั่นแหละ

มันตนใดกล้าก้าวเท้าออกจากที่โพลงไม้ฆ่าให้หมด แม้จะเป็นแค่เงยหน้า มันผู้นั้นก็ต้องตาย

เรณูไยเจ้าไม่ไปพักผ่อนอีกนี่ก็ดึกมากแล้ว

ละอองเรณูชี้ไปที่ตัวเขาก่อนพูดทั้งที่นางเจ็บแผลที่ทำให้นางเป็นใบ้ว่า ‘ข้าเป็นห่วงท่าน’

คนอย่างข้าไม่ตายง่ายๆหรอ เป็นห่วงแต่เจ้านั้นแหละเเม้ว่าเจ้าจะมีพลังไฟแต่ใช่ว่าจะรู้กลของผู้อื่น ไปเก็บของเตรียมกลับเมืองเถอะวันพรุ่งข้าจะเดินทางกลับเมืองแล้ว

หล่อนชี้ที่ตัวเองก่อนทำท่าให้เขารู้ว่านี่คือบ้านของหล่อนหล่อนจะไม่ทิ้งบ้านหลังนี้ไปไหน

ที่นี้มันอันตรายเกินไปสำหรับเจ้านะเรณู

ละอองเรณูชูนิ้วขึ้นประกายไฟก็ปล่อยอออกมา ‘ข้าไม่กลัว’

งั้นก็ถือโอกาสบอกลาตรงนี้เลยละกัน

วันพรุ่งข้าจะต้องกลับวังพร้อมๆกับองค์อุทัยบาหยันแล้วให้ข้าได้มีความสุขกับร่างกายเจ้าเถิดนะเรณู

จะไม่ทรงบอกนางจริงๆหรือ

อะไรที่เป็นความลับก็ปล่อยให้เป็นความลับต่อไปเถิดท่านโหรา

ยินดีต้อนรับกลับบ้าน

ข้าเหนื่อยอยากพัก งานเลี้ยงยามวิกาลข้าขอคิดดูก่อน

ข้าจะใช้อำนาจรั้งเจ้าไว้เอง

แม่นายมีเเต่หยดเทียนมาแบบนี้ยากทีเดียวที่จะรู้ได้ว่าเป็นเทียบชนิดใด

วานท่านทีเถิดแม่นายข้าใคร่อยากจะรู้ว่าเทียนชนิดนี้คือเทียนอันใด แม้ว่านานสักเท่าไรข้ารอได้เสมอ

แม่นางพูดว่ากระไรหรือแม่นายงั้นหรือ เเสดงว่าเทียนเล่มนี้ไปทำอันใดว้เเม่นายถึงได้อยากรู้เรื่องนี้

ท่านอย่าได้สนใจในตัวบ่าวปากหมาอย่างข้าเลยเทียนเล่มนี้เเม่นายข้าเห็นว่าหอมดีจึงใคร่อยากได้มาลองใช่ก็เท่านั้น

แต่ข้าว่าเมื่อกี้เจ้าพูดเป็นเรื่องจริงและหากข้าพบว่าเทียนยี้ไปทำอันตรายแก่ผู้ใดข้าจักไม่ยอมช่วยเจ้าเเละยังเอาความไปฟ้องแก่ทหารหลวงให้มาจับเจ้าไปอีกด้วย

มันเป็นความลับของนายบ่าวอย่างข้าไม่สมควรยุ่งข้ามีหน้าที่แค่รู้ว่ามันเป็นเทียนชนิดใดก็เท่านั้น

ไหนเมื่อเจ้ามีหน้าที่หาว่าเทียนนี้เป็นเทียนชนิดใดเจ้าก็ต้องช่วยข้าหาเพราะว่าข้าไม่มีเวลาว่างถึงนั่งหาให้เจ้าเพียงคนเดียว นี่ใกล้พรรษาเเล้วข้าต้องสลักเทียนพรรษาให้พ่ออยู่หัว

นี่ท่านทำงานให้พ่ออยู่หัวรึ

ใช่ข้าเป็นช่างสลักเทียนพรรษาให้ราชวงศ์ทุกๆปี

งั้นท่านจงสลักเทียนไปแล้วลืมเรื่องวันนี้ให้สิ้น

ดูเหมือนเจ้าจะเป็นอันใดกับพ่ออยู่หัวเพลาข้าเอ่ยถึงถึงต้องมีสีหน้าตื่นตระหนกตกใจเช่นนั้น

ข้าเพียงเห็นท่านทำงานใหญ่ให้พ่ออยู่หัวจึงใคร่ไปศึกษาเองว่านี่เทียนชนิดใด

งั้นเจ้ายิ่งต้องอยู่กับข้าเพราะในด่านนี้ข้าเท่านั้นที่รู้เรื่องเทียนนี้ดีกว่าใคร

แต่

หรือจะไปคุยกับทหารหลวงในคุกหลวง

ก็ได้ข้าให้ท่านช่วย

ไม่ใช่เเค่ช่วยเพราะเจ้าต้องมาอยู่ที่นี้ตลอดเวลาศึกษาเพราะหากเจ้าลับมากลับไปมีหวังโดนจับไปไต่สวนความผิดในคุกหลวงอยู่ดี

ดูเหมือนท่านจะชอบคุกหลวงมากนะถึงได้รู้ว่าทำอะไรเพลาไหนจะโดนโยนเข้าคุก

ท่านจะไปไหนละรอข้าก่อน

ญาติก็หาย ทหารก็ตาย นี่ลูกนังมาหนีออกจากบ้าน ท่านพญางูขาวก็หายไปเป็นกลีบเฆมแบบนี้ข้าใจคอไม่ดีเลย

ใครว่าญาติเจ้าหายไปหมดไอ้เหลนลืมคุณคน

ท่านเทียด

สหัสนัตย์ส่งข่าวมาบอกข้าว่าถ้ำเจ้าถูกโจมตีข้าเลยมาหา ไม่คิดว่ามันจักทำหนักเพียงนี้

เรียนท่านเทียดทั้งสอง เดิมข้าคิดเเค่ง่ามันต้องการยึดครองถ้ำนี้ ไม่คิดว่ามันจักเอาข้าไปหมดเลย

แล้วเจ้ากับมันมีความเเค้นอันใดกันใหญ่หลวงมันถึงได้อยากเอาของเจ้ากันอาคเนย์

นั่นสิเจ้ากับอุทัยภูเบศย์เล่นกันเป็นพี่น้องแย่งของเล่นกันไปได้

ข้าไม่ใช่พี่น้องมันนะท่านเทียดมครอยากจะไปนับญาติกับพวกวิปริตผิดเภทอย่างมัน

ไม่ว่าจะพันธุ์ไหนเจ้าสองคนควรไปเคลียร์กันให้รู้เรื่อง ตอนนี้ข้าส่งสานส์ไปบอกอุทัยภูเบศน์แล้ว ตอนนี้สิ่งที่เจ้าควรทำคือหาหนูน้อยทะลวงโลก นางหายไปยิ่งร้ายเเรงยิ่งกว่าที่อุทัยภูเบศน์โจมตีเจ้าอีก

ใช่ว่าข้าไม่เป็นห่วงลูกแต่ตอนนี้ข้ามองไปทางไหนก็มืดหมดนางพญางูขาวก็หายไปไหนจะราชบุตรเขยที่ตายไปอีก

ใครบอกเจ้าว่านางพญางูขาวเป็นผู้หญิง

ท่านหมายความว่าอย่างไรท่านเทียดขุนไกร